ſcilicet manſuetudinē ⁊ patientiā ſatiabimur infuturo. vnde ītroitus ē. Ego aūt cū iuſticia apparebo ī cōſpectu tuo: ſatiabor dū manifeſtabiturgloria tua. Ad tolerādas etiā ꝑſecutiones ꝓpteriuſticiā hortat̉ ī graduali. Ad dn̄m cū tribularet⁊ ī offertorīo. Dn̄e ī auxilium. ⁊ cōmunionē. Tudomine ſeruabis.¶ De ſabbato. ¶ Rubrica.Abbatū de cōuerſione vel cōfeſſioAne ꝑ que ceſſat hō ab oꝑe ẜuili: ⁊ſic ſabbatizat ⁊ recipit bn̄dictionem adn̄o ꝗ bn̄dixit diei ſeptīo. Ab hoc aūtīſtruimur ꝑ legē dn̄i ⁊ gr̄am ſpūs ſancti. vn̄ ītroitus eſt de lege. Lex dn̄i ⁊cͣ. ⁊ eſt pͥmi toni: qꝛ cōuerſio ad deū eſt pͥncipiū bone vite. vnde ſequit̉cōuertens aīas. Sequit̉. Iuſticie dn̄i recte letificantes corda: qꝛ dant ſabbatū ſpūale: ⁊ hec pͥncipaliter habet̉ ꝑ gr̄am qd̓ oſtendit̉ per epiſtolamDixit rebecca ⁊c̄. Gen̄. xxvij. ca. in qua habet̉ ꝙrebecca monuit Iacob vt afferret pr̄i ſuo Iſaacduos edos. Per rebeccā gr̄a dei ītelligit̉ qͥ nosmonet ⁊ īſpirat nobis offerre deo abhominationem de peccato ⁊ cōfeſſionē q̄ ꝑ edos deſignat̉Edus enī aīal fetidū eſt: ⁊ habet carnes ſapidasCū enī homini fetet peccatū ſuū cōfitet̉ illud: qd̓valde placet deo ⁊ angelis eiꝰ: qꝛ gaudiuꝫ eſt angelis dei ſuꝑ vno peccatore penitētiā agente..Sequit̉ aūt ī epiſtola. De rore celi. i. de gr̄a celeſti ⁊ de pinguedine t̓re .i. habūdantia tꝑalium ſitbn̄dictio tua. ⁊ p̄ponit de rore celi: qꝛ boni ſpūalia p̄ponunt tꝑalibꝰ. ⁊ poſtea ſeꝗt̉ de pinguedīeterre: qꝛ pͥmū querite regnū dei: ⁊ hec oīa adijcientur vobis. Boni enī oīa hn̄t. vn̄ apoſtolꝰ tāqͣꝫnihil habētes: ⁊ oīa poſſidētes: exͣ de p̓ui. nimisMali ſimiliter petūt bn̄dictōem ꝗ ꝑ Eſau deſignant̉: ſed qꝛ ipſi p̄ponūt tꝑalia ſpūalibꝰ. dicitureis de pinguedine terre ⁊ de rore celi erit bn̄dictio tua. Etſi enī habeant aliqua ſpūalia tn̄ ei preponūt tꝑalia. ¶ Seꝗt̉ reſpōſoriū. Bonū eſt confiteri dn̄o ⁊cͣ. q. d. eccl̓a exquo ꝑ cōuerſionē ⁊ cōfeſſionē peccati ⁊ reprobationē habet̉ benedictō⁊ tꝑalia ⁊ ſpūalia. Bonū eſt cōfiteri dn̄o. Itē habet ī euāgelio Luc. xv. Hō ꝗdam habuit filiosduos: ⁊ petut vnꝰ dicēs. Da mihi partē hereditatis q̄ me cōtingit: ⁊ diuiſit illis ſubſtantiā ſuaꝫ⁊ poſt ille cōſumpſit oīa poſtea fuit tāta fames interra ad quā venit vt cōpleret̉ fame eē porcariꝰi. ſubulcus ⁊ dixit reuerſus ad ſe quanti mercenarij ⁊cͣ. Quādo enī homo oīa bona ſua amiſitꝑ peccatū nō habet ꝗd comedat: ⁊ ꝑmittit ita deus ipſuꝫ cadere vt arguat eū a malicia ſua: vt legit̉ Iere. ij. circa mediuꝫ ⁊ moriat̉ fame: ⁊ dicatquot ſunt .