deꝰ dntaxat ī ſpū .i. ꝓ ſpūalibꝰ ⁊ ꝟitate .i. eternisUn̄ apl̓s īquit tu aūt cū oraueritis ītra cubiculūtuū ⁊ clauſo oſtio ora pr̄em tuū. Sed licet vbiqꝫſit deꝰ adorādus ſpāliter tn̄ ī eccleſia: alioꝗn fruſtra tāto ſtudio tāto qꝛ īpendio tēpluꝫ dn̄o fieretniſi gratiꝰ ī eo adorari acceptaret. Un̄ ſalomon ītēplo cōſtructo ⁊ dedicato orauit ad dn̄m: vt ꝙcūqꝫ illud aſcēderet ꝓ peccatis ſuis: vel ꝓ qͣcūqꝫtribulatōe clamās ad dn̄m. in his q̄ iuſte poſtularet exaudiret̉. quā or̄onis formā ſequit̉ eccleſiain or̄one quā dicit ī eccleſie dedicatiōe. Aſſiſtūtenī angeli ibi adorantibꝰ vt deuotas eoꝝ or̄oesdn̄o offerāt. ẜꝫ illud. In cōſpectu angeloꝝ pſallātibi adorabo ad tēpluꝫ ſanctū tuū ad cōfitendūnomini tuo dn̄e. Hic angelꝰ ad tobiā. Ego obtuli or̄onem tuā domino. Requieſcūt etiā ibi ſanctorū reliquie: qui nobis deuote deū adorantibꝰſuis p̄cibus aſſequamur: qd̓ nos meritis noſtrisnō valemꝰ. In plateis ꝟo ⁊ in publico more phariſeoꝝ orare domino ꝓhibemur. Qd̓ ꝟo apoſtolus ad timotheū inquit. Uolo vos orare in oī loco leuātes puras manꝰ ſine ira ad eternā ꝑtinetor̄onem. In oī enī loco orat qui ꝑ charitatis officio ⁊ oꝑa bona vbiqꝫ manꝰ cordis mundas addeū leuat. Ceteruꝫ adorādus eſt pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūsſcūs: qm̄ oēs ⁊ ſinguli ſunt vnꝰ ſolus ⁊ verꝰ deꝰLicet enī alia perſona ſit pr̄ alia filiꝰ ⁊ alia ſpūsſcūs: tamē patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti vna eſt diuinitas equalis gloria coeterna maieſtas. Una igitur ⁊ equalis totiꝰ indiuidue trinitatis eſt oratiode qua ſane pōt ītelligi qd̓ ait dn̄s. Ueri adoratores adorabūt deū in ſpiritu ⁊ veritate. namoqui deū veraciter adorat ipſe ꝗdem adorat pr̄eꝫin ſpū ⁊ ꝟitate .i. in filio qui de ſe dicit. Ego ſumvia ꝟitas ⁊ vita: ego ſum inquit in pr̄e ⁊ pater īme eſt. ideo pr̄ adorandus eſt in filio ⁊ filiꝰ ī pr̄e⁊ ſpūs ſcūs in vtroqꝫ. Eſt aūt deꝰ adorandus decorde puro cōſcientia bona ⁊ fide non ficta. Decorde puro nō vt ꝗdam faciunt ꝗ in ꝓſperitatedeū glorificāt: ſed eū in aduerſitate blaſfemant.de ꝗbus ꝓpheta. Cōfitebunt̉ tibi dū benefeceriseis. ſi vero nō fuerint ſatiati murmurabunt. Decōſciētia bona. nō vt ꝗdam faciūt ꝗ cōtra deumgrauiſſime peccāt: ⁊ poſtea temere illi ſacrificantde ꝗbus ꝓpheta. Peccatori dixit deus quare tuenarras inſticias meas ⁊ aſſumis teſtamētū meum ꝑ os tuū. iij. q. viij. qd̓ teſtat̉ illud vtiqꝫ teſtamentū de quo ꝟitas ait. Hic eſt ſanguis meꝰ noui teſtamēti. De fide nō ficta nō vt ꝗdā adorantꝗ recte dicūt ſed praue viuūt: ꝗbꝰ dn̄s īproperatdicēs Hic populꝰ labis me honorat: cor autemeoꝝ longe eſt a me. dicūt enī ⁊ nō faciūt. Adorandus eſt itaqꝫ deꝰ corde ꝑ deuotionē. ore ꝑ confeſſionem ⁊ opere ꝑ veneratōem. Sunt aūt dueſpēs adorationis .