ip̄e fecit: Alij dicūt ꝙ ea ius data ē ipſis verbisqd̓ ad ipſoꝝ ꝓlationē ſit tranſſubſtantiatio. Iteꝫideo ſacerdos ea nō ꝓfert ſignificatiue: quia nōpoſſet ſic ea ꝓferr̄. Mentiret .n. ſi diceret hoc ēcorpus meū. Ueꝝ a premiſſe qōnis laqueo facile ſe abſoluit qui dicit ꝙ chriſtus tūc ꝯfecit quādo benedixit. de quo dictū ē ſuꝑ v̓bo benedixit.Nā ſi apponat̉ de ſacerdote qui tūc cōſecrat cuꝫilla ꝟ̓ba ꝓnūciat. Rn̄det̉ ꝙ ſacerdos nil demonſtrat cū illis ꝟbis nō vtat̉ enūciatiue ſed recitatiue quēadmodū. ⁊ cū ait: Ego ſuꝫ vitis vera. egoſum lux mūdi ⁊ īnumera talia. ¶ Rurſus queritur quid demōſtrauit cū dixit: Māducate ex hͦoēs: licet in nullo quatuor euangeliſtaꝝ hͦ legat̉de corꝑe ſed tm̄ de ſanguine inuenit̉ dictū. Bibite ex hoc oēs. Cū enim iam panē fregiſſet. ſi d̓monſtrauit aliquid fragmentoꝝ illud nͤ debebātoēs comedere: ſed ſingulis debebat ſingula diſtribuere de conſe. di. ij. ſinguli: ⁊.c. ſe. ſi demonſtrat corpus nō poterāt ex illo. ſꝫ illud comederequia corpus chriſt. nō māducat̉ ꝑ ꝑtes ſed integrū. ¶ Sane frequent̓ in ſacra ſcriptura vr̄ agi d̓vno ſed agit̉ de diuerẜ: ut ē illud Benedixit fregit ⁊ d̓dit. benedixit panē. fregit panē. ⁊ d̓dit corpus. Eodē mō cū dixit. Manducate ex hoc oēsꝓnomē oſtēdit integꝝ corpus: ⁊ p̄poſitio innuitformā diuiſam: ut iſte ſit ſenſus: Comedite corpintegrū ſub for̄a diuiſa. Nā ſola forma ꝑ ꝑtes diuidit̉: ⁊ totū corpus integrū manducat. Similimō pōt intelligi ꝙ ſubiūxit: Hoc ē corpꝰ meuꝫ. i.illud qd̓ prebeo ſub hac forma. ¶ Querit̉ etiamſi additio vel̓ ſubtractio uel tranſpoſitio vel int̓poſitio uel mutatio fiat in illa forma ꝟboꝝ quaꝫxp̄s expreſſit vtrū effectū cōſecratiōis impediatut ſi dicat̉ addēdo hoc ē corpus meū qd̓ aſſūpſide ꝟgine vel ſubtrahēdo hoc ē corpꝰ: nō dicendo meū: aut trāſponēdo dicēdo corpus meū hoceſt: vel interponēdo ut hoc eſt vtiqꝫ corpꝰ meuꝫſiue mutādo hoc eſt corpus iheſu. Sane grauit̓peccat qui quodlibet hoꝝ quōlibet attētauerit: p̄ſertim ſi formā intendat mutare vel hereſim introducere de con. di. iiij. retulerūt: quia for̄a verboꝝ quā chriſtus expreſſit. ꝑ oīa dꝫ illibata ẜuariqͣꝫuis ẜm ph̓m: Noīa ⁊ ꝟba trāſpoſita idē ſignificēt: exͣ de reſcriptis cāmqꝫ. neqꝫ vtile ꝑ inutile viciat̉: ⁊ nō verbū ex ꝟ̓bo ſed ſenſū ex ſenſu trāſferendū eſt exͣ de ꝟbo. ſig. p̄terea. Quid ſi int̓ prolationē forme panis ⁊ vini interponat̉ ſpacium⁊ quidē nihil omniꝰ fit trāſſubſtātiatio. de hͦ tame dubiū nō eſt ẜm illoſ qui duos aſſerūt eē formas ut iam dicet̉. de hoc nota de conſecrationodi. iiij. ſi nō ſanctificat̉. ¶ Sed cū ad ꝓlationeꝫiſtoꝝ ꝟboꝝ: Hoc ē corpus meū. panis mutet̉ incarnē. de con. di. ij. panis: ⁊ ad prolationē illoruꝫHic eſt ſanguis meꝰ vinū mutet̉ in ſanguinē. videt̉ ꝙ panis ſine vino uel vinū ſine pane valeat conſecrari: ut premiſſum ē: ⁊ ita ſi poſt ꝓlationem iſtoꝝ ⁊ ante prolationē illoꝝ impedimentūaccidat ſacerdoti quo minꝰ ꝓcedere valeat: vid̓tur ꝙ panis ſit mutatꝰ in carnē vino in ſanguīeꝫnō mutato. Nūquid ergo hoc caſu aliꝰ ſacerdostotū repetet a principio: ⁊ ſic ſuꝑ panē iterabiturꝯſecratio. an ꝟo ab eodē loco tm̄ incipiet in qͦ ſacerdos ille dimiſit: ⁊ ſic diuiditur mīſteriū vnitatis exͣ de elec. quod ſicut. Suꝑ hoc ita legitur inconcilio tholetano. d̓. q. i. nihil. Cenſuimꝰ ꝯuenir̉ut cū a ſacerdotibus miſſaꝝ tēpore ſacra miſteria conſecrantur: ſi egritudinis accidit cuiuſlibetinteruentꝰ: quo ceptū nequeat ꝯſecratiōis explere miſteriū ſit libeꝝ ep̄o vel preſbytero alteri cōſecrationē exequi cepti officij ut p̄cedētibꝰ: ſuꝑple qui defecerūt libent̓ alij pro cōplemēto ſuccedēt. de hoc etiā dicetur in .vij. ꝑticula ſuꝑ verbonoui ⁊ eterni ad finē. Ueꝝ cū inter theologos d̓tꝑe cōſecratiōis ſit diuerſa ſnīa quibuſdā dicentibꝰ ꝙ cū totū eſt dictū totū ē factū alijs aſſerētibus ꝙ panis ante mutatur in corpꝰ ⁊ poſtea vinū mutatur in ſanguinē: ut dictū ē: iō pleriqꝫ tutius incedētes affirmāt ꝙ aliꝰ ſacerdos repeteredebet cōſecrationē atqꝫ ꝑficere: qm̄ nō dr̄ iteratum ꝙ neſcitur eſſe factū exͣ de ſacra. non ite. c. i.tamē ne vlla fiat iteratio vel diuiſio ſacramenti.ne aliquis ſcrupulus erroris vel dubitatiōis remaneat conſultus iudicatur: ut illa talis oblataſtudioſiſſime ꝓ infirmis recondatur. ⁊ ſuꝑ alijsſpeciebus panis ⁊ vini totus canon repetatur: ⁊premiſſa hoſtia cōſecrata in fine miſſe a miniſtrovel alio ſumatur. ¶ Sed ſi vinū inueniri nō poſſit vel aliquo caſu intercedēte defuerit. Querit̉vtrū neceſſitate cogēte ul̓ caſu intercedēte ſolapanis materia poſſit in euchariſtiā cōſecrari: ſic̄⁊ ſub ſola panis ſpecie d̓bet euchariſtiā r̄ſeruariSūt ſane qui dicūt ꝙ cū v̓bū ⁊ elementū ꝯficiātſacr̄m: nec forma ꝟboꝝ nec maͣ reꝝ qͣs chriſtꝰ expreſſit mutari ſiue dimediari pōt qꝛ ſic̄ vinū ſin̄pane ſic panis ſine vino minime cōſecratur. vndſiue aqua ꝓ vino mittatur in calicē ſiue ordeuꝫpro frumēto formetur in panē: ſicut neutrū ꝑ ſeſic neutrū cū alio trāſſubſtātiatur ī carnē aut mutatur in ſanguinē. Nā ſi panis ſine uino vl̓ vinūſine pane mutari poſſet in carnē aut ſanguinem.In his itaqꝫ regionibꝰ in quibꝰ alterutrū īuenirinō pōt licite poſſet alteꝝ ſine altero ꝯſecrari. minus .n. ignorātia qͣꝫ neceſſitas uel negligētia quādifficultas excuſat. Alij ꝟo dicūtur ꝙ cū xp̄s prius cōuerterit panē in carneꝫ ⁊ poſtea mutaueritvinū in ſanguinē ſicut euāgelice lectiōis textusoſtēdit: ⁊ ſine vino panē ⁊ ſine pane vinū ꝯfecrari cōtingit. Grauit̉ tamē offendit qui negligent̓vel ignorant̉ alterutrā ſpēm p̄termittit. Grauiꝰqui ſcient̓ aūt ſpōte maxīe ſi for̄a intēdit mutarevel hereſim introducere. ¶ Quid ergo faciēdūē ſacerdoti ſi vinū poſt cōſecrationē cōparat p̄termiſſū. Rn̄deo ſi hoc ſtudioſe cā introducēdihereſim factū ē nō ē ſacr̄m corꝑis. Si ꝟo ꝑ obliuionē vl̓ negligentiā nihilominꝰ facta ē ꝯſecͣtio
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten