Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

reconciliemur altiſſimo. recte pacis oſculuꝫ daridecreuit eccleſia peccatis īmolat̉ oſtia ſalutaris: Hoīes igit̉ oſculū .i. pacis ſignū ſibi inuicēdāt: ut oſtēdant ſe cōiūctos in corꝑe chriſti: ſiquam facta ē pax in celo in terra. Secūdo Inno. pͥmus qui oſculū in eccleſia dari decreuit: qd̓etiā leo papa. ij. pͥmo ſtatuerat de con. di. ij. paceꝫita dicit: Pacē aſſeritis ante confecta .i. cōſecratamyſteria quoſdā populis imꝑare: vl̓ ſibi inter ſeſacerdotes tradere: poſt oīa .i. poſt ꝯſecratiōeꝫ aꝑire debeo .i. poſſuꝫ pax ſit neceſſario .i. myſterij indicēda. quā .i. quia eaꝫ conſtatppl̓uꝫ ad oīa que in myſterijs agunt̉ ac in eccl̓iacelebrant̉ prebuiſſe conſenſū ac finita pacꝭcludens .i. determinātis ſignaculo demonſtrant̉Tertio ideo ſi ppl̓s inuicē oſculat̉: qꝛ dn̄i ſui gͣtiam angeloꝝ ꝯcordiā mortē eiꝰ ſe ꝓmeruiſſegratulat. Quarto qꝛ in oſculo caro carni: ſpūsſpiritui iungit̉: nos qui carnis ꝓpagine de adāꝯiūgimur etiā charitatis vinculo ꝯnectamur. quiergo ſe odiētes oſtulant̉: iude ꝓditoris oſculuꝫimitant̉. Quinto ꝓpter p̄ceptū apoſtoli de quomiſſuꝫ ē. Rurſus ideo priuſqͣꝫ cōicemꝰ pacē damus: ut inter nos eſſe concordiā oſtendamus: illa corpꝰ dn̄i ſumamꝰ ſine quā munera nr̄arecipiunt̉ a deo. In miſſa ꝟo defunctis pax dat̉: qꝛ fideles aīe iam ſūt nec vlteriꝰ erūtin turbationē huiꝰ mūdi: ſꝫ quieſcūt iam in domino. vnde ē eis neceſſariū pacis oſculū: qd̓ eſtpacis concordie ſignū: in miſſa illa dicitur oratio illa. Dn̄e iheſu xp̄e qui dediſti apoſtoltuis pacē ⁊cͣ. nec ſacerdos recipit paceꝫ ab altari.De hoc dicet̉ in .vij. ꝑte ſub ti. de officio mortuorum. Hinc ē etiā inter monachos pax dat̉:qm̄ mūdo mortui reputant̉ de con. di. ij. pacem. Uiri quoqꝫ mulieres ſubinuicē oſculumin eccleſia porrigūt ne forte aliqd̓ laſciuie ſurrepat: qꝛ ibi carnales fugiendi ſūt amplexus: caſti ac ſpirituales actus habēdi. ꝓpt̓ quod etiā ineccleſia ſitu ſequeſtrant̉ locali. Odium pax pellitcaſtū pax nutrit amorē. Sane oſculū in ſacraſcriptura ſignificat vnionē: charitate: pacem reuerentiā. De oſculo vnionis dicit ſponſa ī cāticisOſculet̉ me oſculo oris ſui. De oſculo charitatisIſaac inquit ad filiū Accede ad me da mihi oſculū fili mi. De oſculo pacis dicit apl̓us Salutate vos inuicē in oſculo ſancto: Deꝰ autē pacis etdilectionis ⁊cͣ. De oſculo reuerētie dn̄s inꝗt adſymonē: Oſculū mihi dediſti. hoc aūt ex quointraui ceſſauit oſculari pedes meos. Et heſterin ſignū reuerentie ſummitatē ꝟge regie dr̄ oſculata. Ad deſignandū igit̉ tres vnionēs ī xp̄oſ. vnionem diuinitatis ad aīam. diuinitatis adcarnē carnis ad aīam. Uel vnionē quā vnitaeſt chriſto hūana natura ſancta eccleſia fidelisaīa Et ſacerdos ter oſculat̉ altare ut dictū ē ſubquarta ꝑticula canonis ſuꝑ ꝟ̓bo dieſqꝫ nr̄os d̓ſignandū triplicē pacē .ſ. tꝑalem ſpūalē eternam.Ep̄us ſolēnit̉ celebrās iuxta morē quarūdam eccleſiaꝝ ter oſculat̉ ſemel miniſtꝝ: ſecūdo dyaconū tertio ſacerdotē. Sed in miſſa ter oraipro pace ut dictū eſt ſuꝑ ꝟbo Dieſqꝫ nr̄os. Ruiſum ad notandū duoꝝ teſtamentoꝝ cōcordiamep̄us duabꝰ vicibꝰ codicē oſculat̉: qꝛ rota ꝯtinet̉in medio rote: duo cherebin ſeſe reſpiciūt verſis vultibꝰ in propiciatoriū: ad notandū ēt charitatem ſacerdos oſculat̉ patenā deſignat cor patens latitudine charitatis. vn̄ Nōne cor nr̄m ardens erat in nobis loqueret̉ nobis in via.In ſignū vero reuerentie ſubdyaconꝰ dyaconus pedes manꝰ ſummi pon. oſculant̉. pedemſubdyaconꝰ oſculat̉ poſt epiſtolā lectā. dyaconus ante legendū euangeliū. manū ꝟo ſubdyaconus oſculat̉ offerēs ampullā aqua. calicēqꝫvino. dyaconꝰ offerens patenā oſtia thuribulū incenſo: vterqꝫ etiā de manu ſūmi pontificis euchariſtiā: ut dicetur in ti. ſequēti. Illudqꝫ vacare creditur miſterio qd̓ ſummꝰ ponti.fex ſepteꝫ modis accipit oſculū: viꝫ ad os. ad pectus. ad humeꝝ. ad manꝰ. ad brachia. ad genua. ad pedes. Incipit quarta ꝑs miſſe. primo de cōmunione ſacerdotis. Rubrica.Ic incipli ſe poſt pacis etquarta ꝑs miſenim oſculū ſacerdos cōmunicat hoc. ſicut in Micen̄. cōcilio: xciij.di. ꝑuenit .i. legitur euchariſtiā ꝯfectā ſe de altari ſiue de patena ſumit comedit. Caliceꝫ ꝟo ſanguine ipſe ſed dyaconus eleuat de altari porrigit ei. Unde in canone hiero. e. di. dyaconi ſunt. inter cetera ita legitur. ſacerdotibꝰ etiāꝓpter preſūptiones licet de mēſa caliceꝫ dn̄itollere: niſi eis traditus fuerit a dyaconibꝰ.aūt ſacerdos corpꝰ chriſti ſe ſumit caliceꝫ ſanguine: qꝛ ſumptio corꝑis ſignificat corpoꝝnr̄oꝝ reſtaurationē quā xp̄s nullius miniſteriofecit futurā reſurrectionē quā ſua ꝟtute abſqꝫ miniſtro faciet. Sūpto ꝟo ſanguīs redēptiōꝫaīaꝝ ſiue pctōꝝ ſignificat: ſit interceſſiōibꝰ aliorum. hoc tn̄ ſi iure cautuꝫ ſit tamē ſeruarividemꝰ. Sane ſacerdos ip̄e oēs ꝑtes oſtie comedit. In quibuſdā tamē eccleſijs ipſe vnā ꝑteꝫſumit: reliquā euchariſtie medietatē ſuꝑ patenam in duas ꝑtes diuidit qͣs mīſtris .ſ. dyacono ſubdyacono comedēdaſ inpēdit: inſinuās iludqd̓ lucas ꝯmemorat: qꝛ. ih̓s in emaus accepit panem fregit ſuꝑ mēſaꝫ. Et etiā ut aiūt quidā comedit corā duobꝰ diſcipulis: ſumēſqꝫ reliꝗasdit illis. Ipſe quoqꝫ poſtmodū ꝑteꝫ piſcis aſſifaui mellis māducauit reliquias diſcipulis dedit: ideo poſtqͣꝫ dyaconꝰ ſubdyaconꝰ cōicarūt. clerici religioſi ad cōmunicandū acceduntut ipſi patreꝫ ſancte cōmunionis accipiāt. Poſt