ꝑfectū er ngaudiū glorificata carne cū anima etcompleta reſurrectione ſanctoꝝ cū reſui rectionechriſti. Sane in domica ſeptuageſime vſqꝫ adquarta feriaꝫ cinerū dicunt̉ tractus ſolum in dominicis diebꝰ: eo quod populꝰ tunc meliꝰ cōuenit in eccleſia qui indiget edoceri qualiter captiuitatem dyabolicā per babilonicā ſignificatamdebet d̓plorare. Tractus enim tempꝰ babilonice ciuitatis repreſentāt. ſed poſt dictā feriā que ēcaput ieiunioꝝ magis frequentant̉: quia tūc magis eſt tēpus meroriſ ⁊ afflictiōis: utpote ordinatum ad excutiendū iugum dyabolice̓ captiuitatꝭper merorem cōtritionis ⁊ humilitatē confeſſionis atqꝫ aſperitatem ſatiſfactionis: que precipuein ieiunio vigent. Sed ⁊ licet domīnica dies reſurrectionem figure tn̄ in dominicis ſeptuagēſime cantica letitie ſubticent̉ ⁊ tractꝰ dicunt̉: quiaiudei toto ſeptuagenario babilonice captiuitatiscontinue afflicti fuerūt: ⁊ nos in iſtius vite ſeptuagenario que per ſeptunariū: ⁊ ꝑ conſequēs perſeptuagenarium ducit̉ continue dolores ⁊ miſerias experimur donec ad octauam vere ⁊ ꝑfecte⁊ nō figurate reſurrectionis ꝑ chriſti miſericordiam veniamꝰ. ¶ Poſtremo conſideranduꝫ eſtꝙ verſus ſequentiaꝝ bini ⁊ bini ꝑ rithmos ſubparibus ſillabis cōponunt̉ quod in verſibꝰ tractuum nō reperit̓: quia ex ſacra ſcriptura ut plurimū ſumunt: ideoqꝫ nequeunt combinari. Rurſus ille ſub cantu combinant̉ ad notandū ꝙ exuitatio vere charitatis in vno deo ꝑficitur: ſequētia enim exultationeꝫ: combinatio charitateꝫ deſignat. Uerſus vero tractuū quia meroreꝫ ſignificant ſingularit̓ decantantur. iuxta illud pſalmiSin gularit̓ ſum donec ego tranſeā Hiero. xi. q.i. quando. Solus ſedebā quia amaritudine plenus eram. ¶ Non eſt etiā obmittendū ꝙ licet regulariter graduale vel alleluia immediate ſequatur epiſtolam: ne nos muſicus ille reprehendatdicēs: Cantauimꝰ ⁊ non ſaltaſtis. lamentauimus⁊ nō planxiſtis. Alleluia enim cantat̉ pro ſaltation. graduale pro planctu ſubiūgitur penitentieHoc tamē fallit in ſabbatis quatuor tempoꝝ. ⁊in quarta ⁊ in ſexta ferijs maioris ebdomode: ⁊in quibus tractus immediate ſequitur epiſtolaꝫ⁊ hoc ideo quia in illis diebus muſicus ille nobis aufert̉. Nam in dicta quarta feria vendit̉ inſexta crucifigit̉ quod in dictis ſabbatis quo ad aliquid repreſentatur: ⁊ ideo ad maioreꝫ luctū inſinuandū tractus in illis immediate epiſtolā comitatur. Quod aūt tractus maiorem inſinuet luctūquā graduale: per hoc innuitur ꝙ nunqͣꝫ cuꝫ alleluia cantatur niſi ob ſpecialem cauſam in ſabbato paſchali.¶ De proſa ſeu ſequentia ¶ Rubrica.proſa ſeuSOſt allelilla ſequentisdicitur quod eſt ſimiliter canticum exultationis ad notandum geminam glorificationis ſtolam quā ſancti accipiēt ꝓut iam premiſſuꝫ eſt.Cantat̉ autē ſequentia ab omnibꝰ ſimul in choro ut notetur concordia charitatis. talis enī lausdeo placet. vnde in canticis: Uulneraſti cor meum ſoror mea ſponſa in vno oculoꝝ tuoruꝫ: ideodicit in vno ut notet̉ concordia ⁊ volūtas vniformis: quia laus ſic facta eſt cibuſ delicatiſſimꝰdeo. hec eſt tunica illa incōſutilis quā deus noupatit̉ ſcindi. xvi. q. ij. ſicut de hoc dictum eſt ſubtitulo de alleluia. ⁊ dicet̉ in ꝓhemio quinte partis vbi de antiphonis agitur. ¶ Nocheriꝰ abbasſancti galli in theutonia primo ſequētiaſ pro neumis ipſius alleluia compoſuit. ⁊ Nicolaus papaad miſſas cantari conceſſit. Sed ⁊ hermānus cōtractus teuthonicus inuentor aſtrolabij ꝯpoſuitſequentias illas: Rex omnipotēs ⁊cͣ. ⁊ Aue maria gratia. ⁊ Antiphonā: Alma redemptoris mat̓⁊ Symon bariona. Petrus vero compoſtellanꝰepiſcopꝰ fecit illam Salue regina miſerie drdievita dulcēdo ⁊ ſpes noſtra ſaluc ad te clamamꝰQuidam vero rex francie robertus nomine cōpoſuit ſequentiā illam: Ueni ſancte ſpūs. ⁊ hymnum: Chorus nouē hieruſaleꝫ. Antiquitus eniꝫmos erat ut ſemper alleluia canteret cū neumaſed poſtea dominꝰ papa inſtituit loco illiꝰ neumēin precipuis ſolēnitatibus ſequētias dici. Quando ergo nō dicit̉ alleluia nō debet ſequētia diciquoniam loco neumē eius dicit̉: ⁊ idem ſignificat quod neumā ſcilicet eterne vite gaudiū ⁊ d̓licias que nullo verbo expͥmi poſſūt: ⁊ ideo peneuma que eſt vox nō ſignificatiua intelligūturEt inde eſt ꝙ quedā ſequentie antique ſolēt ꝟba noua ⁊ incognita habere ⁊ inuſitata: tuꝫ quiaceli gaudium ſecretū atqꝫ incognitū mortalibuseſt: tum quia nobis incognitꝰ eſt modus laudandi deū in patria: tum quia iubilus cordis in preſenti vita incognitus eſt ad plenū: tum quia omnia noua ſūt pulchritudine decorata ut in prohemio digeſtoꝝ Hodie vero ſequentie cum voceſignificatiua dicuntur ad notandū ꝙ in illa magna feſtiuitate vite eterne iubilus pene ſcietur.Sequēte vero eterne vite myſticant laudes. Iuxta illud: Beati qui habitant in domo tua domine in ſecula ſeculoꝝ laudabunt te. Habent enimverba laudiflua ⁊ ducem atqꝫ ſuauem cantum.quia ibi omnia erūt plena laude ⁊ melodia celeſtis organi. habūdabit dulciſſima letitia quia ſicut letantium omniū habitatio erit ibi. ¶ Rurſus quoniaꝫ laudes eternitatis verbis humanisplene nō reſonantur: ideo, quedam eccleſie myſtice neumaticant ſequentias ſine verbis aut ſaltem aliquos vſus eaꝝ. nulla enim erit ſignificatio verboꝝ. neceſſaria vbi ſingulorum corda patebunt ſingulis intuentibus librū vite: ⁊ vbi idēerit teſtis accuſator ⁊ iudex. xi. q. iij. eoꝝ. Et notaſecunduꝫ Iſidoꝝ ꝙ proſa eſt producta ratio a