Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nam in ve. teſ. oēs ſacerdotes orabāt conſumaret̉ ſacrificiū ionatha inchoāte ceteris reſpōdentibꝰ. Poſtea ſacerdos eos incitās ſubiungitſurſum corda .i. in celeſtibꝰ in terrenis: eleuat manꝰ propter rationes ſub ti. de oratiōe ſcriptas ad fi. Chorꝰ reſpondet: habemꝰ ad dn̄m .i.habere debemꝰ. vnde in canonē Cypriani deſe. di. i. quādo pape ita dicit̉: ideo ſacerdos anteoratione canonis prefatiōe p̄miſſa parat fratruꝫmentes dicendo. Surſum corda ut plebs rn̄det. habemꝰ ad dominū admoneat̉ nihil ſe quādominū cogitare debere. Rurſus chorꝰ ſubiūgit habemꝰ ad dominū ut eccleſia vere ſic̄ mulier illa vnguētaria ſurſum ad illā ꝟbi diuinitatem cor eleuet illud caput equale deo patri fide contingens vnguēto catholice ꝓfeſſionisungat. cuiꝰ ſane preconiū ſacerdos ꝓſequit̉ dicens: Gratias agamꝰ dn̄o deo nr̄o: qꝛ oībꝰ beneficijs nobis cōtulit gratias ei referre debemus. Chorus reſpondet: dignū iuſtū ē: qm̄ gratias oīpotenti deo referre debemꝰ. Sequit̉ perchriſtū dominū nr̄m: ſupplendū ē cōfitētes credentes chriſtū. maieſtatē eius laudant angeli. adorant dominatiōes tremūt poteſtates. Hocſacre cōfeſſionis preconiū: ita recte concludit eccleſia ut angelis hominibꝰ decātet hūc d̓uoti pectoris hymnuꝫ: Scūs ſcūs ⁊cͣ. de quo infradicet̉. Pōt etiā p̄fationis officiū ad illud r̄ferri quia iheſus aſcēdit in cenaculū magnū ſtatuꝫin quo multa locutus eſt diſcipulis ſuis gratias agens hymnū illū retulit deo patri: de d.Math̓. hymno dicto exiuerūt in montē oliueti: Ergo dn̄s vobiſcū oratio quā diſcipulis fec̄accipit̉ per ſurſum corda ad confitendū filio ſurgimꝰ: angeloꝝ minyſteriū imploramꝰ. qui vota noſtra ſuſcipiāt ad deū ꝑferant. Per gͣtias agamꝰ. chriſti recolimꝰ gratiaꝝ actioneꝫ inuitamus populum ad agendū gratias deo patri filium quē redimimur angelis ad laudādūadmittimur. Monet ergo ſacerdos populū ſurſum .i. ſupra ſemetipſum habere vel eleuare corda ad dn̄ꝫ. iuxta exhortationē apl̓i dicētis: Queſurſum ſūt querite que ſuꝑ terrā Naꝫ qui interrenis ſūt nihil dignū deo offerri pn̄t. vbi .n. ētheſaurus tuꝰ ibi eſt cor tuū. Multi quidāore loquūtur celeſtia corde meditant̉ terrenabus dominꝰ improperat ꝓphetā. Populꝰ labijs me honorat: cor aūt eoꝝ longe ē a me. Chorus vero reſpondēs ꝓfitet ſe ſacerdotis monita ſuſcepiſſe. d. Habemꝰ ad dn̄ꝫ. vn̄ diligent̓uideat ne cor habēs deorſū ad ſeculum ſpirituiſancto dānabiliter mentiat̉. Sacerdos etiā poſtquā attentos reddidit deuotos: hortat̉ ut gratias agamꝰ domino deo noſtro: qm̄ ipſe ē deusideſt creator. ipſe ē dn̄s .i. redemptor. ipſe ē nr̄ .ſ.