xxvi. q. vlt. is qui leproſo: tamē dari pōt ⁊ muto⁊ egroto cōpoti ſue mentis poſt confeſſionē ⁊ abſolutionē a peccatis. ¶ Qualis aūt penitētia imponenda ſit ei qui ꝓpter ebrietatē uel voracitatē: uel infirmitatē euchariſtiā euomit. In canōebede habet̉ de con. di. ij. ſiꝗs ꝑ totū. Et noͣ ꝙ isqui cōicauit ſi comode ⁊ abſqꝫ violentia naturepōt debet obſtinere a ſputo. alioquin pꝰ horā cōueniētem ſpūere pōt ſaltē in loco vbi ſputū neq̄at pedibꝰ conculcari. Siquidē hō ſpūalis oīa iudicat ⁊ ip̄e a nemīe iudicat̉: ⁊ oīa mūda ſūt mūdis ꝙ ſi ſuꝑ lignū uel lapidē vel terrā euchariſtiam uel aliquid de ſanguine ceciderit. ſanguis lingua labendꝰ ē: ⁊ de inde radēdus ⁊ extergēdꝰ ēipſe locꝰ ⁊ puluis in ſacrario ſiue cū reliquijs reponendꝰ. Si ꝟo ſuꝑ corꝑale ceciderit ſugat̉ ſic̄diligētius fieri poterit. ⁊ lauet̉ ter in calice̓: ⁊ aqͣlotionis poſt miſſaꝫ ſumat̉. deinde corꝑale recōdendū ē ⁊ loco reliquiaꝝ ẜuandū eſt. Si ꝟo palla altaris intincta fuerit eodē mō ip̄a ꝑticula intīcta inciſa ē ꝓ reliꝗus ẜuanda. Si aūt ſuꝑ caſulāuel albā deguttat ſil̓r fiat. Si ſuꝑ qd̓cūqꝫᵇ ꝓphanum veſtimentū cōburēda ē ꝑs illa ⁊ cinis in loco ſacro reponēdꝰ ut dicūt. Pius tamē papa ſtatuit de con. di. ij. ſi per negligētiā ut ſi aliꝗd d̓ ſāguine ſtillauerit in t̓ra lingua labant̉. Si ꝟo fuerit tabula locꝰ corrodat̉ ne cōcultet̉: ⁊ raſura igne cōſumct̉: ⁊ cinis intra altare cōdat̉. Et ſi ſuꝑaltare ſtillauerit ſorbeat miniſter ſtillā quantumpoterit. Si ſuꝑ lintheū altaris miniſter lauet lintheamina q̄ ſtillā tetigerūt tribꝰ vlcibꝰ calice ſubterpoſito ⁊ aqua abluatiōis ſumat̉ in calice: ⁊ iuxta altare recondat̉. Ibidē etiā ſequit̉ qualis penitentia ſacerdoti cui hec contingerēt ſit priuſqͣꝫcelebret imponēda. Et nota ꝙ ſi ante tāſſubſtātiationē effuſa ſuerit ꝑs mutent̉ palle ſub ſilētio⁊ celebrās ſuū officiū exequat̉. ſi totū effuſuꝫ ſittūc p̄miſſa cōfeſſione miniſter denuo reīcipiat officiū ab illo loco. Hāc igit̉ oblationē ⁊cͣ. Si veropoſt trāſſubſtātiationē ꝑs effuſa ē: tūc ſil̓r officiūexequat̉. Si totū ita ꝙ nihil hauſerit qd̓ valdeenorme ē tūciponat oſtiā ſuꝑ ꝓpiciatoriū. ⁊ miniſter denuo ponit vinū ⁊ aqua ⁊ reincipiat. Hancigit̉ oblationē ⁊cͣ. ꝯfeſſione tn̄ p̄miſſa ⁊ oſtia ẜuata ſūmat̉ poſtmodū a miniſtro in fine miſſe velſeruet̉ ꝓ infirmis. Rurſus conciliū aureliane d̓con. di. ij. qui bene cuſtodierit ſacrificiuꝫ ut musvel aliud al. illud comederit. xl. dies penitcat.Qui aūt ꝑdiderit illud in eccleſia uel ꝑs eiꝰ ceciderit ⁊ inuenta nō fuerit. xxx. dieſpeniteat. Ineodē etiā capl̓o ita ſequit̉ in burcardo li. v. Un̄ſcriptū eſt ꝓfūdēs aliꝗd ſuꝑ altare he calice qn̄offert̉ ſex dies peniteat. aut ſi habūdamꝰ. vij. dies peniteat. Qui aūt ꝑfundit calicē dū miſſe ſolēnitas celebrat̉. xl. dies penitebit. Si ꝟo miſſacelebrata pieſpyt neglexerit acciꝑe ſacrificiū ſil̓rxl. dies penit eat. Et qui pollutꝰ nocturno tꝑe acceꝑit ſacrificiū. vi. dies peniteat. Qui negligētiāerga ſacrificiū fecerit aut a vermibꝰ conſumptuꝫad nihilū deuenerit tres qͣdrageſimas cū pane⁊ aqua peniteat. Si integrſi inuentū fuerit: ⁊ ī eovermis cōburat̉ ⁊ cinis ſuꝑ altare recōdat̉. Et ꝙneglexerit qͣternis diebꝰ ſua negligentiā ſoluatSi cū amiſſione ſaporis ſacrificiū dulcorat̉. xx:dies ieiunio explanet̉. Qui ꝟo ꝯglutinatū miſerit. vij. dies peniteat. ſi ſacrificiuꝫ fuerit ſordidavetuſtate ꝑditū. igne cōburendū ē: ⁊ cinis iuxͣ altare ſepiliendꝰ: ſicut legit̉ in burcardo li. v. c. oē.¶ Itē etiā notandū eſt ꝙ ſi a naſo ſacerdotis celebrantis ſanguis exierit uel nauſea ſuꝑueneritrecipſat̉ in aliqͦ vaſculo ne ſcā cōtaminent̓: ⁊ terſo naſo uel ore abluto reincipiat ſub ſilentio vbidimiſit. Si ꝟo infirmitas ſuꝑuenerit imitat̉ ſuꝑcrepidinē ſiue orā altaris: vel ſedeat donec conualeſcat: ⁊ ſic incipiat vbi dimiſit. ſꝫ fi nullo mōpōt cōſumare miniſteriū alius ſacerdos paratusincipiat vbi ille dimiſit: ꝓut dictū eſt in. vi. ꝑticula ſuper ꝟbo Hoc ē corpus meū. ſꝫ ſi incertuꝫ eſtvbi ille dimiſit: tūc qꝛ periculoſuꝫ eēt ꝟba ſacramēti iterare uel p̄termittere. poſita oblata illa ſuper ꝓpiciatoriuꝫ miniſtret denuo ut p̄miſſuꝫ eſtSequitur miſteriū fidei ⁊cͣ. Ideo dr̄ miſteriū fidei qꝛ aliud videt̉. ⁊ aliud intelligitur. hͦ credereiubemur diſcutere nō audemꝰ. fides .n. nō ē niſide occultis. Iuxta illud: Fides nō hꝫ meritū ⁊cͣut. sͣ. Grego. de con. di. ij. ꝗd ſit ad fidē dic̄ ꝙ iōdr̄ miſteriū fidel: qꝛ credere debemꝰ ꝙ ibi ſalusnoſtra cōſiſtit uel quia fine fide nō ſit hoc ſacram̄tum .i. ſine ea illud intelligi plene nō pōt Dicituraūt miſteriū: quia ſecretā ⁊ reconditā hꝫ diſpēſationē .i. q. i. multi. Miſteriū aāt grece dr̄ ſecretūlatine. ⁊ ẜm Innō. iij. de cele. miſ. cum marthe.Nullus euangeliſtaꝝ dixit hec ꝟba. Ex his autē⁊ alijs ſcripture ꝟbis quidā dixerūt in ſacramēto altaris ꝟitatē corꝑis ⁊ ſanguinis chriſti nō eēſed imaginem tm̄ ⁊ ſpēm ⁊ figurā ꝓ eo qd̓ ſcriptura memorat aliquotiens id qd̓ in altari ſuſcipitur eſſe ſacramentū ⁊ miniſteriū ⁊ exemplum.Sed hi ꝓfecto laqueū erroris incurrūt. De quoetiā factū ē in vi. ꝑticula ſuper ꝟbo fregit. ¶ Nūquid .n. ideo ſacramentū altaris ꝟitas nō ē: quiafigura ē: abſit oīno ſi tn̄. hoc eſſet: ergo nec morsxp̄i ꝟitas ē: qꝛ ſigura ē: reſurrectio chriſti ꝟitasnō eſt quia figura eſt. nā mortem ⁊ reſurrectiōeꝫchriſti. figurā ⁊ imaginē ⁊ ſimilitudinē eē maīfeſte declarat apl̓us. d. Chriſtꝰ mortuꝰ eſt ꝓ delictꝭnoſtris ⁊ reſurrexit propter iuſtificatione noſtrāEt Petrus apoſtolus: Chriſtꝰ paſſus eſt pro nobis vobis relinquens exemplū vt ſequamini veſtigia eius. Ergo mors chriſti exemplum fuit uipeccato moriamur. ⁊ reſurrrctio eius exempluꝫfuit ut iuſtitie viuamus. ſi enim veritas non fuitergo chriſtus vere mortuꝰ non fuit: ⁊ vere nō reſurrexit: ſed mors eius ⁊ reſurrectio eius vernon fuit: ſed abſit hoc. Nam ꝓpheta de eo p̄dixit. Uere languores noſtros ipſe tulit ⁊ dolores