⁊ iurabit omnis lingua in domino. Tertiū reſpōſorium Miſſus eſt angelus gabriel. quibꝰ ꝟbisLucas texuit ordinem annūciationis. Quartumeſt Aue maria gratia plena: quibus verbis ideꝫLucas modū conceptionis ānexuit dicēs Spūsſanctus ſuꝑueniet in te ⁊ ꝟtus altiſſimi obūbrabit tibi. Superueniet in te inquā in te protegendo te: ⁊ ab oī ſorde purgando: ⁊ exinde ꝟtus altiſſimi .ſ. verbum dei obumbrabit tibi ex te carnem. ſumendo: qd̓ enim ex te naſcet̉ ſanctū vocabit̉ filius dei. Chriſtus .n. qui nō eſt conceptus exvirili ſemine: merito naſcit̉: ⁊ dei filius appellat̉.Sequitur verſus: Quō in me fiat iſtud interrogatiue. ⁊ ſic quō ſunt due dictiones: uel admiratiue: ⁊ eſt vna dictio. ¶ Quintū reſpōſoriū Saluatorem. In quo incarnato ꝑ apl̓m confirmat̉.Sextū eſt Ecce ꝟgo concipiet. Septimum. Eccedies veniūt. In quibꝰ hoc idē ꝑ ꝓphetas roborat̉. Octauū Obſecro dn̄e. In quo idē ꝑ legē cōprobat̉. Nonū eſt Audite ꝟbum. In quo ideꝫ ꝑꝓphetas cōprobat̉ Laudes matutine vtrūqꝫ ſonāt aduentū. Non .n. ita agit̉ aliquando de vnoaduentu iā ⁊ de alio miſceatur: ſed pauca de ſecūdo habent̉: ⁊ propter repreſentationeꝫ gaudijne ſpes luxuriet in preſumptionē. Siquidē prīaantiphona que de fine iohelis ſumit̉ eſt aꝑte d̓ pͥmo aduētu. Un̄ ibi dr̄ in illa die .ſ. quādo Meſſias veniet: montes id apoſtoli ſeu magni p̄dicatores ſtillabūt dulcedine .ſ. ꝟbi dei: ⁊ colles ſicutminores p̄dicatores fluēt lac̄ .ſ. ſimplicis doctrine minoribus ⁊ maioribꝰ. Secūda .ſ. iocundarepartim eſt de Iſaia: partim ē de Zacharia. Tūcenim iocūdata ē ẜm Zachariam ſyon .i. eccl̓ia deiudeis ⁊ exultauit hieruſalem .i. eccleſia de gentibus. Tertia .ſ. Ecce dominꝰ veniet: eſt de ſecūdo aduentu .ſ. in maieſtate. Quarta eſt Oēs ſciētes. Tunc .n. oēs. i. de oī genere ſciētes .ſ. ſalutis⁊ ſcientie doctrinā venerūt: ẜm Iſaiā ad aquasbaptiſmatis ⁊ doctrine. Quinta eſt Ecce venietꝓpheta magnus: ⁊ ipſe renouauit hieruſalē .ſ. dādo legem ⁊ noua cōdendo precepta. Hoc tēporedicit̉ per horas capitulū illud Egredietur virga.Iſa. xi. c. ⁊ illud in diebus illis. Ier. xxiij. c. ⁊ illd̓erit in nouiſſimis Iſan. c. ⁊ illud Ecce ꝟgo Iſa.vij. c. ⁊ illud Uenite oſtendamus Iſa. ij. c. ¶ Admiſſam vero introitus eſt Ad te leuaui ⁊cͣ. qꝛ peraduētum dn̄i in carnem ſpes maxime eleuatur.Sic .n. deus dilexit mūdum: ut filiū ſuū vnigenitum daret: ⁊ iteꝝ Proprio filio nō pepercit ⁊cͣ.¶ Et nota ꝙ ſi quidē excitent̉: alij tn̄ ſono torpētIdeo cātor incipiēs: Ad te leuaui animā meamex altando vocē ab inferiori ad ſuperius p̄ceditquod ꝓpriū eſt excitantis: qd̓ etiā notat̉ ī epiſtola vbi dicet̉ Hora eſt nos iā de ſomno ſurgere.¶ Sequit̉ ꝟſiculus: Uias tuas domine demonſtra mihi: qꝛ chriſtus veniēs nobis vias ſuas indicauit. Un̄ iſaie: Erit mons domꝰ dn̄i ⁊cͣ. Uenite aſcendamꝰ ad montē dn̄i: ⁊ ad domū dei Iacob ⁊ docebit nos vias. Que aūt ſint vie ille on̄dit epiſtola que ē ad Ro. xiij. c. Sciētes qꝛ horaeſt iam nos de ſomno ſurgere. In eo .n. qd̓ ibi dr̄Nox preceſſit: dies aūt appropinquabit aſſignat̉effectus: qꝛ factꝰ eſt dies qn̄ natus eſt ſol: ⁊ ideoſequit̉ ſic. ut in die honeſte ambulemꝰ .ſ. in oībusoperibus bonis ⁊ induamꝰ nos in ſimilitudinechriſti: ut ſic filij dei ſimus: qꝛ propter hoc filiusdei eſt hō: ut homo fieret filius dei. ¶ Oratiōesprimū aduentū reſpiciūt ⁊ poſſunt etiā adaptaricōgrue ad ſecūdum. Poſtea ſequit̉ reſponſoriūin quo oſtēditur ſpes q̄ facta eſt in ortu ſolis: vniuerſi qui expectāt ⁊cͣ. ¶ Sequit̉ alleluia Oſtende ⁊cͣ. quia tūc oſtēdit dn̄s faciē ſuā: quā ꝗ viditſaluat̉. Un̄ cū dixiſſet dominꝰ ceco Quid vis utfaciā tibi Reſpōdit Raboni ut videā quā facieꝫnō poterat hoīes antea videre quia erāt in regione vmbre mortis: ſed lux orta eſt eis ꝙ poſſuntvidere. Qd̓ aūt dr̄ oſtēde nobis dn̄e faciem tuāeſt ſenſus Da nobis dn̄e cognitionē tuā. Faciesenim dei in ſcripturis ſcīs nō caro ſed diuina cognitio intelligitur: quia per faciem conſpectaꝫ ꝗtcognoſcitur. ¶ Sequitur in quibuſdam eccleſijseuāgelium Mathi. xxi. c. Cum approquinquaſſꝫ⁊cͣ. quod ad paſſionem pertinet quo ad litteramAd diem vero hanc quo ad allegoriā ⁊ ſpiritualem intelligentiam. Uenit enim tunc dominꝰ hieruſalem per bethſage que interpretat̉ domꝰ bucce ideſt ad eccleſiam que parue erat: in qua xp̄sapparuit per cōfeſſionem ⁊ per monteꝫ oliuēti ꝑquam deſignat̉ eminētia miſericordie per quamvenit filus dei in mūduꝫ: ⁊ miſit diſcipulos ſuosdicens Ite in caſtellum ideſt in mundū: ⁊ inuēnietis aſinam ⁊ pullū ideſt iudaicum populū quidure ceruicis eſt: ⁊ gentilem ſine iugo legis. Itēper huiuſmodi animalia oſtēdit vias ſuas: humilia enim ſunt. Uude in Matheo Diſcite a me:quia mitis ſum ⁊ humilis corde. Legitur etiamideoquia ibi habet̉ Benedictus qui venit ī nomine domini: quod pertinet ad primū aduentuꝫ⁊ poſtea alia verba legitur in alijs eccleſijs illudCum appropinquaret Iheſus: quod dicit̉ in dominica palmaꝝ. In alijs vero eccleſijs legitur euangelium. Principiū euāgelij Iheſu chriſti ⁊cͣ.quod eſt Marci primo capl̓o ꝓpter illa verba:Ecce ego mittaꝫ angelum meū ante faciem tuaꝫ¶ Et nota ꝙ in textu euangelij nō cōtinetur prīcipium ſed initium. Sed eccleſia ponit principium pro eo ꝙ legens euangelium ſtatim premiſitin t. Initium ſancti euangelij ne idem repeti videatur. In nōnullis eccleſijs etiam legitur Erūtſigna. Sequit̉ offertorium de ſpe. Ad te leuauianimam meam. ⁊ poſt cōmunio de eodem. ⁊ ꝓpter idem legunt euangelium illud: Erunt ſignaquod eſt Luc. xxi. capitulo quod pertinet ad ſecūdum aduentū: vbi dr̄ ꝓpe ē regnū dei. Cui adaptat̉ epiſtola: vbi dr̄ ꝓpior eſt nr̄a ſalus: ⁊ quiaꝓpe eſt regnū tuum dn̄e: iō ad te leuaui dicit̉ in