pacē .i. motuum interiorū quietē: ut caro nr̄a concupiſcat aduerſus ſpm̄: qꝛ nō eſt pax oſſibus meis a facie peccatoꝝ meoꝝ: vt ita ſanctificet̉ nomētuū .i. pr̄ ī filijs quatenꝰ ī pn̄ti difficile. in futuronequaqͣꝫ a filiationis gr̄a ſeparemur: qd̓ eſt manifeſte cōtra luxuriā: qua ꝗ laborat nō iocūdat̉ īdeo: pacē mētis nō hꝫ: filiꝰ dei. nō eſt: ſed iumētoaſſimilat̉: qꝛ qͣſi iumētū ī ſuo ſtercore ꝯputreſcitguſtato enī ſpū deſipit oīs caro. ¶ In fine dn̄iceor̄onis ponit̉ amē: qd̓ ad oēs petitiones refert̉.Hebreꝰ aūt ponit in fine vnū ex his tribꝰ amenſela ſalē q̄ ſonāt vere ſemꝑ pacē. De amē dictuꝫeſt ſub ti. de ſalutatōe ad populū: licet aūt amenquādoqꝫ affectū optātis exprimat: hic tn̄ cōcluſionis affirmationē on̄dit. Unde gloſa matheivi.Amē ſignificat ī his oībus petitionibꝰ īdubitanter a dn̄o tribui qd̓ petit̉ ſi vltīe cōditōis pactuꝫſeruauerimus: vn̄ ſubdit. Si dimiſeritis ⁊cͣ. ⁊ iōamē hic nō a populo vel a clero: ſed a ſacerdo teꝓfert̉. cū enī ipſe ſit mediator īter deuꝫ ⁊ hominē. qꝛ eiꝰ eſt vota populi deo offerre: ⁊ ipſiꝰ voluntatē ppl̓o renūciare: ſicut legit̉ exodi. xix. magis cōgruit illud a ſacerdote ꝓferri a qͦ conuenitpetita a dn̄o fuiſſe cōceſſa affirmari qͣꝫ a ppl̓o cuirenūciatio ipſo mediāte fieri dꝫ. In alijs ꝟo or̄onibus q̄ in officio eccleſiaſtico dicunt̉ amē exprimit potiꝰ affectū optātis qͣꝫ cōcluſionē affirmantis: iōqꝫ in illis cōgrue ꝓfert̉ a ppl̓o a qͦ optat̉ ꝙillis a ſycerdote orante poſtulat̉. Profert̉ tn̄ hicſacerdos amē ſub ſilētio. ¶ Primo ī ſignum ꝙdn̄s vult orātes latere ꝙ a dn̄o exauditi ſint nepoſtmodū tepeſcāt. ¶ Secūdo qꝛ ſi alte ꝓferretamē quo affimat or̄onē dn̄icam exaudita eſſe iudicari poſſet preſūptio: ⁊ q̄dā oſtētatio ſacerdotꝭ¶ Tertia pars miſſe de ſilentio poſt dominicā orationem.¶ Rubrica.ꝑs miſſe īcipit ī hac or̄ol l Ane. Libera nos queſumꝰdn̄e ⁊cͣ. Que or̄o dr̄ emboliſmꝰ vl̓ ſuperexcreſcētia eo ꝙ nihil ī ea petiturqd̓ in p̄cedenti dn̄ica or̄one petitū nō fuerit: nectn̄ ſuꝑfluit: qm̄ ē repetitio ⁊ expoſitio nouiſſimepetitionis illiꝰ. Ille enī dicit. Libera nos a maloiſta dicit. Libera nos queſumus ⁊cͣ. Et ſubdit aꝗbus malis .ſ. a pn̄tibus p̄teritis ⁊ futuris: ſubditur etiā tranſitus ad orationeꝫ ꝓ pace ibi. Intercedente btā ⁊cͣ. Uel dicit̉ ſuꝑexcreſcētia: qꝛ in pͥmitiua eccleſia multo tꝑe dc̄a nō fuit. ¶ Et notaꝙ duplex eſt emboliſmꝰ vꝫ quotidianꝰ ⁊ annuꝰquotidianꝰ eſt hec oratio cū enī amē ſit finis dominice or̄onis ⁊ illud reſeruat̉ ſacerdoti a clerodicēte: ſed libera nos a malo: vt p̄miſſuꝫ ē. pꝫ ꝙhec or̄o ītelligit̉ emboliſmꝰ nō ſolū quotidianusveꝝ etiā dn̄ice or̄onis. Emboliſmꝰ etiā quotidianus ſunt p̄fationes. vt vere dignū ⁊c̄. ⁊ cōicātes⁊cͣ. ⁊ hāc igit̉ oblationē offerri ⁊cͣ. te igit̉ clementiſſime pr̄. Annuus ꝟo emboliſmꝰ eſt conſecratōolei infirmorum: de qua dicet̉ in ſexta parte ſubti. de cene domini: ⁊ benedictio vuaꝝ ⁊ agni paſchalis ⁊ huiuſmodi: ⁊ etiā frugū ⁊ fabaꝝ pͥmaꝝque ex īſtitutōe euthiciani pape ſuꝑ altare bn̄dicunt̉. ¶ Emboliſmo finito nō concludit̉ ꝑ dn̄mHec eſt emboliſmoꝝ ⁊ prefationū cōſuetudo: ſꝫei cōtinuat̉ oratio: da ꝓpitius pacē ⁊cͣ. da paceminquā pectoris: vt ſimꝰ a peccato liberi: da pacētēporis. vt ſimꝰ ab oī ꝑturbatōe ſecuri. vocet .n.infermis ꝑturbatio: ⁊ ecce qͣꝫ aperte enodat̉ a ꝗbus malis erui deprecemur. Hec aūt or̄o. Libera nos ⁊cͣ. ſub ſilētio dr̄: ꝓut dcm̄ eſt ſub titu depater noſter: ſub verbo oremꝰ preceptis. qd̓ ſilentiū ſignificat ſabbatū quo corpꝰ dn̄i in ſepulchroquieuit: tunc enī nullus ſidē predicauit. Un̄ luca teſtāte. Mulieres q̄ parauerāt vnguenta ſabbato ꝗdem ſiluerunt ẜm mandatū legis: chriſtꝰtamē nō ſiluit: īmo ipſe qui ẜm carnem in ſepulchro quieuit: ẜm aīam deſcendit ad inferos vtfortior ſuꝑueniens ſuperaret fortē armatum adquod ſignificanduꝫ eccleſia romana dicit ipſamoratione alta voce ī die paraſceue: ⁊ mediolan̄.ſemper: ⁊ tunc momordit infirmum ducēs ſuosvinctos de lacu in quo nō erat aqua liberās eosde malis preteritis preſentibus ⁊ futuris: ⁊ dāseis perpetuā pacē: in qua ſunt ſemper ⁊ a peccato liberi ⁊ ab omni perturbatione ſecuri. Undede hac lacu liberari ſe: ⁊ totam eccleſiam orat p̄ſbyter dicens. Libera nos ⁊cͣ. Et quia nos īdigniſumus veniam de preteritis ⁊ preſentibus atqꝫfuturis cautelam promereri niſi nobis doneturoratione beate virginis ⁊ beatorum petri ⁊ pauli atqꝫ andree ⁊ aliorū ſanctoruꝫ. ideo hic eos innoſtrū patrociniū inuocamus. Ad impetrandamergo pacis gratiaꝫ imploratur mater ſalomonisi. viri pacifici: ⁊ michael nuncius pacis. ⁊ baptiſtapreco pacis: ⁊ tres apoſtoli teſtes pacis ⁊ nō plures: quia in ore duorum vel trium teſtium ſtatomne verbum. Prius ergo orauimus vt liberaremur a malis: nūc vero pro pace oramus. Ruiſus licet omnes apoſtoli ſuperius fuerunt ꝓpterauctoritatem apoſtolatus connumerati. In hactamen oratione que triduum quo dominus inſepulchro iacuit deſignat tres repetuntur. ⁊ ſpecialiter iſti tres propter aliquas eorum prerogatiuas videlicet propter priuilegium prerogatiue dignitatis: quo ad petrum: propter priuilegium predicationis: ⁊ immenſe laboris quo adpaulum: ⁊ propter priuilegium nimium concuplte. crucifixionis quo ad andream. Adhuc in hacoratione eſt intentio inuocare non. ſolum apoſtolos verum etiam omnes ſanctos qui per triplicēſtatum diſtinguntur: ſicut ⁊ omnes qui ſunt in eccleſia militante: aut enim ſuerunt vel ſunt inſtatu coniugali qui per petrum: aut inˡ ſtatu continentie aut viduali per andream: qui ẜm chriſoſtomū credit̉ in viduali ſtatu fuiſſe aut ī ſtatu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten