ſub titulo de oblatione dictuꝫ eſt de his per ſualoca dicet̉. Tradit̉ auteꝫ ꝙ gelaſius papa quinquageſimuſprimꝰ a beato Petro canonē prīcipaliter ordinauit. Nō .n. ſecreta tota ſimul ab vnocōpoſita eſt: ꝓut dicet̉ in tertia particula ſuperverbo cōicantes. Et licet aliqua ꝟba ſint ab aliꝗbus quos tamē ignoramus addita que in euangelij textu nō continent̉: vt in ſexta particula ſuꝑꝟbo. Eleuatis oculis. nulli tamē ſubtrahere veladdere licet: niſi forte quādoqꝫ eoꝝ nomina proꝗbus nominatim ſacrificiū offertur. ſicut inferiꝰin decima particula oſtendet̉. ¶ Notandū veroeſt ꝙ ꝗdem ſedent in canone miſſe ſignificātesapoſtolos ꝗ ſedebāt triſtes de nece domini in cenaculo. Alij ſtāt ſignificantes moyſen ꝗ extēſismanibus orabat: ⁊ aaron ⁊ hur illius manus ſuſtentabant: de quo ſub ti. de oratione dictum eſtQuidā vero vt aliꝗ ex miniſtris nec ſedent necſtant ſed in veſtibꝰ ſacris ſtāt facie inclinati: prout dictum eſt ſub ti. de ſanctis. ⁊ ſub ti. qualiterſacerdos ⁊ miniſtri ad altare debent ſtare.¶ De expoſitione canonis qui incipit. Te igi¶ Rubricaſitioni canonis hic vacare p̄A Ouidimus. verum tamē quicquid exponēdo conamur exprimerevix vllius apparet eſſe momēti. Deficit namqꝫ lingua ſermo diſparet ſuperatur īgenium: opprimit̉ intellectus. pulſabo tamē ad oſtium vt amicꝰ accomodet mihi tres panes: de pe.di .i. importuna. ꝗ maxime in hoc cōuiuio neceſſarij erūt: videlicet fidē que petit ⁊ accipit vitaꝫ.ſpem q̄ querit ⁊ inuenit vitā: ⁊ charitatē q̄ pulſat⁊ aperit veritatem. ¶ Canon autē vndecim continet partes. Secūda incipit ibi. Memēto domine. Tertia ibi. Cōicantes. Quarta ibi. Hanc igit̉Quinta ibi. Quā oblationē. Sexta ibi. Qui pridie. Septima ibi. Simili mō. Octaua ibi. Unde ⁊ memores. Nona ibi. Supplices te rogamꝰDecima ibi. Memento. Undecima ibi. Nobisquoqꝫ. ¶ Alij dicunt ꝙ cōtinet duodecim ꝑtes.Secūda pars ibi. In primis. Tertia ibi memento. Quarta ibi. Cōicantes. Quinta ibi. Hāc igit̉Sexta ibi. Qui p̄die. Septima ibi. Unde ⁊ memores. Octaua ibi. Supra que propitio. Nonaibi. Memēto. Decima ibi: Nobis quoqꝫ. Undecima ibi. Per quē hec oīa. Duodecima ibi. Oremus preceptis ſaluta. mo. ¶ Sed ẜm alios ſexſoluꝫ continet partes. Secūda incipit ibi. In primis. Tertia ibi. Cōicantes. Quarta ibi. Hac igiỉQuinta ibi. Supplices te rogamus. Sexta ibi.Oremꝰ preceptis. ¶ Sunt etiam qui dicunt ꝙquinqꝫ tantuꝫ ſunt partes. vnde ⁊ quinquies cōcluditur per xp̄ꝫ dominū noſtrū. eo ꝙ per ꝗnqꝫpartitā dn̄i paſſionē oratio fidelium exauditur.de hoc dictum eſt in fine prohemūj huius partis.Incipit ergo canō ⁊ eius pͥma particula. Te igit̉Et exponit igit̉ .i. certe ſacerdos enī hoc dicensalloquit̉ deū tanqͣꝫ preſentē vel igit̉ iſtud cōtinuat ad p̄cedentia: quaſi diceret. Tu es ſanctꝰ deigit̉ clemētiſſime pater .i. clariſſima mente habundantiſſime: vel .i. miſericordiſſime: vel .i. meniteꝫclarificans. Mens enī clareſcit cū deuꝫ ꝓpitiuꝫſentit: que verba dicendo ſacerdos ſe an̄ altare īclinat ſignificans ꝙ petrus īclinauit ſe dū proſpexit ī monumentū. Rurſus hec ſacerdotis inclinatio ī pͥncipio canonis humilitatē chriſti ad paſſionem quoqꝫ ſacerdos ipſe cū reuerētia ad myſteriuꝫ crucis accedit ſignificat. Et ī his ꝟbis notat̉ꝙ ſic̄ legalis ſacerdos vultū aduerſus ꝓpitiatoriū habebat ꝓut dictum eſt in prohemio huiuspartis: ſic ⁊ noſter ad dei clementiam cor debethabere ⁊ ſicut pontifex intrabit in ſanctaſanctorum ſemel in anno referens ſanguineꝫ hirci autvituli. ſic ⁊ chriſtus per propriuꝫ ſanguinē introiuit ſemel ī ſancta eterna redēptione īuenta: ſic ⁊miniſter eccleſie itrat cuꝫ ſanguine ī ſancta ſāctorū quotiēs ī mente memoriam ſanguinis chriſtigētes ſecrete inchoat myſteriuꝫ: qui nō ſolū mēte ſed etiā crucis ſignaculo: de quo iam diceturxp̄i recitat paſſioneꝫ. Sequit̉ ſupplices .i. humiles vti accepta habeas .i. vt accipias ſeu vt gratahabeas. ⁊ hic oſculat̉ altare ī reuerētiā paſſionisper hoc cōꝑati ſe oſtendens. ¶ Sane eodeꝫ diequa laudes a turbis chriſto ſunt acclamate videlicet decima luna primi menſis quādo ẜꝫ legemtypicus agnus in domos hebreorū inferebatur:verus agnus ieſus chriſtus ingreſſus eſt hieroſolimā ⁊ multis inſidijs querebatur ad mortemTraditus autē eſt a tribꝰ ſcilicet a deo ꝓ nobis.vnde apoſtolus. Proprio filio tuo non pepercitdeus: ſed ꝓ nobis oībus tradidit illū a iuda. vn̄in Matheo. Querebat iudas opportunitatē vteū traderet iudeis. Et a iudeis pilato: vt in iohāne. Gens tua ⁊ pontifices tui tradiderūt te mihiPrima traditio fuit ex gratia: quia dilexit nos ⁊tradidit ſeipſum pro nobis. Secūda ex auaritiaqꝛ conſtituerūt ei triginta argenteos. Tertia fuitex inuidia. Sciebat enī pilatus ꝙ per īuidiā tradidiſſent eū. Deus ergo tradidit ex dono: iudasꝓ munere: iudeus in ſacrificiū illibatum. Ad qd̓deſignandū ſacerdos facit tres cruces ſuper oblatam ⁊ calicē cum dicit: hec dona: hec munera:hec ſancta ſacrificia illibata. q. d. offerimꝰ tibi clementiſſime pater: hec dona: hec munera: hec ſancta ſacrificia commemorantes illam traditioneꝫquam deus fecit ex dono: iudas pro munere: iudeus in ſacrificium illibatum: ſinguli tamen admortem mortem autem crucis. Secundo etiamfiunt tres cruces in reuerentiam eius qui eſt trinus deus. cuius potentia fit conuerſio panis ⁊vini. Tertio in figuram triplicis vnionis in acceptatione ſaluatoris. Quarto in memoriam trinecrucifixionis. Prima fuit in volūtate p̄ſequētiū