ſtatim poſt lectū euangeliū extinguūtur: qm̄ xp̄oin eis loquēte poſſūt eccleſiā illuminare: eo autētacente .i. ſpū ſancto ab eis recedente hoc nequeunt. Preterea cuāgelij p̄dicatione finita lex ⁊phetie ceſſabūt: In nōnullis tamē eccleſijs dumeuangeliū legit̉ cādelabra cūcereis deponūt̉ acterrā ad notandū legē ⁊ ꝓphetiā inferiorē euangelio eſſe. Conſequent̉ ſupdyaconꝰ codice̓ euangelij refert: dyaconꝰ ꝟo vacuꝰ redit: ut oſtendatſe predicatione finita cōtemplationi vacare. Ueniens aūt prius ad legendū euangeliū librū in ꝙbuſdam eccleſijs ferebat: ad notandū ꝙ ipſe nonſolū debebat docere ſed ⁊ facere. Redit etiaꝫ adepiſcopū ſeu ſacerdotē. vn̄ venit ad notandū ꝙoīs doctrina a deo ē ⁊ ad ip̄m reuertit̉. Un̄ ſalomon: vnde exeūt flumina reuertunt̉. Textꝰ qͦqꝫeuāgelij ſuꝑ puluinar reportat̉: qꝛ eccleſia ut audiuit euangeliū: illud ſuauiter corde ſuſcepit ⁊ letata eſt. Iuxta illud: Audiuit ⁊ letata ē ſyon: etait Anima mea liquefacta eſt ut dilectꝰ locutꝰ ēLiber quoqꝫ euangelij ⁊ thuribulū ad pontificēreportant̉: qꝛ ad eū oīa bona referenda ſūt a quocūcta procedūt. Ipſe .n. ē finis conſumās ſꝫ noncōſumens: alpha ⁊ o primus ⁊ nouiſſimꝰ initium⁊ finis. Nam ⁊ apoſtoli predicatiōe ꝑacta ad xp̄ꝫreuerſi ſunt referentes ei gratias de miraculiſ ⁊predicationis ꝓfectu. ¶ Ep̄us ꝟo thus adorat ⁊euangeliū oſculat̉. Primo ad notandū: qꝛ quodchriſtus inſpirauit ⁊ docuit: hoc approbat ⁊ acceptat. Deus .n. nihil accipit niſi quod efficit nec remunerat n ſi quod donat: quia ſicut cūcta q̄ fac̄bona ſunt: ſic nulla ſūt bona niſi que fecit. Namvidit deus cuncta que fecerat ⁊ erāt valde bonaSecūdo aꝑtum codicē oſculat̉ ad ſignificēduꝫꝙ ſcire debet ⁊ nuda ac apta ſibi eē debēt quecunqꝫ ſūt in lege. vnde luce viij. Uobis datū eſtnoſce miſteriū regni dei. ⁊ malechie. ij. Labia ſacerdotis cuſtodiūt ſcientiā ⁊ legem requirūt ſuꝑple ſubditi de ore eius exͣ de here. cū exiniūcto.Terrio quia ipſe ſolus intrat in ſancta ſanctoꝝꝓut in prohemio huiꝰ partis dictū eſt. Quartoquia huiuſmōi oſculū ſignificat affectum amorisad euangeliū qui p̄cipue in ep̄o vigere debet: adeo ut paratus ſit mortē ꝓ eo ſubire. xxv. q. i. violatores. Quinto ſubdyaconꝰ librū apertū p̄lato ſeu ſacerdoti offert ad oſculandū: ad notaduꝫipſum debere dilectari in fide fideliū q̄ infuſa ēin eis: ⁊ patefacta per euangelij p̄dicationē: q̄ prius in ege fuerat clauſa. Poſtea ī quibuſdā eccleſijs liber clauſus illis qui ſūt in choro oſtenditurꝓ eo ꝙ poſt premiſſa ꝟba nobis datū eſt ⁊cͣ. Sequit̉ in apoſtolo: ceteris aūt in parabolis. Et ē aduertendū ꝙ poſtqͣꝫ dyaconꝰ lecto euāgelio libꝝoſculatus ē ad notandū ſe ex charitate ⁊ amoreeuangelizaſſe: tūc demū fert̉ euangeliū ep̄o: quichriſtū ſignificat ad oſculandū .i. ad predicatiōeꝫacceptandā ⁊ nō ante ad figurandū ꝙ deꝰ illaꝫeūtaxit ad p̄dicationē acceptat que ſit ex amore⁊ charitate. Uerūtamē in miſſa pro defunctis euangeliū nō fert̉ pontifici ad oſculandū. tū quiatūc p̄miſſe rationes ceſſant. tum quia in miſſa illa oīs ſolēnitas ſubtrahit̉: ne feſtiue ſolennitatescū deſolatis meroribus miſceant̉. Legēs tameneuangeliū in miſſa pro defunctiſ. libꝝ in ꝗbuſdāeccleſijs oſculat̉: qꝛ quicūqꝫ illud ꝓnūciat debꝫcharitatis amore in illū tendere cuiꝰ doctrinameuangelicam recitauit: qui amor ꝑ oſculū deſigͣt̉¶ Et attendendū ꝙ ſtatim poſt libri oſculū: ſac̄dos miniſter pontificē qui chriſtum deſinat incēſat ad oſtēdēdum ꝙ ſacerdot maxime officiū ēorationis ignitū ſacrificium quod ꝑ incenſum ſignificat̉ chriſto offerre nō ſolū in expiationē delicti: veꝝ etiam in gratiaꝝ actionē ꝓut in Leuit.habet̉. ¶ Pōt etiā ſub epilogo dici: qꝛ ꝙ liber ēuangelij ꝑ ſubyaconū portat̉ ꝙ ſubdyaconꝰ pulpituꝫ aſcedit ꝙ aꝑto libro populū ſalutat: ⁊ oēsꝙ titulum euangelij p̄mittit ꝙ alta voce ⁊ diſtīcte ⁊ contra aquilone legit ꝙ oīs ppl̓us aures ⁊oculos ad librū dirigit: ⁊ in ſilentio ac ſtādo audit: ⁊ in fine ad celū manꝰ leuās orat dicēs. amēHec inquā oīa ⁊ ſingula ex lege ſumunt̉: Legit̉.n. in principio hieremie ꝙ cōgregato populo adplateā q̄ ē ante portam aquaꝝ. Eſdras ſcriba attulit libꝝ legis moyſi ⁊ ſtetit ſupra gradū ligneūquē fecerat ad loquēdum ⁊ aperit librum coraꝫomni populo. Porro leuite ſilētium faciebāt inpopulo ad audiādū legē bn̄dicētes deo magno⁊ omnis ppl̓us ſtans in gradu ſuo rn̄dit AmenEt legerūt in libro legis dei diſtincte ⁊ aꝑte ad ītelligēdum. Omnis ꝟo ppl̓us eleuantes manusſuas adorauerūt proni ad terram. ¶ Illud quoqꝫ p̄tereūdum nō ē ꝙ euāgelijs q̄ in eccl̓ijs legūtur generalit̓ due p̄fatiōes p̄mittunt̉. prima ē initiū ſancti euangelij. ſecūda ſequētia ſancti euangelij. Siquidē prima p̄fatio p̄mittit̉ principio cuiuſtibet euangelij quatuor euāgeliſtaꝝ .ſ. euangelio ioānis: In principio erat ꝟbuꝫ euāgello matthei: Liber generatiōis. euangelio luce: Fuit indiebꝰ herodis. ⁊ euangeliū marci: Principiumeuāgelij iheſu chriſti. qd̓ in ꝗbuſdam eccl̓ijs legigit̉: in prima dominica de aduētu: ut ibi dicetur⁊ tūc nō ſubijcit̉. In illo tꝑe quia in ipſis principijs agitur ⁊ d̓terminat̉ certū tēpꝰ. vn̄ eēt nugatio ⁊ ſuꝑflue̓t ꝟba illa. Secūda ꝟo p̄fatio p̄mittitur omnibus alijs euangelijs. Et dr̄ ſequētia qꝛꝟba ipſa q̄ legēda ſūt ſequūtur poſt initiū ſeupoſt ea q̄ p̄cedūt in euāgelio vn̄ ſumpta ſūt. vnd̓cum dr̄ ſequētia ſuppledum ē: ſūt ꝟba ſancti euangelij ⁊cͣ. vl̓ ſequētia ē numeri ſīgularis: ⁊ tūccum dicit̉ ſequētia ſancti euāgelij ẜm ioannemſupplet̉ hec ē. ¶ Sane in euāgeliis quibus ipſaſecunda p̄fatio preponitur ſubiicit̉ quādoqꝫ: Inillo tēpore ⁊ quādoqꝫ nō ſubiicitur. Siquidemſiue in illo tempore dicunt̉ quando ex eoꝝ verbis certum ē de tēpore ut p̄miſſum ē: ⁊ tūc incipiunt ꝑ aliquam determinationē regie vl̓ alt̓i
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten