quāto clarius maleſtas diuina prefulget. de tuisdonis .i. de frugibus ſegitū: ⁊ hoc quātū ad panēqui eſt conſecratus in carnē. Ac datis .i. de frugibus arboꝝ ⁊ hoc quantū ad vinū qd̓ ē cōſecratūin ſanguinē. De his inquā ⁊ illis offerimꝰ oſtiaꝫpuram. oſtiā ſcām. oſtiā īmaculatā .i. euchariſtiaꝫīmunē ab oī culpa originali. veniali ⁊ criminali.Unde dicat̉ oſtia dictū eſt in ſexta ꝑticula ſuperꝟbo qui pridie. Uel purā quantū ad cogitatiōeꝫquaſi puro corde. ſanctā quantū ad locutionemimmaculatā quantū ad oꝑationē: qꝛ peccatū nōfecit: nec dolus inuentꝰ eſt in ore eius: ſupple hͦeſt panē ſanctū .i. ſanctificantē: ſupple datorē vite eterne quantū ad ſtolā carnis ⁊ calicē ſalutisꝑpetue quantū ad ſtolā aīa. ẜm illud: Ego ſuꝫ panis viuꝰ qui de celo deſcendit. Si ꝗs māducauerit ex hoc pane vi. in eter. Poſſūt etiā ſecūdo mōhec ꝟha exponi: ut viꝫ chriſtus dicat̉ oſtia pura:qꝛ conceptꝰ ē ſine peccato. dicat̉ panis vite eterne: quia ē refectio angeloꝝ: ⁊ calix ſalutiſ ꝑpetuequia refectio ē hoīuꝫ. Uel tertio mō oſtiā puraꝫquia chriſtus oblatus eſt ut nos liberaret de feditate originalis peccati. Sanctā qꝛ vulneratuseſt ut ꝑfluerent ſacr̄a quibꝰ eccleſia ſanctificaturImmaculatā: qꝛ mortuꝰ eſt ut nos liberaret demorte eterna. Panē vite eterne: qꝛ ē nr̄m viaticum. q. via. Et calicē ſalutis ꝑpetue̓: qꝛ ē refectioangeloꝝ inebriāſ in patria. Uel ſic quarto modode tuis donis ac datis. Dona ſūt in re eterna. data in oꝑa tꝑalia. Offerimꝰ oſtiā purā .ſ. corporisoſtiam ſanctā .ſ. ſanguinē. oſtiam īmaculatā quoad vtrūqꝫ. Uel pura .i. ab alijs ſeꝑatā. ſanctā .i. ſcīficatam. īmaculatā .i. a maculis emūdatā. oſtiā decorde puro conſcīa bona ⁊ fide nō ficta. ¶ Segtur ſupra q̄ ⁊cͣ. Cū aūt orauerit ꝓ oſtia trāſſubſtātianda eamqꝫ iam tranſſubſtātiata patri obtulerit. nūc orat pro ipſius acceptatione: ut eū ad inſtar antiquoꝝ ſacrificioꝝ acceptet. ꝓpitio ſupplenobis ac ſereno vultū .i. in reſpectu placabili digneris reſpicere nō ꝙ vultus eiꝰ mutet̉ aliquando. ſed tūc deus vultū ſuū ſuꝑ noſ illuminat ⁊ ſerenat: cū miſericordiā ſuā ſuꝑ nos exhibet ⁊ declarat ẜm illud p̄s. Illuminet vultū ſuū ſuꝑ nos⁊ miſereat̉ noſtri. Itē ꝑ hoc ꝙ dicit digneris reſpicere. notat̉ ꝙ ſacerdos noſter vultū hꝫ ꝟſumad p̄piciatoriū. de quo in ꝓhemio hꝰ ꝑtis dictuꝫeſt: ⁊ tūc aſꝑgit intus tabernaculū dū ꝑ dei miſericordiā q̄rit eiꝰ ꝓpiciationē ut habeat deus illamunera accepta ſicut habuit munera abel iuſti.Unde. ſequit̉. Sicuti accepta habere dignatꝰ esmunera abel ⁊cͣ. Hoc aūt aduerbiū ſicuti ſimilitudinē innuit nō exprimit quantitatē. Ml̓to ꝗppe acceptius eſt hoc ſacrificiuꝫ deo qͣꝫ qd̓ obtulitabel qd̓ obtulit abraaꝫ qd̓ obtulit melchiſedechvalet .n. ampliꝰ res qͣꝫ vmbra. ꝟitas quā figura.Ipſam ergo ſimilitudinē magis quā qͣꝫtitatē debemꝰ attendere. offerēdo