eius: ⁊ tūc gaudebūt ſe cognoſcere viaꝫ dei quāin gentibꝰ eſſe cognoſcent. Quintus erit eoꝝ ꝙfuturi ſūt ſub tempore antichriſti culꝰ figurā preceſſit nabuchodonoſor qui licet trigulauerit ſanctos vtriuſqꝫ populi nō tamē deſiſtent benedice̓deū ad inſtar trium pueroꝝ quos deus liberauitde camino ignis ardentis qui per illud quintumcanticū Benedicite recolūtur. eo eniꝫ tēpore iuti purgabunt velud in camino ignis: nō tn̄ vrentur ſed ibi acciperēt formā auri. Unde Iah̓. ī Apoca. Uidit pedes eius ſimiles auricalco ſicut incamino ardenti. vnde rite ſequit̉ ille pſalmꝰ: ⁊ ꝓpter tribulationem quā deſignet̉ antiphona illiuſſine alleluya ⁊ ipſe ſine gloria patri cantat̉. Hymnus aūt ipſe tres habet diſtinctiones. In prima īuitant̉ ſuperiores creature ad landē creditorꝭ .ſ.que ſunt ſupra celū que in celo ⁊ que in aere. Inſecūda inuitant̉ ad hoc creature terrene ⁊ q̄ mouent̉ in aquis. In tertia inuitant̉ oēs ſpiritus etanime: ut cū omni creatura domino bn̄dicamus:quia ſicut tres pueri nabuchodonoſor ⁊ caminūignis: ſic nos dyabolū ⁊ inferni incēdiū euaſimꝰCeteꝝ hoc canticū bene conuenit diei dominico⁊ cuiſlibet feſtiuo: quia ī pͥma die dominꝰ vniuēſa creauit: ⁊ per ſuā reſurrectionē poſtmodū īnouauit: ideoqꝫ in ea die ⁊ in feſtis que reſurrectionem dominicā imitant̉ dicit̉. in quo diei creature ad creatoris laudem inuitent̉. Hinc etiā eſt ꝙeedem laudes ſunt in dominicis ⁊ feſtiuitatibusſanctoꝝ ⁊ in tēpore paſchali: quia rep̄ſentāt gaudia reſurrectionis chriſti ⁊ noſtre. ¶ Sextꝰ ſeptimus ⁊ octauꝰ erit eoꝝ qui vniuerſaliter ex tribꝰmūdi partibus .ſ. ex Aſia Affrica ⁊ Europa eligēdi ſunt: qui poſt antichriſti ꝑſecutioneꝫ ⁊ eiꝰ mortem maiore pate fruent̉ vſqꝫ in diem iudicij qͣꝫnūc habeat eccleſia. tūc .n. erit ſenectus in miſericordia vberi: in qua quiete triplex ordo iuſtoruꝫſcilicet coniugati: continentes ⁊ ꝟgines: quoſ iobnoe ⁊ daniel exprimūt: ⁊ generalit̓ vniuerſi ſancti quibus aureola debet̉: qui in tribus mūdi ꝑtibus de tribulatione euadenſregnaturi cū ſponſoeccleſie celebrabūt laudes dei que cōtinent̉ ī illiſtribus pſalmis .ſ. Laudate dominū de celis. Cantate domino canticū nouū. ⁊ Laudate dominuꝫinſanctis eius. Querit̉ aūt quare hi tres pſalmiſub vna antiphona ⁊ etiam ſub vno gloria patridicunt̉. Reſpondet̉ ideo qꝛ premiſſi ſextus ſeptimus ⁊ octauꝰ ordines electoꝝ qui ex dictis tribus mūdi ꝑtibus colligent̉ ſine aliquo interuallo ſimul erunt ⁊ pariter glorificabunt̉. Continētetiam ipſi tres pſalmi triumphuꝫ de mūdo: carne ⁊ dyabolo: ⁊ quoniā vnū ſine aliquo nō habetur: ideo merito cōiūgimur. Querit̉ etiam quare premiſſi duo pſalmi .ſ. Deꝰ deus meꝰ: ⁊ Deusmiſeriat̉ noſtri cōbinant̉. ⁊ ſub vno gloria patri:⁊ ſub vna antiphona dicunt̉. Ad qd̓ qͣdruplex ēreſponſio. Prrmo quia pſalmꝰ Deus deus meꝰſignificat ſitim ad deū. in pſalmo Deus miueriatur noſtri trinitas notat̉: ut ſupra. Ad ſignificandum igit̉ ſitim ⁊ deſiderium continuū ad deumhoc fit. Secūdo ad notandū ꝙ ante ꝑſecutioneꝫantichriſti populꝰ credentis gentilitatis qui recolitur per pſalmū: Deus deꝰ meus: ⁊ iudaicus populus reſipiſcens qui rocolitur per pſalmū Deꝰmiſeriatur noſtri vnū erunt in fide. ⁊ poſtqͣꝫ hi cōiuncti erunt veniet antichriſti tribulatio ut p̄miſſum eſt. Tertio quia primus pſalmꝰ illoꝝ ſignificat dilectionem dei. vnde ibi dicit̉ Sitiuit in teanima mea ⁊cͣ. ſecūdus vero dilectionē proximivnde ibi dicit̉: Ut cognoſcamꝰ in oībus gentibꝰſaluture tuū: que ita cōnexi ſūt ut vna ſine altera in chriſtiana profeſſione nō habet̉. Quarto qꝛgratia quam eccleſia in primo pſalmo ſitire videtur. in ſecūdo collata eſſe mōſtrat̉. vnde ad gratiarum actionē inuitat̉ cum dicit̉ ibi Confiteanturtibi populi deus ⁊cͣ. Rurſus ideo in fine ipſiꝰ pſalmi Deus deus meꝰ: nō dicitur gloria patri: qꝛin eo agitur de miſeria humani generis: vnde ibidicit̉: Sitiuit anima mea. Nō .n. omnes pſalmide miſerijs multis: quia alijs aduerſitatibꝰ tractantes laudant illum pre illis quod tn̄ deberentſed ſequenti pſalmo .ſ. deus miſeriat̉ noſtri ſubijcitur Gloria patri. quia in eo agitur de miſericordia dei: per quā generi humano bona cōferūtur ⁊ mala remouent̉. Ceteꝝ predicti duo pſalmi⁊ pſalmus: Laudate dominū nūqͣꝫ variātur: addeſignādum ꝙ ſine fide ⁊ deſiderio trinitatis q̄in premiſſis duobus pſalmis vnitis exprimūtur⁊ ſine laude dei que per pſalmū Laudate deſigͣt̉nūqͣꝫ chriſtiani eſſe debemꝰ. ¶ Queritur etiā q̄re eccleſia in pſalmo illo Iubilate ad iubilanduꝫnos inuitat: ⁊ tam̄ ipſe nō iubilat. Ad quod dicipoteſt ꝙ officum lauduꝫ domini reſurrectionemſignificat: que iam completa in capite .ſ. in chriſtoadhuc eſt in mēbris implenda. Ad notandū igit̉ꝙ iam in parte īplcta eſt nō dicit̉ iubilus in fineantiphonaꝝ: preſertim illaꝝ que dicunt̉ ſuꝑ pſalmos in quibus fit mentio de reſurrectione. eſt .n.iubilus cantus ſpe glorſe conceptus. Quia veroreſurrectio adhuc in mēbris implenda eſt: ideoin quibuſdā antiphonis iubilus dicitur. Unde ītempore paſchali in verſiculis ⁊ reſponſorijs ⁊ īalleluia lubilamus ꝓpter noſtrā reſurrectionemquaꝫ ſperamꝰ: quā quia nō videmus nec adhucplene exprimere poſſumꝰ: ideo per vocē non ſignificatiuam iubilamꝰ. In antiphonis ergo nonſit iubilus ꝓpter reſurrectioneꝫ domini que impleta eſt: nec etiam in antiphonis laudum. in qͣnpſalmis mentio fit de reſurrectione domini: ut intribꝰ primis pſalmis: nec in fine antiphone quarti pſalmi quia nabochodonoſor vidēs tres pueros in camino ignis poſitos vidit ⁊ quartū cumeis .ſ. chriſtum eos conſolantē. Qui .n. ſunt in tribulatione hoc ſolum orant ne deficiāt. ⁊ poſituseſt tūc locus timendi quā ſperādi: ideoqꝫ in fineantiphone huius pſalmi nō dicit̉ iubilus: p̄ſertiꝫ