¶ De adoratione hominū legit̉ ꝙ facob vidēseiaū venientem preceſſit vtraqꝫ turmā ⁊ pronꝰīt̓rā ſepties adorauit Filij qͦqꝫ iacob adorauer̄tioſe ph in egypto. De adoratione ſacramentoruꝫdicit eccleſia Crucē tuā adoramꝰ dn̄e. Et alibi legitur: chriſtiani ſacras imagines pie venerant̉ etadorant. ¶ Sequit̉ dies quoqꝫ noſtros. Et notaqꝫ leo papa adiūxit infra actionem. Hanc igit̉obīationem vſqꝫ placatus accipiēs. Btūs autemGregꝰ has tres petitiones in canonē dr̄ addidiſſe. Prima eſt dieſqꝫ nr̄os in tua pace diſponas.ſupple per eū qui pro nobis eſt traditus in manꝰeoꝝ qui pacē oderūt. Secūda ab eterna dānatione nos eripi ſupple per eū qui pro nobis tēporali morte dānatus eſt. Tertia ⁊ in electoꝝ iubeasgrege numerari. ſupple ꝑ eū qui ꝓ nobis dānatus eſt cū iniquis. In pace tua ⁊c̄. Et nota ꝙ eſtpax peccatoꝝ pax iuſtoꝝ q̄ dr̄ pax pectoris ſiueſpiritualis pax tēporalis ⁊ pax eternitatis. De pace peccatoꝝ dixit pſalmiſta. Zelaui ſuꝑ iniqͦs pacem peccatoꝝ vidēs. Et de pace iuſtoꝝ dicit apoſtolus: Fructus ſpūs ē. charitas. gaudiū. pax. pacientia. Hanc reliquit dominꝰ apoſtolis dicens:Pacem relinquo vobis. De pace temporis inꝗtpropheta. Oriet̉ in diebus eius iuſtitia ⁊ habundantia pacis. De pace eternitatis dn̄s dixit apl̓isPacem meā do vobis. nō quō mūdus dat egodo vobis. Pro hac triplici pace ter oramꝰ in miſſa. Primo in hac oratione Hanc igit̉. ibi dieſqꝫnoſtros in tua pace diſpone. Secūdo in orationelibera nos: ibi Da propitius pacē in diebꝰ noſtrꝭTertio in Pax domini: ibi da nobis pacē: ut depace temporis per pace pectoris trāſeamꝰ ad pacem eternitatis. Ob hoc etiā ſacerdos ī miſſa teroſculat̉ altare videlicet in principio canonis: d.vti accepta ⁊cͣ. ⁊ in oratione Supplices. ⁊ pꝰ orationem Domine iheſu chriſte qui dixiſti apoſtollicet quidem nonies oſculent̉: ut in ſui adiutoriūad hoc impetrandū nouē choros vel ordines angeloꝝ in quibus oēs ſancti locati vel locandi ſūtinuocent ⁊ inducant: vel hoc faciūt quaſi gratiaſagentes de nouē ordinibꝰ quos quilibet ſac̄dosgradatim ſuſceplt. Circa huiuſmōi altaris oſculanotandū eſt ꝙ ſacerdos ea facit tribꝰ temporibꝰin miſſa: iuxta tria quibus indiget: ⁊ alia tria abeo in altari agenda. Primo .n. facit quedā oſculaante collocationē oſtie ⁊ calicis .ſ. quādo prīo adaltare accedit quādo ad primā collectā dictureſt dn̄s vobiſcū: ⁊ iteꝝ poſt euangeliū dicturusdominꝰ vobiſcū: q̄ oſcula facit ut fiat dignꝰ miniſter in ſacrificando. Secūdo facit alia poſt collocationem calicis ⁊ oſtie priuſqͣꝫ cōmunicet .ſ. dicturus: Orate fratres ⁊cͣ. ⁊ qn̄ i canōe dicit: Utiaccepta. ⁊ quādo dicit: Ex hac altaris ꝑticipatione. ⁊ finita oratione. illa: Dn̄e iheſu xp̄e ꝗ dediſti apoſtolis: que facit ut ſit iuſtus in chriſti corpore recipiendo. Tertio ꝟo facit alia poſtqͣꝫ communicauit .ſ. dicturus dn̄s vobiſcū ante pꝰ communionē. ⁊ cōpleta oratione: Placet tibiⁱ ſcā ⁊cͣ.que facit ut ſufficiēs inueniat̉ gratias deo ꝓ receptis referendo. Ueꝝ oſcula que fiūt ante collocationē oſtie ⁊ calicis. ⁊ ea que fiūt poſt cōmunionem fiūt ſuꝑ altare viꝫ in medio eiꝰ. Cū .n. ſacerdotis dignitas ⁊ auctoritas in ſacrificādo. necnōad ſufficiētia ad referēdas gr̄as de acceptis ſitſolū a deo a quo noſtra ſufficiētia eſt: iccirco an̄calicis ⁊ oſtie locationē. ⁊ poſtqͣꝫ cōmunicauit oſculat̉ mediū altaris: ꝑ qd̓ ꝓpter ꝟtutē cōſecrationis ⁊ vnctionis ibi in miſſa altaris facte maxīerepreſentat̉ deus in quo vniūtur extrema. Oſcula vero que fiūt poſt calicis ⁊ oſtie collacationeꝫanteqͣꝫ cōicet fiūt a ſiniſtris calicis prope oſtiamAd hoc .n. ꝙ ſacerdos ſit iuſtus in ſacrificādo: requirit̉ nō ſolū actio diuina veꝝ etiā ſua. Un̄ auguſtinꝰ. Qui fec̄ te ſine te. n̄ iuſtificabit te ſine te.Requirit̉ ergo diſpoſitio ex ꝑte ſue qd̓ fit ſi nonreſiſtit diuinis monitis ſed infuſio gratie f.ic ex jte dei: iōqꝫ oſcula que fiūt ante cōmunionē nondirecte fiūt in medio altaris. Rurſus illud qd̓ ēex nobis in iuſtiſicationē noſtra: ē quid diminutiuū ⁊ modicū reſpectu eius quod ex deo ē. merito ergo fiūt a ſiniſtra ꝑte calicis: que eſt ꝑs diminuta ⁊ obliqua reſpectu dextre. Fiūt tamē iuxͣoſtiam: tū quia in iuſtificatione plura ⁊ nobiliora ſūt adeo ſeu a chriſto: tum qꝛ etiā illud quoda nobis eſt potius haberet rationē mali qua boni niſi quodāmodo eēt a deo ꝑ gratiā perueniētem elicitum regulatū ⁊ acceptū. Pōt etiā ſecūdo dici ꝙ ideo qn̄ calix ⁊ oſtia nō ſūt ſuꝑ altareoſcula fiūt in medio altaris viꝫ directe ſuꝑ locūcrucis ex criſmate in ipſiꝰ ꝯſecratiōe ſacte qꝛ xp̄ſſtās in medio diſcipuloꝝ ſuoꝝ. ⁊ dixit eis: Paxvobis: q̄ pax ꝑ ipſa oſcula deſignat ¶ Tertio addeſignandū ꝙ ſicut habet̉ in caticis. Xp̄s aſſenſum in cruce purpureū .i. ſanguīe rubricatū media charitate ꝯſtrauit q̄ charitas ꝑ oſculū deſigͣta q̄ etiā media dr̄: qꝛ cōis oībꝰ. ꝓ oībꝰ .n. voluitpati ex charitate. ¶ Porro fiūt oſcula ipſa manibus ſuꝑ altare depoſitis. Primo ad notandū ꝙcharitas ꝑ oſculū deſignata oꝑbꝰ debꝫ inniti. nāẜm Grego. oꝑat̉ magna ſi ē. ſi aūt rēnuit oꝑareamor nō ē. Secūdo notādū ꝙ in altaris ſacrificio ſacerdos oīuꝫ tꝑaliū curā deponere ⁊ ſolumipſi ſacrificio affixa mentē dꝫ hr̄e. Tertio ad deſignādū ꝙ ad hec oꝑa elꝰ nō ſufficit ꝙ ſolū deimiſericordia obtinet. Adhuc nonnulli in locisipſis oſculandis ſignū crucis cum tribꝰ extenſisdigitꝭ prius imprimūt: tuꝫ quia omnia in fide trinitatis agēda ſunt: tū qꝛ regularit̉ quicꝗd ori applicādū eſt debet prius crucis ſignaculo īſigniri¶ Et quamqͣꝫ altaris menſa conſecrata fuerit⁊ alia multa crucis ſigna in ip̄o miſſe officio preceſſerint: non tamen hec ſuꝑfluūt: tū quia nō rōne ipſiꝰ loci ſꝫ rōe oꝑis in loco ip̄o fiēdi fiūt: tuꝫquantumcunqꝫ altaris menſa fuerit conſecrataneſcitur tamē quid in loco ipſo maligno ſpiritui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten