Species ergo panis dr̄ ſacramentū actiue .i. ſacrū ſignās. vnitas aūt eccleſie dr̄ ſacramentū paſſiue .i. ſacrū ſignatū. Corpus ꝟo dominicū vtroqꝫmō dr̄ ſacr̄m .i. ⁊ ſacrū ſignās ⁊ ſacrū ſignatum.Sacramentū ꝟo conſiſtit in tribus .ſ. in rebꝰ. infactis. in verbis ẜm ꝓprietatē. ſil̓itudinē ⁊ interpretationē. Leo nāqꝫ ẜm proprietatē ſignat dyabolū. Unde aduerſariꝰ noſter dyobolus tanqͣꝫleo rugiens circuit querēs quē deuoret. Seminare ẜm ſil̓itudinē ſignificat p̄dicare. Un̄ exijt ꝙſeminat ſeminare ſemē ſuū ⁊ aliud cecidit in terram bonā ⁊ aliud ſuꝑ petrā ⁊ aliud inter ſpinasEmanuel ẜm interpretationē ſignificat chriſtumUnde ⁊ vocabit̉ nomē eiꝰ emanuel: qd̓ interp̄tat̉ nobiſcū deus. Res ut aqua baptiſmi factumin ſignaculū crucis ꝟbū ⁊ inuocatio trinitatis.Singula reperiūtur in hoc excellentiſſimo ſacramento. res .i. corpus ⁊ ſanguis: factū .i. eſca ⁊ potus. ꝟbū hoc ē corpus meū. hic eſt ſanguis meꝰ.¶ Sequit̉ Qui ꝓ vobis ⁊ ꝓ multis effundet̉ īremiſſione peccataꝝ ⁊cͣ. Pro ſolis p̄deſtinatis eſfuſus eſt quantū ad efficatiā. ſed pro cūctis hoībus quantū ad ſufficientiā. Effuſio quippe ſanguinis iuſti pro iniuſtis. tam fuit diues ad p̄ciuꝫut ſi vniuerſitas crederet in redēptorē nullū oīno vinculū dyaboli retinerꝫ. v̓bū .n. effuſiōis habundantiā notat. xvi. q. i. reuertimini. ¶ Peccatūaūt duobꝰ modis remittit̉ viꝫ ad meritū culpe. ⁊hoc ꝑ ſanguīs fidē qua iuſtificamur a culpa. ⁊ qͦad debitū pene ⁊ hoc ꝑ ſanguīs preciū quo redēpti ſumus a pena. Oēs .n. quaſi oues errauimusvnuſquiſqꝫ in viā ſuā declinauit: ⁊ dn̄s poſuit īeo iniquitates oīuꝫ noſtroꝝ. Unde vulneratꝰ eſtꝓpter iniquitates nr̄as. attritus ē ꝓpt̓ celera noſtra diſciplina pacis noſtre ſuꝑ eum: ⁊ liuor̄ eiꝰ ſanati ſumꝰ. Uere lāguores noſtros ipſe tulit. Qꝛergo iuſtus iniuſte punitꝰ eſt. iniuſti iuſte ſūt liborati. Aſſūpſit .n. in ſe penā pro oībus ut daret ſe ꝑgratiam vniuerſis. Hic aūt ſacerdos eleuat calicem ut illū populo oſtendat nec eſt ſuꝑflua hec ęleuatio: ut dictū eſt in fine ꝑticule precedētis. dEt eſt notandū ꝙ quedā eccleſie duas habēt pallas corporales ⁊ ibi eleuet̉ calix cooptus cū alt̓aeaꝝ. In quo oſtendit̉ hoc ſacramentū occultiſſimū fore ⁊ difficilimū ad intelligendū quodqꝫ tēpore inſtructionis huis ſacramenti ſanguis chriſti inuiſibilis erat quia inter venas eiꝰ exiſtebat.Alie ꝟo eccleſie vnā tantū habēt pallā: ⁊ ibi eleuatur diſcooptus abſqꝫ velaminē. Primo ad ſignandū ꝙ poſt inſtitutionē huiꝰ ſacramenti ſanguis xp̄i factꝰ fuit viſibilis ꝑ ipſiꝰ effuſionē ī cruce. vnde hic dr̄: hic ē ſanguis meꝰ ⁊cͣ. In eo .n. ꝗcalix nō ē cooꝑtus cū palla ſuꝑ qua ē oſtia cōſecrata deſignat ꝙ ſanguis chriſti a corpore effuſus eſt ⁊ ſeꝑatꝰ ē. Secūdo qꝛ oſtia ē ſuꝑ pallamcorporalē: nec bono mō poſſet alibi poni. Tertioquia propt̓ venti flatū ꝑiculoſū ē cooꝑtum cumpalla leuare. ¶ Et nota ꝙ ſacerdos actus