ꝑmittat̉ a deo. Alia etiā multa ſigna prius factanō rōe loci ſed rōe cōſecratiōis corꝑis ⁊ ſāguīsxp̄i facta fuerūt. Alij tn̄ in penultīo ⁊ finali dn̄svobiſcū nec oſculātur altare nec ī illo īprimūt ſignū crucis. ſed ſe ſolū an̄ faciē ſuā ſignat ⁊ benetū qꝛ ꝑ altaris oſculū qd̓ ī fine miſſe fit intelligit̉ſacerdos omīa precedētia approbare: ⁊ eis totomētis affectu aſſentire: tū qꝛ ꝑ corꝑis dn̄i pn̄tiaꝫomnis immūdus ſpiritus de loco ipſo credēduseſt aufugiſſe. De oſculo etiam altaris ⁊ libri ſubcitulo de altaris oſculo dictum eſt.De quinta canonis parte. ¶ Rubrica.oblationē ⁊cͣ. QuītaG AN. pars in qua ſacerdosq accedit ad dn̄ici corꝑis cōſecrationem. d. Quā oblationē .i. terrenammaͣm ad corpꝰ tui filij deſtinatā tudeus q̄ſumꝰ ī oībus .i. tota cognitōe tota mente:toto ītellectu digneris facere bn̄dictōem ⁊cͣ: Sane quarta feria Iudas vnꝰ ex duodecī a dyabolo ſupplātatus īmane ſacrilegiū ꝑpetrauit. dumfiliū dei. xxx. argēteis vēdidit phariſeis inrecompēſationē dāni qd̓ īcurrerat ꝓpter effuſionē vnguēti. Quare īquit hoc vnguētum nō vēdit trecentis denarijs ⁊ datū eſt egenis. Dixit aūt hocnō qꝛ de egenis ꝑtinebat ad eū: ſed qꝛ fur erat ⁊loculos hn̄s ea que mittebātur aſportabat. Quilibet argēteus valebat. x. denarios vſuales: ⁊ itadānum vnguēti quod valuerat trecētos denarios trigīta recōpēſauit argēteis. Si ꝟo dicamusargēteos fuiſſe denarios vſuales. dicemꝰ ꝙ iudas vēdidit xp̄m quaſi vile mācipiū trigīta denarijs qui ſūt decima tricētoꝝ denarioruꝫ quosvaluerat vnguētū: ꝓpter qd̓ dn̄s deſpectiue loꝗtur ꝑ ꝓpheta. Appederūt īquit mercedē meamtrigīta argēteos p̄cium appreciati quo appreciatus ſuꝫ ab eis. Ad deſignādū ergo p̄cij qͣꝫtitateꝫquo xp̄s vēditus eſt ſacerdos. hic facit tres cruces cōiter ſuꝑ oblataꝫ ⁊ calicē cū dicit: bn̄dictamaſcriptā ⁊ ratā. nā ⁊ tricēta pariter ⁊ trigīta multiplicationē ſuſcipiūt a trinario poſtmodū autemad deſignādū vēditōem ⁊ emptiōem duas curces īprimit ſigillatī. vnā ſuꝑ oblatā ⁊ alteraꝫ ſuꝑcalicē cū dicit. Ut nobis corpꝰ ⁊ ſanguis fiat. qd. Illa vēditio fuerit maledicta ꝓſcripta: irrita:iniqua ⁊ deteſtabilis. ſed tu deꝰ hāc oblatōeꝫ digneris facere bn̄dictā: aſcriptā: rataꝫ rōnabilē ⁊acceptabilē. Iudas enī dilexit maledictioneꝫ ⁊venit ei: ⁊ noluit bn̄dictōem ⁊ elōgabit̉ ab eo. ſꝫtu deus hāc oblatōem digneris facere bn̄dictaꝫꝑ quā nos in celeſtibꝰ bn̄dicas. Iudas deletuseſt de libro viuētium: ⁊ cū iuſtis nō ſcribit̉. Sedtu deus hāc oblatōem digneris facere aſcriptaꝫꝑ quā nos īter electos aſcribas. Iudas laqueoſe ſuſpēdit: ⁊ epiſcopatū eius accepit alter. Sꝫ tudeus digneris hāc oblatōem facere ratā: ꝑ quaꝫratum ſit noſtre ſalutis ꝓmiſſum. vel ratam quoad cōfirmatōem ī oībus bonis: ne ſicut chain offeramus: qui ſe nō deo ſed dyabolo obtulit ſacrificiū. Item iudas exiuit cōdēnatus: ⁊ oratioeius facta eſt in peccatū. Sed tu deus hāc oblationem facere digneris rōnabileꝫ .i. rōne plenaꝫꝑ quā rōnabile fiat nr̄e ẜuitutis obſequium. Iudas quoqꝫ reddidit malū ꝓ bonis: ⁊ odiū ꝓ dilectione retribuit. Sꝫ tu deꝰ hāc oblationē face̓ digneris acceptabilē: ꝑ quam nos tibi reddas acceptos. ¶ Secūdo fiūt tres cruces cōit̓ ſuꝑ oblatā⁊ calicē: qꝛ xp̄s tria cōiter egit circa pane ⁊ vinūvidelicet accepit: bn̄dixit ⁊ dedit. Poſtmodū ſpecialit̓ facit vnā crucē ſuꝑ oblatā: qꝛ dixit comedite hoc eſt corpꝰ meū. ⁊ alterā calicē: qꝛ dixit. Bibite hic eſt ſanguis meꝰ: ⁊ ẜꝫ hūc ſenſū recte ſubiūgit̉. Qui pridie qͣꝫ pateret̉ ⁊cͣ. Tertio fiūt trescruces qꝛ iudas vēdidit xp̄m ad crucifigēdū tribus .ſ. ſacerdotibꝰ ⁊ ſcribis ⁊ phariſeis ad notandū ergo cōiter. tres emptores facit ſacerdos trescruces cōiter ſuꝑ oblatā ⁊ calicē dum dicit bn̄dictam aſcriptam ⁊ ratā. Ad notādum vero diſcrete venditoreꝫ ⁊ vēditum: vel tradētem ⁊ tradituꝫ: facit duas cruces diſcrete ſuper oblataꝫ ⁊calicem. cum dicit vt fiat corpꝰ ⁊ ſanguis. Quarto tres prime cruces notāt, quod factum eſt: eſſeex virtute crucifixi: vel ſignificant tres dies ꝗbꝰchriſtus predicauit poſt dominicam in ramis palmarum vel triduū quo in ſepulchro quieuit: veltria loca corporis in quibus paſſus eſt id eſt manus: pedes ⁊ latus. Due vero ſequentes ſignificant diuinam ⁊ humanam naturam: vel ꝙ xp̄usin anima ⁊ corpore paſſus eſt ⁊ fiunt quinque infiguram ꝙ chriſtus quinqꝫ vulnera habuit: velin quinque crucibus tempore legis exprimimusꝙ quinqꝫ libris diſtinguitur: ⁊ in quolibet chriſti paſſio denotatur: que lex quinqꝫ perſonis regebatur ſcilicet: iudice: rege: principe propheta:ſacerdote ꝗbus xp̄s aſſimulat̉. Pn̄t quoqꝫ premiſſa verba ſecūdo mō ſic exponi: petimꝰ vt deus hanc oblationem faciat benedictā aſcriptam⁊ ratam id eſt vt eam conſecret: approbet ⁊ cōfirmet: in rationabilē hoſtiam ⁊ acceptabile ſacrificium vt ita nobis .i. ad noſtrā ſalutem panis fiatcorpus: ⁊ vinum ſanguis dilectiſſimi filij tui dn̄inoſtri ieſu xp̄i. Patri ꝗdē dilectus eſt filius: ſic̄ipſe pater de celo teſtatus eſt dicēs. Hic eſt filiusmeus dilectus ⁊cͣ: ⁊ nos eum diligere debemusquia ipſe prior dilexit nos ⁊ pro nobis eſt paſſus¶ Tertio mō ſic. Queſumus vt tu deus hancoblationē facere digneris benedictā .i. vt a te ſpiritualiter benedicat. Unde ꝟ̓tute pr̄is. noſtri ſitbenedictus fructus virginis marie aſcriptā id ētalem q̄ de memoria tua nulla poſſit obliuionedeleri ratam .i. talem que de bn̄placito tuo nullapoſſit obliuiōe ꝯuelli: rōnabilē .i. talē q̄ tue diuine rōni cōueniat. Refert enim inter rōnabile ⁊rationale. rōnabile dicit̉ quod de ratiōe ꝓce di