aqne benedicte. Prima in qua fit indiciuꝫ purgationi que in vſu nō ē. Secūda aqua q̄ ſanctificat̉ in dedicatiōe eccleſie ⁊ altaris de quibꝰ ī pͥma ꝑte dictū eſt ſub ti. de con. ec. ⁊ al. Tertia eſtqua in eccleſia aſꝑgimur. de qua hic agit̉. Qꝛ̄taaqua baptiſmi de qua dicet̉ in ſexta ꝑte ſub ſabbato ſancto: ⁊ hac ſolebāt hoīes aſꝑgi priuſquācriſmarent̉: ⁊ adhuc ſit in quibuſdā locis ſꝫ hodie interdictū ē: putabāt .n. ſe iteꝝ a pctīs huiusaque aſꝑſione mūdari: cū tn̄ conſtet nullū bis baptizari poſſe. Quia ꝟo maius dignū trahit ad ſeminus dignū: iō ſi aqua nō benedicta admiſciatur benedicte efficit̉ benedicta.¶ De officio ſeu introitu miſſe. ¶ Rubrica.N introitu miſſe incipitprima parsSciendū ē aūt ꝙ ſancti patres ⁊ prophete ante chriſti aduentū ſuſpirātes⁊ preconicantes premiſerūt deſideria. oꝑa laudes ⁊ preces que ſingula figurant̉ in mirſa.Introitus nāqꝫ .ſ. ipſa antiphona. vaticinia prophetaꝝ ⁊ ſanctoꝝ patrū deſideriū cū preconijs filij dei aduentū ⁊ incarnationē expectantiū expͥmit. In cuiꝰ rei ſignū. in prima dn̄ica aduētꝰ cantat eccleſia introitū Ad te leuaui. Chorus igiturpſallentiū clericoꝝ qui ſignificat choꝝ ꝓphetaꝝ⁊ multitudinē ſanctoꝝ chriſti aduētū expectātiūanimā ſuā dilatat ⁊ introitū in iubilo cātat: quoniā prophete. patriarche. reges. ⁊ ſacerdotes. oēſfideles aduētū chriſti cū deſiderio expectabantclamātes ⁊ implorātes. Emitte agnū dn̄e dn̄atoreꝫ terre ⁊cͣ. Itē veni domine ⁊ noli tardare ⁊cͣ.Hinc etiā ille ſimeon iuſtꝰ ⁊ ſenex benedixit dicēs: Nūc dimittis ſeruū tuū dn̄e ⁊cͣ. Quia viderūt oculi mei. ⁊ dn̄s Multi reges ⁊ ꝓphete voluerūt videre que vos videtis ⁊ nō viderūt ⁊cͣ.Ex eoꝝ ergo ꝑſona cantat̉ introitus ꝑ qͦs chriſtꝰintroiuit in mūdū. iuxͣ illud apl̓i: Et eū introduxit primogenitū in orbē terre ⁊ adorēt eū oēſ angeli dei. ¶ Sequit̉ ꝟſiculus pſalmiſticꝰ ſiue p̄squi verſionē ad oꝑationē notat. Dr̄ etiā verſusquia ꝑ eū reuertimur ad introitū ſignificās oꝑa⁊ vaticinia. Conſequent̓ ex inſtitutione Damaſipape dicit̉ gloria patri ⁊cͣ. qd̓ ſignificat laudē qꝛpoſt oꝑationē danda ē gloria. Dicit̉ etiā gloriaut oſtendat̉ patrē ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ ſcm̄ habere equalem gloriam ⁊ coeternā maieſtatē in principio⁊ nūc ⁊ ſemꝑ ⁊ in ſecula ſeculoꝝ .i. in p̄terito preſenti ⁊ futuro tꝑe. Interpoſitio aūt glorie interprimā cantationē introitus ⁊ ipſius repetitionēdeſignat captionē beneuolētie: ut eniꝫ qd̓ expectabant facilius obtinerent. ad totā trinitatē cordis ⁊ vocis glorificationē clamabant̉ dicentes:Oſtende nobis dn̄e miſericordiā tuā ⁊ ſa. tu. dano. qui ſedes ſuꝑ cherubin appare corā effra. b.