ſ. latria que ſoli deo debetur ⁊dulia que ꝗbuſdam creaturis adhibet̉: vt dcm̄eſt in quarta ꝑte ſub quarta particula canonis ſuper ꝟbo ſeruitutis. ¶ Rurſus canonice hore inipſis horis diei dicende ſunt: nec obſtat illd̓ pſalmiſta. Benedicam dominum in omni tempore:nec illud apoſtoli. Sine ītermiſſione orare quoniam bn̄dicere dominū in omni tēpore. eſt illumſemꝑ digna conuerſatione laudare. Sine intermiſſione orare eſt oīa in dei laude ſeu gloria agēſicut idē apoſtolꝰ ait. Siue māducatis ſiue bibitis ſiue aliꝗd aliud faciatis ī gl̓a del facite. xxvi.q. vltima. nō obſeruetis. Ceteruꝫ or̄onē ſalutatioprecedit ⁊ ſequit̉ ad illam reſponſio: ꝓut ſub prima dicet̉. ¶ Finaliter aūt poſt orationem dicit̉.Benedicamꝰ domino qd̓ ſumptū eſt de apoſtolo vel de pſalmo vel de hymno triū puerorum:vbi dicit̉. Benedicamꝰ pr̄m ⁊ filiū ⁊cͣ. Et diciturquādoqꝫ a pueris qui ſunt imperfecte etatis adnotandū omnia opera noſtra īperfecta eſſe: iuxtaillud. Imperfectū meum viderūt oculi tui ⁊cͣ. decon. di. iiij. tulerūt. ⁊ ꝙ omnis laus noſtra pueril̓⁊ imperfecta eſt ad cōparationē dei queꝫ laudamus. quicꝗd hic enī dici pōt minus a laude deieſt ac ſi dicat eccleſia laudamus: ſed laudandonon ſufficimꝰ: qꝛ ſuꝑeminētia dei eloquiū noſtꝝ⁊ intellectū ſuperat: quia accedet homo ad cor altum ⁊ exaltabit̉ deus: Unde ab omnibꝰ ꝯſequēter dicit̉. Deo gratias. quaſi placet ſicut pium eſtin dei laude ſuperari. Dicit̉ etiaꝫ a pueris ad notandū ꝙ ſolū pueri .i. puri a militia digne laudātdeum ⁊ gratias agunt. Dicit̉ etiā quādoqꝫ a maioribus ad ſignificandū ꝙ in eterna beatitudinecum domino ꝑfecti erimꝰ laudatores: quia ī hacvita nō poſſumꝰ eſſe perfecti. ¶ Rurſus pꝰ ſuffragia dicit̉ alia oratio que miſericordiā dei ſignificat. que precedit ⁊ ſubſequit̉ hominē in boniſoperibus. Dicit̉ etiā iterū benedicamꝰ ⁊ deo gretias: qꝛ ſicut dominus poſtqͣꝫ iteꝝ poſt reſurrectionem ſuam ſalutauit diſcipulos ſuos benedixiteis ⁊ illi gratias referendo illum adorauerūt ita⁊ preſbyter vel alius iteꝝ dicta oratione dicit benedicamꝰ domino. ⁊ eſt ſubaudiendū cuius mēbra ſumus ⁊ in quo benedicimꝰ ⁊ etiā benedicitChorus vero gratias agens dicit deo gratis: qd̓ſumptum eſt de apoſtolo. per quod ſignificat̉ ꝙvſqꝫ in finē vite noſtre innocentiā debemus ſeruare. ⁊ ideo benedicere ei pro beneficijs gratiaextollendo vel benedicamus domino cum deogratias eſt laus finalis ⁊ exultatio ineffabilis: q̄erit in gloria cum gratiaruꝫ actione: vel deo gratis eſt de cōſumato curſu gratiarū actio. de hocetiam dictum eſt in quarta ꝑte ſub titulo de or̄one nouiſſima. Sed videt̉ ꝙ potius deberet reſponderi amen .i. fiat ſeu ita ſit .ſ. ꝙ deus ſit benedictus: ſꝫ bene reſpondet̉ deo gratias: vt notet̉ꝙ hoc ipſum ꝙ deum benedicimus ab ipſo deohabemus. ¶ Porro quia quādiu viuimus in lubrico poſiti ſumus: ⁊ a demonibus īpugnamur:quare ſemper ſanctorum ſuffragia indigemus.iccirco in pleriſqꝫ eccleſijs in ſingulis horis poſtbenedicamus ſuffragia ſanctorum ſubijciuntur