ignaros. per eas quoqꝫ ſanctoꝝ opera imitamuret eaꝝ cōmemoratione ad dei laudē cōpūgimur⁊ ideo ut premiſſuꝫ ē ſedēdo ⁊ in ſilentio audiutur. Lecturus aut lectionē ad librū accedēs ſuꝑgradū aſcendit: qꝛ doctor ꝑfectiori vita vulgostranſcendere debet. Et a preſbytero vel ep̄o benedictionē tanqͣꝫ legendi licentiā poſtulat dicēsIube domine bn̄dicere: per qd̓ principatꝰ eccl̓iequodqꝫ nullas niſi a maiore iuſſus dꝫ in eccleſialegere deſignat̉: ⁊ dicit domne ⁊ nō domine: ꝗaſolus deꝰ vere dn̄s eſt. Hinc ē ꝙ preſbyt̉ ſeu epiſcopus nō a ſe benedictionē largit̉ ſed diſcretea deo poſtulat illā dari dicens: Benedictiōeꝫ ꝑpetuam tribuat nobis ⁊cͣ. In fine ꝟo dicit: Tu atdn̄e miſerere ⁊cͣ. quia tūc ſermonē ad deū dirigitqui vere dn̄s eſt. Rurſus iō in prīcipio imꝑfecte⁊ ſincopato vocubulo ꝓnūciat: qꝛ tūc ad imꝑfectum vlꝫ hoīeꝫ ſermonē dirigit. Iuxta illud prophete Imꝑfectū meū viderūt oculi tui: qd̓ etiammonachi cōit̓ obſeruāt dicētes. domnꝰ abbas.Hac quoqꝫ conſideratione famuli dn̄is ſeruientes alteꝝ genū tm̄ .ſ. ſiniſtꝝ flectere debēt. ꝑ quāꝑtem corꝑalis ſeutus ſignificat̉ que tantū hoībꝰ⁊ nō ſpiritualibus debet. ſed in eccl̓ia vtrūqꝫ genū flectendū ē: nō alteꝝ tantū ne iudeis aſſimilemur. Nam ⁊ chriſto oē genu flectet̉ ad Phil. ij.c. exͣ de īmu. eccle. decet. Salomon quidē ꝓ populo orans vtrūqꝫ genu in terrā figebat ⁊ manꝰad celum expandebat: ꝓut legit̉. iij. Reg. c viij.Eadem etiā rōne nō eſt inclinandū principi ſeculari facie recta ſiue ſecrete ſibi loquēdo ſiue auſcultādo: ſed dūtaxat ab aure ſiniſtra capite fleoIn fine ꝟo ꝑfecte ⁊ cōplete ꝓnūciat: qꝛ ad ꝑfectuꝫ ⁊ ꝑfecto vocabulo dignū viꝫ ad deū dirigitſermonē. Porro epiſcopo volenti legere ⁊ dicenti: Iube domine benedicere nullꝰ minor benedicere dꝫ. xxi. di. deinde. Unde ⁊ in quibuſdaꝫ eccleſijs nihil ei reſpondet̉. in alijs ꝟo reſpondetvnꝰ preſbyt̉. Ora pro nobis ꝑte pater ad dn̄m. ⁊tūc epiſcopus dicit: Magnificate dn̄m mecum.Tūc aūt epiſcopꝰ hꝫ ꝑfecte ꝓnunciare: iube dn̄ebenedicere. qm̄ ad deū qui ꝑfectꝰ eſt ſermonemdirigere intelligit̉. ¶ In nōnullis ꝟo eccleſijs epiſcopo legere volente ſacerdos dicit: Iube dn̄ebenedicere. ⁊ ipſe ep̄us data benedictione legit.Cum .n. legere lectionem nō ſit ſacerdotis vl̓ ep̄iofficiū ſed lectoris. ſi nullus aliꝰ ep̄us uel ſac̄dosaſſit poſt alius inferioris ordiuis tanqͣꝫ lecturꝰ inꝑſona eccleſie dicere Iube dn̄e benedicere ⁊ ip̄eſacerdos vel ep̄us lecturus in ꝑſonam chriſti eireddit bn̄dictionē vel legat abſqꝫ Iube dn̄e bn̄dicere. In quibuſdā eccleſijs ip̄e epūs dicit Iube domine ⁊ minor cui volūtarie in hoc ſe ex humilitate ſubijcit: benedicit. ij. q. vij. nō ſuꝫ. ij. q. v.mandaſtis. Lectione finita dicit lector: Cū auteꝫ⁊cͣ. qd̓ neqꝫ de lectione eſt neqꝫ ei ꝯtinuat̉. ſꝫ illead deū ſermonē dirigēs ſe excuſat: qͣſi dicat: domine peccaui legendo forſan modulate ꝓnūciāſcupidine laudis hūane uel captando ventū hūani fauoris. ⁊ audientes ſil̓r forte peccauerūt vanis cogitotionibus intendentes vel a lectione auditum. auertentes aūt pro ſede tu aūt domīe miſerere noſtri: ꝙ ꝟo reſpendet̉ a cūctis deo gͣtiasnō ad tu autem ſed ad lectionē refert̉. Eſt .n. voxeccleſie deo gratias exſoluentis ac ſi dicat: Depauit nos ꝟbis ſalutis q̄ ſunt cibꝰ anime. ⁊ ꝓ huiuſmodi beneficio: deo gratias ſupple exſoluimꝰ¶ Rurſus pluralitas lectionū pluralitatē ſignificat predicatoꝝ qui ſūt tꝑe gratie: ſicut ⁊ paucitasin profeſtis varietatē ſignificat tēpore legis. Sꝫ⁊ viciſſitudines lectoꝝ ſunt ſucceſſiones legatoꝝqui dū Iube dn̄e bn̄dice̓ dicūt. licētiaꝫ ꝓficiſcendi petūt. ⁊ dum eis bn̄dicit̉ licētia dat̉: in quo innuitur ꝙ nullus p̄dicare debeat niſi miſſus. quomodo .n. p̄dicabūt niſi mittant̉. Ipſa .n. lectio eſtiniūcte legationis executio. tu aut donine legatireuerſio: vbi in eo ꝙ miſericordia implorat̉ inuitur ipſum legationis uel p̄dicationis officiū nonſine alicuiꝰ leuis culpe puluere ꝑagi poſſe. Und̓Augꝰ: Uerbū p̄dicatiōis ſecuriꝰ audit̉ qͣꝫ dicat̉.p̄dicator .n. ꝑ terram ambulat: difficile eſt ei ꝗ ꝑterram ambulat: pedes nullo puluere ſordidare⁊ p̄dicatorem cū ſe bn̄ p̄dicare ſenſerit nulliꝰ ſpiritu electionis erigi. Et attēde ꝙ ſicut in eccleſiaduo ſunt ordines: ſapiētes ⁊ inſipientes: ſic dueſunt lectionū maneries. In illis .n. lectionibꝰ q̄ admaſſam legūtur ſapiētes inſtruūtur. in his ꝟo q̄in nocte dicunt̉ inſipientes erudiunt̉. vn̄ ⁊ exponūtur. ¶ Et nota ꝙ terminant̉ lectiones quatuor modis. Primo generalit̉: ꝑ tu autē. Secundoin aduētu ⁊ in natiuitaie ⁊ in epiphania lectiōesde Iſaia finiunt̉ ꝑ hoc dicit dominꝰ ꝯuertiminiad me ⁊cͣ. Qui in natiuitate hoc dicunt mouent̉ex illo. c. iſaie quod tunc legit̉. Primo tēpore alleluia ē vbi dicit̉ ⁊ in omnibꝰ his nō eſt aduerſusfuror meꝰ ⁊ populus meꝰ nō ē cōuerſus: ⁊ iō eecleſia hortat̉ in ꝑſona chriſti populū pctōrem utcōuertatur. Hoc idē etiam ſit ꝓpt̓ eandē cauſaꝫin quibuſdam eccleſijs quādo legit̉ de hicremiaexprobrante duritiā peccatoꝝ qui ꝑ penitentiamnō conuertunt̉. Tertio mō lectiones q̄ legunturtriduo ante paſcha de trenis hieremie finiunt̉ jhieruſalem hieruſalē cōuertere ⁊cͣ. ꝓut ibi dicet̉Quarto lectiones ꝓ defunctis fiunt ſimpliciterſine altero p̄miſſoꝝ. in quibuſdā tamē eccleſijs finiunt̉ per Beati mortui qui in dn̄o moriunt̉: qd̓ſupponit̉ ex fine cuiuſdā ſermonis quē Augꝰ demorte cōpilauit. Hoc etiā nota ꝙ in tertio nocturno legit̉ enengeliū de omelie euangelij eiuſdemdiei: quia tertium nocturnū deſinat tempꝰ gratiein quo enangeliū recitatū eſt. ⁊ in quo euāgelicapredicatio celebrat̉: ꝓut in ti. de nocturnis dicet̉¶ Non eſt etiā omittendū ꝙ antiquis tēporibꝰheliminatis hereſibus que veritatē trinitatis impugnabant: ſancti patres ad hoc ut ſancta trnitas magis nota eſſet ordinauerūt ꝙ nona lectio