Pater ſancte ẜua eos quos dediſti mihi: vt ſintvnū ſicut ⁊ nos: extra de ſum. tri. c. ij. Dicturꝰ ergo orate ꝓ me fratres ſe ꝟtit ad ppl̓m: qꝛ ipſumdiſtīcte alloꝗtur: ſed dicturus oremꝰ poſt dominus vobiſcū ſe ad altare cōuertit: qꝛ tūc nō diſtīcte ſed ꝑ modū cōceptionis ad aliꝗd excitat adſecū orandū ſeu gratias referēdū. Monito itaqꝫpopulo ſacerdos ſtatim reuoluit̉ ad altare ꝑ ſiniſtram ꝑtē: ꝓut ſub ti. de ſalutatione ad populuꝫdictū eſt: ⁊ tūc tandē dicit orationē quā intermiſerat ab offertorio citra qn̄ dixit oremꝰ: ad notādum ꝙ xp̄s iteꝝ redijt hieroſolimaꝫ ad domumorationis qͣꝫ ad tempꝰ deẜuerat cū ſeceſſerat ineffren. Sic enī legit̉ in euāgelio. Cū veniſſet ieſus hieroſolimā ītrauit in templū ⁊ eiecit ementes ⁊ vendētes de tēplo dicens. Domꝰ mea domus orationis vocabit̉. Inſtat enī ſacerdos orationibꝰ ne īdignꝰ inueniat̉: vt Oza. qui tetigit temere archā dn̄i ⁊ ꝑcuſſus eſt a dn̄o: nec legit aliud feciſſe niſi vxorē ꝓpriā cognouiſſe in nocte p̄cedēti bethaſamite quoqꝫ qꝛ temere volueruntarchā dn̄i tangere: occiſi ſunt de ppl̓o. lxxxviij.de plebe ꝗnquaginta milia archa eſt calix dn̄iOrat aūt voce demiſſa. Primo vt vileſcat officium miſſe ⁊ ideo oratio ipſa qꝛ ſecrete dicit̉ a ꝗbuſdā ſecreta a quibuſdā ſecretella ad differentiā maioris ſecrete: a quibuſdā ꝟo ſacra vocat̉:de quo ⁊ de huiuſmodi ſilētio ſub ti. de ſecretadicet̉: ⁊ dictū eſt ſub ti. de offertorio. Secundoorat in ſilentio vt deuotius oret nec cogitet qūoeiꝰ vox ⁊ corporis cōpoſitio placeāt ppl̓o. quia ⁊dn̄s elōgatus eſt a diſcipulis quātū cōtinet iactꝰlapidis vt oraret. Tertio in hoc ꝙ ſecrete orat ſignificat ſecretas p̄ces xp̄i dicētis. Pater miſi fieri pōt trāſeat a me calix iſte. Math. xxvi. Quarto hoc ſilētiū recolit ſacramētum in ſacrificijs patrū abſcōditum vt in abel yſaag in agno paſchali in vitula ruffa in hirco emiſſorio Quinto īhoc repreſentat̉ ſilētiū ꝙ dn̄s habuit in paſſioneqꝛ tanqͣꝫ ouis. ad occiſionē ductus eſt. qd̓ ⁊ martyres imſtati. ſunt. Un̄ nō murmur reſonat nonquerimonia ⁊cͣ. Sexto iō orationes que pꝰ oblationes ſequūtur in ſilentio ⁊ ſecrete dicunt̉: ꝗaiudei ſtatim poſt ſuſcitationē Lazari volueruntoccidere Ieſum: ille ꝟo abſcōdit ſe in ciuitate eſfren in ſolitudine ⁊ tacuit a p̄dicatione ⁊ miraculoꝝ operatione vſqꝫ in ſabbatū in ramīs palmarū quo venit in domū Symonis leproſi: ⁊ tuncp̄dicauit aperte: ad qd̓ deſignādū ſacerdos in fine ſecreti eleuat iteꝝ vocē dicēs palā ⁊ alta voce ꝑ oīa ſecula ſeculoꝝ: qd̓ expoſitū eſt ſub ti. deoratione. Secūdo iō dicit̉ alte ꝑ oīa ad notādūY poſt reſurrectionē chriſtus p̄dicauit aperteTertio qꝛ eſt pͥncipiū ſequētis orationis: vt iamdicet̉. Quia ꝟo querit aſſenſum ppl̓i ⁊ cōfirmationē: qꝛ ipſe eſt qͣſi legatus ppl̓i: iō ppl̓s aſſentiens voci eiꝰ dicit amē: qꝛ ſeculū ꝑ ipſuꝫ creatuꝫeſt. Adhuc dicturꝰ ꝑ oīa ſecula ſeculorū deponit manꝰ ſuꝑ altare. Primo ad notandū ꝙ oēmcogitatū temporalē deponit ⁊ ſe totaliter deo cōmittit īmolatione dūtaxat tota mēte intendens.Secūdo manꝰ deponit cū enī nūc ad cordis eleuationē ⁊ ad gr̄arum actionē inuitet: ⁊ eleuationem cordis ꝑ cōtemplationē p̄cedere debeat exercitiū bone operationis: quā manuū depoſitioſignificat. De qͣ operatione poſtea gr̄as referimꝰei ꝗ in nobis incipit opꝰ bonū vt ꝑficiat: ſicut dicit apoſtolus: iccirco tunc manus deponit.¶ De prefatione. Rubrica.Nre p̄fationē deſcribitur in li¶ bris quedam figura rep̄ſentans ex ꝑte anteriori lr̄am. .v. exparte ꝟo poſteriori lr̄am. d. q̄ duelr̄e cōiuncte ꝓ vere dignū ponūturlr̄a videlicet ꝓ dictionē. ¶ Sane ꝑ lr̄aꝫ. v. que inferius clauſa ⁊ ſuꝑius aperta ē. hn̄s initiū a linealongiori: humānitas ſiue humana xp̄i natura q̄in virgine pͥncipiū habuit ſed fine carebit. per. d.ꝟo circulariter clauſum diuinitas ſeu diuina natura q̄ nec pͥncipiū nec finē habet figurat̉. Tractꝰaūt in medio vtrāqꝫ copulās partē: crux ē ꝑ quādiuinis ſociant̉ ⁊ vniunt̉ humana. Io ergo hecfigura in p̄fationis p̓ncipio ponit̉: ꝗa ꝑ myſteriūvnionis ⁊ dominice paſſionis parificat hoīes angelis ⁊ ſociant̉ humana diuinis in p̄conio ſaluatoris. In p̄fationibus enī omnibꝰ cōueniunt honines ⁊ angeli ad cōcinēdū p̄conia regi. vn̄ ⁊ alta ⁊ delectabili voce cantat: qꝛ in eis angeloruꝫp̄conia rep̄ſentant̉. Et cantāt̉ corā altari ⁊ a ſoloſacerdote. Iuxta illud apoc. xiiij. Et cantabūt qͣſicanticū nouū an̄ ſedem ⁊ nemo poterat dicē canticū niſi ⁊cͣ. Siquidē hec oratio vocat̉ p̄fatio: qꝛp̄cedit ſacrificiū pͥncipale. Eſt enī qͣſi p̄libatio .i.ad miniſteriū p̄paratio. p̄locutio vꝫ totiꝰ or̄onisſecuture. Te igit̉ vſqꝫ ad agnꝰ dei. In hac .n. p̄loꝗt̉ ſacerdos grates ⁊ laudes deo vt meliꝰ adcōſecrādū corpus xp̄i. valeat ꝑuenire. Uocat̉ ētp̄paratio: qꝛ p̄parat fideliū mentes ad future reuerētiā cōſecrationis. Dicit̉ etiā hymnꝰ angelicꝰqꝛ angelicis laudibꝰ ē plenꝰ. Uerūtamē ſacrificium vocat̉ ⁊ ſecretella oblatio: ſꝫ a dn̄s vobiſcūꝙ ſtatim poſt illā ſeꝗt̉ vſqꝫ ad ſanctus vocaturhymnꝰ. ¶ Sane ſicut ī ꝓximo ti. dictū ē in fineſecretelle dicit̉ alta voce ꝑ oīa ſecula ſeculoꝝ: qd̓ſiquidē eſt finis illiꝰ or̄onis ⁊ initiū p̄fationis: ꝑqd̓ ſacerdos inſinuat ꝙ xp̄s eſt lapis angularisꝗ fecit vtraqꝫ vnū. iudeos cōtinens ⁊ gētiles: vtſit vnū ouile ⁊ vnꝰ paſtor. Dicturꝰ ergo ſacerdosrē attentionē digniſſimā: ſaluat ppl̓m dicēs. dn̄svobiſcū: optās nos tales exiſtere cū ꝗbꝰ dn̄s manere dignet̉: ⁊ illd̓ nobiſcū celebrare cōuiuiū adqd̓ mulier attulit alabaſtrū vnguēti nardipiſticip̄cioſi: ⁊ effudit illud ſuꝑ caput dn̄i recūbētis ⁊ppl̓s rn̄. d. ⁊ cū ſpiritu tuo ⁊ ſic mutuo ꝓ ſe orant
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten