rationale vero dicit̉ quod vtit̉ ratione. vnde ⁊liber iſte rationale vocat̉ qꝛ eoꝝ que in eccleſiaſticis officijs agunt̉ rōnes continet: acceptabilemideſt ut per eā tibi deo acceptemur. ¶ Quartomō ſic: Digneris facere benedicta .i. ſpiritui ſancto replere. aſcriptam .i. diuinitati aſcribere. ratāideſt in veritate ut ad ſalutē ſufficiat ſolidare. rationabilem .i. in noſtra fide. acceptabilē .i. in nr̄adeuotionē. ¶ Quinto mō ſic quā oblationeꝫ tudeus oīpotens digneris facere in oībus benedicam: hoc eſt tranſferre in eam oſtiā que ē oīmōebenedicta. aſcripta. rata. rōnabilis ⁊ acceptabilisBenedicta dicit̉ oſtia ſalutaris .i. ab oī cauſa maledictionis īmunis tam originali quā actuali: tācriminali quā veniali: ſicut elicabet inquit ad ꝟginem: Benedictus fructus ventris tui. aſcriptadr̄ .i. figuris ⁊ ſcripturis veteribus deſignata: tāin agno paſchali quā in manna celeſti: taꝫ in Iſaac molando quaꝫ in abel īmolato: qm̄ ut inquitIoānes: Hic eſt agnus qui occiſus ē ab originemūdi. Rata dicit̉ quaſi nō tranſitoriā: ſicut vetꝰlex que ceſſit vbi noua ſucceſſit ſed que ꝑmanetin eternū ẜm ordiuē melchiſedech. Rationabilisdicit̉ quaſi nō pecualis ſicut erat legalis que ſanguine thauroꝝ ⁊ hircoꝝ nō poterat a peccato mūdare: ſed que ſanguine ꝓprio conſciētias emundat ab oꝑibus mortuis. Acceptabilis dr̄ quaſi n̄illa de qua dicit ꝓpheta: Sacrificiū ⁊ oblationēnoluiſti: ſicut dominꝰ ait: Non accipiā de domotua vitulos: neqꝫ de gregibus tuis hircos: ſꝫ illade qua dicit pſalmiſta: Libi ſacrificiū oſtiam laudis. vnde dn̄s ait: Sacrificiū laudis honorificabit me. Et ẜm hāc expoſitionē recte ſubiūgit̉ utfiat corpus ⁊ ſanguis dilectiſſimi filij tui dn̄i ⁊cͣ.Patri .n. dilectus eſt filius. Iuxta illud: Hic ē filius meus dilectus ⁊cͣ. ⁊ nos eum diligere debemus: quia ipſe prior dilexit nos ⁊ paſſus ē ꝓ nobis. Augꝰ ꝟo ſic exponit: Benedictā ꝑ quā benedicimur. aſcriptam ꝑ quā in celo oēs aſcribimurratam per qua in viſceribus chriſti .i. de corporechriſti quod eſt eccleſia cenſemur. rationabileꝫ ꝑquā a beſtiali ſexū exuimur acceptabilē ut ꝗ nobis ipſis diſplicemus per hāc acceptabiles eiusvnico filio ſimus: ſubiūgens quia ſacerdos euāgeliſtaꝝ ꝟ̓ba aſſumēs dicit. Qui pridie qͣꝫ pateretur ⁊cͣ. Ambroſius dicit ꝙ hec ꝟba: Quā ablationem aſcriptā rōnabilē ⁊c̄. ſūt ꝟba euangeliſtevſqꝫ ibi: Accipite ⁊ māducate ⁊ bibite ex hoc oēſAlij ꝟo dicūc ꝙ alexander papa primꝰ addiducanoni ꝟba illa: Qui pridie vſqꝫ hͦ ē corpꝰ meū.¶ De ſexta ꝑticula canonis. ¶ Rubrica.quam patere(Ui pridie tur ⁊c̄. ſextapars. ⁊ hec ꝟba dr̄ alexander papa pͥmꝰ addidiſſe ut premiſſuꝫ ē. Qd̓ aūta hoc loco agit̉ repreſentaꝫ id qp̄ chrjſtus in cena fecit: ⁊ eſt ſenſus hoꝝ ꝟboꝝ. Qui pridie quaꝫpateret̉ .i. vna dic anteqꝫ ipſe paſſus eſt ꝓ nobisvoluit tradere diſcipulis ſuis corporis ⁊ ſanguinis ſui myſteriū ut illi traderēt nobis. Quintādecima nanqꝫ die primi menſis qui tūc extitit feriaſexta paſſus eſt chriſtus. ⁊ precedēte nocte videlicet decimaquarta primi menſis ad veſperaꝫ: utleges ſcripturaꝝ impleret. poſt typicū paſcha corporis ⁊ ſanguinis ſui ſacramentū inſtituit: ⁊ eccleſie tradidit frequentandū. Sic .n. fuerat prefiguratum in Exo. x. die mēſis primi tollat vnuſꝗſqꝫagnū per familias ⁊ domos ſuas. ⁊ ſeruabit euꝫvſqꝫ quartā decimā diem menſis huius. īmolabitqꝫ eū vniuerſa multitudo filioꝝ iſrael ad veſperam ⁊ ſument de ſanguine agni ac ponēt ſuꝑvtrūqꝫ poſtem ⁊ in ſuper liminaribus domoꝝ inquibus comedent illū ⁊ poſt pauca. Eſt .n. phaſeideſt tranſitus domini. Illud aūt notanduꝫ ē ꝙſicut māna datū fuit hebreis poſt trāſitum marꝭrubri iam ſubmerſis egyptijs ſic euchariſtia dat̉chriſtianis poſt oblationē baptiſmi iam deletispeccatis ut per baptiſmū emūdemur a malo pereuchariſtiam confirmemur in bono. Sicut eniꝫmāna populū illū per vaſtitatem nimīe ſolitudinis ad terram promiſſiōis p̄duxit: ſic euchariſtiapopulum iſtū ꝑ incolatū vite preſentis ad patriāparadiſi ſe perducit: ſic dicta quia nō aliud inuenitur vocabulū quo digne tuntū ſacramentū valeat appellari niſi ꝙ grece melius dr̄ euchariſtiaquod latine exponit̉ ẜm Iſi. bona gratia. vel ẜꝫalios dator gratie. viaticū quoqꝫ recte appellat̉qꝛ reficiens in via deducit ad patriā. Sicut eniꝫfilijs iſrael a tranſitu maris rubri māna nō defuit donec venirēt ad terrā ꝓmiſſionis: ita ⁊ fidelibus renatis per baptiſmū rubricatū ⁊ ſanctificatum ſanguine chriſti non deficiet euchariſtia:donec veniet finis huiꝰ ſeculi. Sed nec tūc niſiquo ad hoc quia vlterius nō ſumet̉ ſub ſpecie:ſed videbimus deū facie ad faciem. Oſtia ꝟo ẜꝫhebreos dicitur ab oſtio: qm̄ ad hoſtiū tabernaculi offerebat̉. Sed ẜm gentiles dicit̉ ab hoſtequia deuictis hoſtibus fiebat hoſtia .i. ſacrificiuꝫvictima ꝓ vicendis de quo dictū eſt ſub ti. d̓ oblationē. ¶ Dr̄ quoqꝫ oſtia immolatio qꝛ ibi xp̄sſacr̄aliter īmolat̉: qui ſemel in veritate ꝓ peccatis īmolatus eſt in cruce: qd̓ tractū eſt a mola: q̄fieri ſolebat de quodā genere frumēti: quod ſarſeu ador dr̄: quod ergo in māna preceſſit ī euchariſtia confirmat̉: nam quātālibet quiſqꝫ ꝑtem accipiat totā ꝑcipit euchariſtiam ſic̄ euenit de māna: qꝛ nec ꝗ plus collegeret habuit amplius: necqui minꝰ parauerat reꝑit minꝰ. Hāc ergo p̄figurabat panis ille celeſtis: de quo ſapiens ꝓteſtat̉Panē de celo preſtitit ſine labore oē delectamētum ſe habentē ⁊ oīs ſaporis ſuauitatē. ꝙ de ſexp̄s exponēs. Ego inquit ſum panis viuꝰ ꝙ d̓ celo deſcēdi: ſiquis māducauerit ex hoc pane viuet ineternū. Et panis quē ego dabo caro mea ē