petendo quid erga ſe fiat ſiue conſulēdo ꝗd faciat aut quid deo iubente implendū eſſe cognouerit hoc nobis vel euident̓ vel latent̓ reportet.¶ Poſſunt etiā ſecūdo mō p̄miſſa ꝟba ſic exponi. Omnipotēs deꝰ iube hec .ſ. panē ⁊ vinū ꝑferri .i. tranſmutari. in ſublime altare tuū .i. in corpuſ⁊ ſanguinē filij tui ſuꝑ choros angeloꝝ exaltari:quia corpus domini dictū eſt altare. Iuxta illudAltare de terra facietis mihi ꝑ manꝰ angeli tui. i.per myſteriū ſacerdotis. Nō .n. ẜm auguſtinū depoſcit ob aliud illic deferēda niſi ut intelligat̉ ꝙilla fiāt .i. trāſſubſtantient̉ in eo ſacerdotio .i. in eius miniſterio v̓tute ſpūs ſancti. Sed cū iam trāſſubſtātiate ſint exponi poſſūt tertio mō ſic: Iubehec .i. corpus chriſti miſticū .ſ. eccleſiaꝫ chriſti militantē ꝑferri .i. aſſociari. in ſublime altare tuumideſt in eccleſiā triūphantē q̄ dr̄ altare: ẜm illudLeuit. Igniſ in altari meo ſemꝑ ardebit .i. feruorcharitatis in eccleſia triūphanti: ⁊ hoc ꝑ manusāgeli tui .i. ꝑ oꝑationē ⁊ ꝟtutē chriſti filij tui quieſt magni concilij angelus Iſa. ix. Ipſe .n. corpuſſuū myſticū deo patri cōiungit ⁊ eccleſie trium.phanti. Quarto mō hic angelꝰ magni cōcilij. cōciliarius ille cuiꝰ concilio pater mundū creauit etrecreauit ſublime altare in conſpectu dei ē xp̄uscrucifixus ſedēs in dextrā patris. Igit̉ angelꝰ cōfert hec ſacramēta in ſublime altare in cōſpectudei: dū cicatrices oſtēdēs īterpellat apd̓ patrē ꝓnobis hec ſacramēta conficientibꝰ. Que ꝟo ſintilla que petit in ſublime altare p̄ferri determinatdn̄s dicens: ut qͥtquot ⁊cͣ. per hoc .n. demonſtrat̉corpus noſtri miſticū: quod chriſtus quotidie adſe trahit per mēbra. vnde Hiere: Patrē vocabisme ⁊ poſt me ingredi nō ceſſabis.¶ De decima ꝑte canonis. ¶ Rubrica.¶ Ementoetiam dūe ⁊cͣ. Decima ꝑs. Hec conIiūctio etiā cōtinuat ſequētia ꝓxime p̄cedentibꝰ vel dici pōt ꝙ ſuꝑfluit. Nā in antiquiſcodicibus precedebat īmediate quedā oratio incipiens: Memēto mei queſo. dn̄e ⁊cͣ. in qua ſac̄dos ꝓ ſe orabat ut digne poſſet offerre. vn̄ tuncrecte ſequebat̉. Memēto etiā dn̄e famū. ⁊cͣ. Sꝫquia in multis modernis codicibꝰ oratio illa nōinuenit̉: ideo ẜm illos iſtud etiā ſuꝑfluit: vel qd̓melius ē reſpicit aliud. Memēto qd̓ precedit. inquo rogauit ꝓ viuis: hic aūt orat pro defunctisOrat ergo pia mater eccleſia nō ſolū ꝓ viuis: verum etiā pro defunctis: ⁊ eos deo patri ſacre oblationis interceſſiōe cōmēdat. certiſſime credēsꝙ ſanguis ille precioſus qui pro multis effuſuseſt in remiſſionē peccatoꝝ nō ſolū ad ſalutē viuentiū veꝝ etiā ad abſolutionē valeat defunctorum: ideoqꝫ Gabilon̄. conciliū de con. di. i. viſuꝫſtatuit ut in oībus miſſaꝝ ſolēnijs loco cōpetētiviꝫ in hoc loco ſecrete vel in diebus nō ſolēnibꝰin dominica .n. die ob reſurrectionē dominicamaīe requiem credūtur habere eccleſia pro defunctis dn̄m deprecet̉. Iuxͣ illud Auguſtini: Nō ſūtp̄termittēde ſupplicationes ꝓ ſpiritibꝰ mortuoꝝquas faciendas pro oībus in chriſtiana cōtholica ſocietate laudamꝰ. Et qꝛ qn̄qꝫ deſunt defūctꝭparentes. filij cognati ⁊ amici qui ſupplicationespro eis effundāt. vna ⁊ pia mater .i. tota eccleſiaom̄s defunctos ſub generali cōmemoratione ſuſcipit tacitis illoꝝ nominibus ⁊ eis exhibet cōmunionē. Inno. quoqꝫ papa ſtatuit ea. di. de noībꝰut ante conſecrationē oſtie nō recitent̉ noīa defunctoꝝ poſſent .n. populo recitari ſed deo quaꝫnihil latet neceſſe nō eſt qui cū ſigno fidei nos p̄ceſſerūt .ſ. ad dn̄m. xiij. q. ij. quā p̄poſteꝝ in fi. nōꝙ ibi ſit fides aut ſpes vbi ſpēs ē ⁊ res. nā fideseuacuat̉. charitas nūqͣꝫ excidit. ſed ſignū fidei ꝓcharactare fidei chriſtianitatis accipit̉. de pe. di.ij. charitas quo fideles ab infidelibus diſcernūt̉ẜm illud: Audiui numeꝝ ſignatoꝝ. cxliiij. milia ſignati ex oī tribu filioꝝ iſrael: ⁊ dormiūt ī ſumnopacis: ẜm illud: In pace inidipſum dormiā ⁊ requieſcā. Frequent̓ .n. ſacra ſcriptura defunctosdormientes appellat: pro eo qꝛ ſicut dormiēteseuigilāt ita mortui reſurgēt: propt̓ qd̓ dicit apl̓sNolo vos ignorare de dormientibus ut nō contriſtemini ſicut ⁊ ceteri qui ſpeꝫ nō habēt. Et dominꝰ inquit in euangelio: Lazarus amicꝰ noſterdormit. Ipſis dn̄e ⁊ oībus in chriſto quieſcētibꝰin hoc loco ſacerdos quoꝝ maluerit defunctoꝝd̓bet agere memoriā ſpecialē. Finita ē .n. memoria mortis domini: ⁊ ideo ſequit̉: Mors noſtrachriſtꝰ p̄ceſſit ⁊ nos eiꝰ veſtigia ſeꝗmur. In xp̄oquieſcentibꝰ. Sed nōne ꝗ deceſſerūt cū fide etdormiūt in ſumno pacis. de quibꝰ p̄miſſuꝫ ē quieſcūt in chriſto: ⁊ ſic videt̉ hoc ſuꝑfluere. Sꝫ qꝛſacerdos poſt ꝟba illa ī ſomno pacis fecerat ſpecialem memoriā pro aliquibus: ideo ſubijcit proipſis dn̄s ⁊ mox nō incōpetent̓ ſupponit clauſulā generalē ⁊ oībus in chriſto quieſcētibꝰ de quibus premiſerat. Hic aūt vocant̉ quieſcētes ī chriſto qui in charitate mortui ſūt habētes tamē aliqͣpurgabilia eo ꝙ nō plene ſatiſfecerāt ꝓ peccatisconfeſſis: propt̓ quod ad locū purgatorij deſcenderūt: vbi exiſtētes ſuffragio indigēt eccleſie militantis tanqͣꝫ nōdū habētes in te pacē ⁊ refrigeriuꝫ glorie: licet habeāt incerta ⁊ infallibili ſpe locū refrigerij in quo nō eſt ardor penaꝝ lucis in qͣnō ē obſcuritas tenebraꝝ ⁊ pacis in quo non eſtcōflictus pugnaꝝ. Nā abſterget deꝰ oēm lachrymā ab oculis eoꝝ: ⁊ iam nō erit ampliꝰ neqꝫ luctus neqꝫ clamor ſed nec vllus dolor qm̄ priora trāſierūt ſed delectabunt̉ in multitudine pacꝭcū placebūt corā dn̄o in regionē viuentiū. Paradiſus dicit̉ ergo locus refrigerij propt̓ ardoremignis purgatorij ꝑ quē aīe trāſeūt: iuxͣ illud pſalmi. Trāſiuimus ꝑ ignē ⁊ aquā ⁊cͣ. Locꝰ lucis cōtra tenebraſ īferni. d̓ ꝗbꝰ Mathei. xxiij. Mittite