Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

chriſtū ſignificat: qꝛ iohānis p̄dicatio fe aliosdirigebat in chriſtū. de cuius vultū iudiciū egtas ꝓcedūt. extra de eccle. bn̄. vt noſtrū. Is vero p̄cedit ſubdiaconū eūtem legere vertit faciem̄ ad legentē: qꝛ iohānes ad ſe audiētes: ſꝫpotiꝰ ad xp̄m ſe dirigebat: ſed diaconū eūtemlegere p̄cedebāt reſpiciūt ad euāgeliū ad faciem̄ recitantis. Primo vt ex mutua vtriuſqꝫ īſpectione amor charitas chriſti notet̉ in euāgelio predicat̉. Secūdo vt ſe cōteſtes euāgelicedoctrine oſtēdāt: ſicut legitur ī iſa. Uos eſtis teſtes mei dicit dn̄s. Quia ꝟo iohānes fuit limesprecedentiū ſubſequētiū: medius īter apoſtolos ꝓphetas. lex ꝓpheta vſqꝫ ad iohannem ex eo regnum dei euāgelizat̉: ideo epiſtola nec ſemꝑ legit̉ de ꝓphetis nec ſemꝑ de apoſtolis: ſed ī terdū ſumit̉ de veteri teſtamēto: īter de nouo. Iohānes enī cuius vocē repreſentat epiſtola cum antiquis chriſtū p̄dixit futuruꝫdicens. Qui poſt me venit ante me factus eſt: modernis chriſtū on̄dit p̄ſentem dicēs: Ecceagnus dei ecce tollit peccata mūdi. Interduꝫergo ſumit̉ de apoſtolis: qꝛ licet eoruꝫ doctrina p̄ceſſit euāgeliū: tn̄ ad vitā actiuā refert̉ ſicutlex ꝓpheta: īterduꝫ de veteri teſtamento: raro tamē: quia velum templi ſciſſum: nec ponēdūeſt ante oculos velum. Epiſtola tn̄ non legit̉ deꝗnqꝫ libris Moyſi: qꝛ in illis temporalia ꝓmittebant̉. In cuius ſignū lectiones de illis ſūptē t̓minant̉ in grauē accentum: vt dicet̉. Conſiderandū aūt eſt quādo lectio vel epiſtola de libris moyſi vel ſalomonis ſuniit̉. nomē eoꝝ recitatur: vt dicet̉ in ꝓhemio ſexte ꝑtis. Item in epiſtolis que ſumūtur de ꝓphetis vel de actibꝰ apoevias eiꝰſtoloꝝ ſiue de apocalypſi ponit̉ in principio hecrio pararoratio In diebus illis: in fine dicit̉ ait dominus omnipotēs: eo in libris illis hoc ſepe ſcriptum inuenit̉. Eadem etiā ratione dicit̉ in epiſtolis iacobi petri cariſſimi: ī epiſtolis pauli fratres in chriſto ieſu domino noſtro. In epiſtola tamē ad hebreos dicūt quidā non debere apponi fratres eo apoſtolus ſupectus erat hebreis: ſed meliꝰ eſt vt apponat̉: quoniā ꝗdam bonierant īter eos vt ipſe eos in quodā loco eiuſdeꝫepiſtole vocat fratres Propter p̄miſſaꝫ etiā cāꝫdicit̉ in euāgelio. In illo tempore: ꝓprie tam̄ loquēdo nulla epiſtola eſt de veteri teſtamēto: ſedille lectiones vocant̉. Porro licet in epiſtolisde apocalypſi legūtur dicat̉. Lectio libri apocalypſis beati iohānis apoſtoli: in ꝗbuſdam tamēdynturiaueccleſijs epiſtolis tacet̉ illud vbū beati. Certūeſt enī beatus iohānes p̄cipue fuit īter omnesapoſtolos a xp̄o dilectus. Dilectio auteꝫ dei bonos nos efficit: qꝛ beatꝰ quē elegiſti aſſumpſiſti. Hac ergo cōſideratione ſicut ceteros ſantos ſuꝑuacuū eſt beatitudinis titulo ſanctū. oſtēdere ſolem quodāmodo facibꝰ adiuuare. vi.c. oīa cum ipſe velut titulus ſe patens effectuꝫbeatitudinis .ſ. dilectionē dei euidenter preceteris ſit ſortitus. Ceteꝝ nullus debet epiſtolamſolēniter in eccleſia legere niſi ſit ſubdiaconꝰ:ſi forte defuerit dicat̉ a diacono: de quo dictumeſt in ſecūda parte ſub titulo de diacono. vel etiam a ſacerdote. Meliꝰ enim eſt vt ſacerdos etiam miſſam cantans illam legat qͣꝫ ſi ab occolitovel alio inferioris ordinis legat̉. Circa hec autem notādū ē populi īſtructio fit ꝟbum deiqd̓ ꝗdam dicūt a deo eius miniſtros ad ppl̓mꝑuenit: ea ad plebis īſtructionē ꝑtinēta ſacerdote ſꝫ a miniſtris dicūtur. Miniſteriuꝫtn̄ ꝟbi dei triplex ē. Primū auctoritatis: qd̓ competit xp̄o: miniſter dicit̉: ad romanos. xx. Eratenim ſub poteſtate docēs. Secūdum manifeſteveritatis. qd̓ cōpetit p̄dicatoribꝰ noui teſtamētide quo dicit̉ in ſecūda corrinth. iij. Qui idoneos nos fecit miniſtros. Tertiuꝫ figurationis: qd̓cōpetit p̄dicatoribus veteris teſtamēti: iōqꝫ doctrinā xp̄i ꝓponit diaconus. Doctrina ꝟo p̄dicatorum veteris teſtamēti ꝓponit̉ ſubdiaconosnec obſtat aliqn̄ eos legit̉ loco epiſtole aliquid de ipſo veteri teſtamēto: quia p̄dicatoresnoui teſtamēti etiam vetus p̄dicant. Ceteruꝫdoctrina p̄dicatoꝝ veteris teſtamēti non ſemperlegitur: ſꝫ illis diebus ꝗbus p̄cipue cōfigurationoui veteris teſtamēti deſignat̉: ut in ieiunijsquatuor tēporū: qn̄ aliqua celebrant̉ in ueteri lege figurata ſunt ſicut paſſio natiuitas baptiſmus. aliqd̓ huiuſmodi: qm̄ utraqꝫ doctrinaordinat ad xp̄m eorū p̄ibant: eoꝝ ſequebant̉: doctrina chirſti poſtponitur quaſi finis.Cum autē dicit̉ epiſtola genua non flectimus:cum ad nouū ꝑtineant teſtamētum īmo ſedemꝰquia doctrina in ſilentio equitate audiēda ē.Uſus etiam ſedēdi a ueteri teſtamēto aſſumit̉:ſicut in eſdra legitur. Milites tamē ſtare conſueuerunt quādo epiſtole pauli legunt̉ in honoreꝫeius quia miles fuit: un in ſignum militie ſue depingitur cum enſe in manu: uel ideo quia ipſeſuam p̄dicationē euangelium nominauit. Etē ſciēdum nunquā in quadrageſima legiturepiſtola pauli: niſi tantum in cena domini: adnouum ꝑtinet teſtauētū. Sane lectiones apoſtolicas euāgelicas: quis primo an̄ ſacrificiumdici debere ſtatuit non omnino certum ē. Creditur tamen primi ſucceſſores apoſtolorū eoin illis eadem ſacrificia celebrari iubēt̉. Queritur autē quare prophetias uoce inferius deflexa euangelium uero ad epiſtolam uoce exaltando finimus. Re ſponſio prophetiam que ēde ueteri teſtamento ſinagoga que inclinata eſt occidit intelligitur: ideoqꝫ inclinādo vocemquaſi cadendo ꝓphetia finitur. hinc etiam eſtſinagoga depingitur quaſi fracta haſta vexillieuāgelium vero epiſtolaꝫ: eccleſia militans repreſentat̉ que exaltata eſt: ideo illa cum exaltatione vocis finiunt̉. Preterea in veteri teſt.