nō deficit: nec qn̄ manducamꝰ ꝑtē de illo facimꝰEt quidē in ſacramento ſic fit. nā ⁊ chriſtꝰ carnalem ſenſuꝫ diſcipuloꝝ redarguit qui putabāt carnē eiꝰ ſicut aliā carne diuidendā in ꝑtes ⁊ morſibus lacerandā. Dr̄ aūt forma panis nō ꝙ ſit ſꝫꝙ fuit: ſicut dicebat̉ ſymon leproſus nō ꝙ talisexiſteret: ſꝫ qꝛ talis exiſterat. Si ꝟo querat̉ ꝗd amure comedit̉ duꝫ corrodit̉: vel quid incinerat̉dū ſacramentū cremat̉. Reſpondet ip̄e Inno. ꝙſicut miraculoſe ſubſtātia panis cōuertit̉ ī corꝑdn̄i cū incipit eſſe ſub ſacramento ſic quodāmōmiraculoſe reuertit̉ cū ip̄m ibi deſinit eē: nō ꝙ illa panis ſubā reuertat̉ que trāſiuit in carnē: ſedeius loco aliud miraculoſe creat̉ qͣꝫuis huluſmodi accn̄tia ſine ſubiecto poſſint ſic eſſe ſic edi.Dedit. Queri ſolet quale corpus xp̄s in cena dedit mortale aut īmortale. paſſibile aut impaſſibile: ac cetera q̄ ad hāc ꝑtinēt qōneꝫ. Et licet ſimplicitate fidei ſufficiat dicere ꝙ tale dedit qͣle voluit. Et rurſus quale d̓derit ipſe nouit. Fuerūt tn̄ꝗ dicerēt ꝙ ſicut veracit̓ ipſe idē erat ꝗ dabat ⁊qui dabat: ita ī eo ꝙ dabat erat paſſibilis ⁊ mortalis. ⁊ in eo qd̓ dabat̉ erat īmortalis ⁊ īpaſſibil̓ſicut viſibilit̓ geſtabat ⁊ inuiſibilit̓ geſtabat̉: inuiſibilit̓ inquā quantū ad formā corꝑis nō qͣꝫtū adſpēm ſacramēti. Naꝫ in eo ꝙ geſtabat qd̓ erat hͦapparebat. in eo ꝟo qd̓ geſtabat̉: qd̓ erat ipſe nōvidebat̉: qꝛ forma paniſ ⁊ vini velabat foraꝫ carnis ⁊ ſanguinis. Hic eſt ille verꝰ dauid qui corāachis rege geth ſuis manibꝰ ferebat̉. Quoniamigit̉ īmortalis dabat̉: incorruptibilit̓ edebat̉. Hiꝓfecto ꝯcedūt ꝙ ſi ꝑs aliqͣ ſacramenti ꝑ triduūmortis chriſti reſeruata fuiſſet: idē corpus ſimuſ⁊ iacebat mortuū in ſepulchro ⁊ manebat vnumſub ſacramēto: in ara crucis patiebat̉ ⁊ ſub for̄apanis nō ledebat̉. Sed qm̄ incredibile iudicat̉:ut ẜm eandē naturā ſimul eēt mortalis ⁊ īmortalis qͣꝫtū cōgruebat ei ẜm eandē ꝑſonā. Fuer̄talij qui dixerūt ꝙ chriſtus mortalis vtiqꝫ fuit nōneceſſitate ſꝫ volūtate: eo quippe ꝙ īmunis eratab oī culpa: liber erat ab oī pena: ut nil morti deberet: ꝓ eo ꝙ nil peccati haberet. Suſtinuit tam̄ſponte mortalitatē. qꝛ mortē ſuſtinere volebat:qm̄ ſi mortalitatē nō ſuſcepiſſet oīno mori nō potuiſſet: ut ergo ꝓbaretqͣꝫ mortalis erat nō neceſſitate ſed volūtate. qn̄ voluit mortalitatē depoſuit: ⁊ qn̄ voluit mortalitatē recepit. Legit̉ in euangelio ꝙ cū iudei duxiſſent iheſuꝫ vſqꝫ ad ſuꝑcilium mōtis ⁊ eū p̄cipitare vellēt: ille tranſiens ꝑmediū illoꝝ ibat. Cū ergo eēt ducēdus teneri ſeſicut paſſibilē tollerabat. ſꝫ cū eēt p̄cipitandus: ſicut impaſſibilis ꝑ mediū illoꝝ tranſiebat. Poteſttn̄ ſalua fide cōcedi: qd̓ tūc tale dedit qͣle tūc habuit mortale vi. ⁊ paſſibile: nō ꝙ poſſet pati ſubſacramēto .ſ. nūc. ſꝫ ꝙ ſub ſacramēto poterat patiſ. tūc. Nūc aūt ſumit a nobis immortale ⁊ īpaſſibile: nec tamē maiorē potentiā nūc hꝫ efficatiamſicut nec maiorē potentiā. Qd̓ ergo paſſibil̓ edebat̉ ⁊ tamē nō ledebat̉. nō erat hūane nature ſꝫdiuine potentie qua valebat ꝗcquid oīno volebat. ¶ Diſcipulis ſuis. Dubitari ſolet vtꝝ ludascū alijs accepit euchariſtiā. Lucas .n. on̄dit iudāinterfuiſſe cū alijs: qui ſtatim poſt calicis traditionem traditorē cōmemorat dicēs: Hic ē calix noui teſtamenti in ſanguine meo ꝗ. ꝓ vobis effundet̉. Uerūtamē etiā ecce manꝰ tradentis me mecū eſt in mēſa: quotqͦt aūt interfuerūt euchariſtiāacceperūt Marco teſtāte qui ait: Et biber̄t ex eooēs. Iuxta ꝙ chriſtꝰ ipſe p̄ceperat teſte matheo:Bibite ex eo oēs. Ecōtra iudas nō int̓fuiſſe probat̉. Nā ẜm Matheū ſtatim dixit Ih̓s bibētibꝰcalicē: nō bibā ampliꝰ de hoc gemine vitis vſqꝫin diē illā cū illud bibam vobiſcū nouū in regnopatris mei. Iudas ergo nō aderat: qꝛ cū eo nonerat bibiturꝰ in regno. In hoc caſu ſorte tenēdūeſt illud qd̓ Io. inſinuat: qꝛ cuꝫ iudas accepiſſetbuccellā exiuit cōtinuo. erat .n. nox. chriſtus autēpoſt alios cibos tradidit euchariſtiā. Luca teſtante qui ait: Similit̓ ⁊ calicē poſtqͣꝫ cenauit. Patetergo ꝙ iudas priꝰ exiuit qͣꝫ chriſtus traderet euchariſtiā: qd̓ ergo Lucas poſt calicē cōmemorattraditorē ꝑ recapitulationē intelligi dictū poteſtquia ſepe in ſacra ſcriptura qd̓ prius factū fueatpoſterius enarrat̉: ſicut Matheibiduo ante paſcha cōmemorat alabaſtꝝ vnguenti: qd̓ ẜm Io.ante ſex dies paſche mulier in domo ſymōis leproſi effudit. Sed cōceſſo ꝙ iudas acceperit euchariſtiam: quod pleriqꝫ cōcedūt: quare medicꝰſalutaris medicinā dedit egroto quā ei mortiferem eſſe ſciebat: qm̄ qui manducat indigne iudiciū ſibi māducat ⁊cͣ. Reſpondeo forte ut ſuo doceret exemplo ꝙ ſacerdos nō debet illi cōmunionem negare cuiꝰ crimē ⁊ ſi ſit ſibi notū: nō tn̄eſt eccleſie manifeſtū: ne forte nō ſit corrector ſꝫproditor. Unde legit̉ in canone de con. di. ij. nōꝓhibeat. Nō prohibeat diſpenſator .i. ſacerdos.pingues terre .i. peccatores. menſam dn̄i .i. corp⁊ ſanguinē chriſti manducare. ſꝫ moneat exactorem timere. Sed cū minꝰ malū ſit reddi ſuſpectum de crimine quā cōmittere crimē: ⁊ de duobus malis cū alteꝝ vrget minus tamē ſit eligendum. xiij. di. duo. ⁊. c. nerui: videt̉ ꝙ diſcretꝰ ſac̄dos negare debet euchariſtiā criminoſo: quatenus minus malū incurrat ut maiꝰ euitet .i. ut r̄ddat̉ ſuſpectꝰ ne māducet indigne. Sane cum nemo debeat vnū mortale cōmittere ne ꝓximꝰ aliud mortale cōmittat. eligendū ē potius ſacerdoti nō ꝓdere peccatorē quā ut ille nō peccet: ſꝫ ille potius debꝫ eligere ut abſtinēdo reddat̉ ſuſprctus quāqͣꝫ cōmunicādo manducet indigne. xiiij. di. c. i. ¶ Sed queritur an chriſtus ad bonuꝫan ad malū euchariſtiā iude tradiderit. Et ꝗdeꝫvidetur ad bonū dediſſe ne ſua ſit intentio fraudatus. qui teſte ꝓpheta fecit vniuerſa que volūit. iudas .n. non ad bonū ſed ad malū accedit. ſednec ad malū dediſſe videt̉: quia xp̄us n̄ ē actor