inter. Da nobis hodie. q. domine. Da nobis ſpirituꝫ fortitudinis qui multiplici pane roborat aīaꝫne deficiamus ī preſenti eſuriēdo iuſticiā ꝑ quāexpellētes accidiā ⁊ tediū d̓ bono plena iuſticiaſaturabimꝰ in futuro. ẜm illud: Btī qui eſuriūt⁊ fitiūt iuſticiā qm̄ ipſi ſaturabunt̉. Matheꝰ dic̄Panē noſtrū ſuꝑ ſubſtātialē qd̓ duobꝰ mōis pōtintelligi vel ut vna ſit dictio quaſi da nobis panem nr̄m ſubālē .i. xp̄m ꝗ ē ſuꝑſubſtātialis .i. ſuꝑoēm ſubſtātiā .ſ. creatā: qui panis ē. in altari: velſi ſint due dictiones quaſi da nobis panē noſtꝝideſt xp̄m qui eſt ꝓprius cibꝰ fideliū: ⁊ hoc ſuꝑpanē .i. p̄ter panē ſubſtātialē .i. neceſſariū ad ſuſtētationē. q. d. da nobis vtrunqꝫ panē .ſ. mentis⁊ corꝑis. Lucas dicit: Panē nr̄m quottidianumqd̓ tā de corꝑali quā de ſacramentali pane pōt ītelligi: viꝫ de viatico. Grecus hꝫ epynſion qd̓ interp̄tat̉ ſuꝑſubſtātialē de con. di. ij. in calice in fine. Hebreꝰ ꝟo ſegula qd̓ interp̄tat̉ egregiū vl̓ peculiareꝫ. Ob hoc forte lucas vidēs matheū dixiſſe ſegula qd̓ ſonat peculiarē dixit quottidianuꝫGrecus aūt interpres mathei: qꝛ vidit eū dixiſſeſegula qd̓ ſonat egregiū dixit epynſion .i. ſuꝑſubſtātialē. Fiat volūtas tua. Hoc regamꝰ ut quo angeli vel oēs ſancti inculpabiles deo ſeruiūt: ita ⁊nos abſqꝫ graui peccato illi ſeruiamus in terra.Uolūtas dei dupl̓r intelligit̉ .ſ. ⁊ beneplacitū deieternū ⁊ ſignū beneplaciti temporalis. Beneplacitū dei eternū ſemꝑ implet̉. vn̄ ⁊ volūtati eiusquis reſiſtet: ⁊ oīa quecūqꝫ voluit dn̄s fecit. Signa bn̄placiti tēporal̓ ſūt qnqꝫ: p̄ceptio: ꝓhibitiopermiſſio. conſiliū. ⁊ operatio. vnde magna oꝑadomini exquiſita in oēs volūtates eius. Hec nōſemꝑ implent̉ ſed ut īpleant̉ oratur. vn̄ dr̄: Fiatvolūtas tua .i. oꝑe compleat̉ qꝛ p̄cipis: qd̓ ꝯſulisqd̓ ſuades: qꝛ nō ſufficit volūtas niſi aſſit facultas. lxxxvi. di. nō ſatis. Sicut in celo ⁊ in terra .i.ſicut illi qui ſūt in celo volūtatē eius faciūt: ſic ⁊nos in terra faciamꝰ: vel ſicut in celo ⁊ ī terra .i.ſicut in angelis: ita ⁊ in hominibus vel ſicut in ꝑfectis: ita ⁊ in cōuerſis: uel ſicut in xp̄o ita ⁊ ī eccleſia. vel ſicut in mē ē ita parit̓ ⁊ in carne: ut caro nō concupiſcat aduerſus ſpiritū. ẜm illud: Cormeū ⁊ caro mea exul. in. d. vi. q. di. da nobis ſpiritū conſilij ut faciamꝰ volūtatē tuā maxīe miſericordiā q̄ pemit auaritiā qͣtenꝰ miſericordiā conſequamur. ẜm illud: Btī miſericordes. q. mi. cō.Sicut .n. auaritia cōſiſtit in acquirendo ⁊ retinēdo ita miſericordia cōſiſtit in dando ⁊ dimittendo huiꝰ petitionis ⁊ aliaꝝ duaꝝ impletio inchoatur in via ⁊ conſumat̉ in patria vbi nil velle poterimꝰ niſi ꝙ deū velle ſciemꝰ. tūc diligemꝰ deūex toto corde ⁊ ex tota mēte ⁊ ex tota aīa. ex corde. i. intellectu diligimꝰ filiū: toto. l. ſine errore: exmente .i. memoria diligimꝰ patrē: tota .i. ſine obliuione: ex aīa .i. voluntate diligimꝰ ſum̄ ſcm̄: tota .i. ſine cōtrarietate patrē potentē: filiū ſapiēteꝫſpm̄ ſanctū benignū .i. trinitatis potentiā. ſapientiam ⁊ bonitatē. Adueniat regnū tuū. Hoc rogomus ut ſemꝑ xp̄s regnet in nobis ⁊ nō peccatuꝫvt nos paratos īueniat qn̄ aīam a corꝑe iubebitexire. Regnū aūt dei dr̄ ⁊ militās eccleſia: qꝛ regitur. ⁊ triūphās eccleſia. qꝛ regnat. Item regnūdei dr̄ agratia fidei ⁊ gloria ſpei. Rurſus regnūdei dr̄ ⁊ intellectus ſcripture ⁊ locꝰ patrie. De regno militantis eccleſie ſcriptū eſt: Exibūt angelimeſſores ⁊ colligēt de regno eius oīa ſcandala.De regno triūphantis eccleſie reperit̉. Uentēt ⁊recūbent cū Abraā Iſaac ⁊ Iacob in regno celoꝝ. De regno fidei dicit ſcriptura. Regnū dei intra vos eſt. De regno ſpei dn̄s ait: Precipite regnū qd̓ vobis paratū eſt ab origine mūdi. De regno ſcripture legit̉: Auferet̉ a vobis regnū dei ⁊dabit̉ genti facienti fructus eiꝰ. De regno parriereperit: Fulgebūt iuſti qͣſi ſol in regno pr̄is eoꝝſꝫ etiā ipſe xp̄s dr̄ regnū dei. ẜm illud: Si ego indigito dei eijcio demonia ꝓfecto venit in voſ regnū dei. Adueniat igit̉ regnū tuū .i. adueniat regnū ad regnū. militans .ſ. ⁊ triūphans: vel regnūtuū adueniat .i. ad videndū te veniat: ut regnumfidei ad regnū trāſeat ſpei: qm̄ hec ē vita eternaut cognoſcamꝰ te ſolū veꝝ deū ⁊ quē miſiſti ih̓ꝫxp̄m: qͣſi dicat: Da nobis ſpm̄ intellectꝰ qͦ mūdati corde intelligamꝰ te in p̄ſenti regnare ꝑ fideꝫut in futuro videamꝰ te regnantē ꝑ ſpem. Tunccognoſcemꝰ ſicut ⁊ cogniti ſumꝰ. vidētes nūc qͣiꝑ ſpeculū in enigmate: ſꝫ tūc facie ad faciē eū videmꝰ: quū videbimꝰ deū deoꝝ in ſyon. Qd̓ ē ꝯͣgulā. de qua ꝓpheta. Uinū inquit ⁊ ebrietas aufert cor. Per intellectū .n. deſinit hō earnalit̓ viuere. Un̄ hiero. Ama ſcientiā ſcripturaꝝ ⁊ carniſvicia nō amabis. Sanctificet̉ nomē tuū. Hoc rogamus ut nos ſancti ſimꝰ ⁊ iuſti ⁊ recedamus amalo ⁊ ſemꝑ faciamꝰ bonū. Et nota ꝙ nomē patris quatuor modis ſanctificat̉ in filijs: duobusmodis in via: ⁊ duobꝰ in patria. In via ꝑ efficatiam ⁊ ꝑſeuerantiā in patria ꝑ ꝯſūmationē ⁊ eſſectionē. In via nāꝙ nomē patrꝭ ſanctificat̉ ī filijsqn̄ ſanctificationis effectū operat̉ in eis. Uel qn̄ſanctificatio quā acceperūt in noīe pr̄is ꝑſeueratin illiſ. In patria ꝟo nomē patris ſcīficat in filijsqꝛ ſanctificat̉ ⁊ confirmat̉ in eis: ut nūqͣꝫ poſſitafiliationis gratia ſeꝑari. hic eſt quaſi mobile nomen patris in filijs. Nā ⁊ iudaſ qn̄qꝫ fuit filius: ⁊qn̄qꝫ nō fuit: ꝓ qͣ poſſibilitate mouēdi dixit apoſtolus: ⁊ habet̉. iij. q. vij. §. quod teſtatur. Caſtigocorpꝰ meū ⁊ in ẜuitutē redigo: ne forte cuꝫ alijsp̄dicauerim ipſe reprobꝰ efficiar: ibiqꝫ nomē pr̄itſanctificat̉ in filijs: quia ibi tales ſūt filij in ꝗbuspater ſanctꝰ apparet: tunc erūt manifeſti qui uūcſunt occulti. ẜm illud: Nos inſenſati vitā illoruꝫeſtimabamus inſaniā ⁊ finē illoꝝ ſine honore: ⁊ecce quō cōputati inter ſilios dei ⁊ inter ſanctosſors ilioꝝ ē. Dic̄ ergo ſcīficet̉ nomē tuū. q. d. Danob̓ ſpm̄ ſapiētie: ꝓut dr̄ a ſapore .i. iocūditatē eternā: ut guſtamꝰ qͣꝫ fuanis ē dn̄s: generās ī nob̓