vlrginalis cantat in graduali: dominū ꝓpe eſſe:⁊ celerē eiꝰ aduentū. In alleluia ꝟo. Ueni domine ī offerēda. Cōfortamini: ⁊ in cōionē. Ecce vtigo deſiderat: ⁊ cōſolat̉ ⁊ cām concludit cōſolatōnis. ¶ Porro ad oſtendendū deſideriū antiquorum patrū in fine aduentꝰ cantant̉ ſeptē antiphone: vna queqꝫ ẜm ordinē ſuū ſua die vſqꝫ ad naDuturtale que īcipiūt ab o. Prima eſt. O ſapientia ⁊cͣ.Sunt aūt ſeptē: qꝛ dirigunt̉ ad chriſtū in quo requieuit ſpūs ſapiētie ⁊ ītellectus: ſpūs conſilij ⁊fortitudinis ⁊cͣ. per que ſeptē dona ſue īcarnationis nobis gr̄am miniſtrauit: ꝓut ī ipſis ſeptē antiphonis apparet. Sunt etiā ſeptē: qꝛ cantant̉ indeſignatione antiquoꝝ patrū: ꝗ ſeptenario ſeruientes aduentū dn̄i expectabāt. Unde in oībꝰ dr̄in qpus citoveni: vel ſeptē ſunt ꝓpter ſeptem dona ſpiritus⁊nouit euſancti: q̄ xp̄s veniens largitus eſt mundo: ⁊ per q̄quod en bexpectātes illuminati ſunt: ⁊ ſunt oēs ſecundi toni. Primo qꝛ ꝗlibet loquitur de vtroqꝫ aduētu.Secūdo qꝛ ſignāt nobis geminā dilectionem .ſ.dei ⁊ ꝓximi. Tertio ꝓpter geminā xp̄i ad quemdirigunt̉ naturā. vnde gemine gigas ſubſtantie.Quarto qꝛ ipſe antiphone notāt deſideriuꝫ tamantiquorū patrū expectantiū pͥmū ſaluatoris aduentū qͣꝫ modernoꝝ expectātium ẜm. Omnes ergo ſunt ſecūdi tōni in ſignū ꝙ ſecunduꝫ expectamus aduentū. Et aduerte qꝛ ille que hn̄t in p̓ncipio ꝟba ꝑtinentia ad dignitatē: ꝑtinent ad eos ꝙſpectāt pͥmū. At o ſapiētia ⁊ o adonay. Adonayautē īterpretat̉ dominus: qꝛ dominat̉ cūcte creature: vel qꝛ omnis creatura dominatur eiꝰ ſeruitIlle vero q̄ habēt ꝟba pertinentia ad humilitatem ꝑtinent ad expectātes ſecūdū: Ut o radix ieſnelatis vi.ſe: ⁊ o clauis Dauid. Sunt etiā quēdaꝫ q̄ vtriqꝫcōueniunt: vt o rex gentiū. Nā dei filiꝰ dicit̉ rexẜm diuinitatē. Iuxta illud. Deꝰ iudiciū tuū regida ⁊cͣ. ⁊ etiā ẜm humanitatē. Iuxta illud. Domine ī ꝟtute tua letabit̉ rex ⁊cͣ. Sepiꝰ tam̄ ẜm humanitatē rex dicit̉: qꝛ ẜm eā eſt vnctus oleo leticie p̄ ꝑticibus ſuis. ¶ Rurſus eccl̓a in his ſepteꝫant phonis on̄dit multiplicitateꝫ morbi ſui: ⁊ adquālibet remediū ſui morbi. Nā ante dei filij aduentū in carne. Eramꝰ ignorātes ſiue ceci: peniseternis adducti: ſerui diaboli: mala peccati cōſuetudine vincti tenebris obuoluti: exules a patria ⁊expulſi. Ideoqꝫ īdigebamꝰ doctore: redēptore:liberatore: eductore: illuminatore: ſaluatore: ꝗaigit̉ ignorātes eramꝰ. iō ab ipſo edoceri īdigebamus. Unde in pͥma antiphona clamamus. O ſapiētia que ex ore ⁊cͣ. eccleſiaſtici. xxiiij. ⁊ ſapiētieviij. ⁊ Iſa. xl. c. Quia vero parū ꝓdeſſet ſi doceremur ⁊ nō rediret̉. ideo ī ſecūda ab ipſo redimipoſtulamus. O adonay ⁊cͣ. Exo. vi ⁊ .xiij. ⁊ .iij. ⁊xix. ⁊ .xx. c. Sed qꝛ nil ꝓdeſſet ſi eſſemus docti ⁊redempti. ⁊ adhuc poſt redemptionē teneremurcaptiui. ideo in tertia petimꝰ liberari. O radix ieſſe ⁊cͣ. Iſa. xl. ⁊. lij. ⁊. lx. c. Sꝫ ꝗd ꝓdeſſet captiuisſi eſſent redempti ⁊ liberati. ſi tamē nōdū eſſentab omni vinculo abſoluti: vt ſcilicet ſub peccatoeſſent: ⁊ iō victi libere quo vellēt ire non poſſent⁊ iō in quarta ab oībus peccati vinculis educi petimꝰ. O clauis Dauid ⁊cͣ. Apoca. iij. ⁊ Iſa. xlij. ⁊Luc. i. c. Preterea: qꝛ hi qui diu fuerūt in carcereoculos habēt obtenebrātes nec clare videre poſſent. ideo poſt abſolutionē a carcere: reſtat nos illuminari vt videamꝰ quo iure debeamꝰ. ⁊ ideoin ꝗnta hec petimꝰ. O oriens ſplēdor ⁊cͣ. zacha.vi. Sapi. vij. ⁊ Malach. vlt. ⁊ Luc. i. c. Sꝫ ſi eſſemus docti ⁊ ab inimicis penitꝰ liberati ⁊ illuminati: ꝗd valeret niſi deberemꝰ ad regnū perduci⁊ ibidem ſaluari. ⁊ iō in duabꝰ ſequentibus petimus ſaluari. O rex gentiū ⁊cͣ. ⁊ Aggei. ij. ⁊. .i. Petri. ij. ⁊ Eph. ij. ⁊ Gen̄. ij. c. In qua petimꝰ ſaluteꝫgētiū. Et o emanuel ⁊cͣ. Iſa. vij. Mathe. i. ⁊ Iſa.xxxiij. ⁊ Geneẜ. penul. cap. In qua petimus ſalutem iudeoꝝ. ¶ In ꝗbuſdam ꝟo eccleſijs adduntur alie due. Prima in honorem beate virginisMarie que cōcepit ſecūda ꝓ angelo: ꝗ ad virginem ītroiuit vel in honorē ſancci Thome. cuiusfeſtum tunc accidit. Due ꝗdem addūtur vt ꝑficeatur nouenariꝰ numerꝰ ad deſignādum: ꝗa ꝑ ſeptem dona ſpūs ſancti ꝑueniemus ad nouē. ordines angelorū: quorū quilibet deſiderabat chriſtinatiuitatē: vt īpleret̉ numerꝰ ipſoꝝ qui de celo ceciderūt. ¶ Quedā etiā eccl̓e cantāt duodecim q̄expͥmunt duodecim ꝓphetas ꝗ xp̄i aduētum p̄dixerunt: que etiā duodecim apoſtolorū teſtimonia roborauerūt. ex quo duodecim tribus: ⁊ duodecim milia ſignati ſaluant̉. ſed nō ſunt niſi ſeptēhabētes veniā. Omnes autē incipiunt ꝑ o quodpotiꝰ admiratiue ponit̉ qͣꝫ vocatiue. Cantant̉ inveſperis: qꝛ dominꝰ venit in veſpere mūdi. Hiceſt Helias: qui ſero carne ⁊ in mane pane veſcit̉dominꝰ .ſ. noſter qui in vltima etate mūdi carneꝫaſſumpſit: ⁊ diluculo reſurgens in panem angelorum tranſiuit. ¶ Et nota hec ebdomoda ꝓximanatiuitati preparatio merito nuncupat̉ ⁊ in ea hiſtoria. Clama in fortitudine cantat̉: que nō vt ꝙdam ſimplices autumāt ad quatuor tempora: ſꝫad domini ꝑtinet ꝓximā natiuitatem. Unde cuꝫſex matutinalibꝰ laudibus decantat̉: quoniaꝫ q̄libet illius feria ꝓprias habet ad laudes antiphonas: quia per ſex etates antiqui ſe an aduentump̄parauerūt. ⁊ nos per ſex opera miſericordie adſecundū etiam p̄paremur. Uerūtamen ferialesantiphonas que in illa feria in qua occurrit feſtūſancti Thome ſcripte ſunt octaua die antea quidcanere conſueuerunt. Decet enī ante natiuitateꝫdomini cantus oēs: antiphonas ⁊ fere oīa reſpōſoria renouari: qꝛ ſicut per plures ⁊ frequētioresnuncios magis ac magis mouet̉ animꝰ ſubditiad ſolicitudinē honorifice ſuſcipiendi prelatū: ſic⁊ reuocatione cantus magis ⁊ magis mouemurad curam noſtre p̄parationis in ſuſceptione dn̄i⁊ vt ꝑ quotidianā renouationē cantꝰ excitemurfrequentius ad turpes ⁊ terrenas cogitationes