igit̉ ſil̓es ſumꝰ abel. ſirecte quidē offerētēſ. recte nihilominꝰ diuidamꝰꝙ quia chayn nō egit peccauit ſua naꝫ recte cuſdebebat obtulit deo. ſꝫ retinēs ſibi ſeip̄ꝫ ⁊ cor ſuum ſubtrahēs deo male̓ diuidit. abel āt acceptūdeo intꝰ in corde obtulit holocauſtū: qꝛ nō ſe ſibi retinuit ſed deo totū ſe ſubdidit ⁊ impēdit. Etideo legit̉ in Geneẜ. Reſpexit deꝰ ad abel et admunera eiꝰ. Ad chayn ꝟo ⁊ ad munera eiꝰ nonreſpexit. xiiij. q. v. ſcriptū. Prius reſpexit ad abel⁊ poſtea ad munera eius: qꝛ nō offerēs a munerihus ſed munera ad offerentē placuerūt. Similit̓⁊ Abraā egregiꝰ fide totū prius ſe offerabat altiſſimo: ⁊ ꝓpterea cū ſua duceret offerēda placidas ei oſtias offerebat. qd̓ ut nos ſciētes imitaremiur patros ab illo deꝰ exegit affectꝰ. Tolle inꝗtfiliū tuū vnigenitū quē diligis Iſaac ⁊ offer euꝫin holocauſtū ſuꝑ vnū montiū quē monſtrauerotibi. Statimqꝫ ꝓmptū ⁊ obedientē inuenit: īmonobis oſtēdit. Melchiſedech quoqꝫ niſi ſe pͥusacceptū deū ſacrificiū obtuliſſet futuroꝝ cās minime p̄uidiſſet: quaꝝ intuitu miſticū panis ⁊ vini primꝰ obtulit facrificiū erat .n. ſacerdos dei altiſſimi. Nominant̉ igit̉ iſti tres patres ve. te. ꝗa illi ⁊ eoꝝ ſacramenta ſpecialius ceteris hoc ſacramentū preſignanerūt. Quid .n. ꝑ munꝰ abel offerentis de primogenitis gregis: niſi chriſtus pͥmogenitꝰ in multis fratribꝰ expͥmit̉ ꝗ malicioſe occiſus eſt a populo iudeoruꝫ: ſicut ille inuidioſe afratre ſuo. Nā ẜm apac. Ipſe ē agnꝰ dei ꝗ occiſus ē ab origine mūdi. Quid ꝑ ſacrificiū Abraedilectū ⁊ vnicū filiū offerentis niſi chriſti paſſiodeſignat̉. de quo dicit apoſtolus ꝓprio filio ſucnō peꝑcit deus: ſed ꝓ vo. om. tradi. il. Hic ē inꝗtfilius meꝰ dilectꝰ in quo mihi cōplacui. Oblatioquoqꝫ melchideſech tā ꝓprie nouū ſacrificiuꝫ p̄ſignauit ut inde p̄dictū fit. Tu es ſacerdos ī et̓nū ẜm ordi. melchi. ꝗ ẜm apl̓m aſſimilatꝰ ꝑ oīa filio dei manet ſacerdos ī ꝑpetuū. Abel dr̄ puer n̄tā a pueritia qͣꝫ a puritatē. ẜꝫ illd̓: Ecce puer medilectꝰ quē elegi poſui ſuꝑ eū ſpiritū meū. Abraam dr̄ patriarcha nō tā iſraelitice plebis qͣꝫ ppl̓ichriſtiani illiꝰ per crucē huiꝰ ꝑ fidē. ẜm illud: Nōvltra vocabit̉ nomē tuū abra. ſꝫ appellaris Abraam: qꝛ patrē multaꝝ gentiū ꝯſtitui te. Melchiſedech interp̄tatꝰ ē rex iuſticie: deinde rex ſaleꝫ .i.pacis ꝓpterⁱ illud qd̓ legit̉: Oriet̉ in diebꝰ eiꝰ iuſticia ⁊ habūdātia paciſ donec auferat̉ luna. Sāctum ſacrificiū īmaculatā oſtiā. hoc addidit in canone Leo papa primus.¶ De nona ꝑticula canis. ¶ Rubricaate rogamꝰ ⁊cͣ.UPplice̓s nona ꝑs pontifex ut lex iubebat. ⁊ in ꝓhemio hꝰ p̄tꝭdictū ē aſꝑgebat tabulā ⁊ archā ⁊ exteriꝰ ſacrū ſanguine pacifico. ⁊ xp̄s totiēs aſꝑgitpatrē ſanguīe. quoties eū. placat ꝑ carnē aſſūptāAram aſꝑgit quā diu numeꝝ reſtaurat angelorum. Exteriꝰ ſacrū aſpergit dum hoīes ſcīficat ⁊