me eo ꝙ vnxit me. a. e. m. m. ⁊ Dauid vnxit tedeus. ē. t. o. l. pre. t. cuius vnctio extūc cepit cumv̓bū caro ſcm̄ eſt. cū plenitudo diuinitatis in eocorporaliter habitauit. Tunc aūt cōpleta eſt cumin baptiſmo ſuper ipſum ſpiritꝰ ſanctus in ſpē columbe deſcendit. Ideoqꝫ vnctio que hodie conficitur. ad vngendū vſqꝫ ad baptiſmū differtur.vt ſignificemꝰ ſpm̄ ſcm̄ ſuper dominū ī baptiſmoviſibiliter deſcendiſſe: ⁊ nos in baptiſmo ſpiritūſanctū accipere. Ex his itaqꝫ patet ī veſpera ſabbati ſtatim poſt baptiſmū eſſe confirmandum. vtpoſtea celebret̉ paſchale cōuiuiū: ⁊ ꝙ quibuſdāplacet ſaltem in paucis eſſe tūc confirmatōis myſteriū inchoandum. ¶ Quia igit̉ de triplici oleomentio facta eſt notandū eſt ꝙ triplex ſacramentum ex eadē ſubſtātia fit olei: ad oſtendēdum ꝙlicet vnꝰ ſit ſpūs ſanctus. multiformis eſt tn̄ ẜmdona ſua. vnde apoſtolꝰ. i. ad Corin. .xij. Alij perſpm̄ datur ẜmo ſapientie: alij ẜmo ſcīe: alij fides:alij gr̄a ſanitatuꝫ ⁊cͣ. hoc triplex oleo coaptamurꝙ inde apparebit ſi olei triplicem ꝓprietatem attendamus. Oleo enī vt dicit Iſidorus eſt arborpacis inſignis pinguedo cuius valet ad reficiendos artus laſſos ⁊ infirmos: ⁊ ē pabulū luminisquod ē arbor pacis refert̉ ad oleū criſmatuꝫ: qd̓pabulum ē luminis: refert̉ ad oleū cathecuminorum ꝙ artus laſſos ⁊ infirmos reficit ad oleuminfirmorū. Hec igit̉ tria p̄cedentibꝰ ꝟbis apoſtolo coaptant̉. Siquidē ī multitudine pacis eē vtdetur ꝗ dulcedinē ī eterne ſuauitatis guſtauit: ſicut dicit pſalmiſta. Guſtate ⁊ videte: qm̄ ſuauiseſt dominꝰ. Saporē huius dulcedinis ſenſeratille ꝗ dicebat gr̄a dei ſuꝫ id quod ſum. i. ad. Cor.xv. c. Hec gratia eſt donū ſapientie q̄ intelligiturper pacis oleū. Ueruꝫ qꝛ hunc ſaporē libenter inalium deriuat vir fidelis. iccirco alij datur ẜmoſcīe. Scīa enī eſt doctrina qua fidelis alioruꝫ ꝟbo vel ad minꝰ exemplo īſtruit̉ qui ꝑ balſamumītelligitur: ⁊ qꝛ apoſtolus in hoc laborauit: iccircocū dixiſſet: gr̄a dei ſum id eſt quod ſum ſtatī ſubiunxit: ⁊ gratia dei ī me vacua nō fuit. Hec duoſimul cōiuncta .ſ. oleū ⁊ balſamū .i. dulcor ſapientie: ⁊ odor doctrine ꝑfectū: faciunt ſeruientē queduo .ſ. ſapiētia ⁊ doctrina ad oleū criſmatum ꝑtinent. Ad oleū vero cathecuminorū ꝑtinet fidesque mentē illuminat: ſicut oleū lumē preſtat. Fides enī valet ad duo .ſ. ad purgamentum ⁊ tutamen: purgat p̄terita vicia. ⁊ tutelam p̄ſtat contrafutura: ſicut ꝟba conſecrationis huius olei manifeſte on̄dunt que inferiꝰ exponent̉. Ad oleum infirmorū pertinet gr̄a ſanitatum .i. ſanltas corꝑis⁊ mentis. Ualet enī contra vtriuſqꝫ egritudineꝫſicut ex ꝟbis bn̄dictionis ipſius liquet. Quareautē infirmi ⁊ cathecumini inungūtur: ⁊ de vnctionibus que fiunt ex hoc triplici oleo: dcm̄ eſtin prima parte ſub titulo de vnctionibus. ¶ Sequitur videre de ipſorum oleorum conſecrationibus. Et pͥmo de infirmorum. Secūdo de oleocriſmato. Tertio de oleo ſancto. ¶ Primo ergode oleo infirmoꝝ dicendū eſt. naꝫ illud prius eſtconſecratum qͣꝫ criſmatū ⁊ ſanctum. Et eſt ratioquia illius ſacramentū prius fuit tꝑe qͣꝫ criſmativel ſancti. Nam dominꝰ diſcipulos ſuos docuitinfirmos vngere: ſicut in euangelio dicit̉. Oleovngebant infirmos ⁊ curabant. Et Iacobꝰ apoſtolus ait. Infirmat̉ ꝗs ⁊c̄. Oleū ꝟo criſmatuꝫ ⁊ſcm̄ .ſ. cathecuminorū ab eccleſia inſtituta ſunt. lꝫ⁊ in veteri teſtamēto aliqua de vtroqꝫ habeaturſimilitudo. Ibi nāqꝫ duplex oleuꝫ īuenitur vnūvidelicet criſma quo vngebātur reges. Precepitenī dominꝰ moyſi vt cōficeret criſma quo vngeret tabernaculū in dedicatione tēpli: ⁊ archaꝫ teſtamenti aaron reges ⁊ ſacerdotes ⁊ filios eiꝰ dicens. ſument aromata pͥma ⁊ oleum. Inde eſt ꝙvnctione criſmatis eccleſias ⁊ calices cōſecramꝰreges etiā ⁊ pontifices inungimꝰ. Moyſes tam̄oleo materiali nō legit̉ inunctus: ſed ſolum ſpūali ſicut ⁊ xp̄s. Oleū etiā ſanctū a lege ſumpſit exordium quo reges tantū ⁊ ſacerdotes vngebant̉Alij dicūt ꝙ oleū iufirmoꝝ apoſtoli īſtituerunt:qui cū illo egrotos vngebant. Oleū vero criſmatum ⁊ cathecuminoꝝ apoſtoli viri cōſtituerunt:⁊ ideo cōſecratio olei infirmorū pͥor eſt temporeqͣꝫ criſmati ⁊ etiā qͣꝫ olei ſancti: qꝛ prior ⁊ maior ⁊venerabilior eſt doctrina apoſtoloꝝ qͣꝫ pape. Huius aūt olei cōſecratio nō habet tale pͥncipiū quale alia habent: qꝛ nō dicit̉ in eo dn̄s vobiſcum:nec oremꝰ: nec ſurſum corda: nec aliꝗd huiuſmodi: nec etiā talem habet finē qualē in alijs conſecrationibus dicimꝰ vt infra dicet̉ .ſ. Per dn̄m noſtrum iheſum xp̄m ⁊cͣ. Uel ꝑ eum qui venturuseſt iudicare viuos ⁊ mortuos. ſed ſic claudit̉. Innoīe domini noſtri iheſu xp̄i. ⁊ eſt ratio: qꝛ benedictio ipſius olei ſancti non eſt officiū per ſe. ſedeſt emboliſmus p̄cedentis officij: quod apparet:quia cū ponat̉ ante illud ꝟbum canonis per quēhec oīa dn̄e bona ſemꝑ creas. ſtatī benedictioneipſa finita ſubiungit̉. Per quē hec oīa ⁊cͣ. Et ſic ēemboliſmꝰ .i. adiectio precedētis officij .ſ. illiꝰ orationis. Nobis quoqꝫ peccatoribus. vbi ꝓ penitētibus orat̉. Eſt eniꝫ duplex emboliſmus: ꝓut dictum eſt in quarta parte ſub titulo de ſilentio pꝰorationem dominicam. ¶ Sed quare conſecratio huius olei canoni adijcitur. Reſpondeo. Primo ibi rationabiliter oleum morientium conficitur. vbi mors domini conſumatur. vt ſicut morsdomini deſtruxit mortis auctoreꝫ: ſic gratia queper vnctioēem morienti confertur. deſtruat peccata que ſunt cauſa mortis. Secundo duo ſuntde quibus in hoc officio agitur ſcilicet immolatio chriſti: ⁊ immolatio eccleſie. īmolatio chriſtifuit in cruce. īmolatio eccleſie fit cum peccatummoritur. De īmolatione chriſti fit mētio in introitu. Nos autem gloriari. ⁊ ſpecialiter in canone d̓īmolatione eccleſie ſit mentio in epiſtola vbi dr̄.ſi noſmetipſos iudicaremꝰ nō itaqꝫ iudicaremur