xxij. Monēs etiam vnūquemqꝫ a ſe redire conſcientiā ſuā diſcutere ⁊ ſeipſum in holocauſtumiuſtū deo offerre. Prius ergo qͣꝫ chorus cātet oſfertorium ſalutat̉ a ſacerdote ut poſſit deuote cātare. ⁊ mox poſtqͣꝫ ille dixit oremus chorus cātꝫcanticū offerentium ſiue offertoriū: ⁊ ppl̓s offeriut notet̉ ꝙ poſt impletionē mandatoꝝ offerimꝰnos metipſos: ſicut ſub ti. de oblatione dicitur.Ac ſi vnuſquiſqꝫ offerens dicat Credo. ⁊ fidemquā in ſymbolo ꝓfeſſus ſūmoꝑe cōpleo ⁊ or̄oniſacerdotis conſentio. vnde ⁊ ſacerdos ſtatim offert dona conſecrāda. ¶ Et attende ꝙ offertorium ꝟſus cū multa diligentia ab antiꝗs patribusinuenti. hodie in pleriſqꝫ locis omittūtur: tū breuitatis cauſa: ut tā miniſtri quā ppl̓us oblationibus orationi ⁊ ſacramēto altaris liberiꝰ vacenttum etiā quia ſicut ait Augꝰ. xij. di. oīa ip̄aꝫ chriſtianā religionem pauciſſimis ⁊ manifeſtiſſimiscelebrationū ſacramentis miſericordia dei volūit eē liberam. Et ẜm Hieronimū de conſe. di. v.nō mediocriter. Melior ē quinqꝫ pſalmoꝝ cumcordis hilaritate decantatio quam totiꝰ pſalterijcū anxietate modulatio. ꝟboꝝ etenim multitudine deꝰ flecti nō pōt. Solū ergo in offertorio qd̓dr̄ in miſſa ꝓ defunctis. ꝟſus ipſi hodie dicūturqꝛ officiū illud nō ſequit̉ in multis normā alteriꝰofficij. ¶ Porro a patribus introductū ē ut offertorium cantet̉: quia ut premiſſuꝫ eſt quādo offerebant in tubis clangebāt. hilarē nanqꝫ datoreꝫdiligit deus. xxiij. q. vi. §. ex his. Inductū ē etiāex eo ꝙ Salomon in dedicatiōe templi ⁊ altariſīnumerabilem multitudinē holocauſtoꝝ obtulitcū magna ſolēnitate: ⁊ a Moyſe cui deſcēdentide monte ⁊ populū ſalutanti ⁊ orāti occurrit populus ⁊ munera obtulit. Cantat̉ etiā offertoriuꝫdum offert̉ ad memorandū iocunditatē iſrahelitici populo offerentis donaria de edificiū tabernaculi: vel potius ad deſignandū clamorē mulleris. de qua legit̉ in Apo. xij. c. Mulier .i. eccleſiaamica ſole ideſt chriſto quem induit in baptiſmohabēs lunā ſub pedibꝰ ideſt oīa mutabilia calcans ⁊ in capite coronā duodecim ſtellaꝝ ideſtchoꝝ duodecim apoſtoloꝝ. ⁊ habēſ in vtero ſupple ea que in ſui initio geſta ſūt clamat parturiēs⁊ cruciat̉ ut pariat. Clamorem ergo eiꝰ pturiētisvel ſalubrē domini cruciatū imitat̉ offerenda. ꝑſuum grauem ⁊ grandi ſonū cantū: que neumīsdiſtincta ⁊ ꝟſibus ſecūdata: quantū vis longa iubilatione: quod ſignificat nō ſatis exprimere valet. Quis tamen offertorium cantare iuſtitueritignorat̉. Traxit nomen offertoriū a ferta quod ēoblatio que. in altari offert̉ ⁊ a pontificibꝰ conſecrat̉. inde offertorium dicit̉ quaſi prefertū. oblatio vero vocat̉ quia offert̉. Dicit̉ etiam offertorium quia dum offerēda cantat̉. ſacerdos accipit oblationes vel oſtias a miniſtris. de quibusſub titulo de oblatione dicet̉. ¶ Aduertendū autem eſt ꝙ licet ſacerdos premittat oremꝰ: nō ta-men immediate orat immo thurificat. oblatiōesrecipit ⁊ alia agit: quaſi ꝑſo facto dicat: nō ceſſatorare qui nō ceſſat bene agere. Dū ergo offertorium canitur ⁊ incenſum portatur inſtate memoria dominice paſſionis ſilentiuꝫ obſeruant vſꝗdum alta voce dicit. Per oīa ſecula ſeculoꝝ. Ilud inſinuās ꝙ Iheſus poſt ſuſcitationē lacarinō palam ambulabat apud iudeos cū cogitarenteū interficere: ſed abijt in ciuitatem que dicitureffren ⁊ ibi morabat̉ cum diſcipulis. Colligerūtenim pontifices ⁊ phariſel conſilium: ⁊ vnus exipſis cayphas nomine dixit. Expedit ut vnꝰ hōmoriat̉ pro populo ⁊ nō tota gens pereat. Et abillo die cogitauerūt eū interficere. de hoc dicet̉ſub ti. de inclinatione ſacerdotis.¶ De manuū ablutione. ¶ Rubrica.ſacerdos ofRluſ quam ferat manus9iterum lauat qͣꝫuis prius dū veſtibusſe ornaret lauiſſet ꝓut dictū eſt ſub ti.de capitis cōpertione. Et etiam poſt ſecundā thurificationē iteꝝ lauat: ut ſic magis ac magis mūdatus offerat oſtiam īmaculataꝫ ſanctam: deoqꝫplacentem. Nā ⁊ p̄s. Cum mundatus eſſet petebat amplius emūdari dicens. Amplius laua meab iniquitate mea ⁊ a peccato ⁊cͣ. Lauat aūt ſemper ad dextruꝫ cornu altaris. nam dextra ꝓſperitatem ſiniſtra aduerſitatē ſignificat: quia igit̉pluries peccatur in proſperis quam in aduerſisIuxta illud p̄s. Cadent a latere tuo ſcilicet ſiniſtro mille ⁊ decem milia a dextris tuis. meritomagis lauandū eſt ad dextram quaꝫ ad ſiniſtrāSacerdos itaqꝫ oſtiaꝫ oblaturus lauat manꝰ adſignificanduꝫ ꝙ lauare ac mundare debet conſcientiam lachrimis penitentie ⁊ cōpunctionis.Iuxta illud: Lauabo per ſingulas noctes lectuꝫmeū lachrimis meis ſtratuꝫ meū rigabo. Et id̓otunc dicit Lauabo inter innocentes manꝰ measideſt opera. Et Iſa. Lauamini ⁊ mundi eſtote.Naꝫ ⁊ chriſtus priuſqͣꝫ veꝝ ⁊ vnicum ſacrificiuꝫin ara crucis offeret̉ in reſuſcitatione lazari. lachrymas miſeratus effudit euangelica teſtante.Iheſus inquit infremuit ſpiritu turbauit ſemetipſum ⁊ lachrymatus eſt. Lauat etiam manꝰ nereus ſit corporis ⁊ ſanguinis domini. Iuxta illd̓Munde ſunt manus mee a ſanguine iuſti hui⁊ ut mundi ſint a terreno pane. iaꝫ in populi oblatione recepto vel a terreno deſiderio.¶ De pallis corporalibus. ¶ Rubrica.Nterim ue rO cerdosdum ſaAAmanus abluit dyaconus corporalempallam ſuper altare diſponit: in quo ammonentminiſtri ⁊ populus: vt ſint ab omni carnali cupi