⁊ ma. quoꝝ tandē clamorē ſpūs ſcūs exaudiēsvnxit eū oleo letitie p̄ cōſortibꝰ ſuis: ⁊ ad euāgēlicandū pauperibus deſtinauit: ſicut ip̄e dei filiꝰꝑ ꝓphetā teſtat̉ dicēs ſpūſ dn̄i ſuꝑ me ꝓpt̓ qd̓vnxit me euāgelizare pauperibꝰ miſit me. Dein̄antiphona ip̄a ſeu introituſ repetit̉: ut deſideriūantiquoꝝ patrū ſeu iteratio ⁊ multiplicatio ſuſpirioꝝ ⁊ clamoris ipſoꝝ euidentiꝰ exprimat̉. Un̄ꝓpheta. manda remanda expecta reſpecta. modicum ibi ⁊ modicū ibi. ſi morā fecerit expectaeum: quia veniēs veniet ⁊ nō tardabit. Hoc autem deſideriū antiquoꝝ nō ſemꝑ repreſentat introitus intellectu littere ſed iubilo cantilene.Ueꝝ in diebus ꝓfeſtis bis introitꝰ cantat̉ ī laudem diuine ⁊ hūane nature que ī ꝑſona filij ſūtvnite. In quibuſdam ꝟo eccleſijs ⁊ precipuis feſtiuitatibꝰ triplicat̉ in laudē ⁊ honorē trinitatisquaſi ei tripudiemꝰ. in cuiꝰ memoriā miſſaꝫ cantamus. ⁊ dicit̉ ſemel cū gloria patri ad laudē incarnationis. Quādoqꝫ aūt inchoat̉ voce dimiſſa ad notandū humilitatē. ſubſequent̓ alta vocerepetit̉: que vocis exaltatio ſignificat exitatiōeꝫa ſomno peccati quā vox ſuppreſſa demōſtratIuxta illud apl̓i Hora ē iam nos de ſomno ſurgere. Pōt etiā ⁊ aliter dici ꝓut de inuitatorio inſexta ꝑte ſub ti. de nocturnis dicet̉: ſemꝑ tn̄ ītingere repetit̉ ut ꝑfectio letitie denotet̉. Quedaꝫꝟo eccleſie dicūt introitū primo ꝑfecte: qꝛ eccl̓iadeū laude ꝑfecta laudat. ſecūdo imꝑfecte: qꝛ imꝑfecta eſt oīs laus vie. tertio ꝑfecte qꝛ ꝑfecta eſtlaus patrie. Dicit̉ aūt introitus eo ꝙ dū ille canitur ſacerdos miniſtraturꝰ ad altare intrat: ſeu qꝛꝑ illū antiphonā ad officiū intrat̉: qui etiā vocat̉officiū quaſi efficiū ꝓut dicetur in ꝓhemio. v.ꝑtis. ¶ Celeſtinꝰ papa ſtatuit ut pſalmi Dauid cētum quinquaginta ad introitū miſſe ante ſacrificium antiphonatim canerentur qd̓ antea nō fiebat. ſed epl̓a pauli tantū ⁊ euangeliū legabantur⁊ poſtea miſſa celebrabatur. de illis ergo pſalmiſexcepti ſūt oēs introitus regulares gradualia offertoria ⁊ cōiones que cū modulatiōe primo reperūt ad miſſam in eccleſia romana cātari. Gre.enim introitu miſſe cū cantu ordinauit: ⁊ vnū ꝟſum de illo pſalmo qui cantabatur retinuit. Regulares ꝟo introitus ſūt qui ẜm varietates ſolēnitatū inſtituti ſūt: ut puer natus eſt nobis ⁊cͣ. ⁊Spūs dn̄i repleuit ⁊c. ⁊ ibi ſūt ꝟſus de pſalmo:preterqͣꝫ illi Uiri galilei. ⁊ nūc ſcio vere qui ⁊cͣEt alij quidā ſcd̓m aliquas eccleſias. ¶ Et ē notandum ꝙ quādo introitus de pſalmo ſumiturſi primus ꝟſus pſalmi ſit introitus aliquis de ſequentibus verſibus eiuſdē pſalmi erit ꝟſus illiꝰintroituſ: ſicut patet in introitu tertie ferie primeebdomade quadrageſime que incipit: Dn̄e refugium. ꝟſus .n. eſt priuſqͣꝫ montes fierent. Si ꝟonō primus ꝟſus pſalmi ſed aliquis aliꝰ de ſequētibus ſit introitus: tūc primus verſus pſalmi eritꝟſus ipſius introitus: ut ecce in natali ē introitꝰ.Dn̄s dixit ad me ⁊cͣ. verſꝰ ꝟo eſt. Quare fremu