de qua Ioh. xi. Collegerūt ergo pōtifices ⁊ phariſei conciliū ⁊cͣ. Secūda fuit in voce clamantiūde qua Mar. .xv. At illi magis clamabāt crucifige eum. Tertia fuit in crucifixione manuū ⁊ pedum. de qua luce: Crucifixerūt eum. Quinto intribus crucibus tempus ante legem qd̓ tribꝰ diſtinguitur interuallis. innuimꝰ .ſ. ab adā ad noeinde ad abraam. ⁊ inde ad moyſen. In quibꝰ tribus tēporibus iuſti chriſtū ſuis ſacrificijs p̄figurauerūt: ut abel in agno. melchiſedech in pane ⁊vino. ⁊ abraam in filio. Ueꝝ ꝑ premiſſa tria ꝟbanō aliud atqꝫ aliud dicit̉: ſed res vna ꝓ ſui magnitudine diuerſa appellatione laudat. domū ꝙdem dantis. munꝰ accipiētis. ſacrificium offerentis. Pater dedit filius obtulit ſpūs ſanctꝰ recepitvnde apl̓us. Chriſtus per ſpiritū ſanctū ſemetip̄ꝫobtulit deo īmaculatū. ſinguli tamē dederunt etobtulerūt ⁊ acceperūt ſed ad diſtinctionē pat̓ dr̄dediſſe propter auctoritatē. filius obtuliſſe ꝓpt̉humilitatem. ſpūs ſanctus accepiſſe propt̓ benignitatē. Eadē enim ſacrificia dona ſūt ſimul etmunera. dona ſūt nobis ad ſuſtentationē a deocollata. munera ſūt a nobis deo ut laudet̉ oblata. Nam ⁊ que ſacris offerūtur altaribꝰ ⁊ munera nūcupāt̉ ⁊ dona. vnde ⁊ dominꝰ inquit ī euāgelio. Si offers munꝰ tuū ante altare. vade pͥusreconciliari fratri tuo. Et daniel dixit ad balthaſar: Munera tua tibi ſint ⁊ dona tua alteri da.alibi. xiiij. q. v. ſcriptum. Reſpexit deꝰ ad abel etad munera eius. Sacrificia dicūtur: qꝛ ſacrificātur ⁊ offerūtur ꝓ peccatis noſtris ut nos ſacrosefficiāt. Unde apl̓us inquit de pontifice ut offerat dona ⁊ ſacrificia ꝓ peccatis. Sermonū igit̉inculcatio pie deuotionis eſt excitatio ⁊ ineffabilis cōmendatio ſacramēti: qd̓ ſacramentū digneeuchariſtia appellat̉: ꝓut dicet̉ in ſexta particulaſuꝑ v̓bo Qui pridie quā pateret̉. ꝓprie aūt munus homini. donū deo dat̉. nā munera dicūturque manibus dant̉ vel accipiūtur. Rurſus dicūtur dona quo ad panē in quo eſt farina ⁊ aqua.munera quo ad vinū in quo ē vinū ⁊ aqua. Hecſancta ſūt ſacrificia quo ad vtrūqꝫ: ẜm auguſtinūDona referrimꝰ cū noſmetipſos deo offerrimꝰ⁊ donamꝰ. munera cū eius beneficioꝝ memoresſumꝰ: ſacrificia illibata cū ei humilitate ⁊ laudeſinpendimus. de hoc vide de conſe: di. ij. tn̄ cancne cōpimus. ¶ Et nota ꝙ ideo dr̄ pluralit̓ donamunera: ſacrificia: qꝛ panis ⁊ vinū priuſqͣꝫ cōſecrāt̉: ⁊ diuerſe ſūt ſpēs ſubſtātiaꝝ ⁊ diuerſe ſubſtantie ſpecieꝝ. ſed vbi conſecratio celeſtis acceſſerit ſpēs quidē remanēt ſed ſubſtātie ꝯuertunt̉itaqꝫ diuerſa ſūt continētia ſed vnicū eſt ꝯtentuꝫnā idē ſub vtraqꝫ ſpecie continet̉: licet non ideꝫvtraqꝫ ſubſtātia conuertūt̉: ſicut īfra planiꝰ ⁊ pleniuſ oſtendet̉. Dicunt̉ etiā ſancta ⁊ illibata quiapanis ⁊ vinū ſanctificant̉ in ſacroſanctū corpus⁊ immaculatū ſanguine chriſti. Nō .n. dicūtur illibata quaſi nōdū guſtata: ſed potius dicūtur illibata .i. immaculata. que fine