miſſa dei que continent̉ in cantico illo beate marie Magnificat aīa mea ⁊cͣ. quod eſt Luce. i. c.Prima promiſſio facta fuit noe. vnde Geneẜ ponam arcū meū in nubibꝰ celi ⁊ hec impleta ē. Secūda abrae ⁊ dauid: abrae dictū ē In ſemine tuobenedicent̉ oēs gentes. Dauid dictū eſt. de fructu ventris tui ponā ſuper ſedem tuā: ⁊ hec īpleta eſt in beata ꝟgine quod notat̉ in cātico ſuo ibiRecordatꝰ miſericordie ſue: ⁊ per hoc ergo certi ſumus ꝙ dabit nobis vltimā .ſ. paradyſum: iōautem canticū ipſuꝫ quotidie dicit̉: ut frequētiordominice incarnationis memorie animas fidelit̓in opere dei in doctrina ſe exercentiū ad deuotionem operis incepti aſcendat. Cum .n. in canticoipſo notentur cogitationes ſicut in pſalmo operaſi diligenter beate marie actus ⁊ dicta ſepe recōlimus. obſeruātia caſtitatis ⁊ ꝟtus operationisſemꝑ ad ipſius operationis imitationē ꝑſeuerabunt in nobis. Nec etiam nos mouebit fauor humanus indebitus nō tēporaliū īmoderatus appetitus nō temporalis afflictio: nō de impetrādacōmiſſoꝝ venia diſperatio. Nēpe non nos mouebit indebitus fauor humanꝰ: qꝛ cū beata ꝟgo cōmendaret̉ a beata elicabet dicente. Unde hͦ mihi ut veniat mater domini ad me ⁊cͣ. Non ipſamota fuit humano fauore: ſed ſeruās humilitatem clamauit. Magnificat anima mea dominuꝫ⁊ tandē adiecit. Quia reſpexit humilitatē ancille ſue. Et nota ꝙ dicit reſpexit humilitatem ⁊ nōdicit reſpexit ꝟirginitatem: inuens mentis humilitatem preualere corporis integritati. Iteꝝ ideodixit humilitatē quia deus ſuperbis reſiſtit. eoſqꝫ ad beatoꝝ ſorte ſecernens per varia penaꝝ loca pro peccatoꝝ impietatē diſpergit. Nō nos mouebit īmoderatus tēporaliū appetitꝰ: qꝛ ſicut ip̄edixit iudex noſter Diuites dimiſit inanes ⁊ d̓poſuit potentes de ſede. Nō tēporalis affllctio nosmouebit quia deus exaltat humiles. In hoc enīcantico exemplo humilitatis eius reformamur: ⁊filij dei incarnatio per quā depo. po. de ſe. ⁊ exalhumi. ad memoriam reducit̉: ut fidei noſtre d̓uotio excitetur. Non deſperatio de cōmiſſoꝝ impetranda venia: quia miſericordia eius a ꝓgenie īprogenies timentibus eū. Beda dicit ꝙ inde incleuit conſuetudo ut in officio veſpertino cantet̉canticū beate marie ꝟginis ⁊ potiꝰ ī veſꝑtino qͣꝫin officijs alijs. Primo qꝛ ī ipſa veſꝑa mūdo ſuoſingulari aſſenſu mūdo ſuccurrit ꝑdito. Secūdoquia per hoc ſit incarnationis in veſpera mundifacte iugis recordatio. Tertio quia ipſa eſt ſtellamaris: que in huiꝰ mūdi veſpere nobis lucere cepit: ſicut veſpera ſtella de qua dicit̉ veſpertinuꝫofficiū in initio noctis lucere incipit. Quarto utmens noſtra per diem varijs fatigata cogitationibus īminente quietis ſcilicet noctis tempore recolēdo dicta dei genetricis. quicquid ſuperfluūvel nociuū diurna euagatio cōtraxerit. totuꝫ hocprecihus ⁊ lachrimis ea intercedente mundēturQuinto quia ꝟgo portauit dominum in veſpermundi. Rurſus canit̉ in ſexta laude: quia dominus in ſexta etate venit ſicut ⁊ canticum ſymēonis in ſeptima ꝓpter ſeptimā etatem quieſcentiūprout tactum eſt ſub laudibus matutinis. Ceteꝝhoc canticū eſt exultatio laborantiū quoꝝ ſpiritꝰexultat in domino: quia fecit eis magna ꝗ potēseſt cuius miſericordia eſt in ſecula. Ob hanc exultationes repreſentandā lampadas accēdunturin veſperis: vel pro hoc cantico principalit̓ accenduntur eo ꝙ de euangelio eſt uel ut nos de numero adoleſcentulaꝝ ⁊ quinqꝫ prudentiū curramus cū lampadibus bonoꝝ opeꝝ in odorem vnguentoꝝ beate virginis intrantes cum ea in gaudium domini noſtri. Et quia opera noſtra nō ſūtin lampadibus radiantia niſi fuerint charitate informata: ideo canticum claudit̉ ab antiphona ꝑquam chariias deſignat̉. ¶ Recantata antiphona in profeſtis diebus proſternit ſe in eccleſia inorationem prolixius orās quā in alijs officijs: qꝛſpecialiter orat pro his quibus occidit ſol iuſtitielicet ⁊ pro alijs oret ⁊ faciet ea que dicta ſunt ſuperius ſub ti. de tretia vbi de precibus agit̉. Inſolēnibus vero diebus ſtatim dicit̉ collecta: ⁊ qͣſi ſtantes oramus. De quo ⁊ in quibus officiumveſpertinū cū hora prima cōueniat ibi etiā dictuꝫeſt. ¶ Mortuoꝝ officiū incipit a veſperis: nō tamen habet ſecundas veſperas ad notandū ꝙ hͨofficium finem habebit: quando aīe ſaluandorūab omni pena liberate eterna beatitudine fruent̉Sed ſancti de quoꝝ glorificatione in anima iaꝫcerta eſt eccleſia. Primas ⁊ fecundas veſperashabent ſi in feſto eoꝝ nouē lectiones dicant̉. Primas enim habēt pro glorificatione anime iam ꝑcepta. Secūdas pro glorificatione corporis quaꝫhabebūt que nūqͣꝫ finem habebit. Si vero habēttantum tres lectiones. primas veſperas habenttantū non quia ⁊ ipſi duplicē ſtolam habituri nōſint: cū hoc omnibꝰ electis cōueniat: ſed eccleſiaad oſtendendū differentiam premioꝝ illis ⁊ iſtisdebitoꝝ magis ſolēnicat pro illis de quoꝝ maloribus meritis ſibi per miracula uel per alia documenta conſtat quāuis ad plenū certo eſſe nō poſſit. Naꝫ ⁊ ſtella differt in claritate a ſtella. UndeAuguſtinus ait in ſermone de beato Stephano.Cum precioſa ſit mors ſanctoꝝ ſi quid diſtare inter martyres poteſt precipuꝰ eſſe videt̉ qui primus eſt. Aliquādo tamē in veſperis precedentibus dicit̉ ſolūmodo antiphona ⁊ collecta de feſto ſequenti: prout dicetur ſub vigilia natalis.Poſtremo notandū eſt ꝙ religioſi ante cōpletorium premittūt collationeꝫ que a ſanctis patriboriginem traxit qui dictis veſperis cōuenire ⁊ d̓ſcripturis ſacris conferre ſolebant ad inſtat operarioꝝ ad recreationem ad inuicem cōfabulātiūideoqꝫ tunc vitas vel collationes patrū ⁊ his ſimilia q̄ potiꝰ ſint ad recreationē ⁊ velectationelegūt ⁊ eruditiores ſi dubiū occurrerit int̓rogant