le eſt deo placere: ⁊ per quam contra omnia aduerſa armant̉: qui per dominicā orationem mundantur: Et dicit̉ voce dimiſſa: finis vero alte adnotandū ꝙ corde creditur ad iuſticiaꝫ. ore auteꝫconfeſſio fit ad ſaluteꝫ: extra de ſacra vnc. de qͦ īquarte ꝑte dictuꝫ eſt vbi de ſimbolo agitur. Poſtea ſacerdos quaſi ſuſpirans dicit. Et ego ad tedomine clamaui ⁊cͣ. iuxta illud Dauid. Deprofūdis clamaui ad te domine. Quia vero nō eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris: quia peccatori dixitdeus. Quare tu enarras iuſticias meas ⁊ aſſu. teſtamen. meū per os tuū. iij. q. vij. §. ꝙ inſtat̉. ideopetit ſibi gr̄m confiteri. qua repletus poſſit dignelaudare dicens. repleat̉ os meū laude. ¶ Subſequuntur etiā poſtea multe preceſ: quibus eccleſia obſecrat: orat: poſtulat ⁊ gratias agit iuxta doctrinā apoſtoli ad thimo. Obſecrat dū dicit. Domine auerte faciē tuam a me ⁊c̄. proprie autē obſecratio eſt quādo cū adiuratione petitur: vt cumdicitur per paſſioneꝫ tuam libera nos domine.Orat dum bona ſibi dare petit: vt ibi Cor mundum crea in me deus: ⁊ ſpiritū rectum. Poſtulatdum a ſe mala ſibi cōtraria remoueri petit: vt ibiDignare donine die iſto ſine peccato nos cuſtodire. Gratias vero agit pro iam receptis: cum dicit. Benedic anima mea domino: de hoc etiamſub titulo de tertia dicet̉. ¶Poteſt etiam ⁊ alit̓dici quoniam oratio dominica cum ſequētibusprecibus ⁊ cum pſalmo. Miſerere mei deus ſecundū magna miſericordiā tuam. ideo dicunturquoniā ſunt intra eccleſiaꝫ noſtraꝫ qui minima ⁊rtutes. xxx ijqui maxīa cōmittuntur. Pro minima cōmittentibus: ⁊ pro ſe ipſo ſacerdos orat quando kirielemiſſa ⁊tyſon ⁊ orationem dominicaꝫ dicit: in qua nemoſe excuſare poteſt niſi veraciter dicat. Dimittenobis debita noſtra ſicut ⁊ nos dimittimꝰ ⁊cͣ.laſi ad inPro maiora cōmittentibus: ⁊ per penitentiaꝫ reſurgentibus dicitur pſalmꝰ. Miſerere mei deꝰſecūduꝫ magnā miſericordiā tuā: qui ꝓprie pertiitū verbanet ad penitentes: ꝓut dictū eſt ſub titulo de laudibus matutinis: ⁊ viuet anima mea ⁊cͣ. ꝗa anima mortua fuit poſt mortale peccatum. Erroreꝫetiam ſuum exponit dicens. Erraui ſicut ouis q̄perijt ⁊cͣ. Medicinaꝫ querit vbi dicit. Quere ſeruum tuum domine: quia mandata tua non ſumoblitus. ideſt paratus ſum adimplere. Rurſus īhis precibus eccleſia orat pro peccatis: ⁊ preſertim pro quatuor orat ſcilicet pro immundicia remouenda: ⁊ pro mundicia conferenda: pro triſticia que eſt ex morſu conſcientie remouenda: ⁊ ꝓleticia conferenda: pro quibus dicit quatuor ꝑticulas illius pſalmi. Miſcrere mei deꝰ: ſecunduꝫmagnā miſericordiā tuā. Pro īmundicia remouendi dicit. Auerte faciē tuaꝫ a peccatis meis: ⁊oēs iniquitates meas dele. quaſi dicat noli ea einaliter punire: ſed quia poſſet eſſe ꝙ homo noncuraret ea deleri: exquo in preſenti non punirentur: ideo addidit. Et oēs iniquitates meas dele:pro mundicia vero cōferenda dicit. Cor mundūcrea in me deus: Sed quia etiaꝫ collata munīdicia homo eā ſibi collataꝫ ignorat: ⁊ adhuc cōſciētie morſu torquet̉. ideo addidit. Ne ꝓicias me afacie tua: ⁊ ſpiritū ſanctū tuū ne auferes a me. deinde ꝓ leticia cōferenda dicit. Redde mihi letitiam ſalutaris tui: ⁊ ſpiritū rectuꝫ ⁊cͣ. Sed qui adhuc reſtant inimici ꝗ nos ad mala trahere nituntur ꝗ ſunt tres .ſ. caro mundus ⁊ diabolus. iccirco contra inimicos ponit tres verſiculos .ſ. Eripeme dn̄e ab oī malo: ⁊ alios duos ſequētes. Inimicis vero repulſis iā laudare poteſt. vnde dicitſic. Pſalmū dicā onmini tuo ⁊c̄. ⁊ quia oī tēporelaudandus eſt adiungit. Et reddā vota mea ⁊cͣ.⁊ etiā in oī loco: ideo adiungit. Exaudi nos deuſſalutaris noſter. Adhuc quia per paſſioneꝫ redēpti ſumus: ⁊ per eam noſtra oratio recipit efficaciā. ideo reducimꝰ ad memoriaꝫ que in paſſionedn̄i legimus ⁊ cantamus videlicet. Sanctus deus ſanctus fortis ſanctus ⁊ īmortalis. Inde hortamur animā noſtrā ad benedicenduꝫ ſibi ꝓpterbeneficia nobis collata ſibi. Benedic anīa meadomino ⁊cͣ. Conſequenter vero vt pura ſit oratōcōem facit confeſſionem: per quam a venialibusmundamur: ſine quibus cōmunis vita facile nōducitur. Et quia hominis confeſſio nil valet niſiinterius conuertatur: ideo ſubiungit. Conuertenos deus ſalutaris noſter: ⁊ auerte iraꝫ tuā a nobis. Preterea quia in principio diei eſt orat a peccato per diem liberari dicens. Dignare dn̄e dieiſto ſine peccato nos cuſtodire: ſine quo vix pōteſſe ad momentuꝫ humanitatis fragilitas. Et ꝗaneceſſe eſt vt miſericordia dei ſequatur ſicut preuenit. iccirco addit. Fiat miſericordia tua dn̄e ſuper nos ⁊cͣ. demū orat pro diuerſis gradibus eccleſie: ⁊ tandē concludit per pſalmuꝫ. Miſereremei deus ſecūdū magnā miſericordiaꝫ tuā. poſtquem noſter opilio ſolus orat pro oībus in collecta: Dū autē ſacerdos orat ſeu preces huiuſmodi dicit. in diebus profeſtis ſe ad terraꝫ ꝓſternitvt maiorē in ſe ⁊ alijs excitet deuotionē. ſed fi.nito pſalmo. Miſerere mei deꝰ. ſurgit ceteris ꝓſtratis manentibꝰ ⁊ ſtans orationē dicit: qm̄ vicēgerit illius ſacerdotis qui in celo eſt: ⁊ ꝗ ꝓ nobisquotidie interpellat. Primo ergo iacende cū ceteris orat: ſicut ⁊ dominus cuius vicarius eſt priuſquam reſurgeret cum peccatoribus conuerſatus: ⁊ in cruce proſtratus eſt. poſtea ſtando oratōnem dicit: vt illius reſurrectionem recolat cuiusvicem gerit. In quibuſdam tamen eccleſijs omnes illo ſurgente ſurgunt in quo ſignificant ſeſpem recepiſſe a peccatis reſurgendi. ¶ Et nota ꝙ ſola eccleſie militans adorando in faciemcadit: ¶ In profeſtis ergo diebus quandoqueproſtrati oramus: in quo octo ſignificantur.Primuiū infirmitas corporais: quia de puluereſumpti ſumus. ¶ Secundum infirmitas animiqꝛ ꝑ nos nō erigimur. ¶ Tertiū eſt erubeſcētia