ſuos .ſ. iudeos: paganos ⁊ hereticos. Unde ſegtur dilatatum eſt cor meū ⁊cͣ. ¶ Eadem quoqꝫpace qua gaudent gentiles cōuerſi: gaudent ⁊ iudei conuerſi. Unde in ꝑſona iudaici populi cantamus in quinta feria. Domine refugium factuses nobis. Quod autem iſte pſalmus ad iudeospertineat titulus offēdit ſcilicet. Oratio moyſi hominis dei. Ad idem etiā pertinet canticū moyſicantemus domino: quod eſt exodi .xv. capituloin prin. Sicut enī exultauerunt iudei īteremptopharaone cum exercitu ſuo: ita exultant hodiechriſtiani deiectis diuerſis īperatoribus qui eccleſiam ꝑſequebant̉ in odium nominis chriſtianſ¶ In ſexta feria ſit cōme moratio paſſionis dn̄iUnde cantat̉ ille pſalmus. Domine exaudi orationem meam: cuius titulus eſt pſalmus dauid:quādo perſequebat̉ eū filius eius abſolon. Sic̄auteꝫ dauid habuit plures filios: ſed vnus illoꝝſcilicet abſolon perſecutꝰ eſt eum: ita ⁊ dominꝰneꝫ vintnoſter plures habet filios: de quibus ipſe dicit.Non poſſunt lugere filij ſponſi quouſqꝫ cū illiseſt ſponſus: ſed vnus illoꝝ ſcilicet iudas perſeculo mea ibtus eſt eum qui dicit̉ abſolon quaſi abaſſoleꝫ .i.vita mipax patris propter oſculuꝫ quod dedit dominoquod eſt ſignuꝫ pacis. Ad idē pertinet canticummotectiōeDomine audiui audituꝫ tuū ⁊cͣ. qd̓ eſt abacuc.iij. capitulo. in pͥncipio. In quo dicitur cornua inmanibus eiꝰ ibi abſcondita eſt fortitudo eius a .ſ.ata abtue .i. mors. Per cornua regna intelligere conſueuitmus ⁊ eſt ſenſus. cornua in manibus eius id eſtregnū in poteſtate eius. Hanc autem poteſtatemmeruit ſibi dari: vel potius ſibi datam notificari ꝑ paſſionem: de qua ipſe dicit. Data eſt mihiomnis poteſtas ī celo. ⁊ in terra. Per cornua enīconuenienter ẜꝫ hoc intelligunt̉ duo cornua crua ſ. p̄a. j.cis. Unde videt̉ ẜꝫ hoc ꝙ potius eſſet dicenduꝫmanus eius in cornibꝰqͣꝫ cornua in manibꝰ eiusMaluit tamē ſic dicere abacuc ꝓpheta vt oſtēderet ꝙ in poteſtate ⁊ in volūtate eius fuit eumcrucifigi: ſicut ipſe dixit. Nemo tollet a me animam meam: ſed ego habeo poteſtateꝫ ponendiebat̉ ſib aanimā meaꝫ ⁊ iterum ſumēdi eam: ibi ſcilicet inofidentimcurce abſcōdita fuit ad tēpus fortitudo eius: ꝗareputatus eſt tanqͣꝫ percuſſus a deo ⁊ humiliatꝰxitixi⁊ ante faciē eius ibit mors: quia mors per eiusmortē deſtructa eſt. ¶ Et nota ꝙ hec dies eſt ꝗnxxxiita a ſecunda feria in qua agit̉ de paſſione ſalualatis neclatoris: ſicut ⁊ in dominicis nocturnis ꝗnto locoponitur canticū in quo ponitur contēptus nabuchodonoſor ⁊ victoria triū pueroruꝫ in caminoeſt ili qui ſaenuie puignis vbi aſpectus quarti erat ſimilis filio dei: vl̓ſicut habet alia tranſlatio filio hominis: quia incanuitidipſſterpaſſione ſaluatoris facta eſt deſtructio diaboli ⁊e ſtueme ſcvictoria chriſtiani populi de tribus partibus orbis collecti per eū qui eſt verus filius dei ⁊ verxitifilius hominis. ¶ In ſabbato vero fit cōmemoia tepuiporatio victoria populi iudaici: qui erat cōiunctuseccleſie dei in fine ſeculi ⁊ cantabit cum eccleſiapſalmum. Bonū eſt confiteri domino ad annunciandū mane ſcilicet proſperitatis miſericordiaꝫtuā ⁊ veritatem tuā per noctem ſcilicet aduerſitatis: qui pſalmus intitulatur laus cantici dauidin die ſabbati: vnde conueniens eſt. vnde in dieſabbati cantet̉ pſalmus ille in quo agitur de perſecutione iude: qui perſecutꝰ eſt chriſtum in figura abſolon qui perſecutus eſt patrē: ⁊ qui intitulatur in die ſabbati. Quod autē pſalmus iſte ꝑtineat ad iudaicum populū cōuincit̉ ex illo verſu.In decacordo pſalterio cū cantico. Pſalteriumdecacordū dicitur lex ꝓpter decem mandate legis. ¶ Et nota ꝙ hoc pſalteriū quidam portant.ſed in eo non pſallunt: vt iudei perfidi qui nobisſunt in codicibus teſtes: in cordibus hoſtes. quidam portant ⁊ pſallere vident̉ non tamē pſallūtvt falſi chriſtiani qui cū triſticia aliquando bonaopera operant̉. Quidā portant ⁊ in eo pſallunt:vt illi qui cū humilitate bonum operantur. Hocaūt erit in populo iudaico cū vnum erit cum eccleſia. Qualiter canticuꝫ moyſi: Audite celi: qd̓eſt deutrono .xxxij. capitulo pertineat ad ſabbatum ⁊ ad populum iudaicū ex verbis Bede haberi poteſt: qui dicit ſuper Lucā ꝙ in diebus ſabbati iudei in ſynagogas confluebant ad meditāda diuine legis mandata. poſtpoſitis mundi negocijs: iuxta illud. Uacate ⁊ videte quoniaꝫ ſuauis eſt dominꝰ. In memoriā ergo priſtine religionis canticum ipſuꝫ deutrono. in ſabbato cantatur: in quo ſtatus illius populi quē habuit offenſo vel ꝓpitio deo deſcribit̉. ¶ Poſt antiphonamſequit̉ capitulū ꝑ quod fit exhortatio ne deficiamus in via. Et dicitur quādoqꝫ benedictio ⁊ claritas apocalip. vij. capitulo. ⁊ quandoqꝫ. Fuiſtisaliquādo tenebre ephe. v. ⁊ quādoqꝫ. Nox preceſſit ad romanos. xiij. capitulo. vbi hortamur īfide ꝑſeuerare: miſericordie operibus intendereopera tenebraruꝫ abijcere: ⁊ arma lucis induere⁊ conſolamur per ꝓmiſſionē glorie. Et poſt capitulum ſequit̉ reſponſoriuꝫ. In quibuſdam tam̄eccleſijs non dicitur reſponſoriū. Uidetur enimhoc ſuperflue ꝓpter reſponſoria in nocturnis dicta: quia hodie nocturne ⁊ laudes matutine vbique coniunctim canunt̉. Hec tam̄ ratio ceſſat ſilaudes matutine officiuꝫ ſit per ſe. In omnibustam̄ alijs horis poſt capitulū ſequitur reſponſorium. Poſt capitulū ſeu reſponſoriū chorus exhortationi aſſentiens hymnū reſonat. Poſt hymnūſequitur verſus. Quia enī per canticuꝫ zachariequod ſtatim ſubſequitur ꝓmiſſio notatur: ⁊ nostradi ſumus ad credendū ꝓmiſſionibus: ideo p̄mittit̉ verſus alta voce: vt excitemur ad credendum dei ꝓmiſſa. Et dicit̉ in quibuſdaꝫ eccleſijsverſus. Repleti ſumꝰ mane miſericordia tua. inquo recolit̉ tēpus quo iuſtis recōpenſabit̉ merces poſt huius ſeculi laborē. Un̄ dicit repleti ſumus mane p̄teritū ponēs ꝓ futuro ꝓphetali certitudine: qꝛ in mane eternitatis miſericordia dn̄io 3