noſtros ipſe portauit. Altaris ergo ſacramētū eſtveritas ⁊ figura. Tria quippe ſunt ī hoc ſacram̄to diſcreta. vꝫ forma viſibilis: veritas corporis ⁊ꝟtus ſpūalis: de cō. di. ij. corpꝰ forma panis ⁊ vini: veritas carnis ⁊ ſanguīs: ꝟtꝰ charitatis ⁊ vnitatis. Primū oculo cernit̉: ſecūdo aīo credit̉: tertiū corde p̄cipit̉. Primū eſt ſacramētū ⁊ non resſcd̓m eſt ſacramētū ⁊ res. tertiū ꝟo res ⁊ non ſacramētū. Sed pͥmū eſt ſacramētū gemine rei. tertiū ē res gemini ſacramēti. ſcd̓m aūt ē ſacramentū vnius ⁊ res alteriꝰ. Nam forma panis vtrāqͣꝫxp̄i carnē ſignificat .i. verā ⁊ miſtica. ſꝫ verā carnem ⁊ cōtinet ⁊ ſignificat: miſticā ꝟo ſignificat:ſed nō cōtinet. Sicut enim vnꝰ panis ex multisgranis cōficit̉. ⁊ vinū ex diuerſis racemis ꝯfluitſic ⁊ corpus xp̄i ex multis mēbris ꝯponit̉: ⁊ vnitas eccleſiaſtica ex diuerſis ꝑſonis ꝯſiſtit .ſ. ī predeſtinatis: vocatis: iuſtificatis ⁊ glorificatis. Nāquos deꝰ p̄deſtinauit hos ⁊ vocauit: ⁊ quos vocauit hos ⁊ iuſtificauit. Un̄ apoſtolꝰ vnus panisvnū corpꝰ multi ſumꝰ. In cuiꝰ reltypū facta eſtarcha dn̄i de lignis ſethim que ſūt imputabilia ⁊albe ſpine ſil̓ia. Patet ergo ꝙ ſubſtātia corꝑis ⁊ſanguinis xp̄i ē ſacramētū ⁊ res. ſed alteriꝰ ſacramēti ē res: ⁊ alteriꝰ rei ē ſacr̄m. Eſt enī res primiqꝛ figuratur ⁊ cōtinet̉ a pͥmo vꝫ a forma viſibili⁊cͣ. Et ē ſacr̄m tertij: qꝛ ſignificat ⁊ efficit tertiuꝫi. vnitatē eccleſiaſticā. Dicit̉ ergo hic miſteriumfidei: qm̄ aliud ibi cernit̉ ⁊ aliud ibi credit̉. Cernit̉ etiā ſpēs panis ⁊ vini: ⁊ credit̉ ꝟitas carnis ⁊ſanguīs. Qd̓ aūt hic dicit̉ miſteriū fidei alibi dicitur ſpes ⁊ vita. Spiritꝰ enī ē miſteriū ẜm illudLittera occidit. ſpūs enī viuificat. ⁊ fides ē vitaẜm illud. Iuſtꝰ meꝰ ex fide viuit. Huic ergo dn̄sait. Uerba q̄ locutꝰ ſuꝫ vobis ſpūs ⁊ vita ſunt.¶ Uerū cū cōſecratio ꝑficiat ſacr̄m: ⁊ poſt cōſecrationē nō ſit ī altari panis aut vinū. Queriturꝗs panis eſt corporis aut qd̓ vinū eſt ſanguīs ſacramētuꝫ. Nā ſi dicat̉ ꝙ panis ꝗ fuit vel vinumqd̓ extitit: ꝓfecto nec ille corꝑis nec illud eſt ſanguinis ſacrm: qꝛ panis trāſiuit ī corpꝰ ⁊ vinuꝫ inſanguinē. Si ꝟo dicat̉ ꝙ ſpēs illa q̄ remāſit. Illa ꝗdē nec extitit ex granis: nec cōfluxit ex racemis: qm̄ ex his nō ꝓuenit accidēs ſed ſubſtātiaQuā ergo ſimilitudineꝫ aſſignabimꝰ īter ſacr̄mrei ⁊ rē ſacramēti. Nā ſi ſacr̄a nō haberēt ſimilitudinē reꝝ quaꝝ ſunt ſacr̄a. ꝓpe ſacramēta nondicerent̉: ſicut ſacr̄m baptiſmi qd̓ eſt ablutio canis exterior ſimilitudinē habet ſignificati qd̓ eſtablutio mētis īterior. ¶ Sane ſacr̄m iſtud in eogerit ſimilitudinē corporis ī quo panis ſimilitudinē repn̄tat. ſpēs ergo panis ſacr̄m eſt corporisnō ſolū ratione rei ſignificate veꝝ etiā ratione cōtentē. ¶ Querit̉ aūt vtrū ſpēs panis ⁊ veritascorporis vnū ſint ſacramētū an diuerſa. Et videtur diuerſa. Cū enī diuerſa ſint ſigna videt̉ ꝙ diuerſa ſint ſacr̄a. Preterea ſcriptū eſt ꝑficiant ī nobis queſumꝰ dn̄e tua ſacr̄a ꝙ cōtinent que ꝟbaſub titulo de or̄one nouiſſima exponent̉. Sꝫ vī̄cōtra ꝙ ſint ſolū vnū. Cū enī eandē rē ſacr̄a ſignificet: videt̉ ꝙ idē ſint ſacr̄m. Preterea alibilegit̉: p̄ſta vt hoc tui corporis ⁊ ſanguīs ſacr̄mnō ſit nobis reatꝰ ad penā. Suꝑ hoc dicūt ꝗdaꝫꝙ forma panis ⁊ vini ſunt vnū ſacr̄m nō ꝓptervnū ſignificatū: ſed ꝓpter vnū cōtentuꝫ. Species aūt panis ⁊ ꝟitas corꝑis ſūt vnū ſacr̄m: nō ꝓpter vnū cōtentū: ſꝫ ꝓpter vnū ſignificatū. Hi debent cōcede̓ ꝙ ſicut diuerſis res ꝓpt̓ idē ⁊ vnuꝫſignificatū idē ſūt ſacr̄m: ſic eadē res ꝓpt̓ diuerſa ſignificata diuerſa ſūt ſacr̄a. Quibꝰ obijcit̉ ꝙſi ſpes panis ⁊ veritas corꝑis idē ſūt ſacr̄m: cumſpes panis ſacr̄m ſit corporis: ergo veritas corporis idē eſt ſacr̄m ⁊ ita ideꝫ eſt ſacr̄m ſui. Sedhoc nō ꝓcedit: qꝛ ſpēs panis ⁊ eſt quoddā ſacr̄ꝫqd̓ eſt veritas corꝑis: ⁊ eſt quoddā qd̓ nō ē illaqm̄ ſunt duo ſacr̄a diuerſa. Alij ꝟo dicūt ꝙ ſiuediuerſa ſint ſignificata: ſiue diuerſa ſignificātiaſemꝑ diuerſa ſunt ſacr̄a: quos oꝫ cōcedere ꝙ inaltari ſunt ad minꝰ quatuor ſacr̄a: vꝫ ſpēs panis⁊ ſpēs vini: ueritas carnis ⁊ ueritas ſanguinis.Preterea cū panis ⁊ uini diuerſa ſint accidētia:ut ſapor ⁊ odor: pondus ⁊ color: quātitas ⁊ figura uidet̉ ꝙ ſingula ꝑ ſe ſint uaria ſacr̄a. qua eniꝫrōne potiꝰ unū qͣꝫ aliud dicēdū eſt ſacr̄m. ſꝫ cuiꝰrei ſacr̄m eſt odor ⁊ ſapor: Ad hoc pōt non īcongrue rn̄deri ꝙ oīa ſil̓ accepta ſūt unum euchariſtie ſacr̄m: eo ꝙ nullū ꝑ ſe ſolū ſignificet: ſed oīaſil̓ panis ſpēm repn̄tant: q̄ corpꝰ xp̄i cōtinet ⁊ ſignificat. Signoꝝ aūt alia ſūt naturalia alia poſitiua. Naturalia ſūt q̄ ẜm naͣm. ſignificant. quorū q̄dam ſunt q̄ ꝑ antecedēs ſignant ꝯn̄s: ut ruboreueſpertino ſignificat̉ ſerenitas matutine. alia ſūtq̄ ꝑ ꝯn̄s ſignificāt an̄cedēs: ut ſumo uel cinere ſignificabit̉ ignis ſuiſſe: Poſitiua ſūt illa q̄ ẜꝫ impoſitionē ſignificāt. Quoꝝ alia ſunt ſigna rei ſacre ut ẜpens eneꝰ erectꝰ ī heremo. alia ſūt ſignarei nō ſacre: ut arcus triūphalis erectus in biuioPorro ſignoꝝ rei ſacre: alia ſunt ſacra: ut baptiſmus: alia nō ſacra: ut agnꝰ paſchal̓. Sacra ſūt ſigna no. t. non ſacra ueteris: qͣꝫuis enī utraqꝫ ſintſigna rei ſacre .i. rē ſacrā ſignificātia. n̄ tn̄ utraqꝫſūt ſcā .i. iuſtificātia: lꝫ nōnulli dixerīt ſacr̄a legalia iuſtificaſſe. hec enī ē differentia inter legalia⁊ euāgelica ſacramēta: quia illa ſignificabāt tm̄:hec aūt iuſtificāt ⁊ ſignificant. Uerum quādoqꝫlarge qn̄qꝫ ſtricte ſacr̄m accipitur. Largē ẜm ꝙoē ſignū rei ſacre ſiue ſit ſacꝝ ſiue nō ſacrū dicit̉ſacr̄m. un̄ ſigna legalia ſacr̄a dicūt̉. Stricte ẜꝫ ꝙſacꝝ ſolūmo ſignū dr̄ ſacr̄m: de con. diſ. ij. ſacrificiū. ⁊. c. ſignū. ⁊. c. ſpēs. i. q. i. multi. Sacr̄m auteꝫdr̄ actiue ⁊ paſſiue quaſi ſacrū ſignās: uel ſacruꝫſignatū. Nā noīe ſacramēti quādoqꝫ ſignuꝫ rei:qn̄qꝫ res ſigni uarie nūcupātur ẜꝫ ꝙ ſacramētūaccipit̉ ꝓ ſigno rei. Sacr̄m dr̄ a ſacro ⁊ ſignū qͣſi ſacꝝ ſignū: ſꝫ ẜꝫ ꝙ ſacr̄m accipitur ꝓ re ſigni:ſacramentū dr̄ a ſacro ⁊ ſecreto qͣſi ſacꝝ ſecretū.