gratia hic ꝑhibētur: vel ad lr̄am celi ⁊ terra gr̄adiuina replentur: qꝛ deitas eſt vbiqꝫ: vn̄ ꝓphetaSi aſcēdero ī celū tu illic es: ſi deſcēdero ad infernum ades. Sabaoth ergo dn̄s exercituū ſiuemllitariū ꝟtutū ſiue victoriarū īterpretat̉: vl̓ oīpotens: ꝗ exercitꝰ angeloꝝ atqꝫ hoīum diſponitEt ideo ſubdit. Pleni ſunt celi ⁊ terra gloria tuahoc eſt vt eius gloria celi ⁊ terra gubernentur: ⁊qui in celis ⁊ qui in terra ſunt glorificēt ⁊ honorent nomē ſanctuꝫ eius. celi aūt pleni ſunt gloriare. terra ꝟo ſpe. Tūc vero ī re plena erit cū ad implebit̉ illud: fiat volūtas tua ſicut ī celo ⁊ ī terradū aūt dicimꝰ pleni ſunt celi ⁊ terra gloria tua.agimꝰ gratias creatori de oībus bn̄ficijs. duꝫ ꝟodicimꝰ bn̄dictus ꝗ venit ⁊cͣ. agimꝰ gr̄as ſpāliterde bn̄ficio redēptionis. Quia enī neceſſariuꝫ eſtad eternā ſalute īcarnationis myſteriū confiterirecte ſubiungit̉. benedictꝰ qui venit in noīe dn̄iEgo inquit veni ī noīe patris mei. nomē pr̄is eſtfilius. de quo dicit ꝓpheta. Ecce nomē dn̄i venitde longinquo: Dum ergo ſcūs inchoat̉ inclinatiſtare debemꝰ: qꝛ tūc incarnationē maieſtatemqꝫdiuinā ꝑ angelorū hominūqꝫ cantū recognitamveneramur. Rurſus dicendo bn̄dictus ⁊cͣ. ⁊ cūhec finit de euāgelio debemꝰ ſignū ſeu vexillūcrucis nobis facere ſeu īponere: qꝛ xp̄s ꝑ cruceꝫtriūphauit ⁊ nos triūphare facit. Quādo .n. xp̄svenit ad hieruſalē deſcēdit de mōte oliuēti. tūcfilij iſrael clamauerunt dicētes. Benedictus quivenit in noīe dn̄i. qui aduētus chriſti ī hieruſalēſignificat futurā r̄ſurrectionē: qn̄ ip̄e veniet iudicare viuos ⁊ mortuos. ⁊ apparebit nobis ī eadēcarne in qua ꝓ nobis paſſus ē. ⁊ tūc in noīe ieſuoē genu flectat̉ celeſtiū terreſtriū ⁊ infernorum.vnde ⁊ extūc ꝗdam incipiūt genuflectere ⁊ deuote orare. ¶ Seꝗtur Oſanna quod eſt vbū hebreū ⁊ ſignificat ſalua obſecro ſupplēdū eſt ppl̓ꝫtuum vel totū mundū cōpoſitū ꝗdem ꝟbum eſtex oſi qd̓ īterpretat̉ viuifica. ⁊ anna qd̓ eſt apudhebreos īteriectio obſecrātis motū animi ſignificans ſub deprecantis affectu. Integre ergo dicitur oſianna: qd̓ nos corrupta medij vocali lr̄a ⁊eliſa dicimꝰ oſanna qd̓ facimꝰ ex ignorātia: autſciēter ſynalīphātes vocalē elidimꝰ ꝓut ī metrisfieri cōſueuit. Dicit̉ aūt bis oſanna ī excelſis ꝓpter duas partes ſalutis: q̄ ſunt ſtola mētis ⁊ ſtola carnis ꝗbus ſancti beatificātur ī gloria: vt videlicet aīa ⁊ corpore ſaluati īter āgelos deputemur ī celis .i. altis .ſ. ī celo. Reperit̉ aūt hic ꝟſiculus ī pſalmo cēteſimodecimoſeptīo ꝙ .n. turbedixerūt oſāna hoc eſt quod ibi dicit̉. O dn̄e ſaluum me fac̄ ⁊ eiuſdē ꝟbis ibi ſubiūgitur. Bn̄dictus ꝗ venit ī noīe dn̄i. ¶ Sane ī hoc angelorū⁊ hominū cōcentu quādoqꝫ organa cōcrepāt qd̓a dauid ⁊ a ſalomonē ītroductū eſt: ꝗ īſtituerūthymnos ī ſacrificio domini organis ⁊ alijs īſtrumentis muſicia cōcrepari ⁊ laudes a populo conclamari. Uerūtamē quāto cor ē maius corporetanto domino deuotiꝰ corde qͣꝫ corpore confitemur. de hoc dicit̉ in fine ꝓhemij quīte partis.Et nūc autem geſtibꝰ ⁊ ꝟbis xp̄i paſſio repreſentatur. Nā diaconꝰ ⁊ ſubdiaconꝰ vadunt pꝰ dorſum epiſcopi ſeu ſacerdotis in quo fuga apoſtolorū in xp̄i paſſione ſignificat̉: ꝓut in ti. de oblatione dictum eſt. Si qui vero ſtāt retro altare ꝓſpiciētes in epiſcopum. ſignificāt mulieres que alonge ſtātes eius paſſione viderūt. Omnes aūt⁊ qui retro ſtant ⁊ ꝗ in faciem epiſcopi inſpiciūtinclināt ſe maieſtatem diuinam ⁊ ī carnationemdomini venerantes. que ꝑ cantū āgelorū ⁊ hominum introducta ſunt. Ordo enī angeloū ſanctꝰſcūs ſcūs dominꝰ deus ſabaoth maieſtatē introduxit diuinā. ordo ꝟo hominū dicēs. Bn̄dictusꝗ venit ī noīe dn̄i. aduētum ſignificauit in carneipſa quoqꝫ inclinatio meſticiā ſignificat diſcipuloꝝ de morte xp̄i ꝗ nō audebāt ſe erigere ⁊ cōfiteri ſe eſſe diſcipulos eius. ideoqꝫ ſtāt īclinati donec dicatur libera nos a malo. Uanum enī erateis an̄ lucem ſurgere .i. an̄ reſurrectioneꝫ de xp̄ogloriari. per quā ſunt ab omnibꝰ tribulationibꝰliberati. vnde ⁊ hec petitio in dominica orationeſeptima eſt. ꝗ numerus eſt vniuerſitatis. de hocdictum eſt ſub titulo qͣliter epiſcopꝰ vel ſacerdos¶ De ſecreta ſeu canone miſſe. ¶ Rubrica.acclamatum preconiū ſequiMctur ſecretū ſilentium: ī quo⁊ miſſe canon deuote dicit̉ ⁊ ſacrummyſteriū ꝑagit̉: qd̓ fit ꝑ ſolū ſacerdotem: qm̄ ẜꝫ Matheū. xp̄s ſolus orauit. Et ẜꝫ quoſdā hic incipit miſſa quoniā ceteraſunt de ſolēnitate: de cō. di. ij. panis ē. Canon autem miſſe ⁊ oblatio: vt dictum eſt in ti. de p̄fatione. ⁊ actio ⁊ canon ⁊ ſacrificiū ⁊ ſecreta vocaturActio dicit̉ ꝓpter ſacra myſteria que ī eo agunt̉⁊ qꝛ tūc cū deo agit̉ cā noſtra. vt dictū eſt īprohemio huiꝰ partis. vnde qꝛ ī. c. illo cōicantes ⁊cͣ: ⁊. īillo. Hāc igit̉ oblatōem certis diebꝰ vltra ordinaria canonis ſeu actiones ꝟba quedaꝫ addūtur. ⁊dicunt̉: ideo ī miſſalibus ī varijs locis ſuꝑ illasadditiones ſcribit̉ talis titulꝰ ſeu rubrica. Infraactionem eo ꝙ ille infra ſeu quaſi ī medio ipſiꝰactionis ſiue canonis dici debet. Canon vero dicit̉ ꝙ regulis patrū cōpoſitus ē a ſanctis enī patribꝰ aliqua ꝟba myſtica ſunt ibi īſtituta. Canōaūt grece̓ dicit̉ regula latine. Dicit̉ etiam canonqꝛ regulariter chriſtus verus ſacerdos ī eo rep̄ſentat: ſeu quia per hunc regulariter fit cōſecratio ſacramenti. Sacrificium aūt dicit̉ a ſua partedigniori: de quo dictum eſt ſub titulo de oblatōne. Secreta dicit̉ qͣſi nobis occulta: qꝛ humanaratio nequaqͣꝫ tantum myſterium plenarie capepoteſt: ad qd̓ ſignificandum merito ſecreta vocecelebrat̉. Ad hoc etiā ſignificandum ſacerdos ſecretam intrans quaſi velatur quibuſdā cortinisi 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten