reſponſorium ab vno incipit̉ ut ab alijs cōcinat̉per quod fratris ad fratres exhortatio ad ẜuiendum deo intelligitur. Per ꝟſum vero reſponſorij qui totus ab vno canitur ſingularis ad deumdeprecatio denotat̉. Ad hoc reſponſoriū cantando quaſi ꝑ tubam vocē exaltamus excitādo fratres ad altiora vſqꝫ a deo ad laudem ſancte trinitatis ꝑueniamus dicentes Gloria patri ⁊ fi. ⁊cͣ.Quandoqꝫ autē reſponſoriuꝫ tres habet ꝟſus:prout in .vi. parte ſub prima dominica de aduentu dicet̉. Reſponſoriū quoqꝫ poſt ꝟſuꝫ imꝑfecterecantat̉ ad notandum ꝙ ſi in monte .i. in ſtatuperfectionis ſaluari nō poſſumꝰ ſaltem in ſegor. ialia via ſaluemur. in ſtatu videlicꝫ imꝑfectionis.Ad hoc ſemiplene ſiue pro parte repetit̉. ad notandum ea que viuētes facimus imꝑfecta eē. Etfit primo repetitio a remotiori quo ad fineꝫ: ⁊ poſtea a minus remoto. ⁊ vltimo Sloria patri ⁊ filio dicit̉: prout ſub dicta dominica de aduētu dicetur. In feſtiuis vero iteꝝ totum ꝑfecte repetit̉:ad notandū letitiam ⁊ perfeccionem ſanctorum.Orationes ſimilit̓ in ſingulis horis dicūtur perquas promiſſio impetranda eſt: oratio nāqꝫ petitio eſt. Nam orare petere eſt: ſicut exorare ē impetrare. Et ẜm Grego. veraciter orare ē amarosin cōpunctione gemitus ⁊ nō cōpoſita verba ſonare. oratio aūt dei miſericordiaꝫ ſignificat queprecedit ⁊ ſubſequitur hominem in bonis operibus: ⁊ ideo dicit̉ in principio miſſe ⁊ in fine. Eſtautē vltima oratio domini ad oꝑarios benedictio. Quod orationes in fine dicūtur ab actibusſumit̉ apoſtoloꝝ qui quādo diſiungebant̉ poſitiſgenubus ſuis orabāt. Siquidē oraturus ſac̄dospopulum ſalutat dicens dominꝰ vobiſcū: ⁊ hͦ iōut illum animet ad orandum: pro ipſo ꝙ eiꝰ or̄oſit accepta deo quodqꝫ deus gratiā ſuā ſibi donet. oratione aūt finita iteꝝ orat dicens: Dn̄s vobiſcum. de quo ſub ti. de prima dicet̉. Et notaꝙ omne officiū p̄ter nocturnū oratione ⁊ benedictione concludit̉. ad notandū ꝙ dum in hoc ſeculo ſumus neceſſe habemꝰ preſbyteroꝝ orationibus muniri. Et mos eſt quādo cū famulis dei familiare habemus colloquiū: cū ab illis ſeꝑamurbenedictionē ab eis poſſimis. In nocturnis ꝟohoc nō ſit quia ibi nō fit ſeꝑatio: ſed matutinum⁊ matutine laudes de eo ꝯiunctim canunt̉Porro licet deus ſit vbiqꝫ: tamē ſacerdos in altari ⁊ in diuinis officijs dꝫ ex inſtitutione vigilij pape verſus orientem orare. Unde ī eccleſijshoſtiuꝫ ob occidente habentibus miſſaꝫ celebrāſin ſalutatione ad populū ſe ꝟtit: qꝛ quos ſalutamus facie ad faciē preſentamꝰ: ꝓut in quarta ꝑte ſub ti. de ſalutatione dictū eſt. ⁊ deinde oraturus ſe ad orientē cōuertit. In eccleſijs ꝟo hoſtiaab oriente habentibꝰ: ut romē nulla eſt in ſalutatione neceſſaria conuerſio: qꝛ ſacerdos in illis celebrans ſemꝑ ad ppl̓m ſtat cōuerſus. Templumquoqꝫ ſalomonis ⁊ tabernaculū moyſi legūturab oriēte hoſtia habuiſſe. Exo. xxxiiij. c. Uerſusorientē ergo oramꝰ. primo memores ꝙ ille ꝗ eſtſplendor lucis eterne ſedētes in tenebris illuminauit: qm̄ viſitauit nos oriēs exalto. de quo legitur: Ecce vir oriens nomē eius. Cuiꝰ argumentoin libro ſapientie dr̄. portet ꝙ ad ortū lucis adorare. nō ꝙ diuina maieſtas localiter in orientecōſiſtat que potentialit̓ ⁊ eſſentialiter eſt vbiqꝫIuxta illud: Celū ⁊ terram ego implebo. ⁊ ꝓpheta: Si aſcendero in celū tu illic es. ſi deſcenderoad infernū ades. ſed qꝛ deuꝫ timētibus orit̉ ſoliuſticie qui illuminat oēm hoīeꝫ venientē in hūcmūdum. Secūdo iō ꝟſus orientē oramꝰ ut animus noſter ſe ad potiora cōuertere admoneat̉.Tertio qꝛ qui deū laudare volūt nō debent adillū vertere terga. Quarto ẜm Ioāneꝫ damaſ. ꝙquatuor ſequētes orōnes ſcripſit in quarto librocanon̄. v. c. ut patriā noſtrā nos requirere oſtendamus. Quinto ut chriſtū crucifixū qui verus ēoriēſ: ⁊ ad quē oramꝰ directe reſpiciamꝰ. Sextovt venientē iudicē nos expectare monſtremus:Ait .n. ſic idē damaſ. ibideꝫ: Deꝰ paradiſuꝫ ſcd̓morientē plantauit. vn̄ hominē trāſgreſſuꝫ exulemfecit: ⁊ ante paradiſuꝫ ex occidēte habitare fecitantiquā igit̉ patriā relinquētes: ⁊ ad ipſaꝫ aſpicientes deū ad oriēteꝫ adoramꝰ. Septimo qꝛ dominꝰ crucifixus ad orientē reſpiciebat: iō ⁊ nosoramus ad eū reſpiciētes: ſed ⁊ ipſe in celū aſſūptus ad orientē ſurſum ferebat̉: ⁊ ita ip̄m apoſtoli adorauerūt: ⁊ ita veniet quēadmodū viderūteū euntē in celū ipſum igit̉ expectantes ad orientem adoramꝰ. Daniel quoqꝫ in babilonica captiuitate. ⁊ iudei ſil̓r ꝟſus templū orabāt. Augꝰ tam̄xi. diſt. eccleſiaſticaꝝ: dicit ꝙ nulla ſcriptura nosdocuit ꝟſus oriente orare. Adhuc ſtātes oramſanctos ꝓui iam p̄miſſuꝫ ē vbi de pſalmis agit̉Orandū aūt ē in eccleſia q̄ ad hoc inuēta ē: prout in prima ꝑte ſub ti. de eccl̓ia dictū ē. Un̄ p̄s. lx.vij. In eccleſijs bn̄dicite dn̄o deo de fontibꝰ iſrael. ⁊ alibi adorate dn̄m in aula ſancta eius. ⁊ illd̓Introibo dn̄e in domū tuā adorabo ad templuꝫſāctū tuū in timore tuo. Itē preceptū ē corā altari hoc adorabis. Itē ꝓpheta: Uenite adoremus⁊ ꝓcidamꝰ an̄ deū ploremꝰ coram dn̄o qui fecitnos: qꝛ ipſe ē dn̄s deꝰ noſter. deꝰ .i. creator. dn̄sideſt redēptor. noſter .i. ſaluator. Sed cū deꝰ ſitvbiqꝫ ut premiſſuꝫ eſt: quare potiꝰ in tēplo quaꝫalibi eſt adorādus. Preterea legit̉ Ioh̓: iiij. c. ꝙcū mulier ſamaritana ſolutionē queſtiōis que deloco adoratiōis inter iudeos ⁊ ſamaritanos ſepe ꝟtebatur a chriſto queſiuiſſet. Patres inquitnoſtri in monte hoc adorauerūt: ⁊ vos dicitis qꝛhieroſolomis eſt locꝰ vbi adorare oportet Rn̄ditilli iheſus: Mulier crede mihi quia venit horaquādo neqꝫ in mōte hoc neqꝫ in hieroſolinis ſuꝑplendū eſt tm̄ adorabitis patrem: ſed veri adoratores adorabūt patrem in ſpiritu ⁊ veritate: quaſi dicat nō p̄fero locū in adorando vbiqꝫ adoret̉