chriſtū ſignificat: qꝛ iohānis p̄dicatio fe ⁊ aliosdirigebat in chriſtū. de cuius vultū iudiciū ⁊ egtas ꝓcedūt. extra de eccle. bn̄. vt noſtrū. Is veroꝗ p̄cedit ſubdiaconū eūtem legere nō vertit faciem̄ ad legentē: qꝛ iohānes nō ad ſe audiētes: ſꝫpotiꝰ ad xp̄m ſe dirigebat: ſed ꝗ diaconū eūtemlegere p̄cedebāt reſpiciūt ad euāgeliū ⁊ ad faciem̄ recitantis. Primo vt ex mutua vtriuſqꝫ īſpectione amor ⁊ charitas chriſti notet̉ ꝗ in euāgelio predicat̉. Secūdo vt ſe eē cōteſtes euāgelicedoctrine oſtēdāt: ſicut legitur ī iſa. Uos eſtis teſtes mei dicit dn̄s. Quia ꝟo iohānes fuit limesprecedentiū ⁊ ſubſequētiū: medius īter apoſtolos ⁊ ꝓphetas. Nā lex ⁊ ꝓpheta vſqꝫ ad iohannem ⁊ ex eo regnum dei euāgelizat̉: ideo epiſtola nec ſemꝑ legit̉ de ꝓphetis nec ſemꝑ de apoſtolis: ſed ī terdū ſumit̉ de veteri teſtamēto: īterdū de nouo. Iohānes enī cuius vocē repreſentat epiſtola cum antiquis chriſtū p̄dixit futuruꝫdicens. Qui poſt me venit ante me factus eſt: ⁊cū modernis chriſtū on̄dit p̄ſentem dicēs: Ecceagnus dei ecce ꝗ tollit peccata mūdi. Interduꝫergo ſumit̉ de apoſtolis: qꝛ licet eoruꝫ doctrinanō p̄ceſſit euāgeliū: tn̄ ad vitā actiuā refert̉ ſicutlex ⁊ ꝓpheta: ⁊ īterduꝫ de veteri teſtamento: raro tamē: quia velum templi ſciſſum: nec ponēdūeſt ante oculos velum. Epiſtola tn̄ non legit̉ deꝗnqꝫ libris Moyſi: qꝛ in illis temporalia ꝓmittebant̉. In cuius ſignū lectiones de illis ſūptē t̓minant̉ in grauē accentum: vt iā dicet̉. ¶ Conſiderandū aūt eſt ꝙ quādo lectio vel epiſtola de libris moyſi vel ſalomonis ſuniit̉. nomē eoꝝ recitatur: vt dicet̉ in ꝓhemio ſexte ꝑtis. Item in epiſtolis que ſumūtur de ꝓphetis vel de actibꝰ apoevias eiꝰſtoloꝝ ſiue de apocalypſi ponit̉ in principio hecrio pararoratio In diebus illis: ⁊ in fine dicit̉ ait dominus omnipotēs: eo ꝙ in libris illis hoc ſepe ſcriptum inuenit̉. Eadem etiā ratione dicit̉ in epiſtolis iacobi ⁊ petri cariſſimi: ⁊ ī epiſtolis pauli fratres ⁊ in chriſto ieſu domino noſtro. In epiſtola tamē ad hebreos dicūt quidā non debere apponi fratres eo ꝙ apoſtolus ſupectus erat hebreis: ſed meliꝰ eſt vt apponat̉: quoniā ꝗdam bonierant īter eos vt ipſe eos in quodā loco eiuſdeꝫepiſtole vocat fratres Propter p̄miſſaꝫ etiā cāꝫdicit̉ in euāgelio. In illo tempore: ꝓprie tam̄ loquēdo nulla epiſtola eſt de veteri teſtamēto: ſedille lectiones vocant̉. Porro licet in epiſtolis q̄de apocalypſi legūtur dicat̉. Lectio libri apocalypſis beati iohānis apoſtoli: in ꝗbuſdam tamēdynturiaueccleſijs ⁊ epiſtolis tacet̉ illud vbū beati. Certūeſt enī ꝙ beatus iohānes p̄cipue fuit īter omnesapoſtolos a xp̄o dilectus. Dilectio auteꝫ dei bonos nos efficit: qꝛ beatꝰ quē elegiſti ⁊ aſſumpſiſti. Hac ergo cōſideratione eū ſicut ceteros ſantos ſuꝑuacuū eſt beatitudinis titulo ſanctū. oſtēdere ⁊ ſolem quodāmodo facibꝰ adiuuare. vi. ꝙc. oīa cum ipſe velut titulus ꝑ ſe patens effectuꝫbeatitudinis .ſ. dilectionē dei euidenter preceteris ſit ſortitus. ¶ Ceteꝝ nullus debet epiſtolamſolēniter in eccleſia legere niſi ſit ſubdiaconꝰ: ꝙſi forte defuerit dicat̉ a diacono: de quo dictumeſt in ſecūda parte ſub titulo de diacono. vel etiam a ſacerdote. Meliꝰ enim eſt vt ſacerdos etiam miſſam cantans illam legat qͣꝫ ſi ab occolitovel alio inferioris ordinis legat̉. ¶ Circa hec autem notādū ē ꝙ populi īſtructio fit ꝑ ꝟbum deiqd̓ ꝗdam dicūt a deo ꝑ eius miniſtros ad ppl̓mꝑuenit: ⁊ iō ea q̄ ad plebis īſtructionē ꝑtinēt nōa ſacerdote ſꝫ a miniſtris dicūtur. Miniſteriuꝫtn̄ ꝟbi dei triplex ē. Primū auctoritatis: qd̓ competit xp̄o: ꝗ miniſter dicit̉: ad romanos. xx. Eratenim ſub poteſtate docēs. Secūdum manifeſteveritatis. qd̓ cōpetit p̄dicatoribꝰ noui teſtamētide quo dicit̉ in ſecūda corrinth. iij. Qui ⁊ idoneos nos fecit miniſtros. Tertiuꝫ figurationis: qd̓cōpetit p̄dicatoribus veteris teſtamēti: iōqꝫ doctrinā xp̄i ꝓponit diaconus. Doctrina ꝟo p̄dicatorum veteris teſtamēti ꝓponit̉ ꝑ ſubdiaconosnec obſtat ꝙ aliqn̄ ꝑ eos legit̉ loco epiſtole aliquid de ipſo veteri teſtamēto: quia p̄dicatoresnoui teſtamēti etiam vetus p̄dicant. ¶ Ceteruꝫdoctrina p̄dicatoꝝ veteris teſtamēti non ſemperlegitur: ſꝫ illis diebus ꝗbus p̄cipue cōfigurationoui ⁊ veteris teſtamēti deſignat̉: ut in ieiunijsquatuor tēporū: ⁊ qn̄ aliqua celebrant̉ q̄ in ueteri lege figurata ſunt ſicut paſſio natiuitas baptiſmus. ⁊ aliqd̓ huiuſmodi: ⁊ qm̄ utraqꝫ doctrinaordinat ad xp̄m ⁊ eorū ꝗ p̄ibant: ⁊ eoꝝ ꝗ ſequebant̉: iō doctrina chirſti poſtponitur quaſi finis.Cum autē dicit̉ epiſtola genua non flectimus:cum ad nouū ꝑtineant teſtamētum īmo ſedemꝰquia doctrina in ſilentio ⁊ equitate audiēda ē.Uſus etiam ſedēdi a ueteri teſtamēto aſſumit̉:ſicut in eſdra legitur. Milites tamē ſtare conſueuerunt quādo epiſtole pauli legunt̉ in honoreꝫeius quia miles fuit: un in ſignum militie ſue depingitur cum enſe in manu: uel ideo quia ipſeſuam p̄dicationē euangelium nominauit. ¶ Etē ſciēdum ꝙ nunquā in quadrageſima legiturepiſtola pauli: niſi tantum in cena domini: q̄ adnouum ꝑtinet teſtauētū. ¶ Sane lectiones apoſtolicas ⁊ euāgelicas: quis primo an̄ ſacrificiumdici debere ſtatuit non omnino certum ē. Creditur tamen ꝙ primi ſucceſſores apoſtolorū eo ꝙin illis eadem ſacrificia celebrari iubēt̉. ¶ Queritur autē quare prophetias uoce inferius deflexa euangelium uero ad epiſtolam uoce exaltando finimus. Re ſponſio ꝑ prophetiam que ēde ueteri teſtamento ſinagoga que inclinata eſt⁊ occidit intelligitur: ideoqꝫ inclinādo vocem ⁊quaſi cadendo ꝓphetia finitur. hinc etiam eſt ꝙſinagoga depingitur quaſi fracta haſta vexilli ꝑeuāgelium vero ⁊ epiſtolaꝫ: eccleſia militans repreſentat̉ que exaltata eſt: ⁊ ideo illa cum exaltatione vocis finiunt̉. ¶ Preterea in veteri teſt.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten