quod eſt canticū celeſtis letitie: ut per hoc totamtrinitatem eſſe dignā celeſti laude oſtendat̉: ⁊ adquā plene laudādā nō ſufficit laus hūana. Quatuor vero lectiones de euangelio q̄ ſequnt̉ ſinificant ꝙ laudatores dei per quatuor euāgeliſtarūdoctrinā debent eſſe quatuor ꝟtutibꝰ inſigniti ꝑquatuor etiā reſponſoria laudantiū allacritas deſignat̉. Sed ne hoc bonū agentes illud ibi aſcribant ſed totū dei laude attribuant: ⁊ ſe illiꝰ ẜuosoſtendāt ſubiūgit̉: Te deū laudamꝰ. poſtea legitur euangeliū qd̓ ſignificat denariū .i. vitā et̓naꝫqua digne deū laudantibꝰ in fine reddet̉: ad qd̓ſequit̉ Amen .i. fiat nobis qd̓ ex euangelio credimus ⁊ ſperamus. hymnꝰ ꝟo qui ſequit̉ .ſ. Te decet laus ⁊cͣ. gaudiū qd̓ ſancti poſt laborē habentde remuneratiōe denarij ſignificat. Monachiqūt nūqͣꝫ nouem lectiones dicūt niſi in exequijsmortuoꝝ. vnde ⁊ in triduo ante paſcha. ix. dicuntur quaſi exequias domini repreſentantes. Adlaudes aūt inſtituit pſalmū illū Deus miſeriaturno. primo abſqꝫ antiphona de cantari: tū qꝛ tenebras fatiſcentibꝰ diluculo matutine laudes cantātur: ideo in eo dr̄: Illuminet vultū ſuū ſuꝑ nostum quia hoc officiū ad domini ꝑtinet reſurrectionem per quā accipimus miſericordiā ⁊ benedictionem. Rurſus monachi dominicā orationemin voce dicūt ꝓpter ſimplices qui eā non intelligūt aut obliuiſcunt̉: ⁊ propt̓ ꝟſutos qui ſpinaꝫodij gerētes in corde fratrem odiūt: nolētes dice̓Dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribus noſtris. Hoc igit̉ dicere ꝯpellūtur in publico ut purgent̉ ab illo vicis tam ī finenoctis .i. matutinis laudibꝰ quam in fine diei. i. īveſpia ut noctem aut diē nō pertrāſeāt ſine recōciliatione fratris. In alijs autem horis nō dicūtin voce qꝛ ſepe ꝯtingit fratri fratrem iraſci ⁊ q̄dam furoris impetu cōmoueri: qui licet ſtatiꝫ aīmū nō cohibeat expectandus tamē eſt ad veniāſufficit enim ſi ſol nō oriat̉ ſuꝑ iracundiā eius.Dicūt etiā quatuor ſolūmodo pſalmos ad veſperas: ꝓut in ſexta parte ſub ti. de tēpore aduētusdicet. Nō vacat etiaꝫ a myſterio ꝙ monachiſe toto corpore ab oriente in occidēte gyrant̉ꝰ ſignificātes deum vbiqꝫ adorandū fedre qͣi vbiqꝫpreſentem. vel quia rationabili motu ab ortu noſtre natiuitatis vſqꝫ ad occaſuꝫ mortis eum ſeꝗtenemur: ſicut ⁊ firmamentū naturalit̉ ꝟtitur aboriente in occidentem. hoc etiā quedā deſignāteccleſie in quibꝰ dicētes: Gloria patri ſe inclinātad orſentē ⁊ ſubdentes ſicut erat ⁊cͣ. ſe ꝟtūt ī occidētem. deuotio ideo in diuinis officijs ē. ẜuanda. Quia ꝟo monachoꝝ officiū ad nos nō ꝑtinꝫad preſens de illo ſufficiat ad hoc dixiſſe. Ultimo nota ꝙ monachoꝝ ordo figura cherubin ginter angeloꝝ ordines eximior predicat̉ hr̄e probat̉. Nam ſicut cherubin ita ⁊ monachi ſex alisvelant̉ dicente ſcriptura. Sex ale vni ⁊ ſex alealteri: due quidē ī capucio quo caput tegit̉ d̓mōſtrant̉. illud ꝟo tunice quo brachijſ extendit̉ ſiuedextra ⁊ leua. alias duas dicimus eſſe alas ⁊ an̄⁊ retro alas duas ⁊ ſic illud quo corpus tegiturſex alaꝝ numeꝝ implere aſſerit̉. Habitus quoqeoꝝ habitū imitat̉ ſanctoꝝ. De helia nāqꝫ legit̉vir piloſus ⁊ c̨ona pellicia accinctus renibꝰ. ⁊ deipſo ⁊ de illis ſimilibus dicit apoſtolus. Circuierunt in melotis ⁊ in pellibus caprinis. ⁊ de Ioāne baptiſta inquit euangeliſta: Iona pellicea circa lūbos. Adhuc cuculla monachoꝝ ſumpta eſt acollobijs apoſtoloꝝ que ut dalmatica formabantur: ⁊ in eius forma crucis preferebat̉ qꝛ illi ſe vicijs ⁊ concupiſcentijs crucifigebāt: eius nigredoeſt mundi cōtēptus. lōgitudo ꝑſeuerātia ī bonoUnt nonnulli are orqui eſIdinem ſequētes de quo in pͥncipio hꝑtis dictū eſt matutinas laudes a nocturnis diuidūt: illas fore per ſe officiū aſſerētes⁊ mane aurora rutilante illas dicētes ꝓut in titulo ꝓximo dictū eſt. Tali nāqꝫ hora xp̄s victor amortuis reſurrexit. Unde marcus ſurgēs iheſusmane prima ſabbati: vel ſaltē eius reſurrectio inmatutino notificata eſt. Tali etiā hora ſuper mare ambulauit: Merito ergo in hac hora laudandus eſt ut ipſe qui nos ꝑ ſuā ſanctā reſurectionēſaluauit ſupra mare huiꝰ ſeculi nos ire faciat ſicco veſtigio ſicut petrꝝ. Hac etiā hora mūdū ⁊ angelos creauit: qui ſtatim poſt creationē ſuā cantico laudes creatori ſuo iubilauerūt. Laudeſ ergomatutinas rubeſcente aurora dicūt .ſ. in quartavigilia quā lucifer totā illuſtrabat. Qui ⁊ matutinas dr̄ a mane qd̓ ē lumē qꝛ nobis lumen manereducit ad coronā glorie obtinendā. Nō ſit vob̓vanū mane ſurgere ante lucem: qꝛ ꝓmiſit dominus coronā vigilantibꝰ. quid aūt ſignificet tēpusmatutine laudis dictū eſt in principio p̄cedentistractatus. Dicūtur autē laudes quia illud officiūlaudem p̄cipue ſonat diuinā quā ei facimꝰ ꝓ eoꝙ a tenebris erroris nos ad lucē ſeu viam ꝟitasreduxit ⁊ ad tēptationes dyaboli repellendas.Unde iſa .xxv. Exꝑgiſcimini ⁊ laudate qui habitatis in puluere: qꝛ ros lucis eſt. De hoc matutinali officio dixit propheta: Ad te de luce vigilodeꝰ. Sane matutinū ⁊ veſptinū officiū iō canimus quaſi dn̄o iuge ſacrificium offeramꝰ. Offerebant .n. dn̄o in ve. teſt. iuge ſacrificiū .i. mane⁊ veſpere: ſꝫ veſꝑtinū dignius erat matutino: qꝛpinguius ut iudei dicūt ꝓut ſub veſꝑis dicetur:Nos aūt per matutinū officiū intelligimꝰ legemꝑ veſpertinū ſaluatoris paſſionē: qui in veſperamūdi .ſ. in ſexta etate obtulit ſe deo patri ꝓ nob̓.Unde eleuatio manuū meaꝝ ſacrificiū veſpertinū. Reſpōdet aūt hoc ſacrificiū illi: qꝛ ibi pſalmiponunt̉ ſub quinqꝫ diſtinctionibꝰ ꝑ gloria patriſicut ⁊ hic. Itē ibi ⁊ hic hymnꝰ cū lectione ⁊ verſiculo. ibi eiā canticū marie ⁊ hͦ canticū cacharie