ſaluator. Tūc .n. erit veriſſime noſter erit oīain oībus. i ſufficientia ſinguloꝝ. Rurſuſ quiappl̓us profeſſus eſt ſe intentū eſſe ad dn̄m: ideopreſpyt̉ ſubiungit Gratias agamꝰ. Chorꝰ ꝟo ſacͣdotis ꝟbum approbās affirmās rn̄det: dignuꝫ iuſtū eſt. Dignū quidē quantū ad deū qꝛ ipſe ēdominꝰ deꝰ noſter. Iuſtū quantū ad nos qꝛ nosſumꝰ ppl̓us eius oues paſcue eius. Dignū qͦqꝫ iuſtū eſt quantū ad vtrūqꝫ: ut .ſ. ppl̓s ſimul cuꝫſacerdote gratias agat deo a quo oīa bona ſuſcepimꝰ. Subſequent̉ ſubiūgit ſacerdos: Ueredignū ⁊cͣ. Et ẜꝫ Magiſtrū petrū antiſiodoren̄.incipit prefatio .i. ꝓlagus vel prolocatio ſequentis canonis captās dn̄i beneuolētiam dicēſ: Uere dignū iuſtū ē equū ſalutare. dignū qꝛ bonus eſt. iuſtū quia benificus. equū qꝛ miſericorsſalutare qꝛ ſalus. vel dignū qꝛ nos mera voluntate feciſti. iuſtū quia pura miſericordia redimiſti. equū qꝛ gratuite nos viuificas. ſalutare .i.ſalutē. plenū qꝛ ꝑpetuo nos glorificas. Nos tibiſemꝑ vbiqꝫ gratias agere dn̄e ſancte paterpotens eterne deus. vbiqꝫ eniꝫ ē dominꝰ ſanctꝰvbiqꝫ ē pater oīpotens: ſemꝑ eſt eternꝰ deꝰ.Unde p̄s: In loco dominatiōis eiꝰ: benedieanima mea domino. Et iteꝝ benedicā dominuꝫin omni tēpore ſemꝑ laus eius in ore meo. Seꝗtur chriſtū dominū noſtrū. Aduocatū .n. habemus ẜm apoſtolū apud patrē iheſum xp̄m domi noſtrū qui interpellat pro nobis: ipſe ē ꝓpi̓ciatio pro peccatis noſtris qui exaudit̉ in oībuspro ſua reuerētia. Per ergo quaſi mediatoren laudes offerrimꝰ. per quaſi aduocatumgr̄as exhibemꝰ. Per quē maieſtatē tuā ⁊cͣ. Maieſtas dr̄ qͣi maior ſtās vl̓ maior ptās: qꝛ maiorē eiꝰ ptās qͣꝫ hoīuꝫ. laudāt angeli adorāt dn̄ationes tremūt poteſtates. vtiqꝫ illū laudant: adorent tremūt per quē oīa facta ſūt: queꝫ ſimul patre oēs ſpirituū ordines ſūt creati. Nam dixit deꝰ. Fiat lux facta eſt lux. Uerbo dixitbo ſecit qꝛ v̓bo domini celi firmati ſūt oīa perip̄m facta ſūt ſine ipſo factū eſt nihil. Choros āgeloꝝ nominat qꝛ angeli huic officio dubitātur adeſſe. Et eſt notandū eccl̓ia angelis ēaſſimulanda ad hoc ut placet deo. Rurſus perhoc qd̓ dicit̉: Domine ſancte pater oīpotens et̓ne deꝰ chriſtū dn̄m noſtrū quē laudant angeliadorāt ⁊cͣ. intelligit̉ eccleſia angeli laudantdeū: non ſolū inquantū deū veꝝ etiā inquantuꝫhominē. Dicit̉ ergo laudāt. Unde pſalmiſta: laudate oēs angeli eius: odorant ⁊c̄. Eſdros exercitꝰ celi te adorāt. Tremūt. vnde Iob: Colūneceli contremiſcūt pauēt aduentū eiꝰ. Tremereꝟo dicūtur metu formidinis ſint ꝑfecte btīſed adminiſtratiōis affectu vel obedientie famulatū: ẜm apoſtolū oēs ſint adminiſtratorij ſpiritus in miniſteriū deſtinati. Tremūt quoqꝫ poteſtates: ordines angeloꝝ corporales ſint:ſed ideo dicimus ut intelligamꝰ oīa celeſtia terreſtria infernalia ante conſpectū diuine maieſtatis tremere atqꝫ timere: ſicut nos tremē actimere ante dn̄os noſtros ſolemꝰ. Sequitur celi