macula cordis ⁊ corporis oportet offerri: quatenꝰ ⁊ cor ab iniꝗtate ⁊corpus ab immūdicia purget̉ anteqͣꝫ afferāt̉: qm̄ut ait apoſtolus de con. di. ij. qui celare. c. ſequēti: Quicūqꝫ māducauerit panē ⁊ biberit calicemdomini indigne reus erit corꝑis ⁊ ſanguinis domini. Probet aūt ſeipſum hō ⁊ ſic de pane illo ēdat ⁊ de calice bibat. qui enim māducat ⁊ bibitindigne: iudiciū ſibi manducat ⁊ bibit. Dicunturergo illibata .i. fine labe: ſicut agnꝰ paſchalis īmaculatus qui ſignificat chriſtū qui eſt ſine maculaideſt ruga. Uel illibata .i. incorrupta: nō qꝛ ſubſtantiā panis ⁊ vini corrūpi nō poſſit. ſꝫ qꝛ corpꝰ⁊ ſanguis filij dei in qua ꝟtute ꝟboꝝ ſpecies iaꝫtrāſſubſtantiate ſūt corrūpi nō poſſūt. Un̄ pſalmiſta: Nō dabis ſanctū tuū videre corruptioneꝫTertio dr̄ illibata ad notandū ꝙ nullꝰ extraneꝰad fidem debet approximare illis. ut dicet̉ ī tertia ꝑticula ſuper ꝟbo cōmunicantes. Tria auteꝫſunt eccleſie ſacrificia ꝑ tria q̄ fiebāt in ve. te. figurata ꝓut dictū ē ī ꝓhemio hꝰ ꝑtis. ¶ Sequit̉In primis q̄ tibi offerrimꝰ ⁊cͣ. Sane legalis pontifex ingrediēs in ſanctaſcōꝝ orabat: ut dictū ē īꝓhemio hꝰ ꝑtis: ⁊ chriſtus ante paſſionē orauitſe glorificari diſcipuloſqꝫ cōſeruari: ⁊ nūc etiamſedēs ad dextrā patris interpellat ꝓ nobis: ſic ⁊noſter ⁊ miniſter ſequēs aaron ⁊ chriſtū ꝓ totaſupplicat eccleſia q̄ ꝯſiſtit in p̄latis ⁊ ſubditis ⁊cͣ.Licet aūt vnꝰ tm̄ ſacrificiū offerat: tn̄ pluralit̓ dicit offerrimꝰ: qꝛ ſacerdos nō tm̄ in ſua ſꝫ in totiꝰeccleſie ꝑſonas ſacrificat: qua ꝓpter in ſacramēto corporis chriſti. nil a bono maius: nil a malominꝰ ꝑficit̉ ſacerdote: ꝓut dictuꝫ eſt in ꝓhemiohuiꝰ ꝑtis ¶ Ueꝝ nobis hic inueſtigandū occurrit quibus ⁊ pro quibꝰ ⁊ qualit̓ ⁊ quare d̓beamꝰſacrificiū altaris offerre. Et quidē hec quatuorex ipſo canone colligere poſſumꝰ euident̓: quibꝰſoli deo videlicet indiuidue trinitati: pro quibuſpro eccleſia ſancta catholica videlicet ꝓ oībusorthodoxis. qualit̓: in vnitate fidei videlicet incōione ſcōꝝ. quare: ꝓ bn̄ficijs corꝑalibꝰ ſpūalibꝰ⁊ eternis: ſꝫ oībꝰ ꝓpt̓ deū. Primū notat̉: ibi Tibi reddūt vota ſua eterno deo viuo ⁊ ꝟo. Secūdū ibi: Pro eccleſia tua ſcā cathalica. Tertiū ibi:Cōmunicātes ⁊ memo. ve. Quartū ibi: Pro redemptione aīaꝝ ſuaꝝ. ꝓ ſpe ſa. ⁊ incol. ſue. Sacrificiū ergo laudis offert: ⁊ generalit̓ ꝓ cūctis⁊ ſpecialit̓ ꝓ quibuſdā .ſ. ꝓ p̄latis qui ſunt iuxtaapoſtolū in ſublimitate ꝯſtituti ⁊ pro ſubditis. ꝓviris ⁊ mulieribꝰ. pro ſacerdotibꝰ ⁊ aſtātibꝰ. pronobis ⁊ nr̄is. De p̄latis ⁊ ſubditis: ibi vna cū famulo tuo papa nr̄o ⁊ oībꝰ orthodoxis. De viris⁊ mulieribꝰ: ibi Memēto dn̄e famuloꝝ fa. tuaꝝDe ſacerdotibꝰ ⁊ aſtātibꝰ: ibi Oīuꝫ circūſtātiū ⁊ꝗ tibi offerūt hoc ſacrificiū. De nobis ⁊ nr̄is: ibiꝓ ſe ſuiſqꝫ oībꝰ: ſic ergo exponēda ē lr̄a. Que tibi offerrimꝰ in pͥmis .i. pͥncipalit̓. ꝓ eccl̓ia tua ſcācatholica .i. vniuerſali toto terraꝝ diffuſa ſꝫ fidei