verſus Exurge chriſte .i. ſac nos exurgere. Exurge autem a vicijs: nihil aliud eſt quaꝫ ad dominum redire. ¶ Sciēdum eſt autem ꝙ quedaꝫ eccleſie omittunt reſponſoriuꝫ illud Chriſte fili deiviui in aduentu ⁊ in ſeptuageſima quia licet tampatres qui fuerunt ante legem quam qui fuerūtſub lege ſperarent per chriſtum a miſerijs liberari. tamen quia ipſe in illo tempore nondum venerat: iccirco cum tempora illa recolunt̉ miſericordia chriſte minime inuocatur. In feſtiuitatibꝰ tamen ſanctorum que in illis temporibus occurrūtillud dicunt: quia in illis tempus gratie repreſentatur. Quedam tamen eccleſie nō dicunt capitulum nec etiam reſponſorium: ſed ſolum verſumExurge volentes moreꝫ apoſtoloꝝ imitari: quoslegimus poſt aſcenſionem ante aduentū ſpiritusſancti in orationibus ex bonis operibus perſeueraſſe ſicut Lucas dicit ꝙ ipſi adorantes reuerſiſunt in hieruſalem cum gaudio magno: ⁊ erantſemper benedicentes in templo ⁊ laudātes deūNec legimus eos tunc feciſſe ſermoneꝫ ad populum. ſed in die pentheco. dato eius ſpiritu ſanctohora tertia ceperunt tanqͣꝫ confirmati ad populūloqui in quo inſtruimur ꝙ vſqꝫ ad horam tertiaꝫbonis operibus ⁊ orationibus vocare debemus⁊ tunc tandem alios docere: quod notat ipſa lectio ſeu capituluꝫ. Nam pſalmos ad opera. lectiovero pertinet ad doctrinam. propter hoc ergo lectionem in prima ſubtrahunt: ⁊ per conſequensreſponſorium quod ei reſpondere debet. ¶ Rurſus per primam paſtoris opera intelliguntur. Unde tunc dicitur. Reſpice domine in ſeruos tuos⁊ in opera etcetera: qui paſtor chriſti exemplo debet prius operari ut in alijs horis alios ad operandum valeat exhortari: ideoqꝫ non dicunt capitulum quod eſt exhortatio ſeu conſolatio poſt pſalmos per quos opera ſignificantur. ſed poſt pͥmam dicitur lectio ut dictuꝫ eſt in prohemio huius partis. ¶Subſequenter dicuntur preces: qͦniam in concilio agathen̄. de conſec. diſtinctionequinta. conuenit: ſtatutum eſt ut preces ſiue capitula de p̄s. in ſingulis horis dicantur. Dicunturautem propter tria. Primo ad reſecādas ſuperfluas cogitationes. Secundo ad impetrandammiſericordiam propter oues orantes ⁊ operarios fatiſcentes. Tertio ad poſtulandum auxiliumcontra temptationes ut poſſimus in dominica oratione patre ſecurius inuocare. Et dicuntur hocmodo. Primo nanqꝫ dominica oratio dicitur inqua ſunt. vij. petitiones propter ſeptem dona ſpiritus ſancti habenda: ut iam dicetur. Sed quiamuſce morientes perdunt ſuauitatem vnguentiprecedat ipſum kyrieleiſon. Oportet eum talequid precedere quod inanes cogitationes repellat a mente: ut dixendo ipſam orationem mensque inuiſibili loquitur ſola inuiſibilia cogitet.In diuinis ſiquidem officijs ante ipſam orationem dicitur ter uel ſemel kyrieleiſon: ⁊ poſtea ſemel uel ter chriſteleyſon ⁊ iterum ter uel ſemelkyrieleyſon. Dicitur ter kirieleyſon: ad notandumᵉ tres ſtatus diuinitatis ⁊ diuine maieſtatis:quos aliquo modo in eccleſia celebramus. Sedſemel dicitur propter vnam ſubſtantiam. Primꝰſtatus primus ante aſſumptam humanitateꝫ quādo trinitas inuocabatur ſine copulatione humane nature: ⁊ dicebatur dominus: quia dominusnomen illi. Secundus fuit poſt aſſumptam humanitatem ſcilicet quando chriſtus videbatur īterra: ⁊ nihilominus credebatur a ſuis deus ⁊ filius dei: propter aſſumptam enim humanitatemque vncta eſt oleo ſpirituali vocatur chriſtus.Unde in medio ſtatu dicimus chriſteleyſon.Quando igitur ter dicimus chriſteleyſon oſtendimꝰ eū nunquā fuiſſe ſeperatū a ſubſtantia ſancte trinitatis licet fierꝫ homo. Sed quādo ſemeloſtendimus eum fuiſſe ſolum inter homines: etneminem ſibi per omnia ſimilem habuiſſe. Tertius ſtatus fuit ex eo tempore quo voluit clarificari aſſumptaꝫ humanitatem pluſquā eſſet quādiu mortalis erat. Quia ergo in illa clarificatiōeoſtenſa eſt trinitas: ideo dicimus ter kirieleyſonſemel vero dicitur propter vnam ſubſtantiam.De hoꝝ verborum efficatio dictum eſt in quarta parte ſub titulo de kirieleyſon. ¶ Et nota qd̓premiſſi ſtatus dicūtur propter nos non propterdeum apud quem non eſt tranſmutatio nec viciſſitudinis obumbratio. ¶ Poſt kxrieleiſon ſequitur dominica oratio in qua ſunt ſeptem petitiones propter habeda ſepteꝫ ſpiritus ſancti donaper que merentes ſeptem virtutes. ⁊ per iſtas aſeptem vicijs liberari ad octo beatitudines pueniemus. Et dicitur voce demiſſa ⁊ ſecrete. Primo ut per hec verba humilitatis ⁊ orationis deuotio ſignificet̉. Secundo ut quaſi ad interiorareuerſi ipſas res cū magna diligentia mente capiamus quas verbis pronunciamus. Tertio ꝗain ea deo loquimur qui nō tantū verba ſꝫ renesſcrutatur ⁊ corda. Quarto ad notandum ꝙ oratio ipſa potius habet efficatiaꝫ in deuotione cordis quā in clamore oris. Licet eniꝫ Moyſes addominuꝫ non clamaret: ore tamen dominus quimagis attendit clamoreꝫ cordis quā oris. inquiteis quid clamas ad me Exo. xiiij. c. ¶ Finis tam̄ipſius orationis alte pronūciatur: ut ab omnibuſconfirmetur ⁊ ut auxilio precum aſtantiū reſpondentium Amen a tentatione liberemur: quia ſic̄ait Auguſtinus: Inpoſſibile eſt multitudineꝫ nōexaudiri. Principiuꝫ quoqꝫ eius publice pronūciatur: ut per hoc populi aſtantes ad orandū inuitentur. ¶ Sane dominica oratia dicitur ut vita ſpiritualis anime impetretur propter quod immediate illa dicta ſubijcit̉. Uiuet aīa mea ⁊ laudabit te ⁊cͣ. deinde ſequit̉ Erraui ſic̄ ouis q̄ ⁊cͣ. īquo ſit cōfeſſio. Nō .n. pōt in deo viuere qui nōconfitetur. Conſequenter dicitur. Credo in deuꝫin quo fides noſtra continet̉: ſine qua impoſſibi