Bernardū reduci vident̉. Tredecim vero inclinationes mediocriter facit ſuper altare qꝛ chriſttredecim fecit in ara crucis ſumēdo arā cruciſ ꝓtoto tēpore ſue paſſionis quod incipit in hora captionis. Primū fuit inde ꝓditoris diſcreta redargutio dicēs. Iuda oſculo filium hominis tradisSecūdum fuit ipſius captionis ſui p̄bitio dicēseis: quē q̄ritis: qui reſpōderūt Iheſū nazarenuꝫquibꝰ reſpōdit: Ego ſū. Tertiū falſis teſtibꝰ ⁊ regibꝰ māſueta rn̄ſio. Quartū ſputoꝝ ⁊ ꝟboꝝ ſinemurmuratiōe tolleratio. Quintū ī his q̄ vidit etaudiuit nulla ſibi vel alijs data ꝑturbatio. Sextū diſcipuli eū ter negātis culpe ꝯdonatio. Aliavero ſeptē enumerat Ambroſius ab eo in lignocrucis facta dicēs: Actor pietatis in cruce pēdēsofficia diuidebat. perſecutionē apoſtolis. pacemdiſcipulis. corpꝰ iudeis. ſpiritum patri. paniphuꝫvirgini. paradiſum latroni. ⁊ infernuꝫ peccatoriOſcula quoqꝫ ſub certo numero fiūt ꝓut dicet̉in quarta ꝑticula canonis.¶ De incenſo benedicēdo ⁊ in thuribulū mittēdofactam confeſſionem ⁊ datāM l abſolutionem pontifex velſacerdos priuſquā dicat Deus tu cōuerſas ⁊cͣ. incenſum cū benedictiōe inthuribulo apponit repreſentanſ quodlegalis ſacerdos ferens ſanguinē ⁊ carbones cūtymiamite in thuribulo orans ponebat donec fumus eum obumbraret: prout dictū eſt in prohemio huius partis. Per hoc etiam illud inſinuāsꝙ angelus venit ⁊ ante altare ſtet habēs thuribulū aureū in manu ſua: quod impleuit de ignealtaris ⁊ data ſunt ei incenſa multa ut daret deorationibꝰ ſanctoꝝ. ¶ Sane angelus ē chriſtusthuribulū aureū corpꝰ īmaculatum. altare. eccleſia. ignis charitas. incenſū or̄o. ſcd̓m illud ꝓpheticū: Dirigat̉ oratio mea ſicut incenſuꝫ in cōſpectu tuo. Uenit ergo angelus .i. chriſtus qui ſtetitante altare .i. in conſpectu eccleſie habens thuribulum aureū .i. corpus īmaculatuꝫ. plenū igne .i.charitate ⁊ data ſunt ei .ſ. a fidelibus incenſa ml̓ta .i. orationes: ut daret .i. repreſentaret eas patride orationibus ſanctoꝝ. ¶ Et nota quia nō dicitorationes chriſtus enim nō omnes oratiōes exaudit: ſed dicit de orationibus. de illis videlicetque pertinēt ad ſalutem. Unde cū Paulus terdominū rogaſſet ut ab eo ſtimulū carnis auferret. reſpōdit ei dominꝰ: Sufficit tibi gratia meaNam victꝰ in infirmitate ꝑficit̉. Epiſcopꝰ ergo vl̓ſacerdos thus in thuribulo apponit: qꝛ xp̄s orationes inſpirat in animo ut ꝑ ipſum offerat̉ incēſum in odorē ſuauitatis. ſacerdos autē miniſterincenſum repreſentat ep̄o vel dyaconꝰ ſacerdotiquia lex illud p̄cioſuꝫ tymiama ꝯfecit ꝙ in odorem ſuauitatis altiſſimo offerret. d̓ quo dn̄s ſubdit in Exo. xxx. c. Talem confectioneꝫ nō facietis in vſus veſtros: qꝛ ſanctū eſt dn̄o ⁊ hō quicūqꝫ fecerit ſimile ut odore illius perfruat̉ peribitde populis ſuis. Et ex hoc verbo fuerūt qui dicerent ꝙ ſi oblato thure ⁊ benedictio ſupra altare thuribulū deſcendat ab altari ad clericos uellaicos. tūc aliud ibi thus ſine benedictione apponendū eſt ⁊ oībus tam clericis quā laicis offerēdum tanquā illud ſpectat ad latriā: iſtud ad duliam. Meliꝰ tamē ẜm ſpiritū quā ẜm lr̄am intelligitur. nā lr̄a occidit. ſpūs viuificat. ⁊ ꝓpter p̄miſſam etiā cauſam odor thuris benedicti nō dat̉ īeccleſia ſponſo ⁊ ſpōſe. Per concremationē velꝯſecrationē ꝟo thuris: ſignificatur ꝙ ſacerdosorationem feruentē ⁊ deuotā debet habe̓. Thenim ꝟ̓tutē habet aſcendēdi ex fumi leuitate cōſolidandi ex ſui qualitate conſtringēdi ex glutinitate cōfortandi ex aromaticitate: ſic oratio indei memoriam animā conſolidat qͣꝫtum ad culpam preteritā impetrādo medelā ⁊ cōſtringit qͦad cōmittēdi licentiā confortat quo ad pn̄tē īpetrando tutelā. de quo etiā dictum eſt ſub titu. deacceſſu pon. ad al. ⁊ dicet̉ ſub ti. de thurificatiōe¶ Nauicula vero in qua incenſuꝫ reponitur deſignat ꝙ per orationem quā incēſum ſignifat. dehuius mundi mari magno ⁊ ſpacioſo ad celeſtēpatriam ſatagamus nauigare. Unde in prouerbijs: Facta eſt quaſi nauiſ inſtitutoris portans d̓longe panem ſuū. Poteſt etiam dici ꝙ ꝑ thuribulum cor hominis. per ignem feruor deuotiōisper incenſum oratiōes. per nauiculum eccleſia īqua deuote orationes offerunt̉ q̄ per angelū addeū preferunt̉ ſignat̉. ¶ Uaſcula quibus ignisrecipit̉ ſūt filij qui corda patrum pietate ⁊ fluentia imitant̉: ⁊ flāmam celeſtis ſacrificij quā in ꝓximoꝝ mentibus aſpiciū in ſuis accendere ſatagunt. ¶ Inſtrumēta vero quibꝰ ignis ad altareportatur ſūt predicatores que exēplis ſanctoruꝫcharitatis ignem portāt ⁊ in corda fideliū trāſferunt: que corda patrū in filios conuertūt. ¶ Thuribulū aūt ꝗd ſignificet dicet̉ ſub ti. de thurificatione.¶ De oſculo altaris ⁊ libri. Rubrica.ī thuripOſt immiſſumt quoincenſum ſacerdos ſeu epiſcopꝰ dictoDeꝰ tu cōuerſus ⁊cͣ. ſacrū oſculat̉ altare ut notet̉ pacificatio cum iudeis. ⁊ ad deſignandū ꝙ chriſtus ad nos veniens ſanctaꝫ ſibicopulauit eccleſiam. iuxta illud Epitalami cū oſculet̉ me oſculo oris ſui. In oſculo ſiquideꝫ osori cōiungit̉. ⁊ in chriſto non ſolū humanitas eſtvnita diuinitati: veruꝫ etiam ſponſa copulata ēſpōſo. iuxta illud ꝓpheticū Quaſi ſponſa decorauit me corona ⁊ quaſi ſponſaꝫ ornauit me monilibus. Rurſus quādo prophetalis ꝟſus introitus a cantore incipit̉. ſacerdos ad altare aſcēdēs