ſaluandos. Poſtmodū autem multis: ac varijseccleſie aduerſitatibus ingruentibꝰ cepit ad dominum de tribulatione clamare: dona nobis pacem ⁊ vt clamor eiꝰ facilius audiat̉: ideo in ipſaīmolationis hora clamat. ⁊ hec varietas n̄ diſcrepat a conſuetudine veteris. teſt. vbi cū ſecūdo repetitur. Parce dn̄e parce populo tuo. Tertio variatur ⁊ ne des hereditate tuā in opprobriuꝫ. dicamus ergo miſerere nobis quātum ad animaꝫItem miſerere quantū ad carneꝫ: ⁊ dona nobispacem quantū ad vtrūqꝫ: vt habeamꝰ pacem pectoris ſpiritualē. ⁊ pacē corporis temporalē. Eſtenī pax peccatoꝝ: pax iuſtorum: pax temporis: ⁊pax eternitatis. vnde ⁊ ter orat̉ in miſſa ꝓ pace:de quo dictuꝫ eſt ſub quarta particula canonis:ſuper ꝟbo: Dieſqꝫ noſtros. ⁊ qꝛ deꝰ nō dat pacēniſi illis quoꝝ miſeret̉: ideo vltīo dicit̉ dona nobis pacē. Eccleſia etiā lateran̄. nunqͣꝫ dicit: donanobis pacē: ſicut nec ſchola cantorū. ſequens vtpremiſſuꝫ eſt morē antiquū. Unde nec valet necvera eſt ratio dicentiū ꝙ in eccleſia lateran̄. ideonō dicit̉ dona nobis pacē: qꝛ omēs alie eccleſieab illa que pͥmo fuiſſe dicit̉ cōſecrata. ſumere debent pacē. nō ipſa ab illis. In feria ꝗnta cene domini: agnus dei ter dicit̉ cuꝫ miſerere nobis: vtibi dicat̉. ¶ Rurſuꝫ in miſſa ꝓ defunctis diciturbis agnꝰ dei cū dona nobis requieꝫ. tertio additur ſempiternā: nec dicit̉ dona nobis pacē. quiatunc imitamur exequias ſaluatoris. Ultīo ergoagnꝰ dei tm̄ adiungit̉ ſempiternā. ſuper quo nōtandum eſt ꝙ pro fidelibꝰ defunctis triplex reꝗes debet optari. Primo vt auferat̉ ab eis pena īqua eſt ei labor nō requies. Secūdo vt eis gloria aīe conferat̉: qꝛ tūc veraciter requieſcēt ī bonō deſiderato .ſ. in ipſo deo. Tertio vt dotenturgloria corporis: ne illud vlterius miſerijs exponatur. Prima non eſt requies ſempiterna: qꝛ pena ſublata adhuc deſiderant gloriaꝫ. Secundoetiā nō totaliter requies ſempiterna: qꝛ ẜm Auguſtinū an̄ reſurrectionē corporū ſemꝑ ineſt aīabus quidā naturalis apetitus reſumēdi corporaquo aliqualit̓ retardant̉ ne totaliter ferant̉ ī deūSed tertia requies cuꝫ premiſſis eſt vere regesſempiterna: qꝛ aīe que deuꝫ preſentialiter vidētreſumptis corporibꝰ in ipſa vlteriꝰ ⁊ eternaliter⁊ ꝑfectiſſime requieſcent. ideoqꝫ ſolū in tertia vice ⁊ nō in duabus precedentibus cōgruit dicererequiem ſempiternā. Sergius papa primꝰ conſtituit agnus dei inter cōmunioneꝫ ter a clero ⁊ populo decantari.¶ De pacis oſculo. Rubrica.quam dominus ſaluauit apoſtolos: vt premiſſuꝫ eſt. iteruꝫdixit eis. Pax vobis oſtendēs ꝙ nonſoluꝫ debemꝰ pacem habere ī ore velcum etiam in pectore: ne ſimꝰ ex illis qui loquūt̉pacem cum ꝓximo ſuo. mala aūt in cordibꝰ eorūideoqꝫ cū hec dixiſſet apoſtolis īſufflauit ī illos⁊ dixit: Accipite ſpiritū ſanctū ad qd̓ deſignādūvtiqꝫ ſacerdos ſcā cōmixtione ⁊ finita or̄one accipit in quibuſdā eccleſijs pacē ab euchariſtie ſiue ab ipſo corpore dn̄i: vel ẜꝫ alios ab ipſo ſepulchro .i. calice vel altari: ⁊ mox prebet oris oſculūminiſtro .ſ. diacono. Qui ab ipſo corpore accipiunt hoc faciūt in ſignū ꝙ pax ſpūalis a xp̄o dataeſt humano generi. Alij etiā ideꝫ ſignant. Diaconus vero dat pacē alijs. ⁊ alij inter ſe: in ſignumꝙ oēs debēt pacē habere: preſertim filij eccleſieIpſe vero diaconꝰ pacē a ſacerdote accipiens reuerenter inclinat ⁊ pectus oſculat̉ ipſius: ſꝫ morem quorūdā eccleſiarū ⁊ planetā extendit: vt ꝑpacis oſculū ⁊ per planete extenſioneꝫ charitasextendenda mōſtret̉ quā per planetā ī parte. iij.diximus deſignari. Quia ergo charitas dei diffundit̉ in cordibus noſtris ꝑ ſpm̄ ſanctuꝫ qui datus eſt nobis: ideoqꝫ pacis oſculū ꝑ vniuerſos fideles in eccleſia diffundit̉. Nam ⁊ apoſtolus admonet: ſalutate vos inuicē in oſculo ſancto. Rurſus ꝙ ſacerdos pacē populo tribuit p̄figuratumfuit a ioſue ꝗ hoſtibus ſuperatis terram obtinuitquā ſorte diuiſit ⁊ in pace poſſedit: ⁊ chriſtus reſurgens diabolo ſuperato. pacē ⁊ dona dedit hominibus. Pōtifex vero pͥmo dat paceꝫ miniſtroqui pͥus erat a ſiniſtris: ſed pacē recepturus accedit ad dextrā eius ꝑ quē ſignat̉ populus gētilisꝗ pͥmo in pace trāſiuit a ſiniſtra in fidelitatis addextrā fidei ⁊ eternitatis: ⁊ per hūc pax ad populum deſcēdit. ¶ Ceterū ī pͥmitiua eccleſia oēs ꝙcelebratione miſſarū ītererāt ſingulis diebus cōmunicare ſolebāt eo ꝙ apoſtoli oēs de calice biberūt dn̄o dicente. Bibite ex hoc omnes: de cō.di. ij. nō iſte. Offerebāt enī magnū panē ⁊ oībusſufficientē. quod adhuc greci ſeruare dicunt̉: ſꝫexcreſcente fideliū multitudine tradit̉ īſtitutumvt tantū diebꝰ dominicis cōicarent. e. diſt. quotidie. de quo dictū eſt ſub ſeptima particula canonis. ſuꝑ verbo quotienſcūqꝫ. Poſtmodū autē ꝗanec digne hoc potuit obſeruari. tertia ſecuta eſt īſtitutio: vt ter ſaltē ī āno quilibet chriſtianꝰ acciperet euchariſtiam. e. di. ⁊ ſi nō frequentius. velhodie ad minꝰ ī paſcha: extra de pe. ⁊ re. oīs hocīuēto remedio. vt vꝫ ꝓ eo ꝙ ſingulis diebꝰ cōicabatur: ſingulis diebꝰ oſculū pacis daret̉ ꝓ mīſterio vnitatis ꝙ ſacerdos dans miniſtro dicit ī ꝙbuſdā locis. Sumite vīculū pacis ⁊ dilectionisvt apti ſitis ſacro ſanctis myſterijs quaſi dicat.Sumite ex hoc oēs ⁊ diuidite īter vos: ⁊ ꝓ cōion qͣ ſingulis diebꝰ dn̄icis fieri ſolebat: daret̉ī diebꝰ dn̄icis panis bn̄dictꝰ ſancte cōionis vicarius ꝗ ⁊ eulogia dr̄. Sꝫ ⁊ loco quotidiane cōionis ī .xl. dr̄ ī fine miſſe or̄o ſuꝑ ppl̓ꝫ cui p̄diciturHumiliate capita veſtra deo. ¶ Sane ppl̓us inmiſſa ſe oſculat̉. Primo qꝛ cū ſicut premiſſuꝫ eſtꝑ īmolationē hoſtie ſalutaris dimiſſis peccatism 2