lege metri reſoluta: ſic dicta ex eo ꝙ ſit profuſa.Sequentia vero dicta eſt quia neuniam iubill ſequitur: ⁊ hic ⁊ ī euāgelio dicitur ſequētia ſequētie in numero ſingulari:¶ De mutatione ſacerdotis. ¶ Rubrica.Actenus ca fuerit ⁊ chodum epiſtola lero graduale pſallente: ſacerdos tacitus ad dextrā partē ſedebat altaris illud inſinuans ꝙ iohanni p̄dicante chriſtus quodammodo tacebat: qꝛ non pͥdicabat aperte: ſꝫ dicturus euāgeliū ſurgit: quiavt euāgeliſta tradit poſtquā iohānes traditꝰ eſtvenit ieſus in galilea p̄dicās euāgeliū regni dei.⁊ quoniā ſedes victoris ē ſeſſio ſacerdotis vicneo ⁊c. jͣtoriā chriſti recte ſignificat ꝗ poſt ieiuniuꝫ vicitdiabolū. nā reliquit eū tēptator: ⁊ acceſſerunt angeli ⁊ miniſtrabāt ei. Poſt dictā ergo ſequētiamiurgēs ſacerdos: ⁊ ad ſiniſtrā altaris ꝑtem accec adte cladens: ꝓnunciauit euāgeliū. ſignificās ꝙ chriſtꝰnon venit vocare iuſtos ſꝫ peccatores. luxta qd̓ipſe in euāgelio dixit. Quia non indigēt qui ſaniſunt mēdico. ſꝫ ꝗ male habēt. ij. q. i. multi. ꝑ dextram enī iuſti: ꝑ ſiniſtrā aūt peccatores ſignificātur: ꝓpter qd̓ dominꝰ in iudicio ſtatuet quidemoues a dextris: edos ꝟo a ſiniſtris: de hoc dictūeſt ſub titulo de orationē. Quidaꝫ tamē dixerūtꝙ iō ſacerdos in pͥncipio miſſe cōſiſtit ad dextrācū ꝟo ꝓnūciat euāgeliū cōuertit̉ ad finiſtram ⁊circa finē iterum redit ad dextrā: qꝛ cultus deipͥmo fuit in populo iudeoꝝ: ⁊ iudea tunc erat adextra: deinde iudeis nō credētibꝰ ⁊ ꝟbum deitanqͣꝫ indigni reſpuētibꝰ: cultus dei tranſiuit adgētes: ad quas apoſtoli trāſierūt: ⁊ tūc iudea fuit a ſiniſtra parte ⁊ circa finē reuertet̉ iteruꝫ adiudeos ad p̄dicationē enoch ⁊ helie qui ꝯuertētcorda patrū in filios: qm̄ in diebꝰ illis ſaluabit̉iuda ⁊ reliquie iſrael ſalue fiēt: qui enī pͥmo dixerat in viā gētium ne abieritis: poſtea p̄cepit dicens. Ite in orbē vniuerſum. Quia ergo p̄dicatio ꝑuenit etiam ad illos ꝗ in ſiniſtra parte fuerunt dū ſiccato gedionis vellere ros aream irrigauit: merito in ꝑte ſiniſtra legit̉ euāgeliuꝫ: ſicutin ſequēti ti. dicet. Un̄ ꝟſus. Et ratio cur pars altaris dextra in ſe. Principiū finemqꝫ tenet mēdiumqꝫ ſiniſtra. Dextra iudeos gentiles leua figurat. Cepit ab his defert̉ ad hos refertur ad illos.Noſtra fides ⁊ erunt oēs in fine fideles. Sꝫ cūſacerdos qui ꝓnūciat euangeliū repreſentet ꝑſonaꝫ xp̄i: qui nō predicauit gentibus ſed iudeis:luxta quod ipſe dicit in euāgelio. Nō ſuꝫ miſſusniſi ad oues qͥ pierant domus iſrael. Utrū illudrecte dicat̉ prudēs auditor aduertat. De hoc dictum eſt ſub ti. qualiter epiſcopus vel ſacerdos.Ad quācūqꝫ vero altaris partem ille ſe trāſferatminiſtri eum retro ſequentur: prout dictum eſtibidem.¶ Dg euangelio ¶ Rubricaproxime tactuꝫ eſt quaP lA liter ſacerdos nō ſolenniter celebrans ipſemet euangeliumdicit. Ueꝝ quādo ep̄s vel ſacerdos celedrat cuꝫminiſtris cūcta ſolēnius ꝑagunt̉. tūc enī in ꝗbuſdam eccleſijs vt romē diaconus dextra manupontificis oſculata codicē euāgelij ſamit de altari: illū ſubdiacono ad ferēdum tradēs. poſtea bn̄dictionē poſtulat ab ep̄o vel a ſacerdote ⁊ ei bn̄dicit̉. In alijs tn̄ eccleſijs pͥus bn̄dictionē poſtulat qͣꝫ codicē accipiat de altari. Data itaqꝫ bn̄dictione ꝓcedit diacōnns ad pulpitū ꝑ dextrā partechori: quē p̄cedit diaconus cū textu euangelij: ⁊illum p̄cedit thuribulū cū incenſo: ⁊ ante thuriferarium ceroferarij cū faculis accēſis an̄ illos ī ꝗbuſdam eccleſijs crucis vexilluꝫ: ſicqꝫ pulpitumaſcēdit ⁊ euāgeliū incipit: quō dicto ad ep̄m velſacerdotē ſimul redeunt q̄ ſingula ꝓſequemur.¶ Notandū ē aūt ꝙ in ꝗbuſdam eccleſijs in p̄cipuis feſtiuitatibꝰ diaconꝰ ꝓficiſci volēs ad legedum euāgelium incipit antiphonā q̄ ē in nocturnis ſuꝑ benedictus: ⁊ dum ipſe accedit ad pulpitum illa cantatur ⁊ finitur a choro: vt notet̉ charitas: ⁊ cantatur neuma ad notandum ꝙ deusnon precepit nos habere niſi ſimplicem charitatem. ¶ Sane iam figura mutatur. nam diaconꝰqui primo repreſentabat prophetam lam rep̄ſentat iohannem euangeliſtam: quoniam lex ⁊ prophete vſqꝫ ad iohannem ⁊ ex eo regnum celorūeuangelizatur: Ideo autem euangelium legiturvt velut chriſtus poſt legem prophetias ⁊ pſalmos in ore ſuo predicauit: ita poſt epiſtolam reponſorium ⁊ alleluya per illud populo predicatio eius annuncietur. Et dicitur euangeliuꝫ quaſi bonus nuncius: ab eū quod eſt bonum ⁊ angelus quod eſt nuncius. Eſt enim euangeliuꝫ chriſti ⁊ apoſtolorum predicatio: nunciat quidam vitam poſt mortem requiem poſt laborem regnuꝫpoſt ſeruitium. ¶ Eſt autem ſciendum ꝙ ſicutcaput preeminet ceteris corporis membris: ⁊ illicetera membra feruiunt: ſic ⁊ euangelium principale eſt omnium que ad officium miſſe dicunt̉⁊ totum preeminet officium miſſe: ⁊ quecūqꝫ ibicantantur ⁊ leguntur illi conſentiunt in ītellectuali ratione: prout in ſexta parte ſub qualibet dominica vicetur. Diaconus ergo primo dexteram manum pontificis oſculatur nihil dicens: qꝛpredicator euangellzare debet pro gloria eternade qua ſponſa dicit in canticis. Dextra illius amplexabitur me. Nam ⁊ angelus qui reſurrectionis chriſti gloriam venerat nunciare ſedebat indextra. ſtola candida coopertus. In alijs tameneccleſijs non oſculatur ſed ſolum inclinās benedictionem poſcit. Uerum ſubdiaconus vel diaconus non manus ſed pedes romani pontificisoſculatur: vt ſummo pontifici ſummaꝫ exhibeatreuerentiam: ⁊ eū illiꝰ eē vicarium cuius pedes