⁊ noſtri lapſus offenſionē cū ad ſpiritū ſanctumad altaris dextrū tranſimus propt̓ ipſiꝰ benignitatem ⁊ noſtrā gratie cōſecutionē. Quidā tamēad hoc habent ſpeciales orationes. deinde ꝗdaꝫpſalmos graduales incipiūt. de quibꝰ dictū eſt īprohemio hmiꝰ ꝑtis. Sacerdos itaqꝫ nocturnuminchoans officiū a dn̄o qui eſt alpha ⁊ o. i. principium ⁊ finis ⁊ bonoꝝ largitor oīuꝫ incipit. Et q̄niam ſcriptū eſt Ioh xv. Sine me nihil poteſtisfacere. etiam os aꝑire petit ante oīa fiducialit̓ abeo ꝗ dicit aperi os tuū ⁊ ego adimplebo illud utei os aperiat ad digne ipſum laudandū dicens.Dn̄e labia mea aperies: ⁊ os meū ⁊cͣ. qꝛ nō ē ſpecioſa laus dei in ore peccatoris: niſi ip̄e in laudēdei ſuiipſius os aꝑire dignet̉. Iuxta ꝓphetā. iij.q. viij. §. quod teſtat̉. Quare tu enarras iuſtitiasmeas ⁊ aſſumis teſtamentū meū per os tuū. finitetiam hoc officiū in ipſo deo dū dicit̉ Deo gr̄asut initiū ⁊ finis circularit̓ referant̉ ad eū qui ē alpha ⁊ o. ⁊ qd̓ dr̄ aperies ponit̉ tempꝰ ꝓ tēpore. i.aperi. Rurſus petit ſua labea aperiri: qm̄ prideꝫin completorio nos deo cōmendauimꝰ ⁊ os ⁊ pectus ſigno crucis munientes concluſimꝰ: qͣre merito tūc eū precat̉ ut labia clauia aperiat ad laudandū. Chorꝰ vero ad notandū armoniā nō mutata ꝑſona reſpendēs dicit: Et os meuꝫ annūciabit laudem tuā. Eſt .n. vera armonia ut ſit credētium cor vnū ⁊ anima vna Act. iiij. ⁊ in tali vnitate deus laudat̉. Quia vero dyabolus dei laudem abhorret: ꝓppt̓ qd̓ deū laudare volentē ſatagit impedire. nā contēptus pharao .i. dyabolusſurgit in ſcandala: ideo ecceſia ne ſuccūbat ſtatiꝫimpetrata loquendi licentia orat dicens alta voca: Deus in adiutoriū meū intende. Chorꝰ reſpōdens dicit Domine ad adiuuāduꝫ me feſtina ⁊cͣ¶ Sane p̄miſſis duobꝰ habitis viꝫ gratia p qͣꝫ.os aperit̉. ⁊ dyabolo ꝑ auxiliū dei repulſio nihilaliud reſtat niſi laudare. vnde ſtatiꝫ eccleſia laudens ſubijcit Gloria patri ⁊cͣ. de quo in ꝓhemiodictū eſt. Ueꝝ qꝛ nō ſufficit deū laudare niſi etiāad laudandū alios inuitemꝰ: ut qui audit dicatveni Apo. vlt. exͣ de ſacra vnc. c. vnico: ⁊ cortinacortinā trahat Exo. xx. iō ſeꝗtur inuitatoriū ⁊ īuitatorius pſalmꝰ. Uenite exultemꝰ: vbi ml̓tiplexcauſa reddit̉ quare deo exultare ⁊ iubilare d̓bemus dū ibi dr̄: Quoniā deꝰ magnꝰ ⁊cͣ. ⁊ vltimoaſſignat̉ cauſa .ſ. ne ingrati ſimus ſicut iudei quipropter ſuā ingratitudinē ⁊ maliciā terrā ꝓmiſſionis nō intrauerūt. vnde dr̄ ibi: Si introibūt inrequiem meā: quaſi nō dicat. Inuitatoriū autemalta voce dr̄: qͣſi mat̓ eccleſia ꝑ illud inuitet homines ad cōfitendū dn̄o. Iux illud: Uenite filijaudite me: qd̓ notat ſecūdus ꝟſus Preoccupemus ⁊cͣ. Hinc ē ꝙ in quibuſdā eccleſijs iacentesad orationeꝫ ante matutinū ante ſingula altariaſtatim cū audeant cantari Uenite exultemꝰ chorum intrant. Incipiēs eniꝫ inuitatoriuꝫ eſt quaſipreco tanqͣꝫ tuba exultans vocē ſuā. Premittit̉quaqꝫ inuitatorio vox humilis. Sed cum venitad pſalmū inuitatoriū exaltat̉ qꝛ eccleſia pͥmo ſecreto quaſi hoſtio clauſo laudat deū propt̓ ſe: ſꝫpoſtea manifeſte ꝓpter alios ut ardor accendatproximos. Hīc ergo ē ꝙ ī p̄cipuis feſtiuitatibꝰ inuitatorium quaſi voce valde demiſſa inchoetuiSed cū venit̉ ad ꝟſum: Hodie vocē eiꝰ audieritis nolite ⁊cͣ. exaltat̉ ne quis corde forte obduratus de voce nō audita cauſet̉. Unde iſaie quaſituba exalta vocem tuā. Rurſus voce demiſſa inchoatur: ad notandū ꝙ in primitiua eccleſia vopulus clam ad fidem ⁊ ad chriſtū colendū inuitabat̉: ſed poſtea vox exaltat̉ ut oſtendat̉ ꝙ hodielibere innuat̉ predicatur ⁊ adoratur. ¶ Item inuitatorium ipſuꝫ ad aliquos ꝟſus illiꝰ pſalmi venite repetit̉ integre ⁊ ad alios imꝑfecte: quia licꝫoēs per ipſum inuitatoriū ad laudes ⁊ gloriā deiinuitent̉ aliqui tn̄ ꝑfecte ⁊ aliqui imꝑfecte hancinuitationē recipiūt. Dicit̉ aūt ſexies integre: ꝗailli integre inuitatoriū recipiūt qui ꝑfecte laudesdeo referūt qui nil quod nō ſit laudiſ interponūtQuia ergo ſenarius eſt primꝰ numerꝰ ꝑfectꝰ qd̓patet quia conſtat ex ſuis ꝑtibus aliquotis .ſ. vnoduobꝰ ⁊ tribus: ideo ſexies integre repetit̉. Terꝟo imperfecte repetit̉ ꝓpter illa tria hominū genern̄ qui ad cenā inuitati inuitationē nō receperunt .ſ. auari ſuperbi ⁊ luxurioſi: ut dicet̉ in fextaꝑte ſub ſecūda dominica poſt penthecoſten: velpropter noſtraꝫ in tribus .ſ. in corde. in ore ⁊ ī opere imperfectioneꝫ. ¶ Ceteꝝ epiphanie offitiuꝫinuitatorio caret: ꝓut ibi in ſexta ꝑte dicet̉: ⁊ etiāmortuoꝝ officiū niſi funere preſente: quia in illoofficio chriſti exequias imitamur. nō .n. ī paraſcephe dicit̉: Adhuc: quia nō ſufficit deū ore lau dr̄niſi ⁊ mente laudet̉: ideo poſt inuitatoriū ſubijcitur hymnus .i. laus dei. Item quia poſt inuitationem conſequenter multi deuꝫ cū letitia laudantIuxta illud Audiuit ⁊ letata eſt ſyon: ideo poſtinuitatoriū cantat̉ cōmuniter hymnꝰ. Tertio dr̄hymnꝰ in ſignū: quia ſicut in actibus apoſtoloꝝgentes gauiſe ſunt: qꝛ ad ſideꝫ vocate ſunt. Porro quia iteꝝ nō ſufficit laus oris et cordis niſi etopus ſequatur: quia fides ſine operibus nō prodeſt immo mortua eſt: ideo poſt hymnū ſequunt̉pſalmi qui bonā operationeꝫ deſignant. Dicūturetiā antiphonē que ſignificāt charitatē ſine qͣ opnon proficit: ⁊ verſiculi de quibus in prohemiodictū eſt. Poſt verſus ante lectiones per quaſ doctrinam habemus dicit̉ oratio dominita. Primoad notandū ꝙ qui eget ſapientia ⁊ intellectu doctrine poſtulet illam a deo qui ſcd̓m beatū Iacobum dat effluenter omnibꝰ ⁊ nō improperat.Secūdo ut ipſiꝰ orationis auxilio ꝓficiat in nob̓ꝟſus intentio. Tertio ut ꝑ illā dyaboli tēptationes pellāt̉. ille .n. ſentiēs nos velle lectiōes legē īꝗbꝰ ſcōꝝ vlctorie ꝯͣ ip̄ꝫ habite legūt̉: ſatagit nosacriꝰ īpugnae vn̄ nos illa or̄oe munimꝰ. Dr̄ aūtſecrete ꝑ qd̓ ſecretū regꝭ ꝯſiliū ītelit̉: ut ꝓpoſite