Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

populū ex quo humanā naturā chriſtus aſſūpſit ſignificat. Sicut autē ab illis naturā accepitſic ab eis illius nature purgationē ab oībus defectibꝰ quos aſſumpſit habuit: qm̄ ab eis occiſusfuit ad quā mortē ſecuta eſt reſurrectio in oēsdefectus dimiſit eis oppoſſtas ꝟtutes accepit.Ad hoc igit̉ ad repn̄tandū in dextro cornu altaris: vel ſaltē reuolutus ad illud ſacerdos perfundit ꝑfuſionē ſumit. Tertio qꝛ vt aiunt ꝗdamhec purificatio deſignat ablutionē manuū quempilatꝰ fecit a perditione ſanguinis iuſti ſuꝑ iudeos per dextrū cornu altaris ſignificatos. Ad hocquidā hauſtu purificatione īclinant calicē ad on̄dendū ſepulchrū eſſe vacuū: quia ſurrexit īdeprodijt chriſtus. De poſtcōmunione. Rubrica.Atiphona que poſt cōmunio a pluVribus nuncupat̉. ideo ſic appellata eſt: quoniā poſtcōionē ſiue in ſignum cōicatio expleta eſt concinit̉.In pͥmitiua nāqꝫ eccleſia omēs fideles qualibetdie corpori ſanguini chriſti cōicabant: ꝓut dcm̄eſt ſub ti. de cōicationē ſacerdotis ſtatī poſtcōmunionē cantꝰ iſte fiebat: vt populꝰ on̄deret gratias laudes agere de xp̄i corpore ſanguīe ſuſceptis. Uerū ꝓpter circūſtantias non peccatū ſequenti tēpore ſtatutū eſt: vt ter in anno cōionem ſacerdos quotidie oībus ſacramentaliter ſumat. ꝓut ſub ti. de paciſ oſculo dictum eſt. Quisaūt ſpāliter ītroduxerit vſuꝫ cantandi hanc antiphonā ignorat̉. Hec aūt antiphona apoſtoloꝝgaudiū de xp̄i reſurrectione ſignificat: iuxta illd̓Gauiſi ſunt diſcipuli viſo domino p̄gaudio mirabant̉. Quod vero reciprocādo in ꝗbuſdaꝫ eccleſijs cantat̉ inſinuat diſcipuli reſurrectōnisgaudiū ſibi mutuo nunciabant. Unde duo diſcipuli inueniſſent congregatos vndecī: eos ipſis erant dicētes: Quia reſurrexit dn̄s vere apparuit ſymoni: narrabāt que geſta erāt ī via qūo cognouerūt in fractione panis. Canituretiā ab hoſtibꝰ vt notet̉ cōitas gaudij: oībꝰdiſcipulis apparuit dn̄s. Eſt ergo cōio gr̄aꝝ actōluxta illd̓. Edūt pauperes ſaturabunt laudabunt dn̄m. Proprie tn̄ nouiſſima oratio de quainfra dicet̉ poſtcōmunio dici poteſt. De oratione nouiſſima de ite miſſa eſt.EFacto cōionis miniſterio pontifex ſeu ſacerdos oſculat altar̄innuens ſe credere firmiter cōſentire his circa ſacrificiū acta ſūt: conuerſus ppl̓m ſalutat: deīde redit ad dextꝝ cor altaris ſignificās ī fine mūdi poſt antixp̄imortē xp̄i p̄dicatio ſiue xp̄s rediturus eſt ad iudeos quos reprobauit. Tūc enī conuertentur reliꝗe iſrael ſalue fient. Et eleuatis manibꝰ vſtimā orationē ꝓprin poſtcōio vocat̉ exeꝗtur ī rogat gr̄as agit de ſacramēti preceptione. d.collectas numero ſecretellaꝝ. Orat enī pro is ad hanc cōionem euchariſtie acceſſerunt. Hecaūt oratio ſignificat orationeꝫ capitis nr̄i Iheſuchriſti nobis īterpellat quotidie apud pr̄m.Significat etiā apoſtoli poſt aſcenſionē dn̄i īoratione p̄ſeuerauerūt. Finis ꝟa illiꝰ or̄onis vbidicit̉. Per dn̄m nr̄m iheſuꝫ xp̄m ⁊cͣ. ſignificataduocatū habemꝰ in celo apd̓ patrē. Illd̓ aūtconſiderandū eſt ſacerdos dicturꝰ poſt cōionem p̄mittit dn̄s vobiſcū oremꝰ ſtans ante medium altaris: deīde trāſiens ad dextrū cornu altaris ibi ꝓnūciat orationē finita rediēs ante altaris mediū ibi dicit. Per dn̄m ꝓut tactum fuitſub ti. de ſalutationē. Circa notādū eſtxtrū cornu altaris ſignificat populū iudaicū ſiniſtrū vero gentiliū. Predicatio xp̄i euāgeliū eiꝰincepit a iudeis trāſiuit ad gentiles. iterū redire debet ad iudeos: ad qd̓ ſignificandū ſacerdos a dextro cornu altaris trāſit ad ſiniſtrumeconuerſo. Merito ergo poſtcōio eſt qͣſi finismiſſe dicit̉ in dextro cornu altaris. Quia veroaltaris mediū repn̄tat fidem xp̄i ipſum deū inquē vterqꝫ populꝰ vnit̉ reducit̉ finit̉. ideo perdominū nr̄m ⁊cͣ. qd̓ eſt qͣſi finis poſtcōionis: ibidicit̉. Ipſe etiā eſt qui vtrūqꝫ populū ad ſe petē inducit illuminat: ideo dn̄s vobiſcū ibidēdicit̉. Per ipſuꝫ etiā ꝗcꝗd boni ī or̄one petimusīpetramꝰ ibidē ꝓnūciat̉ oremꝰ. De hoc dcm̄eſt ſub ti. de mutatiōe ſacerdotis. Et nota īſabbato qͣtuor tēpoꝝ mēſis ſeptēbris dr̄ pꝰ cōioilla. ꝑficiāt in nobis ꝗs dn̄e tua ſacr̄a qd̓ cōtinentvt nūc in ſpē gerimꝰ reꝝ veritate capiamꝰ. Cuius vltimā ꝑtem Grego. exponens: de. diſ. ij.ſpēs. ita dicit. Poſtulat ꝗppe ſacerdos: vt corpxp̄i qd̓ ſub ſpē panis vini nūc gerit̉. manifeſtaviſionē ſicuti reuera ē qn̄qꝫ capiat̉. quāuis nonīportabiliter ꝗdā exponūt hoc loco carnis ſanguinis ꝟitatē ipſā eorūdē efficatiā .i. peccatoruꝫremiſſionē. De hac etiā or̄one dcm̄ ē ſub. vij. ꝑticula canonis ſuꝑ ꝟ̓bo. Miſteriū fidei. Saneor̄one finita iteꝝ ppl̓m ſalutat dicēs. Dn̄s vobiſ. Circa notādū ē xp̄s pꝰ reſurrectōeꝫ bislegit̉ diſcipulos ſalutaſſe dicēs. Pax vobis: in ſignū duplicis pacis vꝫ pectoris eternitatis ẜꝫꝓphetā ē pax ſuꝑ pacē: de dn̄s īquit apoſtolisPacē relīqͦ vobis: pacē mea do vobis. hanc duplicē pacē duplex oſculū ſacerdos īſinuat cumvꝫ priꝰ oſculat̉ miniſtꝝ poſteriꝰ oſculat̉ altare.Prima ergo ſalutatio fit an̄ or̄oneꝫ ſignificatbn̄dictōem illā quā xp̄s aſcēſurus ī celum legit̉dediſſe diſcipulis ſuis. Lucas cōmemorat. eduxit eos foras ī bethaniā eleuatis manibus bn̄dixit eos: bn̄dixiſſet receſſit ab eisferebatur in celū. Un̄ poſt ſalutatōeꝫ nouiſſimāquaꝫ ſacerdos oratione expleta facit ad populū