chriſtrepreſentās dū dicit: Accipiēs calicē paꝝ eleuatcalicem. deinde. d. benedixit ut ſine ꝑiculo calicēbenedicat illū in altari deponit. Subſequent̓ etiam. d. accipite. paꝝ tenet eleuatū vſqꝫ dū in altūeleuet ⁊ illū ppl̓o on̄dat. ¶ Sequit̉ Hoc qͦtiēſcūqꝫ feceritis ⁊cͣ Hec clauſula qꝛ conſecratiōeꝫ taꝫcorꝑis qͣꝫ ſanguinis reſpicit. poſt depoſito calicēdebet dici. Sane in perceptiōe corꝑis chriſti etſanguinis magna eſt nobis adhibenda diſcretioCauendū ē .n. ne ſi nimiū differat̉ mortis ꝑiculūincurrat̉ dn̄o proteſtante niſi manducaueritꝭ carnē filij hoīs ⁊ bi. eius ſanguinē nō habebitiſ vitāin vobis. Si ꝟo quis indigne ſuſcipit ẜm apl̓uꝫiudiciū .ſ. dānationis ſibi manducat ⁊ bibit de cōſe. di. ij. qui ſcelerate ⁊. c. ſe. Iōqꝫ ẜm eundē apl̓ꝫꝓbet ſeipſum hō: ⁊ ſic de pane illo edat ⁊ de calice bibat ⁊cͣ. Dicit ergo quiſqͣꝫ cōicandū eē quotidie. Aliꝰ ꝟo dicet ecōtra. Faciat igit̉ vnuſꝗſqꝫꝙ pie crediderit faciendū. nō enī litigauerūt adīuicem nec alter altari ſe p̄poſuit zacheꝰ .ſ. ⁊ illecēturio cū alter eoꝝ gaudes chriſtū in domo ſuaſuſcepit ⁊ alter dixerit: Dn̄e nō ſum dignꝰ ut intres ſub tectū meū. ⁊ hoc ē qd̓ Augꝰ ait duodecima di. illa de con. di. ij. quotidie. alij quottidie cōmunicāt corꝑi ⁊ ſanguini domini. alij certis diebus accipiūt ꝙ liberam hꝫ obſeruantiā. d̓ hͦ ſubti. de oſculo pacis dicet̉. ¶ Et nota ꝙ lꝫ chriſtusſemel credētes ſua morte redemerit: eccl̓ia tn̄ fſacr̄m quottidie neceſſario repetit ob tres precipue cās. Primo qꝛ in vinea laborātes eo qͦtidiereficiunt̉. Secūdo ut neophiti ꝑ illud incorporētur xp̄o. Tertio ut memoriā paſſiōis xp̄i qͦtidiemētibꝰ fideliū ad imitandū infigat̉. quotidie enīegemꝰ. iōqꝫ panis quotidianꝰ vocat̉. Quotidianū ergo ſacrificiū ut ꝓbat paſcaſiꝰ papa de con.di. ij. iterat̉. ē cōmemoratio nō iteratio paſſionis.Et iō ſequit̉: In mei memoriā facietis .i. in hͦ ſacͣmenta vobis quotidie mortis ⁊ paſſioniſ xp̄i memoria reuocabit̉ de con. di. ij. corpus. ⁊. c. iterat̉.Un̄. i. ad corinth. x. Quotiēſcūqꝫ māducaueritpanē hū ⁊ ca. bi. mor. do. an. donec veniet: ꝓpterqd̓ ipſe dicebat apoſtolis: Hoc facite in meaꝫ cōmemorationē. Hāc vltimā nobis mēoriā dn̄s dereliꝗt ꝓut dc̄m ē ſuꝑ ꝟ̓bo: Poſtqͣꝫ cenatū eſt.Et noͣ ꝙ hēmꝰ triplex mēoriale dn̄ice paſſionis.Primū qͣꝫtū ad viſū in imaginibꝰ ⁊ picturis: ⁊ ꝓpterea crucifixi imago depingit̉ in libro ⁊ ī eccleſijs. Secūdū qͣꝫtū ad auditū .ſ. paſſio dn̄i p̄dicata. Tertio qͣꝫtū ad guſtū .ſ. ſacr̄m altaris in qͦ xp̄ipaſſio patent̉ expͥmit̉: ⁊ ꝓpt̓ hͦ p̄miſit: ⁊ memoriāve. Et ſequit̉ vn̄ ⁊ mēores. Qui aūt calicē diſcooꝑtū eleuāt illū ī hͦ loco cū palla corꝑali cooꝑſūtīnuētes ꝙ ſepulto dn̄o aduoluto lapide clauſuꝫ⁊ hoſtiū monumēti: ut. d. Marcꝰ ⁊cͣ.¶ De octaua ꝑte canonis. ¶ Rubrica.E ⁊ mēores ⁊cͣ. Octaua ꝑs:VLQ E qꝛ dn̄s ip̄e p̄ceperat in. c.Sil̓i mō ⁊cͣ. ⁊ hͦ ī ſui mēoriā faciem