petit ſibi dari ſecundā benedictioneꝫ ſcilicet gratię ſiue gratiam ad bene ambulāduꝫ ⁊ bene agēdum dicens. Hec eſt eniꝫ voluntas dei. vt digneambulemus: vt ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuum poſſidere in ſanctificationē ſcilicet vt fit celeſte corpvt celeſtea appetat: ⁊ ī honore ſcilicet vt ſit deodignū templuꝫ: quia ſedes dei ⁊ templū ſpiritusſancti ſunt noſtra corpora: vt ait apoſtolus: Oīsqui caſte ⁊ pie viuit templum dei eſt: ⁊ ſpiritꝰ ſancti ſedes. Et in hac ſola dominica ideꝫ eſt graduale ⁊ tractus: eo ꝙ ipſa tota conſiſtit in orationeliberationis. Oratio expͥmit laborē ⁊ planctuꝫ q̄duo ſignificant̉ in graduali ⁊ tractu. Eſt aūt graduale tribulationes ⁊cͣ. Tractus eſt de neceſſitatibus ⁊cͣ. Alij aūt dicūt tractum. Dixit dominusmulieri. qui eſt Mathei .xv. capitulo. Tertia benedictio eſt benedictio augmēti gratie. Quartacontēplationis. Quīta benedictionis glorie. ¶Quia vero benedictiones huiuſmodi nō habēt̉vel cōſeruātur ſine magna lucta. ideo in nocturno officio de lucta Iacob cum angelo ⁊ in vteroagit̉: vt exemplo Iacob ſupplantemꝰ fratres noſtros malos ſcilicet ſi quid nobis inferūt iniuriediſſimulātes: ⁊ fit pugna iſta in vtero ¶ Rebecceid eſt eccleſie. Rebecca enī gratia īterpretatur.In pͥmo reſponſorio in nocturnis agitur de augmento gratie. Dixit enī Iſaac ad filiū. Tolle arma tua pharetrā ⁊ arcum ⁊cͣ. Arma predicatorisſunt ſacre ſcripture que dicunt̉ pharetra: quia d̓eis ſumunt̉ ſagitte ad percutiendum diabolumIacob igit̉ .i. verus predicator venat̉ ⁊ interficithomines bona venatione ⁊ interfectione ſcilicetper arcū ſacre ſcripture: ⁊ in ſe occidit̉ beſtias .i.vicia ⁊ peccata ſcilicet porcuꝫ luxurie ⁊cͣ. ⁊ tunccanat cū eo Iſaac .i. riſus ſcilicet dominꝰ qui dilectat̉ in talibus. Sunt enī ei delicie cenare cuꝫ talibus. vnde ſecundū reſponſoriuꝫ eſt. Ecce odorfilij mei ſicut odor agri pleni .i. paradiſi. hoc etiāeſt id quod ſupra dicit apoſtolus: vt ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuum poſſidere ī ſanctificatione ⁊ honore. Sequit̉ verſus. Qui maledixit ei: ſit illemaledictus. Omnes enī qui populo chriſtianoiuniori maledicunt maledicti ſunt. vt iudei gentiles ⁊ alij. ¶ In tertio reſponſorio dicit̉. Det tibideus de rore celi ⁊ pinguedine terre habundantiam. Eſto dominꝰ fratruꝫ tuorū ſeruant tibi tribus ⁊ populi: hec benedictio dat̉ eccleſie: vt omnibus populis dominet̉. Iſta vero tria reſponſoria ſunt ſeptimi toni ad ſignificandum ꝙ ipſa eccleſia īpetrat nobis gratiā ſeptiformē ſpiritꝰ ſancti. ¶ In ſecūdo nocturno in quibuſdā eccleſijseſt reſponſoriuꝫ. Si dominꝰ ⁊ cetera. In cuiusverſu dicitur Iacob erexit in titulū lapidē oleuꝫfundens deſuper. quod nos facimꝰ cum imitatione chriſti bona agimus. vngimus eniꝫ eum perfidem cum ipſum hominem plenuꝫ gratie eē credimus. ⁊ duo reſponſoria ſunt de pͥmo ⁊ vnū deſexto tono: quia de chriſto agunt qui eſt pͥncipiuꝫ⁊ finis. ⁊ in ſexta etate vnctus fuit oleo letitie p̄particibus ſuis. In ſeptimo vero reſpōſorio oratIacob. Erue me de manu fratris mei: quia valde euꝫ timeo. Ualde enī debet timere ſanctꝰ necorrumpatur a malis. In octauo reſpōſorio agit̉de benedictione contemplationis. Unde ibi loꝗtur de lucta Iacob cum angelo: quia per orationem debemꝰ luctari cum domino: donec habeamus ſtatum contemplationis. Et dixit ei angelꝰ.Dimitte me aurora eſt .i. ſatis habes fidē vel charitatem vel gratiam. Nec debemꝰ dimittere donec de luctatione cōtra vicia faciat nos contemplatiuos: quia regnum celorū vim patitur ⁊ violenti rapiunt illud. Tunc autē videtur ſine nubilo peccati. Unde in nono reſponſorio dicit Iacob. Uidi dominū facie ad faciem .i. ſine nubilopeccati nō ſine velamine creaturarum. Hac ration eccleſia pariſiēſis dicitur legere hac die euāgelium de tranſfiguratione que eſt benedictioglorie. Et ita patet ꝙ habita benedictione liberationis gratie ⁊ augmenti gratie ⁊ contemplationis: ⁊ conſiderato premio glorie libenter ⁊ fortiter pugnant milites chriſti.¶ De ſecunda feria. ¶ Rubrica.Ecunda feria eſt de oratione. vndeVin epiſtola que incipit. Orauit. Daniel ⁊ cetera. Danielis. ix. capitulo on̄ditur quantuꝫ valet oratio cum ieiunio. Daniel id eſt vir deſideriorum orauit propopulo ſuo ⁊ abſtinuit a regalibus cibis: ⁊ vſuseſt leguminibus: ⁊ ideo exaudita eſt oratio eiusſicut ei dictum eſt ab angelo. Sed quia nil valetoratio niſi que ſit in cognitione dei. ideo ſequit̉euangeliuꝫ. Iohan. octauo. Ego vado ⁊ queritisme: ⁊ non inuenietis dicit dominꝰ iudeis. Et iterum. Ego ſum deſurſum ⁊ cetera. Ego non ſumde hoc mundo ⁊ non cognouerunt eum. ⁊ ideoadhuc manent in peccatis ſuis. Ibi itaqꝫ diuiditdominus ſpirituales a carnalibus id eſt aquasque ſunt ſub firmamento ab his que ſunt ſuperfirmamento: ⁊ ita huic ſecunde ferie competitopus ſecunde diei: ⁊ ideo introitus eſt de ſecundo tono. Carnales enim non poſſunt orare deuꝫquia non cognoſcunt eum. Nā qui in carne ſuntdeo placere non poſſunt. lxxxij. diſtinctione propoſuiſti. Nempe ea que in introitu graduali offerenda ⁊ communione cantant̉: ſunt orationesconſolationes ⁊ laudes conuerſe gētilitatis cuidominus exhibuit intellectum.¶ De tertia feria¶RubricaToeſt de opereErtia ſeria diei terrie qd̓eſt. Congregentur aque omnes in locum vnū ⁊ terra fructificet hoc fit qn̄