Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Deinde ſacerdos ītendens hoſtiā frāgere ipſaꝫde altari leuat ſupponēs illi patenā ſuꝑ ora eiꝰcollocat: inde tollēs ſuꝑ calicē mediū frangitdicēs eundē dn̄m nr̄m. Et in ꝗbuſdā eccleſijspartē quā poſt fractōem ī dextra manu remāſitponit ſuꝑ patenā dicēdo viuit ⁊cͣ. Partē ꝟoin ſiniſtra remāſit: iterū mediū frāgit: particulam poſt ſubdiuiſionē ī ſiniſtra manu manſit:cōiungit ꝑti pͥus ſuꝑ patenā poſite. dicēdo ī vnitate ſ.ſ. ⁊cͣ. Alterā ꝟo particulā ī dextra remanētem tenet ſuꝑ os calicis duobꝰ digitis .ſ. cumpollice īdice erecto calice ſimul ipſa particula paꝝ ambabꝰ manibus eleuatis alta vocedicēs. oīa .ſ .ſ. quo dicto calicē ſimul cuꝫ hoſtiadeponit ꝓferēs pax dn̄i ſit ſemꝑ vobiſcuꝫ: hocdicēdo ꝓducit ter ſignū crucis ſuꝑ calicē dcāhoſtie ꝑticula: deinde mittit particulā illā in calicem dicēs: fiat cōmixtio cor. ⁊cͣ. poſtea ep̄mdat̉ bn̄dictio ſolēnis: de ſingulis igit̉ ē videndūEt pͥmo qͣre diaconꝰ diſcooperit calicē. in eumdiſcoopertū ītuet̉. Circa qd̓ dicēdū eſt os calicis ī hoc loco oſtiū ſignificat monumēti: de quodiaconꝰ corꝑale. remouet: ī eo ſedulo ītuet: ſignificās angelꝰ dn̄i lapidē ab oſtio monumētireuoluit lintheamē amouit in ſepulchro diligenter aſpexit. Scd̓o vidēduꝫ ē quare ſacerdoshoſtiā ſuꝑ patenā locat: īde tollēs ſuper calicem frāgit Circa qd̓ dicendū ē calicē chriſtipaſſio vel etiā eterne beatitudinis fiuitio deſignat̉: vn̄ pſalmiſta. Et calix meꝰ īebriās qͣꝫ p̄clarē iteꝝ. Inebriabunt̉ ab vbertate domꝰ tue ⁊cͣPer patene rotunditatē bonoꝝ opeꝝ ꝑfectio ſignificat̉. ſacerdos ergo volēs hoſtiā fragere pͥmo ſuꝑ patenā locat: ut īde illā tollēs ſuper calicēfrāgat ad ſignificandū nemo paſſionibꝰ huimundi meritorie valeat exponi: vel etiā ab eterne beatitudinis fruitionē admitti: niſi pͥus in bonoꝝ operū perfectōe fuerit ſolidatus. vn̄ apoſtolus ad ephe. vi. Accipite armaturā dei vt poſſitis reſiſtere ī die mala: ī oībus ꝑfecte ſtare. Adhoc patena hoſtie ſupponit̉ ſuꝑ calicē frangiiad ſignificandū xp̄s ex latitudine charitatispatene diſpoſitionē ſignificate ſe ſuppoſuit paſſioni. Rurſus ſuper calicē frāgit̉ ne minutie ſpargant̉: ſed ī eius cōcauitate caute recipiant̉. Alibitamē ſuꝑ patenā poſtea frāgit̉: ut ipſe panis viuꝰqui de celo deſcēdit fractꝰ nobis in ara crucisrememoret̉: alibi quoqꝫ hoſtia comedēda de altari tollit̉. ī veteri teſt. ſacerdos panes ꝓpoſitionis de altari ſublatos comedebat: ꝓut ē dcm̄ſub ti. de oblatōe ſacerdotis. Tertio vidēdū ēre hoſtia frangit̉: ꝗdeꝫ qꝛ ī lege iubebat̉ ſimilago fruſtratī offerri: ſꝫ redēptor noſter bn̄dixitpaneꝫ fregit. fractūqꝫ diſcipulis diſtribuit:ſacerdos legē xp̄m ſequēs panē ſacroſanctūin tres ꝑtes pariter: ut ī fractōe panis dn̄m agnoſcamꝰ: ſicut illi duo diſcipuli dn̄m cognouerūtꝗbus ipſa reſurrectōis die euntibus ī emaus apparuit. enim ſicut ait ꝓſper: de. di. ij. frāgitur hoſtia ſanguis in ora fideliū īfundit̉ īmolatio corporis xp̄i ī cruce effuſio ſanguīs eiꝰ delatere deſignat̉. Quarto qͣre mediū hoſtia frāgit̉. Circa notādū eſt ī duas medietates frāgit̉ luxta duplicē p̄deſtinatoꝝ ſtatū .ſ. eterne glorie: tēporalis miſerie: ideoqꝫ vna medietas ſubdiuidit̉ ī duas ꝑtes: qͣrū vna eſt p̄deſtinatispurgant̉ ī purgatorio: alia illis adhuc viuūtī hoc mūdo caduco: ꝓut infra dicet̉. Quīto qͣreꝑs hoſtie poſt fractionē ī manu dextra remanēspotiꝰ ponit̉ ſuper patenā qͣꝫ que in manu ſiniſtraremāſit: ꝗdē ꝑs ipſa que ī dextra manu remāſit deſignat predeſtinatos ſunt ī gloria: iaꝫtenent illā rectitudinē cui nulla inrectitudo admiſceri poterit: ideo merito in parte dextra tenetur. Altera vero pars deſignat illos p̄diſtinatos qui adhuc ſunt in tēporali miſeria: vbi ml̓taobliqua pauca recta inueniūtur: quare meritoin ſiniſtra tenet̉. Illa igit̉ que eſt in dextra diuidenda non ſit: vt iam dicet̉ ſuper patena pontur: que vero eſt in ſiniſtra diuidenda ſit nondeponit̉: ſed diuidenda retinet̉. Sexto quare ꝑsque in ſiniſtra remāſit iterū ſubdiuiditur. Ad qd̓dicenduꝫ eſt illi qui ſunt in gloria vniformemſtatū tenent. vna beatitudine fruūt̉. ideo parsin dextra manu retente. ſuper patenā collocata que illos vt premiſſuꝫ eſt ſignat frangiturſed illi qui ſunt in temporali miſeria: ī ſtatu miſerie ſunt diuiſi. alius eſt ſtatus miſeria eoꝝqui adhuc viuunt ī corpore alius eſt eorū quipurgant̉ ī purgatorio igne: ideo pars que in ſiniſtra tenet̉ illos ſignificans diuidi debet. Septīoquare particula poſt ſubdiuiſionē remanens ī ſiniſtra coniungit̉ parti ſuper patenā prius poſite.Ad quod dicendum eſt ẜꝫ Auguſtinuꝫ deusduas habet manus ſcilicet dextraꝫ qua miſeret̉: ſiniſtrā qua punit illos qui ſunt ī purgatorio: inquaatuꝫ ibi purgantur. reſpondet ſola punitio:ideo particula que ī ſiniſtra tenetur illos figuratHi vero qui ſunt adhuc in preſenti vita: in quaeſt ſtatus merendi: conſequi poſſunt miſericordiam: ideo ipſi per aliam particulam que eſt ī dextra ſignantur. Quia ergo de his que ſunt ī purgatorio: nullum eſt dubiū: ſicut de illis qui ſuntin parydiſo: quantuꝫ ad futuraꝫ gloriā. ideo merito particula que erat in ſiniſtra eos deſignansconiūgitur parti prius ſuper patenaꝫ poſite: queillos qui ſūt ī paradiſo deſignat: quoniā iſti illi sIdubitāter ſunt coniungendi: de hoc tn̄ alit̓ infriadicet̉. Sed ꝑticula que ī dextra ꝑte remāſit deſignat eos ſunt ī vita pn̄ti illi ꝑti ē ſuꝑ patenā cōiungit̉ ſed ī ſanguinem mittit̉: quia illi adhuc egent meritis paſſionis chriſti que meritaceſſerunt ex eſſuſione ſanguinis agni īmaculatiEx premiſſa autem duarū partium cōiunctioneduo reſultāt qͣſi in modū lune cornua cōnectōeꝫvtriuſqꝫ teſtamēti ī xp̄i paſſione fcāꝫ deſignātia