qui de celo deſcendit ⁊ qualiter ſumere debet:quia nomen dn̄i inuocando ut ſic cū maiori ſumat reuerentia ⁊ timore. Dicendo ꝟo ſubſequenter domine nō ſum dignꝰ ⁊cͣ. ex humilitate ſuaprofitet̉ indignitatem. Ac excitatio ad deuotiōꝫ⁊ profeſſio humilitatis cōtraria nō ſūt. Legitimūitaqꝫ cōicandi tempus eſt ante vltimā orationeꝫque dict̉ ad complendū qꝛ ibi maxime petitio ꝓeis eſt qui cōicant. deinde corpꝰ ⁊ ſangniuē dn̄iſumpturus ſe cū illis ante faciem cruce ſignat.Sicut enim pͥus cruces faciendo actiue tanquaꝫminiſter illa ſanctificauit: ſi ſe eis nūc cruce ſignādo paſſiue fecit ſanctificari. Dicto itaqꝫ Corpꝰ domini cuſtodiat ⁊cͣ. ſumat euchariſtiā: deinde iunctis manibus inclinās ſanguini dicit: Quid retribuam ⁊cͣ. Et dicens. calicē dn̄i accipiam ⁊ nō prius accipit ⁊ eleuat calicē d̓ altaria. Poſtea verodicens: Laudās inuocabo dn̄m ſe ſignat cū illo:quo ꝟſu expleto ſanguine ſumit. ¶ Sane qꝛ circa maiora cautius eſt agendū. ſacerdos ſanguinem ſumēs ꝓpter maioreꝫ ſecuritatē ⁊ reuerentiam calicem cū vtraqꝫ manu tenere debet ſed inſumptione ꝑfuſionis ſufficit altera tm̄ duobꝰ digitis alterius adiūctis: quaſi ꝑ hoc īnuens iā ſanguinem. ibi nō eē. Sed ⁊ ſanguinē ſumendo terhaurit. trinitatem deſignans. ꝑfuſionē ꝟo ſumēdo bis: ut per hoc charitas que inter duo ꝯſiſtitſignificet̉: ſeu etiam quotiens nouerit expedire.Rurſus qui eadem die debet iteꝝ celebrare nōſumit vinū perfuſiōis: ut dictū eſt in ꝓhemio hꝰꝑtis. ¶ Sed cū ī canone dicat̉. ſimili mō pōt qͣꝫcenatum eſt accipiens ⁊ hūc preclarū caliceꝫ ⁊cͣ.videt̉ hoc ꝙ ſacerdos ſtatim oſtia conſecrata illam debet ſumere priuſqͣꝫ ad calicis cōſecratiōꝫꝓcedat: qꝛ oīs xp̄i actio noſtra debet eē inſtructio. xij. q. i. exemplū. Sed ad hoc dicendū eſt ꝙeccleſia inſtituit illa poſt vtranqꝫ cōſecrationeꝫ ſumi: ad oſtendendū ꝙ ſolā oſtiam recipiēs nō plenum ſacramentalit̓ recipit ſacramentū. Et ſi .n. inoſtia conſecrata xp̄i ſanguis ſit: nō tamen eſt ibiſacramentaliter eo ꝙ panis corpus nō ſanguinē⁊ vinū ſanguinē ſignificat: ⁊ nō corpus. Quia ergo ſub altera tantū ſpecie non eſt cōpletū ſacram̄tum quo ad ſacramentū uel ſignū dꝫ hoc ſacramentum compleri priuſqͣꝫ preſbyter eo vtat̉. Uerūtamen cū vnū ſine reliquo nec ſit nec vnqͣꝫ fuerit: niſi in ſolo triduo ante paſcha: in quo xp̄i corpus mortuū fuit. in quo triduo ſiquis de apoſtolis hoſtiam conſecraſſet ſanguis ibi nō eēt ſi vinum caro ibi nō eſſet: qꝛ ut premiſſum ē nec panis ſanguinem nec vinū ſignificat carnē. ẜm hocnō chriſti ſanguine intra venas eiꝰ exiſtēte. vnuꝫſine reliquo ꝓpter vnionem ſeu mixtionē huiusrecipi nō pōt: quod tamē nō ē rōne ſacramēti vl̓ſigni quod idē eſt. ¶ Poſt ſumptū ſacrificiū nōeſt ſpuendū de conſe. di. ij. ut quid: ꝓut dictū eſtſub ſeptima ꝑticula canonis ſuper ꝟbo: Noui eteterni. ſed nec enchariſtia ſicut alius cibus ē maſticanda: ſed diſcrete moderate ac leuit anterioribus dentibus tenenda ⁊ lingua mollificanda:ne qua eius ꝑticula dentibꝰ adhereat: quā fortepoſtmodū emitti ſcreando contingat. Poſt cōionem illico calit de altari offert̉. ¶ Circa qd̓ notādum eſt ꝙ corpꝰ domini remanet ſuꝑ altar̄ vſqꝫdum tria capitula compleant̉ .ſ. ꝓlogus dominice orationis ⁊ ipſa oratio: ⁊ libera nos q̄s quia ⁊dominꝰ tribus diebus in ſepulchro quieuit. Poſtea vero ꝯmixtio dn̄i corpore cū vino ſimul: qꝛpace annūciata aufert̉ corpus dominicuꝫ altari.qm̄ in tertia die aīa eius que deſcendit ad inferna ut liberaret iuſtos ⁊ mēbra viuificaret redijtad corpus: nec amplius inuentū eſt corpus dn̄icum in ſepulchro. Quia ergo chriſtus totus hōreſurrexit ſimul: ideo ad hoc notandum illico ſimul cū obſatione corpus dn̄i de altari aufertur⁊ ſumit̉: ⁊ inde calix ⁊ corporale de altari totalit̓eleuat̉: ꝓut dictū eſt ſub ti. de pallis corꝑalibusPoſtremo notandū eſt ꝙ quiſqꝫ qui cōicare dꝫcorꝑe a carnalibus eſcis ieiunus eſſe debet. Cuenim aīe ſpūales ſint ⁊ īmortales. ſpiritualia pͥmitus alimenta vite eterne ſumere debent.¶ De perfuſione. Rubrica.ſumptū euchariſtie ſacrificiūyſt ſacerdos digitas abiuit ⁊ ꝑfundit ne quid forte incaute remaneat ſed adherat ex contactu diuini ſacramenti nō ꝙ quicqͣꝫ inmūdū ex ipſo contactuꝯtraxerit: ſed ut potius ſuā cōmemoret indignitatem qui ſe iudicat tantis ſacramentis celebradisindignū. Iuxta illud qd̓ dominꝰ ait: Cū oīa benefeceritis dicite ſerui inutiles ſumꝰ: ſicut ⁊ ſacerdos legalis īmundus erat vſqꝫ ad veſꝑaꝫ pꝰ immolationē vitule rufe. Un̄ oīa veſtimēta ſua lauabat. indignū quidē exiſteret ut manꝰ q̄ corpusincorruptibile cōtractarūt corpus corruptibile cōtingāt uel ad res cōes tangēdas accedāt: donecſtudioſe lauent̉. Et ꝓpt̓ hoc etiā quidā miſſa finita exutis ſacris veſtibus iteꝝ manꝰ lauant. Perfuſionis aūt aqua debet in locū mundū honeſtūdiffundi ut altitudo ſacramēti reuerent̉ honoretur. Trina ergo ſacerdotis oblutio que fit in pͥncipio in medio ⁊ in fine deſignat mūdationē cogitationis: locutionis ⁊ actionis. vel purgationeꝫpeccati originalis: venialis ⁊ criminalis: ſiue qd̓agit̉ per ignorātiā ⁊ negligētiā ⁊ induſtriā: ad qͦrum mundatiōeꝫ offert ſacrificiū ſalutare de cō.di. ij. cū oē in prin. Hec aūt ablutio referri pōt adablutionē baptiſmi: cuiꝰ formā xp̄s pꝰ reſurrectionē inſtituit dicēs. Eūte docete oēs gētes baptizantes eos in noīe. pa. ⁊ fi. ⁊ ſ .ſ. ꝗ credi. ⁊ ba. fu.ſal. erit. ¶ Sane ſacerdos digitos ꝑfundit: ⁊ ꝑfuſionē ſumit in dextro cornu altaris: ul̓ ſaltē reuolutꝰ ad illud. Primo ꝓpt̉ rōneꝫ tactā ſub tit.d̓ manuū ablutōe. Secūdo qꝛ ip̄m cornu iudai-