ſacramētis vnitaſqͣꝫ .i. vt eaꝫ pacificare dignerisvt habeat pacem ab hereticis ⁊ ſciſmaticis ⁊ adunare qͥ diſperſa eſt īter perfidos ⁊ paganos: velhic dicit̉ ꝙ orādū eſt ꝓ diſcordanthꝰ ab īuicemquā ⁊ cuſtodire digneris vitijs ⁊ demonibus ⁊regere in ꝓſperis ⁊ aduerſis. Idipſum tamē vr̄eſſe pacificare quod adunare cuſtodire ⁊ regereTunc enī pacificat cū fideliū mentes adunat vtꝑ ſpiritū ſanctū charitate diffuſa ml̓titudinis credentiū ſunt cor vnū ⁊ anima vna: extra de ſum.trini. c. ij. Tunc cuſtodit cuꝫ īter mundi pericularegit: vt de ſanctis mitens auxiliū eam de ſyontueatur. Licet enī in apoc̄. ſeptē ſcribat̉ eccleſijsvna tm̄ in canticis eſt colūba. nā ſap. edi. ſi. do. ⁊excidit co. ſeptē. Una igit̉ eſt eccleſia ſeptē ordinibus diſtributa vel ſeptē cariſmatibꝰ inſignita:quā ipſe pacificat ⁊ adunat: ille cuſtodit ⁊ regit qꝓpter ipſius regimē ⁊ munimē ꝓpoſuit vniuerſis: vt oēs ab vno ſicut corpus a capite gubernētur: ꝓ quo ſtatī orat̉ cū dicit̉: vna cū famulo tuopapa nr̄o: que ꝟba clemēs papa addidit. Nā vtinquit pelagius papa. cōſtat ab vniuerſo orbe ſeperatos eſſe qui qualibet diſſenſione inter ſacramyſteria apoſtolici pōtificis memoriā ẜm cōſuetudinē nō frequētant. ꝗ vero nō ſūt de romanadioceſi ꝓ ſuo quoqꝫ debēt orare pontifice quātenus vnitatē ſpūs in vinculo pacis obſeruent. vn̄debēt dicere v̓ba ſequētia .ſ. ⁊ antiſtite nr̄o. Antiſtes tn̄ ipſe celebrās nō debet ea dicere. Quodvero addūt quidā de antiſtite ⁊ rege noua traditio eſt. vbi orādū eſſe ꝓ p̄latis oſtēdit̉ orāduꝫetiā eſſe ꝓ pͥncipe apoſtolos docet .i. ad thimo. ij.c. obſecro inquit pͥmo oīum fieri obſecrationesorationes ⁊ poſtulationes ⁊ gr̄aꝝ actiones ꝓ oībus hominibꝰ ꝓ regibꝰ ⁊ oībus ꝗ in ſublimitateſunt cōſtituti vt quietā ⁊ tranquillā vitā agamin oī pietate ⁊ caſtitate. de cō. di. i. de hymnis adfinē. Sicut enī due ſunt vite celeſtis videlicet ⁊terrena: vna qua ſpūs viuit ex deo: ⁊ altera quacaro viuit ex ſpū: ita due ſunt poteſtates eccleſiaſtica videlicet ⁊ mundana vna q̄ moderat̉ ſpūalia: ⁊ altera q̄ moderat̉ carnalia. iſta ꝑ clericos ⁊illa ꝑ laicos. xxvi. di. duo. poſt vtrāqꝫ poteſtatemorandū eſt ꝓ oībus orthodoxis ꝗ vtrāqꝫ fidemcatholicā videlicet ⁊ apoſtolicā venerāt̉ ⁊ colūt⁊ ſic heretici ⁊ ſciſmatici excludunt̉. Orthodoxienī quaſi gloriātes dicunt̉ qui videlicet deuꝫ recte fidei confeſſione glorificant.¶ De ſcd̓a ꝑte canonis .ſ. memēto dn̄ ¶ Rubrica.CMEN mularumqꝫ tuaꝝ ⁊ omto domine famulorū fanium circūſtantium ⁊cͣ. Secunda ꝑsin qua etiā oſtendit̉ orandū eſſe ꝓ ſubditis. Et ex hac iunctura verboꝝ euidēter cōuicitur ꝙ in hoc loco debeat ſacerdos ſpecialiter viuos quos voluerit memorar̄ quoniaꝫ ſub ſequēti. Memento defunctoruꝫ poterit agere memoriam ſpecialem. Hinc etiaꝫ euidenter apparet qͣꝫſanctum ſit ⁊ ſalubre miſſarum intereſſe myſteriis cum ſacrificium euchariſtie pro circūſtantibꝰſpecialiter offeratur. Uerum cū deus nihil ignoret nec alicuiꝰ valeat obliuiſci quid eſt quod petimus vt deus meminerit noſtri. Porro deus dicitur ſcire quos approbat. vnde nouit dn̄s ꝗ ſūteius: ⁊ dicitur neſcire quos reprobat: vnde nouivos. Rurſus dicitur obliuiſci maloꝝ cuꝫ malusad bonum reuertitur. vnde ſi impius egerit penitentiam: omnium iniquitatum eius non recordabor. Et dicitur obliuiſci bonorum cum bonusad malum peruertitur. vn̄ ſi iuſtus a iuſticia ſuaauerterit ſe omnes iuſticias eius nō recordaborDeus etiam quandoqꝫ recordatur ad miſerēdūvnde Memento mei deus meus quia ventuseſt vita mea quandoqꝫ ad puniendū. vnde Memento domine filiarum edom in die hieruſaleꝫPetimus ergo non vt noſtri meminerit: ſed vtnoſtri miſeriatur. ẜm illud. Reminiſcere miſerationum tuarum domine: ⁊ miſericordiaruꝫ tuaꝝque a ſeculo ſunt. Sequitur. Quoruꝫ tibi fidescognita eſt ⁊ nota deuotio ⁊cͣ. quaſi qui propitiaris fidelibus ⁊ deuotis: qui ſolus vides in cōſcientijs que recte credant ⁊ deuote te diligant: vtpote rerum ſcrutator ⁊ cordium deus ſcientiarūdominus occultorum omnium perſcrutator incuius cōſpectu nulla creatura eſt īuiſibilis. Proquibus tibi offerimus vel qui tibi offerunt hocſacrificium laudis ⁊cͣ. quaſi diceret. Mementodomine non ſolum eorum pro quibus offerimꝰſed etiam ſacerdotum qui offerunt hoc ſacrificium laudis ⁊ cetera. Cum enim ſacerdos offertpro populo nihllominus ⁊ pro ſe. Uel ideo dicitPro quibus tibi offerimus vel qui tibi offeruntquia non ſolum offerunt ſacerdotes ſed ⁊ vniuerſi fideles. nam ⁊ quod ſpiritualiter adimplet̉miniſterio ſacerdotum hoc vniuerſaliter agiturvoto fidelium: vel pro quibus offerimus .ſ. actuvel qui tibi offerunt .ſ. deuotionē. Dicitur auteꝫſacrificiū laudis. ẜm illud apoſtoli. Quicquid facere debetis omnia in laudem dei facite: vt deꝰlaudet̉ in vobis. Secundo ſacrificium laudis dicitur: quia chriſtus gratias agens illud inſtituit:ꝓut dicet̉ ī ſexta particula ſuꝑ v̓bo gr̄as agensTertio ideo: quia cū deo quicqꝫ offerimꝰ ſua ſibi reddimꝰ nō nr̄a largimur. vn̄ ſi eſuriero nondicā tibi meus eſt enī orbis terre ⁊ plenitudo eiꝰergo īmola deo ſacrificiuꝫ laudis ⁊ redde altiſſimo vota tua. Quarto qꝛ deū laudare debemusnō ſoluꝫ qꝛ paſſus eſt ꝓ nobis: ſed etiā qꝛ nobiſcū eſt quotidie vſqꝫ ad conſummationē vite velquia nō ſolum ſe dedit ꝓ nobis in preciū: ſed etiam quia dedit ſe nobis in cibū vt ꝑ p̄ciū redimeret nos a morte. per cibum aleret nos ad vitam.vnde. Qui manducat me viuit ꝓpter me pro ſeeſt expoſitio eiꝰ qd̓ ſequit̉ .ſ. ꝓ redēptione aiārū