eſt ꝙ tempore aduētus omnes antiphone dominicales in matutinis laudibus terminātur ꝑ alleluya ad ſignificandum gaudium de certitudineaduētus ſaluatoris habitū: vt ī matutino officioſit quaſi p̄dicto. Et in matutinis laudibus notet̉exultatio. Item in pͥma ſecūda ⁊ tertia ebdomada repetunt̉ reſpōſoria dominicalia: ſed in quarta ſunt ſpecialia per que ebdomadaꝫ cantant̉. ⁊ſunt quīdecim. quia ille expectat̉ venturus: quiinſtituerat vetus teſtamētum: ⁊ erat inſtitutꝰ nouum. Quindenarius eniꝫ numerus conſiſtit exſeptenario ⁊ octonario: ſeptenarius ad vetꝰ. octonarius vero ad nouū refert vt teſtamētum. Inſingulis quoqꝫ ſeptimanis cantus renouat̉: propter gaudiū proficiētium: qui ꝓficiunt de virtute in virtutem: vt videant ocum deorū in ſyon.¶ Illud etiā notandū eſt ꝙ pͥma dominica aduentus nunqͣꝫ eſſe pōt ante quīto kalendas decēbris: nec etiā poſt tertio nonas decēbris. ſed quecūqꝫ illarū ſeptem litterarū que īter dictas kalendas ⁊ nonas includunt̉. repreſentauerit dominicam: ibi eſt pͥma dominica aduētus. ſed ⁊ in dn̄ica ꝓximiori feſto beati Andree vel kalēdas decembris ſiue ante ſiue retro eſt ſemꝑ initium aduentus. ⁊ ſi ipſum feſtū cadit in dominica: ibi etiam eſt initium aduētus. Aduentus continere dꝫtredecim dies .i. tres ſeptimanas ītegras ad minus preter vigiliā dn̄i. Uerūtamen cum aduētincipiat a die dominica. ſi forte ꝯtingat ſimiliternatale in die dominica venire oportet tēpus aduentus per quatuor ebdomadas ꝓtelari. alioꝗnvigilia natalis ⁊ ſabbatuꝫ quatuor tēporum concurrerent in eadeꝫ die: qd̓ eſſe nō poteſt. lxxi. di.de ieiu. qꝛ vtrūqꝫ illorū proprium habet officiuꝫ⁊ ad diuerſa tēpora pertinent. Nam ſabbatumneraliter recteſt de aduentū. ſed vigilia ad tēpus gaudij pertiintipbona ilunet cum non ſit de aduētu: ſed de natali: ⁊ ſic adincti eius cuuentꝰ non haberet vigintiunū dies. excepta vigilia natalis dictū eſt. Quod vigilia ꝑtineat ad teluia. que pepus gaudij: patet ex ipſa ordinatione Gregorij ꝗvltimas aduentus antiphonas poſuit de euāgelio .ſ. Cōpleti ſunt dies ⁊ ecce completa ſunt omdandonia. Quādo ergo natale eſt in dn̄ica quatuor tēpora celebrant̉ in penultima ebdomada. Si aūtnatale venerit in ſecūda feria: vel deinceps vſqꝫin dominicam. tunc poſt vigintiunuꝫ dies habebit in quo fiat vigilia. ⁊ quando feſtum veneritin ſecunda feria fiet officium de vigilia in die dominica: que proprium non habet officium ⁊ tuncpropter dominicam cantabitur alleluya ſed ieiunabitur in ſabbato precedenti. tam ꝓ vigilia natalis quam pro ieiunio quatuor temporum. Dehoc etiam dicetur ſub titulo de capite ieiunioruꝫ¶ Non eſt etiam ignorandum ꝙ licet in principio ſiue in prima dominica aduentus cantetur introitus. Ad te leuaui animam meam deus. Siquis tamen diligenter attendat in dominica precedenti illam preparatio aduentus domini quoad quedā inchoatur: quod oſtendit epiſtola quetunc ſecundum quoſdam legitur. Ecce dies veniunt dicit dominus. Et ſuſcitabo Dauid ſeruūmeū ⁊cͣ. ⁊ finis euāgelij eiuſdeꝫ diei ſcilcit: AbijtIheſus trans mare tiberiadis. quod eſt Iohannis ſexto capitulo. Hoc idem inſinuat vbi dicit̉Hic eſt vere propheta qui venturus eſt in mundum vt redimeret populū ⁊ cetera. Satis enimconueniens eſt ꝙ in precedenti dominica inchoetur: quia non reſpiraret deſperans: niſi certa ꝓmiſſio vere liberationis precederet: qua auditareſpirans clamat. Ad te leuaui animam meamdeus miſericordiā ⁊cͣ. In quinta igitur ebdomada ante natiuitatem domini inchoatur preparatio aduentus quo ad quedam. Unde ⁊ in antiquis gradualibus ⁊ lectionarijs titulus eſt talisQuinta dominica ante natiuitateꝫ domini ſuntquinqꝫ officia dominicalia: ⁊ quinqꝫ epiſtole: ⁊quinqꝫ euangelia. In quarta vero dominica ante natiuitatem domini inchoatur preparatio aduentus quo ad officiū matutinale: ⁊ quo ad multiplicem officiorum varietatem ⁊ innouationemquia ergo quatuor ſunt officia dominicalia ab illa dominica vſqꝫ ad natiuitatem. Ideo in antiphonarijs nouis intitulatur quarta dominica.Quadruplex autem ratio huius duplicis intitulationis librorum ⁊ inchoationis aduentus reddi conſueuit. Prima qꝛ per lectionarium recolimus aduentum domini in mundum ſignificatūeſſe ꝑ quinqꝫ mundi etates. Per antiphonariumvero recolimꝰ aduentum domini nunciatuꝫ eſſeper quatuor ordines librorum ſcilicet ꝑ legem ꝑprophetas ꝑ pſalmū: ⁊ per initium euāgelij narrantis domini conceptionē. Initiuꝫ euangeliuꝫvocamus quicquid eſt in libro Luce: qui hiſtoriam ante natiuitatem domini plenius ceteris proſecutus eſt: ſicut de angelo a zacharia miſſo annunciante natiuitatem precurſoris: ⁊ ſicut de ꝓphetia illa. Benedictus dominus deus iſrael: qꝛviſitauit ⁊ fecit redēptionē plebis ſue. Et de Gabriele archangelo ad virginē miſſo: ⁊ ſimilibus¶ Secūda eſt quia actor lectionarij nos hortat̉vt purgemus hoſpiciū noſtri corporis: quod perquinqꝫ ſenſus ſordidatuꝫ eſt ad ſuſcipienduꝫ deum: quia in ſordibus habitare deſpicit rex venturus. Actor vero antiphonarij nos docet purgare corpus noſtrum conſtans ex quatuor elementis facientes dignam manſionem deo regi venturo. ¶ Iuxta illud. Ego ⁊ pater ad eum veniemus ⁊ manſionem apud eum faciemus. ¶ Tertia eſt quia in quarta dominica aduētu que adſpirituales: ⁊ non in quinta dominica que ad ſeculares pertinet: vt dicetur in titulo ſequēti innouantur cantus. Spiritualium enim eſt canticumnouum cantare: ⁊ non ſecularium: qui cū adhucquaſi veteres ſint: ⁊ mala eorum adhuc recentia: potius lugere quā gaudere debent. Renouatus quidem cantus gaudiū electoruꝫ ſignat qui