in ſexta ꝑte ſub epiphanya dicet̉. ¶ Sane ſicutait ricardus epiſcopus cremonēſis in mitrali officiū diei ſequētis incipit in veſperis: qꝛ veſpertina ſinaxis .i. hora. pͥmum eſt officium ſecundumeſdre conſuetudinem in quaternario numero:prout dictum eſt in prohemio huius partis.Unde veſpertinū officiū a veſpera ſtella nomīatur que in pͥncipio noctis orit̉. Preterea licet abinitio mundi dies p̄cederet noctē: in nocte tamdn̄ice reſurrectionis nox cepit p̄cedere dieꝫ: vtdicet̉ in ſexta ꝑte ſub ſabbato ſancto ī pͥncipio.Dicit autē eccleſia in hac hora quinqꝫ pſalmos.Primo ꝓpter quinqꝫ chriſti vulnera: ꝗ ꝓ nobisobtulit ſacrificiū veſpera mūdi. Secūdo ad correctionē: vt videlicet defleamꝰ ⁊ petamꝰ veniaꝫpeccatorū: que in die ꝑ quīqꝫ ſenſus corporis cōmittunt̉: ⁊ ad nos ītrant: iuxta illud hieremie.Mors ītrauit ꝑ feneſtras noſtras. Quis enī eſtqui viſu nō cōcipiat. Tertio ꝑ ipſos ꝗnqꝫ p̄s. munit ſe eccl̓a contra nocturnales tribulatōes. hecenī hora īſinuat fletū eoꝝ quibꝰ occidit ſol iuſticie ⁊ ita ſunt in veſpere de quo dcm̄ eſt. Ad veſperū demorabit̉ fletus ꝗ durabit vſqꝫ ad matutinū .i. quouſqꝫ ſol fidelibꝰ orit̉: ꝗ occiderat peccatoribꝰ: ẜm qd̓ ſequit̉. Et ad matutinū letitia: ⁊ꝓpter eaſdē etiā cauſas pectus qnqꝫ digitis tundimꝰ. ¶ Rurſus ſeculares dicūt qn̄qꝫ pſalmosreligioſi ꝟo quatuor: ꝓpter ratione tangendā inſexta ꝑte ſub titulo de aduentu. ¶ Et nota ꝙ veſpertinū matutinūqꝫ officiū ceteris horis ī numero pſalmoꝝ p̄ferunt̉: eo ꝙ ī ſenaria opeꝝ diſtinctione: veſpere ⁊ mane ſolūmodo memorātur: ⁊in veteri lege matutini ⁊ veſpertini officij antiꝗtas cōmendātur. Quīqꝫ ergo pſalmis ī veſpertinis ebdomade officijs dicūtur ⁊ cantant̉ pſalmiẜꝫ materiā diei: vt ecce ī ſeptīa die .ſ. ī ſabbato ꝓpter reſurrectionē q̄ ſequit̉ agimꝰ de victoria: ⁊laude dei q̄ ſequit̉ victoriā. vn̄ in pͥmo pſalmo .ſ.Bn̄dictus dominꝰ. ad lr̄am agit̉ de victoria dauid cōtra goliā quātuꝫ vero ad ſpiritualē ſenſūde victoria noſtra qua dyabolū ſuperamꝰ. qꝛ ergo poſt victoriā nil reſtat niſi laudare dn̄m ꝑ victoriā habemꝰ. iō ſequūtur quatuor pſalmi ꝗ ſūtde laude. In pͥmo enī laudē ꝓmittit eccleſia. Exaltabo te dn̄e. in ſecundo ſeipiam incitat. Laudaaīa mea dn̄m. in tertio alios īuitat. Laudate dominū. in quarto cōgratulat̉ celeſti hieruſalem dicens. Lauda hieruſalē dn̄m ⁊cͣ. ⁊ ſic de alijs feriis ⁊ pſalmis. ¶ In quibuſdaꝫ eccleſijs ſtatī poſtpſalmos ſequit̉ hymnꝰ ⁊ poſt hymnū lectio ſiuecapitulū. in ꝗbuſdā ecōuerſo. ⁊ ī ꝗbuſdā hymnūpuliu dnō cantant. Qui poſt pſalmos īmediate hymnuꝫcantāt congruū ordinē ſeruare vident̉: qm̄ pͥmoeſt in corde dilectio q̄ per antiphonā deſignaturdeinde ſequit̉ bona oꝑatio quā pſalmus deſignat: poſtea mētis exultatio quę ꝑ hymnū notat.Sed qꝛ exultatio ſepe negligētia parit: iecirco ſequit̉ lectio ſeu capitulū q̄ hominem ad cor reuocat. Qui ꝟo lectōeꝫ hymno p̄ponūt volunt hymnum locū reſponſorij obtineri. Un̄ cū ī feſtiuitatibus reſponſoriū poſt lectionē cantāt hymnū p̄termittunt. Ad maiorē tn̄ exultationē notanduꝫin quibuſdā eccleſijs vtrūqꝫ cantat̉: ⁊ tūc reſpōſorium precedit hymnū ad notandū ꝙ tūc maxīereſpondere debemus exhortationi ꝑ p̄cedēs capitulum facte. poſt quod ſtatim ſequit reſpōſorium. Tamē generale eſt ꝙ quādocūqꝫ cantaturreſpōſoriū. p̄cedere debet lectio cui rn̄dere debꝫQui vero hymnū nō cantant illud attendere vident̉ ꝙ canticū beate marie ſequit̉ qd̓ excluditrn̄ſorium cuius locus tenet hymnus. Nā ſi canticum zacharie in laudibꝰ matutinis excludit rn̄ſorium: multo magis canticū beate marie virginisexcludere debere videt̉ ī veſperis. ⁊ nota ꝙ adveſperas dicit̉ capitulū. Bn̄dictus deus ⁊ paterij. ad corin. i. ⁊ illud. Dominꝰ autē dirigat. ij. adtheſſal. iij. ¶ Poſt hymnū ſequit̉ ꝟſiculus videlicet in ſabbato. Ueſpertina oratio ⁊cͣ. in alijs diebus: Dirigat̉ domine: ⁊ vterqꝫ ꝟſus veſpertinūtempꝰ deſignat in quo cantat̉ qd̓ ſonāt ꝟba illaque in pſalmo ſequunt̉ .ſ. Eleuatio manuū meaꝝſacrificiū veſpertinū. Optat enī vt oratio dirigat̉ad dominū qd̓ veteri teſtamēto tractum eſt vbihabet̉ ꝙ hora veſpertina ſacerdos intrabat ſanctum tabernaculum vl̓ templū vt oſferret thimiama ſuper altare incenſi: ſicut mane intrabat vtofferret incenſum. Hoc thimiama ſignificat ſuauitatem odoris: Hinc habet conſuetudo: vt dumdicitur verſiculus. Sacerdos thurificet altaread implendū iuge ſacrificium. Sic enim fiebatin lege in qua duo agni offerebant̉: vnus mane⁊ alter ſero: ⁊ hic pinguior ad notandū ꝙ charitas creſcit: ideo ergo thurificat̉ vt ſimus ſemperbonus odor deo proficiēdo in ſcientia ⁊ doctrina. Etiam quia ꝓpter promiſſiones dei debemꝰtales eſſe: vt ſimus ei boni odoris. Uel ideo inveſperis ⁊ matutinis poſt pſalmus ⁊ lectionemdum verſus dicit̉ incenſatur ad notanduꝫ ꝙ nemo poteſt bonū odorem deo reddere vel bonuꝫexemplum operādi alijs dare: quod ꝑ incenſumſignificatur: niſi pͥus in dei ſeruicio operet̉. quodper pſalmos ⁊ alios doceat: quod ꝑ lectionemnotatur. Unde mos inoleuit ꝙ in precipuis feſtiuitatibus antiphona ad Magnificat ⁊ Benedictus ter dicit̉: ſiue totiens canendo protelaturdonec omnis populus qui intereſt incenſi repleatur odore. Et vltimo dicit̉ cum neuma: voce ꝗdem non ſignificatiua ꝓut dictum eſt in prohemio huius partis: Sacerdos autem qui maior ēin eccleſſa officio: vt qui vicē tenet Aaron. debꝫincenſum offerre vt ſit thimiama ſempiternū coram domino ⁊ ſuaue flagrans odor: iuxta illud.Dirigatur domine oratio mea ſicut incenſum inconſpectu tuo. de hoc dictum eſt ſub laudibꝰ matutinis. Dicit̉ in veſperis ꝟſiculus exhortationiſſcilicet vt excitet pigros ad intelligendum pro-