ſ. ī eccl̓a q̄ hn̄t iocūditatē mētis: ⁊ egofame pereo reuertar ī domū pr̄is mei. vn̄ ī Exo.ix. habet̉ ꝙ egyptij compellebant filios iſrael exire de egypto: tunc recipit̉ ⁊ dat̉ ei pͥma ſtola .i.gr̄a: ⁊ ita in euāgelio habet̉ de cōuerſione. Rurſus tā ī euāgelio vbi habet̉ de duobꝰ filijs qͣꝫ inepiſtola vbi agit̉ de Iacob ⁊ Ioſeph duoꝝ apoſtoloꝝ iudaici viꝫ ⁊ getilis ſignificatio cōtineturIudaicꝰ gr̄am ſpūalē amittit. gētilis ꝟo ꝯuerſusad pnīam de lege dn̄i ī ītroitu gl̓atur ⁊ cātat. Ingraduali ꝟo dn̄o cōfitet̉ ⁊ laudat ī offerēda oculos ſuos petit illuminari ne dormiat vt inimicꝰnō p̄ualeat ei. ¶ Et attende ꝙ rōnabilit̓ ī ſecūdaqͣdrageſime ebdomada legit̉ euāgeliū d̓ filio ꝓdigo reuertēte ad pr̄em: qꝛ gētilis ppl̓s ꝑ doctrina legis ⁊ euāgelij ad creatoris cultū reuertit̉: ⁊quis penitēs ꝑ fidē ⁊ oꝑationem vel ꝑ duo p̄cepta charitatis dn̄o recōciliat̉ cōmunio eſt. Oportet te. Luce .xv.¶ De dominica tertia quadrageſime. RubricaCytia dn̄ica eſt cōfeſſionis ⁊ quarta refectionis. ſicut enī ſupra dictū eſt. dn̄s ī pͥma dn̄ica qͣdrageſimearmauit militē ſuū. ī ſecūda on̄dit eīp̄miū. āmodo ergo nō reſtat niſi vt oſtēdat̉ viaqꝛ per cōnfeſſionem ⁊ refectionē illuc venitur. ēergo dominica iſta cōfeſſionis. Eſt auteꝫ duplexcōfeſſio ſcilicet peccati ⁊ laudis qͣs habere debꝫhomo. Per humilitatē enī cōfeſſionis expectathō a deo oīa q̄ expectat .ſ. liberationē ⁊ donumgr̄e: ⁊ oīa alia bona. vn̄ ītroitꝰ ē. Oculi mei ſemꝑ ad dn̄m ⁊cͣ. ⁊ ē ſeptimi toni: qꝛ ꝑ ſeptiformemgr̄am ſpūs ſancti euellet̉ hō de laqo diaboli. percōfeſſionē enī ſcrutāt̉ mala: ⁊ iō fit ſtatio ad ſanctum Laurentiū ꝗ ꝑ cōfeſſionē liberatꝰ eſt. Hechūilitas liberauit Ioſeph de manibꝰ fratꝝ ſuorū⁊ de carcere. ⁊ iō cātat̉ de ipſo ī officio nocturnali. ¶ Adhuc dn̄ica iſta ſexta ē a dn̄ica. lxx. ⁊ ſexta feria dn̄s crucifixus ē: ⁊ iō fit mētio de paſſione domini q̄ ꝑ Ioſeph ſignificat̉: ⁊ ita etiaꝫ ipſidiei cōpetūt qͥ dicūt̉: Nā xp̄s per humilitatem liberatus eſt ab inſidijs fratꝝ ſuoꝝ .i. iudeorū ⁊ exaltatus eſt in toto egypto .i. in mundo: ⁊ ita quelitteraliter acta ſunt circa Ioſeph ſpūaliter ſuntfacta erga xp̄m ⁊ nocturnū officiuꝫ ordinem comittatur hiſtorie. Cum enī in precedenti dominica cantatum fuerit de Iacob in hac ſuccinitur d̓Ioſeph qui venditus a fratribus illos in fameditauit: ⁊ chriſtus a iudeis crucifixus ſua mortehumanum genus redemit: ⁊ redimēdo a demonio liberauit: prout in euangelio legitur hodierno. ¶ Ceterum qualis debeat eſſe confeſſio oſtēdit apoſtolus in epiſtola. Fratres imitatores meieſtote ⁊ cetera. ad Epheſi. quinto capitulo. Primo enī eſſe debet in humilitate ſcilicet vt humiliemꝰ nos deo: ⁊ ita ī nouitate vite ābulemꝰ. Secundo in p̄ſeuerātia ſcilicet vt homo nō redeatad vomituꝫ: ⁊ vt infamia peccati remoueatur.vnde dicit fornicatio autem ⁊ immundicia nonnominentur in vobis ⁊ cetera. hoc fit per per ſeuerantiam ī bona vita. Ad hoc idē hortamur in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten