¶ Deniqꝫ preter p̄miſſas veſtes ſacris ordinibꝰ⁊ miniſtris deputatas. eſt ⁊ alia quedam veſtislinea q̄ ſuppliciū dicitur. quo quibuſlibꝫ ſeruitijtaltaris ⁊ ſacroꝝ vacantes ſuꝑ veſtes cōi vti debent. ꝓut in ſequēti ti. dicet̉. Superpelliciū autēꝓpter ſui candorē mūdiciam ſeu puritatē caſtitatis deſignat. Iuxta illud. Omni tēpore veſtimēta id eſt opera tua ſint cādida ⁊ mūda: ꝓpter nomē vero ſuū carnis mortificationē figurat. Dictū eſt enim ſuperpelliciū eo ꝙ antiquitus ſuꝑ tunicas pellicias de pellibꝰ mortuoꝝ animaliū factas induebatur: quod adhuc in quibuſdā eccleſiis obſeruat̉ repreſentantes ꝙ Adam poſt peccatū talibꝰ veſtitutꝰ eſt pellicijs. Tertio denotat innocētiaꝫ. ⁊ iō ante oēs alias veſtes ſacras ſepeinduit̉: qꝛ diuino cultui deputati innocētiam vite cunctis virtutū actibus ſuperponere debent.Iuxta illud pſal. Innocētes ⁊ recti adheſeruntmihi. Quarto ꝓpter ſui latitudinē cōgrue charitatem deſignat. Unde ſuꝑ ꝓphanas ⁊ cōmuneſveſtes induitur ad notādum ꝙ charitas operitmultitudinē peccatoꝝ. Quinto ꝓpter ſui formāqꝛ in modū crucis format̉. paſſionē dn̄i figurat.quodqꝫ illud gerētes crucifigi debēt cū vicijs. ⁊cōcupiſcētijs: Fiūt autē ſuperpellicia in ꝗbuſdālocis de criſmatibꝰ lineis: que ponūtur ſuper infantulos baptizatos. exēplo Moyſi qui de purpura ⁊ biſſo. ⁊ alijs a populo in tabernaculo oblatis fecit veſtes ꝗbus Aaron ⁊ filijs eius induerētur qn̄ miniſtrabant in ſanctis exo. xxxix. c. ¶Eſt etiam ⁊ alia veſtis q̄ pluuiale vel cappa vocatur q̄ credit̉ a legali tunica mutuata. Un̄ ſicut illa tintinabulis ſic iſta fimbris infigit̉. q̄ ſūt labores ⁊ huius mūdi ſolicitudines. Habꝫ etiā caputiuꝫ quod eſt ſupernū gaudiū: ꝓlixa eſt vſqꝫ adpedes ꝑ qd̓ perſeuerātia vſqꝫ in finē ſignificaturIn anteriori ꝑte aꝑta ē: ad denotādū ꝙ ſancteꝯuerſātibꝰ vita patet eterna ſeu ꝙ eoꝝ vita patere debꝫ alijs in exēplū. xi: q. iij. non ſūt in fin.Rurſꝰ per cappā glorioſa corpoꝝ īmortalitas intelligit̉. vn̄ illaꝫ nō niſi in maioribꝰ feſtiuitatibꝰinduimꝰ: aſpiciētes in futurā reſurrectionē. quādo electi depoſita carne binas ſtolas accipiēt vꝫrequiē animaꝝ ⁊ gloriā corpoꝝ. Que cappa recte interiꝰ patula ē ⁊ niſi ſola neceſſaria fibula inſuta: qꝛ corꝑa ſpūalia facta nullis aīaꝫ obturabūtanguſtijs: fimbrijs etiā ſubornat̉. qꝛ tūc nr̄e nihildeerit īperfectioni. ſed qd̓ nūc ex parte cognoſcimꝰ tunc cognoſcemus ſicut ⁊ cogniti ſumus.Quidā aūt heretici garriūt nuſqͣꝫ reperiri in nouo teſtamēto ꝙ xp̄s vel diſcipuli eiuſ p̄miſſiſ veſtibꝰ induerētur: rep̄hendētes nos temere: qꝛ talibus ornam̄tꝭ. qm̄ ſicut Io. ait. Dn̄s ſurgens decena poſuit veſtimētaʳ ſua ⁊ poſtea alia nūqͣꝫ accepit niſi ſua. Nos vero vt dicūt plura aliaqꝫ veſtimus reneſtimus ī miſſā qua cenaꝫ ipſaꝫ imitamur. ⁊ dn̄s ab his qui volūt ābulare ī ſtolis noscauere p̄cepit dicēs. Cauete a ſcribis ꝗ volūt ambulare ī ſtolis dicūt enī ꝙ hoc facimꝰ iuſtiores⁊ excellētiores populis appareamꝰ contra illud.vos eſtis qui iuſtificaſtis vos corā hominibꝰ deus autē nouit corda veſtra. qꝛ qd̓ hominibꝰ altūeſt abhominatio eſt apud deū. Error aūt iſte exp̄miſſis apertiſſime cōfutat̉. Legit̉ quoqꝫ Ezechxlij. ⁊. xliiij. Cū ingrediētur ſanctuariū meū ⁊ accedāt ad mēſam meā vt mihi miniſtrēt ⁊ cuſtodiāt cerimonias meas veſtibꝰ lineis induentur.nec aſcendet ſuꝑ eos ꝗcqͣꝫ lanēt ū. Cū ingredient̉atriū exterius ad populū exuent ſe veſtimentisſuis in quibus miniſtrauerāt ⁊ non ſanctificabātpopulū in veſtimētis ſuis. ¶ Et nota ꝙ hoſtiarūlectores exorciſte ⁊ accoliti veſtibꝰ albis vtunt̉.videlicꝫ ſuppellicio amicto ⁊ alba ⁊ baltheo. vtangelos dei mīſtros per caſtitatis mūdiciā imitētur ⁊ eis in carne glorioſa effecta ſpūali quaſi inalbis veſtibꝰ ſocient̉. Inde eſt ꝙ potiꝰ lineis veſtibus vtūtur. qꝛ ſicut linū multo labore ad cādorē ꝑducit̉ ſic neceſſe eſt per multas tribulatiōesad regni gloriā peruenire. ¶ In cōcilio magon.xi. q. i. ep̄s preſpyter ſtatutū eſt. ꝙ ep̄s in ordinatione ſua recipiat orariū baculū ⁊ annulū. preſpiter orariū ⁊ planetā dyaconꝰ orariū ⁊ dalmaticaſubdyaconus patenam ⁊ calicē: ⁊ cū degradant̉ea perdūt. Et in cōcilio toletano. xciij. di. dyaconus in conuentu ſtatutū eſt ꝙ dyaconus tēporeoblationis tantū ſcꝫ quādo legit euangeliū vtat̉alba ⁊ dalmatica. Notādū quoqꝫ eſt ꝙ veſtes euāgelici ſacerdotis aliud deſignant in capite ſcilicet in xp̄o aliudqꝫ figurant in mēbris: quamqͣꝫ⁊ caput ⁊ mēbra ſacerdotis nomine nūcupanturad caput dicit pſalmigraphus. Tu es ſacerdoſ ineternū ſecūdum ordinē melchiſedech. Ad membra vero dicit apoſtolus. Uos eſtis genus electum regale ſacerdotiū. Exponēda ergo ſūt eoruꝫmyſteria. Primo ſecūduꝫ ꝙ mēbris. conſequenter ſecunduꝫ ꝙ capiti ſcilicꝫ chriſto conueniunt.ꝓut in quolibet capittulo diſtinguetur. ¶ De ornamentis autem ⁊ palleis ⁊ veſtibus eccleſie vl̓altaris in prima parte dictum eſt. vbi agitur depicturis. Porro ſex indumēta ſacerdotibus ⁊ epiſcopis cōmunia ſunt hec amictuſ alba zona ſeucingulum ſtola. manipulus planeta. ¶ Nouē vero pontificibuſ ſpecialia ſuut hec calige ſandaliaſuccinctorium tunica dalmatica. cirothece mitraannulus baculus paſtoralis. ¶ De quibus omnibus ſingulatim proſequimur ⁊ etiam de ſudario ⁊ de pallio ⁊ de coloribus quibus eccleſia ineccleſiaſticis vtitur indumentis ⁊ de legalibusindumentis ſiue veteris teſtamenti.¶ De amictu. ¶ Rubricade ſex ornamētis epiſRimO copis ⁊ ſacerdotibꝰ cōmunibus eſt ſecundū premiſſa dicendum. Lotis itaqꝫ manibꝰ epiſcopꝰ ſeud 3