alijs collectis de aduentu dn̄i: ⁊ in illa. Deus ꝙvirginalē aulā tūc dicit̉ in fine. qui vi. ⁊ regnascū deo pr̄e in vnitate ſpūs ſancti deus ⁊cͣ. Et ſifiat ibi mētio de pr̄e tunc dicit̉ qui cū deo patre⁊cͣ. vt in illa oratione canonis. Dn̄e ieſu chriſtefili dei ⁊cͣ. Si vero ẜmo dirigit̉ ad ſpiritū ſanctūdicūt quidā ꝙ tunc dicit̉ in fine: ꝗ cū pr̄e ⁊ filioviuit ⁊ regnat deus ⁊cͣ. Uerūtamē oīs or̄o dirigitur ad pr̄eꝫ vel ad filiū ⁊ nulla ad ſpūm ſcūmqꝛ ſpūs ſcūs eſt donum: ⁊ a dono nō petit̉ donūſed potius a largitore doni. Petit̉ ergo a patre⁊ filio: ⁊ ad eos ẜmo dirigit̉ anteqͣꝫ ad donatorē⁊ nō a ſpū ſancto qui eſt donū: ⁊ ab vtroqꝫ ꝓcedit. Si autē ad totam trinitatem ẜmo dirigitur.tūc dicit̉ in fine ꝑ dominū ſiue ꝑ eundem ⁊ eiuſdem: vt in illa oratione canonis. Suſcipe ſcā trinitas ⁊ in illa que dicit̉ in fine miſſe. Placet tibiſcā trinitas: in quibꝰ dicit̉ per xp̄m dominuꝫ. qd̓ſuccedit in orationibꝰ in locum per dominū nr̄mcā breuitatis. Idēqꝫ eſt in orationē que ad deuꝫpatrē dirigat̉ de eo mētio fiat: vt in illa Omnipotēs ſempiterne deus qui dediſtis famulis tuis. tunc dicit̉ ꝗdam qui viuis ⁊ regnas deꝰ: peromnia ſecula ſeculoꝝ. Alij vero ītelligentes ꝙoratio ipſa ad deū filium dirigat̉. dicūt tūc ꝗ viuis ⁊ regnas in vnitate ſpūs ſancti deus per oīaſecula ſeculoꝝ: ⁊ in illa oratione. Fidelium deusomniū cōditor. tota nāqꝫ trinitas cōditor ⁊ redēptor eſt. licet xp̄s ꝓprie fit redemptor. Pōt etiaꝫdici ꝙ oratio q̄ ad trinitatem dirigit̉ cōcludit̉ ſine aliqua ꝑſonaꝝ diſtinctionē. ſic qui vi. ⁊ re. deus ꝑ oīa ſe. ſecū. Uel cōuertat orās ẜmonē ad ſevel ad populū. d. qd̓ ip̄e p̄ſtare dignet̉: ⁊ ſic etiācōcludit̉ in orationibꝰ bn̄dictionalibꝰ. Sane inoratione in qua ẜmo dirigit̉ ad caput eccleſie. viiemē. il̓ didet̉ debē dici ꝗ viuis ⁊ regnas cū xp̄s ſit caputeccleſie. extra de ſacra vnctione. c. i. ſed nō ē itaTota nāqꝫ trinitas eſt caput eccleſie: ideoqꝫ dicidebet ꝑ dominū noſtrū. In exorciſmis vero adexpelledū demonē aliter dicit̉. qm̄ in aque bn̄dictione dicit̉ ꝑ eum ꝗ vēturus ē iudicare viuos⁊ mortuos: ⁊ ſeculum ꝑ ignem. Similiter in catheciſmis dicit̉ ꝗ vēturus ē ⁊cͣ. quācito enī diabolus audit xp̄m eſſe vēturum iudicare ſeculuꝫꝑ ignem. fugit timēs iudiciū ignis: qꝛ ſcit ſe poſtdiem iudicij eterno igne p̄mendum. Eadem qͦqꝫratione dixit magiſter gilbertus: ꝙ orationes inexequijs mortuoꝝ debēt ſimili mō finiri. cōis tn̄late q ietūmiitvſus eccleſie tenet: vt dicat̉ ꝑ dn̄m nr̄m ⁊cͣ. ī illatamē oratione. Fideliū deus omniū cōditor. debet dici ꝗ viuis ⁊ regnas ⁊cͣ. vt p̄miſſum eſt. Etaduerte ꝙ orationes in laudibus in miſſa ⁊ ī veſperis: ſub eodem ⁊ ſolēniori tono dicūtur ꝓ eoꝙ ille hore ſolēnius ⁊ feſtiuius in eccleſia dicūt̉.in alijs vero horis ⁊ officijs alius tonus minꝰ ſolēnis ſeruat̉: tum qꝛ minus ſolēniter dicūtur: tuꝫqꝛ ille ad alium referri poſſūt ſignatum. oībꝰ aūtorationibus p̄terqͣꝫ exorciſmis p̄mittit̉ oremusnō tamē ſemper dominꝰ vobiſcum. vt dictū eſtin p̄cedēti ti. ¶ Seꝗtur videre quare orationes que circa prīcipiū miſſe dicūtur. collecte vocantur. Et ꝗdam ideo qꝛ ſacerdos qui fungit̉ legatione ad deum ꝓ populo. in eis petitiones oīum in vnum colligit ⁊ concludit: vt eas ad dumreferat: ꝓprie tamē dicūt̉ collecte que ſuꝑ collectum populū dicūtur: puta in ꝓceſſionibus: veldum colligit̉ populus ad ſtationē faciēdam. vtde vna eccleſia ꝓcedāt ad alterā. lix. di. qm̄ decō. di. v. cōuenit. In vrbe nāqꝫ quelibet eccleſiaſtationalis habet aliquam eccleſiam ſibi vicināin qua colligitur populus die ſtationis: ⁊ ibi dicitur collecta ſuper populū collectum: ⁊ inde omnes ſimul ad eccleſiam in qua fit ſtatio accedūtUnde in cōcilio agathan̄. de cō. di. v. cōuenit. infine dicit̉ ꝙ plebs collecta oratione ad veſperaꝫdimittat̉ ab ep̄o cū benedictione. ⁊ eſt ſumptumhoc nomē de leuitico vbi cenophegia que ē vltimum feſtoꝝ legalium collecta vocat̉: ꝓ eo ꝗain fructuum collectione fiebat ⁊ figurabat futuram operū noſtrorū collectionem: cum dicitur.Ecce homo ⁊ omnia opera eius cum eo. ¶ Orationum varij fuerunt doctores quarum numerus ⁊ varietas in tantū excreſcebat: ꝙ octauumeffricanum cōcilium cōſtituit vt mille p̄ces velorationes vel miſſe vel p̄fationes vel cōmendationes vel manus īpoſitiones dicant̉: niſi in concilio fuerint approbate. Et gelaſius papa tam aſe qͣꝫ ab alijs cōpoſitas p̄ces dicit̉ ordinaſſe: Beatus gregorius ſe cluſis his que nimia vel īcongrua videbātur. rationabilia coadunauit ꝯgruamulta: nihilominꝰ ꝑ ſe neceſſaria ſuperaddens.¶ Ceterum ꝗdam modū ⁊ ordinē excedentesin tantum orationes multiplicant: vt auditoribꝰtantū tediū generēt ⁊ faſtidiū. quaſi deus vt homo ꝟboꝝ multitudine flecti poſſit: vt p̄miſſuꝫ ēde cō. di. v. nō mediocriter. cum ecōtra iſalas dicat. Cum multiplicaueritis orationes veſtras nōexaudiā: ⁊ dn̄s in euāgelio dicat. Cū oratis nolite multū loqui ſicut ethnici faciūt. putāt enim inmultiloquio exaudiri. Un̄ cū ei dixiſſent apoſtoli. Dn̄e doce nos orare. cōpendioſam eis or̄onedocuit. Pater noſter ⁊cͣ. Huiuſmodi ergo or̄oisformā ſequētes ſacerdotes in miſſa ſeptenariuꝫor̄onis numeꝝ nō excedūt. Nā xp̄s ſeptē petitōnibus oīa corpori ⁊ anime neceſſaria cōprehēditin illa: ꝓut ſub eo dicet̉: qꝛ vero numero deusgaudet impari. ꝗdam obſeruāt vt īpares dicātin miſſa orationes: videlicet vel vna tantū: ſicutvna epiſtola vel vnū euangelium dicūtur: ⁊ iſtenumerus eſt ordinarius: vel tres vel quinqꝫ velſeptem. Unam ad deſignādū fidei vnitateꝫ velvnitatis ſacramētum. Tres ad ſignificādū myſterium trinitatis: ⁊ qꝛ xp̄s ter in paſſionē orauitdicens. Pater ſi fieri pōt trāſeat a me calix iſte.Quinqꝫ ad deſignādū quīqꝫ plagas xp̄i: ſeu inquīqꝫ partitā xp̄i paſſionē. Septē ad deſignādū