quia oratio eius nō habet effectū ſine mane percatoris ideſt ſine gratie initio: ideo dicit Emitteluceꝫ tuā quod habet̉ in ſecūdo pſalmo: Iudicame deus. Sed quia mane pectoris pēdet ex mane noſtre redēptionis: ideo dicit exitus matutiniquod eſt in tertio pſalmo Te decet ⁊cͣ. Et qꝛ habitato mane pectoris quod eſt effectꝰ mane redēptionis homo incipit ſibi vileſcere. ſequit̉ maneſicut herba tranſeat ⁊cͣ. qd̓ habet̉ in quarto pſalmo .ſ. Domine refugiū. Sed quia quanto ſibi ꝗqꝫ magis vileſcit tanto magis mane eternitatisaffectat: iccirco dicit̉ Auditam fac mane miſericordiam tuā: quod habet̉ in quinto pſalmo Domine exaudi orationē meam. Et quia nemo adhoc peruenit niſi qui laudat deū in aduerſitate ⁊proſperitatē: ideo adiūgit ad annūciandū manemiſericordiam tuā ⁊cͣ. quod habet̉ in ſexto pſalmo Bonū eſt ⁊cͣ. ¶ Rurſus ſex pſalmi qui ꝑ ſingulas ferias mutent̉. ⁊ cantica que in illis dicūt̉inter ſe conueniunt ⁊ congrue poſſunt temporisgratie ſucceſſibus coaptari. In ſecūda nāqꝫ feriarecolitur ſtatus primitiue eccleſie que ſanctoruꝫpredicatione hereditateꝫ accepit ut dictū eſt. vn̄in illo pſalmo Uerba mea orat eccleſia ꝓ eternahereditate quā per chriſtū percepit: quare in titulo eiuſdem pſalmi ita dicit̉ pͣs. in fine pro eo quāconſequit̉. in cantico vero gratias agit dicēs Cōfitebor tibi domine quoniā iratus es mihi. cōuerſus eſt furor tuꝰ ⁊ conſolatus es me: quod ē iſa.xij. c. Reuera ira dei permanſit vſqꝫ ad paſſiōeꝫſaluatoris. ſed tunc cōuerſus eſt dominꝰ a furore ⁊ conſolatus eſt eccleſiam aperiens ei ianuaꝫceleſtis regni: cum oēs prius ad inferos mitterētur. Item in pſalmo ſollicitudinem ſuā oſtēdēseccleſia dicit: Mane aſtabo tibi ⁊ videbo ⁊cͣ. incantico vero confidens dicit: Fortitudo mea etlaus mea dominus ideſt ipſe ꝑ quē ſum fortis ⁊quem laudare teneor. Ad tota igit̉ pertinet eccleſiam quod dicitur Uerba mea ⁊cͣ. ſed ſpecialiead primā cui per apoſtolos prima facta eſt promiſſio eterne hereditatis: ⁊ tunc vexillū crucis cepitin nationibus eleuari: ad quod ꝑtinet canticumſicut ex his que precedūt canticū in Iſaia manifeſte apparet. Dicit̉ .n. in libro paulo ſuperius. Indie illa rudix ieſſe qui ſtat in ſignū populoꝝ ip̄mgentes deprecabunt̉: ⁊ erit ſepulchrū eius glorioſum. Et paulo poſt: eleuauit ſignū in nationes ⁊congregabit ꝓfugos iſrael ⁊cͣ. Saluator noſter ēradix ieſſe: ⁊ ipſe ſtat in ſignuꝫ populoꝝ quia adeum reſpiciūt gentes ⁊ ipſum deprecant̉. eius ſepulchrum fuit glorioſuꝫ: licet peccatis noſtris exigentibus ad tempus ſit ignominoſum: ⁊ ip̄e perapoſtolos ⁊ alios primitiuos leuauit in nationescrucis lignū in quo eſt victoria: ut ſciāt oēſ ī quodyabolus eſt victus. Sed ante hoc congregauitipſe profugos iſrael quando in die penthecoſtenerant viri religioſi in hieruſalem ex omni ꝑte ul̓natiōe que ſub celo eſt: ⁊ ex illis crediderūt vnadie tria milia ⁊ alia die quinqꝫ milia. Naꝫ eis dicit Paulus in actibus apoſtoloꝝ. Primū oportebit iudeis loqui verbū dei. In tertia feria illudtempus recolimꝰ quādo ab impijs eccleſia perſecutionem patiebat̉: a iudeis primo: ⁊ poſtea a diuerſis imperatoribus romanis: preſertim a tēpore neronis vſqꝫ ad tempora diocletiani ⁊ maximiniani imperatoꝝ. Que autē tūc paſſa fuerit eccleſia iudicat pſalmos Iudica me deus ⁊ diſcerne cauſam meā de gente nō ſancta: ⁊ oſtendit triſtitiam cuꝫ dicit Quare triſtis incedo dū affligitme inimicus. Sed quia ab hac perſecutionē liberata eſt cantat canticū Ego dixi: quod eſt Iſa.xxxviij. c. quod cantant ezechias poſt liberatiōꝫa ſennacherib: ⁊ poſt infirmitatem quā incurrerat ne eleuaret̉ cor eius in ſuperbiā. Ul̓ quia eleuatum erat propter inopenabilem riumphū deexercitu ſennacharib. Sicut .n. ille liberatꝰ reddidit gloriam deo: ſic ⁊ eccleſia: prius tamē quaſideſperans dicit: non aſpiciā homineꝫ vltra ⁊ habitatorem quietis .i. ſaluatorem meuꝫ per quemmihi quies deberet eſſe: īmo cum videbat ſuospaſſim interfici dicebat. Generatio mea ablataeſt. ⁊ iteꝝ: preciſa eſt velut a texente vita mea cuꝫadhuc ordirer ſuccedit me. Tamen ſperās eccleſia dicens: Uiuens ſupple nūc in protectiōe tuaviuens .ſ. poſt in futura quiete. ipſe confitebiturtibi: ſicut ⁊ hodie ego ſupple liberata ab hoſtibꝰ⁊ ego ita ago ſicut pater bonus notaꝫ facit filijsveritatem ſuam. In quarta feria recolit̉ illud tēpus quo eccleſia cepit exaltari ſuper inimicos ſuos: reddita ſibi pace per imperatorem cōſtātinū.Unde cantat: Te decet hymnꝰ deꝰ in ſyon. Syon interpretat̉ ſpeculatio ſiue contēplatio: quiatempore quietis potuit eccleſia vacare contēplationi. Ad hoc enim pertinet titulus .ſ. p̄s. DauidCanticum hieremie et ecechielis de populo trāſmigrationis uel verba perigrinatiouis cū inciperet exire. Sicut enim populus ille de babiloniaexire cepit recepta licentia a ciro: ita ⁊ eccleſia debabilonica perſecutiōe per conſtantinū romanūimperatorem liberata quam patiebat̉ ſub diuerſis imperatoribus habet ſpem proficiendi in melius quonſqꝫ perueniet in celeſtem hieruſalem.Unde recolens preteritam perſecutionē dicit ꝟba iniquoꝝ preualuerūt ſuper nos: ⁊ profectumſuū oſtendēs dicit Benedices corone anni benignitatis tue. Corona anni benignitatis tue eſt tēpus gnatie quod per circulum dieꝝ vſqꝫ in fineꝫmundi decurrit: in quo campi ideſt illi qui ſuntpleni tumore ſuperbie carētes vbertate gratie repellentur: ꝓpter hanc liberationē cantat eccleſiacanticum anne matris ſamuelis quod cantauitliberata de perſecutione ſue emule fenenne ſcilicet: Exultauit cor meū in domino quod eſt primiReſponſio. ij. c. Cum eniꝫ reſpublica cepit ꝑ angelicos viros ⁊ īperatores chriſtianos miniſtrari potuit eccleſia dilatari os ſuum ſuper inimicos